All Chapters of นางร้ายเช่นข้าจะคู่กับพระเอก: Chapter 241 - Chapter 250

ตอนที่ 81 จิ้งจอกขนเงินเพศเมีย1          เรือนป่าไผ่หลังหมู่บ้านเอ้อฉางขยายใหญ่ขึ้นจนกลายเป็นจวนไปแล้ว แม้ในสายตาชาวบ้านด้านหน้าจะยังคงเหมือนเดิมเมื่อหลายปีก่อน แต่ด้านในรั้วกำแพงกลับขยายออกไปด้านหลังจนสุดผืนดิน นั่นรวมถึงที่ดินพระราชทานในตอนที่ฉู่หว่านหนิงถูกแต่งตั้งเป็นอวิ๋นเซียงเซียงจวินด้วย แต่แม้จะมีเรือนหลายเรือนถูกสร้างขึ้นใหม่ แต่ด้านหลังสุดก็ยังเป็นสวนผักกับพื้นที่เลี้ยงสัตว์อยู่ดี          เซี่ยเฉิงเฟิงกวาดสายตามองความเปลี่ยนแปลงที่น่าจะเกิดจากเสี่ยวเฟิง  เด็กชายไม่สงสัยการมีอยู่ของพี่ชายผู้นั้น เพราะเขาเองก็สังเกตมาหลายปีแล้ว เสด็จแม่มีบางอย่างที่ไม่เหมือนคนธรรมดา ซึ่งหมายรวมถึงเสี่ยวเฟิงที่มักแวบไปแวบมาและทุกครั้งก็จะทิ้งความตื่นตาตื่นใจเอาไว้ รวมถึงบ้านที่เปลี่ยนไปของครอบครัวเขาด้วย          เสี่ยวเป่าในวันวานที่ถือตะกร้ามาเก็บไข่ทุกวัน ยามนี้เขายืนมองเหล่าน้

ตอนที่ 81 จิ้งจอกขนเงินเพศเมีย3          ฉู่หว่านหนิงถอดรองเท้าเตรียมจะเดินลงไปในแอ่งน้ำที่เย็นเฉียบแต่กลับถูกมือหนาหยุดเอาไว้ เขาดันร่างบางให้นั่งลง ก่อนที่จะเรียกให้องครักษ์เงาบางส่วนเข้ามา          “เจ้าเพียงบอกว่าต้องเก็บอย่างไรก็พอ”  เซี่ยหนิงเฉิงพูดจบก็เตรียมตัวลงไปในน้ำเช่นกัน คราวก่อนเขาปล่อยให้นางมาเพียงลำพัง แต่คราวนี้จะไม่เป็นเช่นนั้นอีก          “ดอกบัวเหมันต์จะแผ่ความเย็นออกมาดังนั้นต้องดึงจากก้านด้านล่างของมัน เก็บเฉพาะดอกที่บานแล้วเท่านั้น” หญิงสาวกล่าวขณะเรียกหาบางอย่างออกมาเพื่อบรรเทาความหนาวเย็นให้กับคนที่ลงไป          “เกสรดอกหมื่นทิวากลืนลงไปร่างกายจะอบอุ่นขึ้น” ฉู่หว่านหนิงยื่นขวดโอสถไปตรงหน้า และเผื่อแผ่ไปยังเหล่าองครักษ์ที่จะลงไปในน้ำที่หนาวเย็นด้วย          &ldq

ตอนที่ 82 เกิดเรื่องขึ้นท้ายหมู่บ้านเอ้อฉาง2              ฉู่หว่านหนิงเอื้อมมือไปจับมือสามีและบีบเบาๆ สองคนหันมองหน้ากันด้วยความเข้าใจ เซี่ยหนิงเฉิงส่ายศีรษะว่าเขาไม่เป็นอะไร ก่อนจะพากันไปข้างในประจวบเหมาะกับที่หยางเพ่ยอวี่ออกมาจากในจวนหลังจากที่ได้รับรายงานว่ามีชายแปลกหน้ามาด้อมๆมองๆอยู่ด้านนอก          “นายท่าน...” หยางเพ่ยอวี่ที่มาเจอฮ่องเต้เสียก่อนก็เอ่ยขึ้น ก่อนจะชะเง้อไปมองด้านนอกซึ่งไม่เห็นคนที่น่าสงสัยคนนั้น          “หนานกัวหน่ะ...เขาไปแล้ว ไม่ต้องไปยุ่งกับเขา” เซี่ยหนิงเฉิงเอ่ยขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ แต่กระนั้นแววตาก็ยังมีร่องรอยความเสียใจอยู่บ้าง          “ขอรับ” หยางเพ่ยอวี่ตอบรับ ก่อนจะมองไปยังฮองเฮาที่พยักหน้าให้เชิงไม่เป็นไร ซึ่งเขาก็พอเข้าใจอารมณ์สหายสูงศักดิ์อยู่บ้าง แต่ก็ทำได้เพียงกำชับพวกเหล่าองครักษ์อย่าได้ปล่อยคนผู้นั้นเข้ามาในระยะสายตาที่ฮ

