All Chapters of คุณมาเฟียครับอย่าจอดรถขวางหน้าบ้านผมได้ไหม: Chapter 11 - Chapter 20

ร่างสูงใหญ่จู่โจมจับผมอัดเข้ากับเบาะรถเย็นเยียบเพราะเปิดแอร์เร่งสุดขีด เสวียนอู่ใช้ร่างกายหนาบดเบียดจนผมแทบจะจมหายไปกับเบาะหนังแท้เนื้อเนียนนุ่ม เขาเป็นคนปากหมาและลงมือทำอะไรตรงไปตรงมาว่องไวเสมอ มือข้างหนึ่งล็อคท้ายทอยของผมไว้แน่นจนหนีไปไหนไม่ได้ ส่วนอีกข้างตะปบเข้าที่ยอดอกแบน ๆ ภายใต้เสื้อยื้ดคอย้วยเนื้อบางแล้วใช้ปลายเล็บจิกลงมากึ้ดด!"อื้อออ!"ผมร้องลั่นด้วยความตกใจ มันเสียวจี๊ดไปถึงใต้ท้องน้อยความรู้สึกนี้มันอะไรกันมาเฟียปากร้ายนิสัยประหลาดกดคลึงขยี้หัวนมน้อย ๆ ผ่านเนื้อผ้าอย่างรุนแรงจนยอดอกแข็งชันสู้มือ ความเสียวกระสันแล่นพล่านราวกับถูกกดเปิดสวิตช์ส่งผลให้ดุ้นเนื้อใต้กางเกงชูชันขยายตัวขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ปากหยักยกยิ้มพอใจใปฏิกริยาตื่นตระหนกของผมเขาบดจูบลงมาอย่างตะกรุมตะกราม แทรกลิ้นร้อนสอดลึกซอนไชเข้ามาดูดดึงลิ้นเล็กจนเกิดเสียงแฉะชื้นชวนสยิวฟังก้องไปทั่วรถที่เงียบสนิท เสวียนอู่ยิ่งได้ใจเมื่อเห็นผมเริ่มอ่อนระทวย มือหนาบีบเค้นยอดอกของผมหนักสลับเบาอย่างมันมือ ยิ่งเขาขยี้แรงเท่าไหร่ความเสียวซ่าสก็ยิ่งทวีคูณจนผมต้องแอ่นอกเข้าหาฝ่ามือหนาอย่างลืมตัว"อึ้ก... ฮึก..."เสียงครางเครือหล

เสวียนอู่คำรามในลำคอ แววตาเปลี่ยนเป็นหื่นกระหายจนน่าขนลุก เขาจับขาของผมขึ้นเลียตั้งแต่ข้อเท้าไล่ขึ้นมาถึงโคนขาอ่อนด้วยแววตาหิวโหยราวกับจะแดกขาเข้าไปทั้งแท่ง ท่าทางของมาเฟียที่คร่อมกันบนเบาะขับรถในที่แคบ ๆ ทั้งหน้าตาที่หล่อแบบร้าย ๆ กับอารมณ์หื่นที่พุ่งพล่านมันชักชวนให้ลุ่มหลงจนสติเริ่มกระเจิงแผล้บบบ~"อาาาา..."ผมครางออกมาอย่างหมดแรง ดวงตาเรียวรีปรือหวานเชื่อมจ้องมองใบหน้าคมที่ตอนนี้จดจ้องมาที่ปากบางของผมซึ่งยังเปรอะคราบน้ำกามสีขาวขุ่น เสื้อยืดตัวเก่งล่นลงไปกองที่อก เสวียนอู่เลิกเสื้อของผมขึ้นสูงจ้องมองหัวนมเล็กที่ตั้งชูชันแดงก่ำจากการถูกจิกขยี้ด้วยปลายนิ้วก่อนหน้าอย่างพึงใจ"คุณจะทำอะไร... อื้อ!"เสวียนอู่จับผมเหวี่ยงขึ้นพลิกคร่อมทับร่างเขาในท่าที่ชวนหวาดเสียว เขาจับขาผมขนาบลำตัวหนาแน่นแล้วฉีกออกกว้างเกือบ 180° จนรอยแยกเบื้องหลังเปิดอ้าท้าทายสายตา เขาใช้เพียงน้ำหล่อลื่นใสที่ปริ่มเยิ้มอยู่ที่ส่วนหัวท่อนเอ็นลำเขื่องถูไถเน้น ๆ ไปตามรอยแยกข้างหลังจนผมเสียววูบไปทั้งท้องน้อย"ได้เวลา Yes time ~"ไอ้... มาเฟียบ้า!"ถ... ถุง ถุงยาง! ใส่ถุงยางนะ ไม่เสียบสดมันไม่ดี!" ผมประท้วงเสียงสั่น รวบรวม

