جميع فصول : الفصل -الفصل 140

Samantala... Patuloy na hinahagibis ni Draven ang SUV. Mahigpit ang hawak niya sa manibela habang diretsong nakatingin sa kalsada. Halos hindi na niya pinapansin ang mga sasakyang kanyang nilalagpasan. "Draven... pakiusap." Nanginginig ang boses ni Velma. "Huminto ka na. Delikado ang ginagawa mo." Hindi siya pinansin ni Draven. Sa halip ay lalo pa niyang idiniin ang silinyador. Umalingawngaw ang tunog ng makina habang mabilis na humaharurot ang SUV. Nanginginig na ang buong katawan ni Velma. Palihim niyang sinilip ang cellphone na nasa tabi ng kanyang upuan. Kailangan kong matawagan si Brooklyn... Dahan-dahan niyang iniunat ang kanyang kamay. Ngunit bago pa niya mahawakan ang cellphone... "Huwag mong subukan." Malamig ang tinig ni Draven. Hindi man lamang siya nilingon nito. "Alam ko ang iniisip mo." Napaatras si Velma at nanlaki ang kanyang mga mata. "P-Paano mo..." Unti-unting lumingon si Draven sa kanya. Ngunit sa mismong sandaling iyon, tila biglang nagbago ang

Habang nasa biyahe sila pauwi, nabalot ng mabigat na katahimikan ang loob ng sasakyan. Nakatitig lamang si Brooklyn sa bintana, ngunit wala naman talaga siyang nakikita. Magulo ang isip niya. Paminsan-minsan ay sumusulyap siya sa repleksyon ni Draven sa salamin, ngunit mabilis din niyang iniiwas ang tingin."Driver, ihatid mo muna kami sa hospital, pagkatapos saka mo ihatid si Draven sa mansion," mahinahon ngunit mabigat na utos ni Brooklyn."Opo, sir," magalang na tugon ng driver.Makalipas ang ilang minuto, dahan-dahang huminto ang sasakyan sa tapat ng hospital.Napabuntong-hininga si Brooklyn bago niya nilingon ang anak."Draven,gusto mo bang magpatingin muna sa Doctor bago ka umuwi ng Mansion?”... gusto mo bang sumama sa loob ng hospital?" maingat niyang tanong. Halata sa boses niya ang pag-aalala.Agad namang umiling si Draven."Hindi na, Papa," mahina niyang sagot. "Ayoko nang pumasok sa hospital... hindi ko na kakayanin. Dito na lang ako sa sasakyan."Kasabay niyon ay isinanda

Unti-unting bumukas ang pinto ng puting sasakyan.Naunang bumaba ang isang matipunong lalaki na nakasuot ng itim na suit. Matalim ang kanyang mga mata at alerto ang bawat kilos, halatang isa itong propesyonal na bodyguard.Mabilis niyang sinulyapan ang paligid upang tiyaking ligtas ang kanyang mga kasama.Ilang sandali pa, bumukas ang likurang pinto ng sasakyan.Dahan-dahang bumaba ang isang matandang lalaki, kasunod ang isang matandang babae. Pareho silang may hawak na tungkod at maingat na inalalayan ng dalawa pang bodyguard.Natahimik ang buong paligid.Nanlaki ang mga mata ni Brooklyn."M-Mama... Papa..." hindi makapaniwalang sambit niya.Sa isang iglap, ibinaba ng mga tauhan ni Brooklyn ang kanilang mga armas nang makilala ang dalawang matanda."Lower your weapons," utos ng head bodyguard."Yes, Sir."Tahimik na nagbigay-daan ang mga bodyguard habang patuloy na inalalayan ang matandang mag-asawa papalapit sa malaking gate ng mansyon.Huminto ang matandang lalaki sa tapat ni Brook

Agad na inilabas ng head bodyguard ang kanyang cellphone at tinawagan ang mansyon upang ipaalam ang nangyari.Samantala, sa mansyon..."Mga tauhan," utos ni Brooklyn, "samahan ninyo ang mga magulang ko sa ospital. Ngayon din.""Yes, Sir!"Akmang kikilos na ang mga tauhan nang biglang umugong ang boses ni Yaya Maria mula sa loob ng bahay."Sir Brooklyn!"Halos takbo itong lumapit, hinihingal at halatang taranta."Sir... tumawag po ang ospital!"Napakunot-noo si Brooklyn."Bakit? Ano'ng nangyari?"Halos maiyak na sumagot si Yaya Maria."Si Madam Velma po...""N-nasa kritikal na kalagayan daw po!""Ano?!" gulat na sambit ni Brooklyn.Maging ang kanyang mga magulang ay napatigil."Pati si Velma nasa ospital?" hindi makapaniwalang tanong ng kanyang ama.Hindi na nag-aksaya pa ng oras si Brooklyn.Agad niyang inagaw ang cellphone mula kay Yaya Maria at inilapat iyon sa kanyang tainga."Ano'ng nangyayari riyan?!" galit niyang sigaw sa kabilang linya."Kakaalis lang namin!""Ilang oras pa lan

Nanginginig ang mga kamay ni Brooklyn.Hindi pa rin siya makapaniwalang wala na ang kapatid niyang si Velma.Marahan siyang lumapit sa pintuan ng ICU.Pagkabukas nito...Tumambad sa kanyang harapan ang walang buhay na katawan ng kapatid.Tahimik itong nakahiga sa hospital bed, natatakpan ng puting kumot hanggang dibdib.Unti-unting lumapit si Brooklyn."Velma..."Mahina niyang tawag.Marahan niyang hinawakan ang malamig nitong kamay."Pasensya ka na..."hindi kita naprotektahan."Tuluyan nang bumagsak ang kanyang mga luha.Sa labas ng ICU, tahimik na umiiyak ang kanyang ina habang inaalalayan ng asawa.Ngunit ang ama ni Brooklyn ay nanatiling seryoso.Maya-maya'y lumapit sa kanila ang #2 Guard."Sir..."Napalingon si Brooklyn."Ano na?""Sir... wala pa rin po sina Sir Draven at ang Head Bodyguard."Lalong tumalim ang tingin ni Brooklyn."Nasaan ang tauhang pinasunod mo?""Sir... kasalukuyan pa rin po namin siyang kinokontak."Kasabay noon ay tumunog ang communication device ng #2 Guard