อี้หลินต้องนั่งเผชิญหน้าอยู่ร่วมกับสามีทางพฤตินัยในรถม้าหรูหรา ตัวรถม้าของจวนอ๋องนั้นมีขนาดใหญ่โตโอฬารราวกับห้องหับขนาดย่อม หลังคาทรงโค้งประดับด้วยตราพญามังกรสี่เล็บ รอบคันกั้นด้วยม่านผ้าไหมหนาทึบสีดำสนิทขลิบดิ้นทองคำเพื่อบดบังสายตาจากภายนอก ภายในบุด้วยเบาะนุ่มหนาสองชั้นกรุผ้ากำมะหยี่สีแดงชาดเข้ม พร้อมโต๊ะน้ำชาไม้แกะสลักยึดแน่นอยู่ตรงกลาง“ข้าบอกเจ้าแล้วไงว่าข้าสามารถอ่านใจของเจ้าได้... มีเรื่องอันใดในหัวก็ไม่ต้องมัวปิดบังซ่อนเร้นข้าให้เสียเวลาหรอก อี้หลิน”จิ่วโถวเสินมัวสลัดภาพลักษณ์ของราชาปีศาจทิ้งไปจนสิ้น เขาสวมอาภรณ์เต็มยศทำจากผ้าไหมปักทอด้วยดิ้นทองคำ สีนิลสง่าขับเน้นใบหน้าคมเข้มของเขาให้ดูดุดันยิ่งขึ้นไปอีก“แหม... ท่านอ๋องเจ้าคะ ในเมื่อท่านเก่งกาจอ่านใจข้าได้ปรุโปร่งปานนั้น ไฉนไม่ลองอ่านดูเล่าว่าข้ากำลังนึกอยากจะไปเดินเที่ยวชมตลาดกลางเมืองหลวงเพื่อเปิดหูเปิดตา ดูความรื่นเริงของแคว้นต้าเหอของท่านเสียหน่อย ข้าเพิ่งลงมาจากป่าเขา ย่อมอยากจะลิ้มลองสุรารสเลิศและอาหารขึ้นชื่อก่อนเรื่องอื่นใด”นางรู้สึกไม่ไว้วางใจคนข้างกายผู้นี้เลยแม้แต่น้อย เมื่อเขาเฝ้าเอาเปรียบนางมาสองวัน แถมนางก็เป็นพ
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