จากเสียงร้องด้วยความเจ็บในตอนแรก เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นเสียงครางกระเส่าชวนสยิว เมื่อนิ้วหนาจงใจงัดเข้าหาจุดกระสันภายในซ้ำ ๆ จนเกิดเสียงแฉะชื้นของน้ำหล่อลื่นผสมน้ำลายดังฟัดเฟียดก้องไปทั่วรถ ผมบิดตัวไปมาอย่างทรมานด้วยความเสียวซ่านที่พุ่งทะยาน แผ่นหลังบางจมลงไปกับเบาะหนังแท้ มือที่เคยผลักไสเปลี่ยนมาขยำไหล่หนาจนขึ้นรอยเล็บแดงก่ำ แถมยังเผลอกัดท่อนแขนแกร่งจมเขี้ยวเพื่อระบายความเสียวกระสันที่มันท่วมท้นจนอยากระบาย"ซี้ดดด กัดกูเหรออีติ๋ม? ดี! ยิ่งเจ็บกูยิ่งมีอารมณ์"เสวียนอู่คำรามอย่างดิบเถื่อน เขาไม่สนรอยกัดบนแขนเลยสักนิด แต่กลับตั้งหน้าตั้งตาแทงนิ้วเข้าออกรัวเร็วขึ้นเพื่อขยี้จุดเสียวข้างในจนผมตาเยิ้มน้ำลายยืดออกมาตามมุมปาก รอยแยกสีหวานเบื้องล่างบวมเป่งอ้าออกกว้างตามจังหวะนิ้วที่จงใจคว้านขยายมันให้กว้างพอสำหรับความมหึมาของเขา"อึก... คุณ... เสวียนอู่... อ๊าาา! มะ ไม่ไหวแล้ว... จะออก...""จะออกเหรอนิ้วกูลื่นแล้วนะ ดูสิ... ตอดนิ้วยิบ ๆ เลย มึงมันขี้เงี่ยนกว่าที่กูคิดไว้เยอะเลยว่ะ"เขาหัวเราะหึในลำคอพลางเพิ่มนิ้วที่สามยัดเข้าไปจนผมร้องลั่นด้วยความจุกผสมเสียวความหยาบโลนของปลายนิ้วที่รุนแรงทำเอาผมเ

