Lahat ng Kabanata ng ศึกสามแคว้น ข้าจะฟาดให้เรียบ : Kabanata 41 - Kabanata 50

ตอนที่สี่ เตะลูกหนังหรือ เรื่องนี้ทั้งสององค์ชายและหนึ่งองค์หญิงย่อมคิดได้ว่าเป็นการวางแผนของแคว้นเฉาอย่างแน่แท้ แต่ไม่อาจเปลี่ยนแปลงสิ่งใด ได้แต่พยายามให้จบการแข่งโดยเร็ว            ผู้เข้าแข่งขันกลุ่มแรกของแคว้นฉิงประกอบด้วยองค์ชายลู่เหวิน องครักษ์อวิ้นมู่ องครักษ์อวิ้นกุย และนางกำนัลขององค์หญิงอีกสามนาง            ด้วยมีองค์หญิงเดินทางมาถึงสองคน นางกำนัลติดตามจึงมีถึง9นางให้ได้ใช้สอยอย่างเหลือเฟือแต่พวกนางล้วนอ่อนแอไร้เรี่ยวแรง มีอยู่ไม่กี่คนที่พอใช้การได้            ช่วงแรกสามนางกำนัลของแคว้นเชียงซึ่งเคยฝึกