บททั้งหมดของ Ang Inosenteng Maid ni Lord Master: บทที่ 41 - บทที่ 50

Hindi ko alam kung anong pumasok sa utak ko para pumayag sa gusto niya. Nilaan namin ang sumunod na tatlong araw sa pamamasyal. Kung saan-saan na niya ako dinala—sa mga tagong falls, sa mga sikat na kainan na hindi pinupuntahan ng mga mayayamang tulad niya, at sa mga simpleng pasyalan na malayo sa karangyaan ng resort ng pamilya niya. Sinulit namin ang bawat oras na iyon na para bang iyon na ang huling mga araw ng kalayaan namin.At pagkatapos nun? Natagpuan ko na lang ang sarili ko na nasa isang maliit na kubo sa kalagitnaan ng isang pribadong lupain na pag-aari pala ng isa sa mga pinagkakatiwalaang kaibigan niya.Kasalukuyan akong nakaupo sa may hagdanan ng kubo namin, nakatunghay at pinapanood siyang magsibak ng kahoy sa ilalim ng tirik ng araw.Nakaputing sando lang siya, bakas na bakat ang pawis niya sa matipunong likod niya. Ang pang-ibaba naman niya ay isang kupas na maong na pantalon. Malayo sa sopistikadong Ymilio Eros Remington na nakasanayan ko.Pak!Isang malakas na hampas

"Umayos ka nga, Eros," asik ko sa kaniya sabay kurot nang bahagya sa tagiliran niya. "Seryoso ang pinag-uusapan natin tapos kung ano-ano na naman ang lumalabas sa bibig mo."Pero tinawanan na naman niya ako. "I’m serious. Sawa na ako sa buhay ko doon. Gusto ko na lang talaga mamuhay dito ng normal. Ayaw mo n'un? Dito, walang pollution. Isama mo pa na walang tayong kapitbahay."Nginiwian ko ang huling litanya niya. Kabastvsan na naman iyon, alam ko.“Sino ba'ng may ayaw na mamuhay ng normal? Syempre gusto ko pero iba kasi ang sitwasyon natin. Paano ang buhay ko? Gusto ko pa makapagtapos ng pag-aaral. Ikaw? Paano ang kumpanya mo? Ang karangyaan na nakasanayan mo? Eros, lumaki kang nakukuha ang lahat ng gusto mo sa isang kumpas lang ng kamay mo. Baka kapag tumagal tayo rito, hanap-hanapin mo ‘yun. Edi mapupunta din sa wala ang ginawa mong ‘to""Ang tanging hahanap-hanapin ko lang ay ang katawan mo, iyon lang," at ngumisi na naman ng nakakaloko."Oh pano bukas? Pagkatapos ng kasal natin s

Dire-diretso lang ang lakad ko habang hila-hila ko si Ymilio sa braso, iniwan sina Donya at Aiah na parehong hindi nakagalaw sa kinatatayuan sa sobrang gulat.Pagkapasok na pagkapasok namin sa malawak na sala ng mansyon, marahan kong binitawan ang braso ni Ymilio. Huminto ako at doon ko lang naramdaman ang matinding panginginig ng sarili kong mga palad.Titig na titig pa rin sa akin si Ymilio nang balingan ko siya, hindi pa rin makapaniwala. Pero ilang segundo lang ang lumipas at unt-unting sumilay ang isang napakalawak na ngiti sa kaniyang mga labi, hanggang sa tuluyan na siyang humalakhak nang malakas. Sa sobrang lakas ng pagkakahalakhak niya ay umalingawngaw ito sa sala."D*mn, Blessica... I knew you were something else, but holy sh*t, you actually did it!" tawang-tawa niyang sabi habang napapasabunot na sa sarili niyang buhok. "God, I wish I filmed that! The look on her face was priceless!""Tumahimik ka nga!" asik ko sa kaniya, bagaman naroon pa rin ang panginginig sa boses ko. "

"Stop laughing, Blessica. This isn't funny," asik niya at hilahila na naman ang buhok niya, mukhang stress na stress bigla."Bakit po? Ano po ba'ng problema kung nineteen ako at mag-ge-Grade 10 pa lang?" tanong ko habang pinupunasan ang luhang lumabas sa mata ko dahil sa katatawa."The problem is..." Hindi niya naituloy ang sasabihin niya. Tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa, na parang ngayon lang niya napagtanto ang buong sitwasyon. "D*mn it. I just slept with someone who’s supposedly in junior high school. I feel like a goddmn criminal.”"Hala! Nineteen na nga po ako! Legal age na ‘’yun, Lord master!" depensa ko agad, baka mamaya ay bawiin niya ang premyo ko. "Hindi na po ako minor. Sadyang nahinto lang talaga ako sa pag-aaral dahil kailangang magtrabaho."Imbes na kumalma ay napasapo pa siya sa kaniyang mukha. "That's not the point, Blessica. Ang point ko..." Huminga siya nang malalim at tinitigan ako ng mariin. "My sister, Chelsea... she’s nineteen too. S-sobrang bata pa ng g

Bahagya pa siyang nabilaukan kaya mabilis din niyang naibaba ang bote at napasapo na lang sa kaniyang noo. Ngayon, mukha na siyang ewan na hindi alam kung saan titingin dahil lang sa sinabi ko."Bakit? Totoo naman, diba?" dugtong ko pa, inosente kong sinalubong ang tingin niya. "Iyong mga posisyon sa pag-upo kapag may seryosong pag-uusap, kung paano tumindig sa harap ng mayayaman para hindi magmukhang kawawa... 'di ba 'yun ang itinuro mo sa akin sa kubo para hindi ako mapahiya kapag kaharap na ang pamilya mo?”Sandali siyang natigilan, napatitig sa akin, kalaunan ay napabuga bigla ng hangin."D*mn it, Blessica," mahina niyang pagmumura. "Linawin mo kasi ang mga sinasabi mo. I thought you were talking about... nevermind.”"Tungkol saan po?” takang tanong ko, kahit kanina pa ako nagpipigil ng tawa."Nothing," mabilis siyang nag-iwas ng tingin at umiling na parang ewan. Mayamaya ay humakbang siya palapit sa gawi ko, seryoso na ang mga mata niya kahit may bakas ng pagkailang ito. "Just...