ท่ามกลางแสงไฟนีออนสลัวๆ ของย่านตึกแถวเก่า ผมเดินถือถุงของใช้กลับบ้านตามปกติ แต่แล้วก็ต้องชะงักเมื่อเห็นความวุ่นวายที่ปากซอย... เสวียนอู่ มาเฟียจอมโหดคนเดิมกำลังเปิดศึกกับคู่อริกลุ่มใหญ่ภาพตรงหน้ามันเท่จนผมเผลอหยุดหายใจ เสวียนอู่ในชุดเชิ้ตดำปลดกระดุมโชว์รอยสักมังกรที่พาดพันอยู่บนแผงอก เขาออกหมัดหนักหน่วงและพริ้วไหวสะบัดพวกกุ๊ยห้าหกคนจนกระเด็นไปคนละทิศละทาง‘โอ๊ย... ทำไมต้องหล่อขนาดนี้ด้วยวะเนี่ย’ ผมยืนตาเยิ้ม มองดูมัดกล้ามที่ขยับเขยื้อนตามจังหวะการต่อสู้ แผ่นหลังกว้างนั่นเวลาออกแรงมันดูเซ็กซี่จนผมลืมกลัวไปเลยปึกก!!"อั้ก! โอ๊ยยยยยย!"ความคิดเคลิ้มปลิวหายไปในพริบตา เมื่อรองเท้าผ้าใบสภาพเยินๆ ของไอ้คนหนึ่งลอยละลิ่วมา 'กระแทกแสกหน้า' ผมเข้าอย่างจัง! แรงปะทะทำเอาผมหน้าหงายเงิบลงไปกองกับพื้นปูน ของใช้ในถุงกระจายเกลื่อน พร้อมกับเลือดกำเดาที่ไหลทะลักออกมา"อ่ะ! เลือดกำเดาไหล..." ผมพึมพำเสียงพร่า มองเห็นดาวหมุนติ้ว"ไอ้เชี่ยนี่ มึงขว้างรองเท้าใส่เมียกูเหรอ!"เสียงคำรามลั่นของเสวียนอู่ดังขึ้น แววตาจากที่โหดอยู่แล้วเปลี่ยนเป็นอำมหิตกว่าเดิมทันที ไอ้มาเฟียขี้โมเมแค่เอากันวันเดียวมาเรียกเมียมันน

ท่ามกลางผนังปูนเย็นชืดและแสงไฟสลัว ความหยาบกระด้างที่เคยเห็นกลับเลือนหายไปเหลือเพียงความอ่อนโยนที่เขามอบให้ผมหลับตาพริ้ม พิงหลังเข้ากับแผ่นอกแกร่งที่อุ่นจัดแม้อยู่ใต้สายน้ำเย็น ความโกลาหลข้างนอกบ้านนั่นดูไกลตัวไปทันที เมื่ออยู่ในอ้อมกอดของมาเฟียจอมโหดที่กลายเป็นเพียงผู้ชายธรรมดาๆ คนหนึ่งเมื่ออยู่กับผมในบ้านหลังเล็ก...พื้นที่ในห้องน้ำที่ว่าแคบอยู่แล้ว ยิ่งดูเล็กลงไปอีกเมื่อมาเฟียตัวโตเบียดกายหนาเข้ามาประชิดจนแผ่นหลังของผมแนบสนิทไปกับผนังปูนเย็นเฉียบ สายน้ำจากฝักบัวรินรดลงมากลางระหว่างเราสองคนจนเสื้อผ้าเปียกแนบเนื้อเสวียนอู่ไม่รอช้า มือหนาที่เปียกชื้นจัดการกระชากเสื้อเชิ้ตทำงานของผมจนกระดุมหลุดกระเด็นดังกึกๆ ไปตามพื้นปูน ผมเองก็รีบตะเกียกตะกายจัดการกับเสื้อผ้าของเขา จนสุดท้ายอาภรณ์ทุกชิ้นก็ลงไปกองรวมกันอยู่ที่เท้า เหลือเพียงร่างกายเปลือยเปล่าสองร่างที่บดเบียดกันจนไร้ช่องว่างผิวเนื้อขาวจัดของผมเริ่มแดงซ่านเมื่อสัมผัสกับอกแกร่งที่ร้อนผ่าว เสวียนอู่ละเลงสบู่เหลวลงบนฝ่ามือจนเกิดฟองนุ่มฟู ก่อนจะชโลมลงบนแผ่นหลังและสะโพกของผม มือหนาที่หยาบกร้านลูบไล้ไปตามสัดส่วนอย่างย่ามใจ เขาเน้นหนักปลาย