ตอนที่ 83 ฐานะที่แท้จริงกับข่าวดี(อีกแล้ว)1หัวหน้าหมู่บ้านเอ้อฉางค่อนข้างมีฐานะที่ดี เขามีบุตรชายคนหนึ่งซึ่งส่งให้เล่าเรียนในสำนักศึกษาในตัวเมือง ยามนี้อายุก็ถึงเกณฑ์จะเข้ารับการสอบแล้ว จึงเดินทางไปยังเมืองหลวงเพื่อฝากตัวเป็นศิษย์ในสำนักที่มีชื่อเสียง ด้วยหวังเพิ่มพูนความรู้ให้มากขึ้นเพื่อเข้าสอบซิ่วไฉที่จะจัดขึ้นในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า แต่ทว่าการเดินทางครั้งนี้กลับได้พบเจอกับการเปลี่ยนแปลงอันยิ่งใหญ่ของแคว้นต้าฉิน“ฝะ....ฝ่า....” บุตรชายของหัวหน้าหมู่บ้านเข่าทรุดลงกับพื้นดิน เขามองใบหน้าที่เคยเห็นบนกำแพงวังหลวง บุรุษในชุดมังกรเก้าตัวสีทองอร่าม คนที่เขาต้องขยี้ตามองหลายต่อครั้งเพื่อความแน่ใจ และตอนนี้...กลับยืนอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว“เจ้าเป็นอะไรไป” หัวหน้าหมู่บ้านเข้ามาพยุงบุตรชายที่ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่ยอมลุกเป็นอันขาด และพยายามดึงรั้งบิดาให้คุกเข่าลงเช่นกัน“ท่านพ่อนั่งลงขอรับ” บุตรชายหัวหน้าหมู่บ้านไม่กล้าสบตาชายหนุ่มที่กำลังยืนมือไพล่หลังอยู่ไม่ไกล แต่ดึงบิดาให้นั่งลงเคียงข้างกับเขา ท่ามกลางสายตางุนงงของชาวบ้าน“จางหย่งเป็นอันใดของเจ้ากัน แล้วคุกเข่าทำไม นั่นมันหนานหนิงเฉิงไม่ใช่ขุนนา

ตอนที่ 83 ฐานะที่แท้จริงกับข่าวดี(อีกแล้ว)3 จวนใหญ่มีเสียงหัวเราะในทุกๆวัน ลานบ้านกว้างยามนี้มีพยัคฆ์ตัวเขื่อง หมาป่าตัวใหญ่ และจิ้งจอกขนเงินตัวน้อย พวกมันเป็นสัตว์ตระกูลใกล้เคียงกันจึงสามารถอยู่ร่วมกันได้ นางกำนัลขันทีต่างลอบกลืนน้ำลายกันอึกใหญ่ ไม่คาดคิดว่าสายเลือดราชวงศ์จะไม่มีความเกรงกลัวต่อสัตว์ดุร้ายพวกนี้ พวกเขาเห็นยังขาสั่นเลย แต่นี่ทั้งขึ้นขี่หลังทั้งดึงขนดึงหู ‘องค์ชายน้อย องค์หญิงน้อย พอเถอะเพคะ/พะยะค่ะ’ เซี่ยเฉิงเฟิงนั่งอ่านตำราการปกครอง ด้านข้างก็ยังคงเป็นเสด็จอาหญิงที่กำลังนั่งเขียนโคลงกลอนพร้อมกับลูบขนของเจ้าจิ้งจอกขนเงินที่ช่างขี้อ้อนเสียเหลือเกิน และนางก็รู้สึกถูกชะตากับมันยิ่งนัก แต่พี่สะใภ้กลับบอกว่าจะต้องส่งมันไปอยู่แคว้นฉู่กับคู่หมั้น (ที่คิดกันไปเอง) ของมัน “ไม่รู้พี่สะใภ้จะเป็นอย่างไรบ้าง” องค์หญิงเซี่ยฟางหนิงเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเป็นกังวล ด้วยเมื่อช่วงเช้าเรือนใหญ่ต่างวิ่งวุ่นกันใหญ่ ผู้อาวุโสไป๋ถูกตามตัวมาตั้งแต่เช้าตรู่ “เสด็จแม่แข็งแรงมาตลอด หากเดาไม่ผิดเสด็จอาหญิงน่าจะมีหลานเพิ่มอีกแล้วกระมัง” ส่วนข้าก็จะมีน้