Todos los capítulos de ศึกสามแคว้น ข้าจะฟาดให้เรียบ : Capítulo 61 - Capítulo 70

ตอนที่ยี่สิบ ไม่ต้องยุ่งองค์หญิงซูลี่ซึ่งตื่นขึ้นมารับฟังเรื่องราวจากคนของตนเองได้แต่กรีดร้องราวคนบ้าอีกทั้งขว้างปาข้าวของกระจัดกระจายนางขว้างแจกันไปโดนหัวขององครักษ์หานตงจนแตกเลือดอาบด้วยความโกรธกริ้วที่เขาบังอาจพาตัวนางออกมาโดยไม่ถามไถ่“เหตุใดไม่ปล่อยข้าไว้ตรงนั้น หาไม่ยังอ้างได้ว่าถูกองค์ชายฮุ่ยหมิ่นรังแก ส่วนพวกเจ้าก็ยังถามหาความรับผิดชอบจากองครักษ์พวกนั้นได้ สะเออะพากลับมาแล้วจะอ้างเรื่องใดไปกล่าวหาพวกเขากัน”“จะปล่อยองค์หญิงนอนอยู่กลางพื้นหญ้าเช่นนั้นได้อย่างไร” หานตงไม่โกรธแต่ยังคงห่วงใยองค์หญิงของตนเอง“นั่นมันเรื่องของข้า คราวหลังหากข้าไม่ได้สั่ง เจ้าไม่ต้องมายุ่ง เข้าใจหรือไม่” แจกันอีกใบถูกขว้างตกลงตรงหน้าจนสองนางกำนัลสะดุ้งโหยง“ดูสิ ผิดแผนไปหมด ไม่ได้ดั่งใจสักคน” องค์หญิงเจ้าบ้านโวยวายอาละวาดจนเหนื่อยอ่อนก่อนจะสงบสติอารมณ์นั่งลงคิดแผนการใหม่เพื่อรวบหัวรวบหางองค์ชายองค์ใดองค์หนึ่งให้ได้เหตุใดนางจะไม่รับรู้ว่าองครักษ์ของตนเองหล

ตอนที่ยี่สิบสอง อธิบายไม่ชัดสององค์ชายแห่งแคว้นเชียงเห็นเช่นนั้นจึงหันไปสั่งการคนของตนเองให้ระวังแผนร้ายด้วยยังคงไม่วางใจในแคว้นเจ้าถิ่นทันทีที่สัญญาณเริ่มการแข่งขันดังขึ้น เหล่าองครักษ์แคว้นเฉาต่างพุ่งตรงเข้าหานางกำนัลสาวอย่างไร้ความเกรงใจ พวกเขาไม่ได้มุ่งมั่นจะแย่งชิงผ้าตามกฎเกณฑ์แต่ช่วยกันปลุกปล้ำถอดเสื้อผ้านางจนหลุดลุ่ยด้วยมิใช่องค์หญิงสูงศักดิ์ความระมัดระวังจึงลดน้อยถอยลง เหล่าทหารต่างพากันจาบจ้วงล่วงเกินกว่าจะได้ผู้ชนะ หญิงสาวก็เปลือยเปล่าทั้งร่างเต็มไปด้วยรอยมือแล้วองครักษ์เหล่านั้นกระทำราวกำลังแข่งถอดเสื้อผ้าได้มากชิ้นกว่ามิใช่แข่งแย่งชิงผ้าเพื่อกำชัย พวกเขาต่างยิ้มร่าชูเศษซากชุดเสื้อขึ้นราวประกาศชัยชนะ ขณะนางกำนัลสาวได้แต่ทรุดตัวลงใช้สองมือปกปิดส่วนทะนุถนอมของตนเองแล้วร้องไห้โฮออกมาอย่างน่าสงสาร            องค์ชายลู่เหวินรีบโยนเสื้อคลุมร่างเปล่าเปลือยของนางกำนัลแคว้นตนเองพลางพยักหน้าให้องครักษ์รีบพาตัวไปดูแลส่วนตนเองกระโดดเข้าไล่ทุบตีองครั

