The next few days passed with the usual routine: training, pagod, at ang walang katapusang pamimintas ng coach kong parang allergic sa salitang good job."Again, Salazar."Napatingin ako kay Kuroo habang hawak ang bola. "Coach, pang-ilang ulit na po natin 'to?""Would you like me to count?" tunog sarkastiko niyang tanong."No po, thank you. Okay na po ako sa suffering ko,” pasimple ko ring sarkastikong tugon."Good. Then get back into position."Napapikit ako sandali bago bumalik sa puwesto ko. Lord, bakit ba kasi ang sungit ng taong 'to?Alam kong marami pa akong kailangang matutunan. Hindi naman ako nag-e-expect na magiging magaling agad ako after a few training sessions. Pero minsan, nakakapagod din talaga kapag pakiramdam mo, kahit anong gawin mo, may kailangan ka pang ayusin.Still, I wasn't going to give up. Hindi pagkatapos ng lahat ng pinagdaanan ko para lang makapasok sa training program na 'to."Watch the ball, not the player," paalala ni Kuroo. "You're too focused on the bl
Read more