บททั้งหมดของ Ang Inosenteng Maid ni Lord Master: บทที่ 51 - บทที่ 60

Kung hindi ko sana sinabi ang edad ko, ganoon pa rin ang ginagawa namin tuwing ganitong oras. Ngayon, pakiramdam ko ay may itinayo siyang pader sa pagitan namin. Hindi lang iyon dahil base sa inaakto niya ngayon ay parang sising sisi pa siya sa mga nagawa namin.Napabaling ang tingin ko sa pinto kung saan siya lumabas kanina. Ilang minuto na ang lumipas pero hindi pa rin siya bumabalik. Dahil sa matinding kuryosidad at bigat ng dibdib ay dahan-dahan akong bumangon mula sa kama. Maingat kong ibinaba ang aking mga paa sa malamig na sahig at dinala ang sarili ko patungo sa pinto.Nang pipihitin ko na ang doorknob ay sinigurado kong hindi iyon maglilikha ng anumang ingay. Kaunting awang ang pagkakabukas ko ng pinto, sapat lang para masilip ang labas.At nandoon nga siya, nakatalikod sa gawi ko habang nakatapat sa tainga niya ang kaniyang cellphone."Yeah... Yeah, I get it," tamad at tila naiinip niyang sagot sa kaniyang kausap sa kabilang linya.Sandaling tumahimik ang paligid na tila ba

Hinintay niya akong matapos bago namin mapagdesisyunan na lumabas na at sumakay sa kanina pa naghihintay na kotse niya. Buong biyahe ay hindi na nawala ang ngiti sa mga labi ko habang nakatingin sa labas ng bintana.Bukod sa hindi ko maipaliwanag na kilig, naie-excite din ako na sa wakas ay makakapag-aral na ulit ako. Ngayon pa lang ay nai-imagine ko na ang sarili ko na subsob sa pag-aaral habang stress na stress sa tambak na reports. Ang tagal kong pinangarap ‘yun tapos ngayon, hinain na sa harapan ko."You're smiling too much, Ika. Baka mamaya mapunit pisngi mo. Problemahin ko pa pagpaparetoke mo," biro ni Ymilio na agad kong ikinangiwi. Medyo badoy kasi ’yung biro niyang iyon. Hindi nakakatawa."Nae-excite lang. Ang tagal ko kasing pinangarap ’to. Isa din ‘to sa dahilan ko kaya pumayag na akong maging… paravsan mo," sabi ko na ikinaseryoso agad ng mukha niya.Akala ko ay may sasabihin pa siya pero hindi na siya umimik hanggang sa huminto ang sasakyan sa harap ng isang matayog at ku

Hindi ko alam kung bakit biglang nag-iba ang tibok ng puso ko sa simpleng sagot na iyon ni Ymilio. Future natin. Parang may kung anong humaplos sa dibdib ko na nagpatahimik sa akin buong biyahe.Pero imbes na umuwi sa mansyon para masimulan ko na ang pagre-review, nagtaka ako nang pumasok ang SUV niya sa basement parking ng isang kilalang upscale mall."Hindi ba tayo uuwi para makapag-review na ako?" takang tanong ko habang tinatanggal ang seatbelt."We need to buy your school supplies first," kaswal niyang sagot habang pinapatay ang makina ng kotse. "Ayokong kung kailan ka mag-eexam saka ka pa lang maghahanap ng gagamitin mo. Come on."Pagkababa namin ay dinala niya ako sa isang malaking bookstore sa loob ng mall. Literal na napa-wow ako sa serye ng mga mamahaling notebook, panulat, at kung ano-ano pang gamit na aesthetic ang disenyo. Kumuha si Ymilio ng isang basket at isinabit sa braso niya."Pick whatever you want. Lahat ng tingin mo ay makatutulong sa pag-aaral mo.""Kahit magkan

Nang huminto ang kotse sa garahe ay mabilis akong bumaba. Ramdam ko ang mariing tingin ni Ymilio sa likod ko habang patakbo kong tinatahak ang hagdan paakyat sa kwarto ko.Tototohanin ko rin naman ‘yun pagdating ng araw…"Diyos ko, Eros, ano ba 'yang mga pinagsasabi mo?" bulong ko sa sarili ko sabay bagsak ng katawan sa kama. Ibininaon ko ang mukha ko sa unan para pigilan ang tili na kanina pa gustong kumawala sa bibig ko. Gulong-gulo na ang isip ko. Alam ko kinikilig ako! Siguradong sigurado na ako! Pero bakit kasi may pa-respect respect your age pa siyang nalalaman tapos kung makabanat ng ganoon, kulang na lang ay tunawin ako!Titili pa sana ako kaso naudlot nang biglang bumukas ang pinto at iniluwa n'un si Ymilio, bitbit na ang dalawang malaking paper bag ng mga supplies na binili namin. Kaswal niya itong inilapag sa study table sa gilid ng kinaroroonan kong kama."Magbihis ka na. Lalabas ulit ako para sunduin ang magiging private tutor mo," untag niya, na tila ba walang binitawang

"Eros? Ayos ka lang?" bahagya akong yumuko para silipin ang mukha niya."Do I look like I'm okay?" paos at mababa niyang tanong pagkaangat niya ng kaniyang ulo. Hinawakan niya ang magkabilang tuhod ko habang nakaluhod pa rin siya. "Please, don't ever call me that..." “Huh? Nagtatanong lang naman ako, ah. Sabi mo kasi kahit anong itawag ko sa 'yo. Eh, ayaw mo ng kuya kaya baby na lang?"Naramdaman ko ang paghigpit ng hawak niya sa tuhod ko bago siya nagsalita muli."But 'baby' is a different story," aniya sabay tayo nang tuwid. Sa isang iglap ay bumalik ang kaninang seryoso niyang mukha. Tumuwid na rin ako ng tayo para pantayan siya. Hinawakan niya ang baba ko at bahagyang iniangat iyon para mapatingala ako sa kaniya. "Huwag mo akong simulan, Blessica. Baka imbes na reviewer ang hawakan mo buong gabi, iba ang mapagbuntunan natin ng oras."Mabilis na umakyat ang dugo sa mukha ko, hindi dahil nainis ako sa sinabi niya. Kundi parang ikinatuwa ko pa iyon. "I’m standing by my words kaya