ตอนที่ยี่สิบสาม จัดงานพร้อมกันองค์ชายฮุ่ยหมิ่นและองค์ชายฮุ่ยหวงมองน้องสาวซึ่งมีสีหน้าขวยเขินเล็กน้อยแต่ไม่ได้อึดอัดหรือไม่พอใจจึงคลายความโมโหแล้วนั่งลงโดยดีถึงอย่างไรพวกเขาก็ไม่เสียเปรียบ พวกเขาสององค์ชายได้แต่งสององค์หญิงเข้าแคว้นมา ส่วนองค์ชายลู่เหวินก็ได้แต่งน้องสาวเข้าแคว้นไป“เอาล่ะ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ นับว่าการเชื่อมสัมพันธ์ครั้งนี้สำเร็จด้วยดี พวกเรารีบกลับไปจัดการเรื่องราวให้เรียบร้อยโดยเร็วดีกว่า” องค์ชายซึ่งอาวุโสที่สุดตัดสินใจเพื่อไม่ให้เรื่องลุกลามกลายเป็นความเสียหายพวกเขาล้วนอยู่ในวัยกำดัด หากปล่อยให้เสพสมกันอยู่เช่นนี้อาจมีข่าวลือในทางแย่ๆออกมาจนส่งผลถึงชื่อเสียงขององค์หญิงทั้งสามถึงอย่างไรก็ต้องแต่งงานกัน แต่งให้เร็วหน่อยน่าจะดีกว่า หากพวกนางตั้งครรภ์ขึ้นมาจะได้ไม่ถูกครหานินทา เสด็จพ่อคงไม่ติดขัดเรื่องใด แม้ทั้งสามแคว้นไม่เคยเกี่ยวดองในระดับสูงเช่นนี้มานานปี อาจด้วยที่ผ่านมาไม่ลงตัวทั้งวัยและเพศ บางคราแคว้นเชียงก็สูงวัยกว่ามาก ในขณะที่บางคราก็มีเพี

ตอนที่ยี่สิบห้า เอาอกเอาใจ เสียงงอแงออกมาจากองค์หญิงฟางหรูซึ่งถูกจับกินอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัวจนต้องจับพลัดจับผลูย้ายถิ่นฐาน“น้องฟางหรู ใช่ว่าอยู่ที่แคว้นฉิงจะเที่ยวเล่นไม่ได้ เจ้าอยากทำสิ่งใดขอให้บอกออกมา ข้าจะพาเจ้าไปเอง มีคนไปด้วยย่อมดีกว่าผจญภัยผู้เดียวมิใช่หรือ” องค์ชายลู่เหวินรีบกล่อมเกลาปลอบโยนด้วยตัวเขาเองก็ชื่นชอบการท่องเที่ยวโลดโผนจึงติดใจในตัวองค์หญิงน้อยผู้นี้ซึ่งมีอุปนิสัยคล้ายกันองค์หญิงแคว้นเชียงเบะปากแต่ไร้คำพูดมีเพียงสายตาเห็นใจจากว่าที่พี่สาวของสามีซึ่งมองมาอย่างเข้าใจ“พวกเจ้ามีหน้าที่รับผิดชอบใหญ่หลวงจะเอาแต่เล่นเป็นเด็กได้หรือ” องค์ชายฮุ่ยหมิ่นสั่งสอนว่าที่น้องเขย“แคว้นฉิงเรามิได้เคร่งครัดถึงเพียงนั้น ยามทำงานพวกเราย่อมใส่ใจเต็มที่ ถึงเวลาพักผ่อนก็ควรให้เวลาอย่างเหมาะสมเช่นกัน” องค์ชายลู่เหวินเถียงกลับด้วยเหตุผล“เอาเถอะ อย่าได้พูดมากอยู่เลย ให้พวกเขาไปตกลงกันเองเถอะ ข้าเหนื่อยมากแล้ว” องค์หญิงเฟยฮวารีบตัดบทเพื่อให้น้องชายไปเกลี้

ตอนที่ยี่สิบเจ็ดพิธียืดยาวพวกเขาตอกกระทุ้งเข้าออกถี่รัว ส่งลำเนื้อเข้าไปยังส่วนลึกที่สุดใบหน้าหวานของนางกำนัลสาวสะบัดส่ายไปมาด้วยทั้งจุกทั้งเสียวในคราวเดียวกัน ของแข็งอุ่นร้อนซึ่งแช่อยู่ในโพรงแคบช่างเข้าสุดออกสุดทุกจังหวะ ทั้งบดเบียดท่อนลำหมุนควงคว้านกว้างสร้างความเสียวซ่านสั่นสะท้านเห็นสวรรค์ไปหลายคราจนแทบหมดแรงนางกำนัลและองครักษ์แคว้นเชียงซึ่งควงคู่กันหาความสุขต่างจ้วงโจนเข้าใส่จัดเต็มด้วยความหนักหน่วง แผ่นหลังของชายหนุ่มเกร็งสะท้าน กรามขบนูนเป็นสัน เลือดในกายสูบฉีดยามกระสุนน้ำสาดกระเซ็นร่างเล็กของหญิงสาวย่อมไม่แพ้กันทั้งเกร็งกระตุกตอดรัดความเป็นชายถี่กระชั้นยามถึงปลายทางอันสุขล้นจนรู้สึกได้ถึงความอุ่นร้อนที่ไหลนองคู่ของสององครักษ์แคว้นฉิงกับหนึ่งนางกำนัลแคว้นเชียงซึ่งอุ้มร่างบางไว้ตรงกลางพลางโยกหน้าโยกหลังเป็นจังหวะจะโคนย่อมติดตามพรรคพวกไปอย่างไม่ยอมแพ้หญิงสาวทั้งทรมานทั้งเสียวสะท้านไม่อยากให้หยุด เปล่งเสียงครางอย่างบ้าคลั่งยามโดนถล่มร่องทั้งหน้าหลังอย่างสาสมใจ เอวบางส่ายร่อนรับจังหวะการกระแ