ตอนที่ 74 จุดจบของซูหลานอิง2‘เจ็บ...เจ็บเหลือเกิน’ ซูหลานอิงดิ้นจนหมดแรง แต่ก็ไม่อาจรอดพ้นจากเงื้อมมือของหมีป่าตรงหน้า นางนอนอย่างไร้ชีวิตปล่อยให้อีกฝ่ายย่ำยีจนพอใจ ดวงตาคู่สวยปล่อยน้ำใสให้ไหลรินออกมาจากหางตา ร่างบางสั่นคลอนตามแรงที่โหมกายเข้ามา“โอ๊ย! อื้อ...”ครั้งแล้วครั้งเล่านับครั้งไม่ถ้วน ร่างบางบอบช้ำจนใกล้แตกสลาย ทั้งสรรพางค์กายมีแต่ร่องรอยบอบช้ำ ส่วนบอบบางเป็นแผลฉีกขาดขนาดใหญ่ นางไม่ตายก็เหมือนตายไปแล้ว จึงทำได้เพียงนอนแผ่หลานิ่งไม่สนแม้แต่จะหาสิ่งใดมาปกปิด“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ดีเหลือเกิน ดีมาก!” ท่านข่านหนวดเครายาวดกดำลุกขึ้นด้วยร่างกายเปล่าเปลือย หยิบเสื้อคลุมของตัวเองมาสวมเอาไว้หลวมๆ หันมององค์หญิงต่างแคว้นโฉมงามที่ทำให้เขาสุขล้นอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ดวงตาคู่นั้นกวาดมองเรือนร่างขาวที่แต่งแต้มไปด้วยร่องรอยแดงช้ำอย่างพอใจ ด้วยความฮึกเหิมของบุรุษวัยฉกรรจ์ เสื้อคลุมที่เพิ่งสวมถูกถอดเหวี่ยงลงพื้นอีกครั้งท่านข่านร่างใหญ่กระโจนพรวดเดียวก็ทำให้ร่างบางกรีดร้องเสียงหลงออกมาอีกครั้ง เสีย
Read more
LOGIN
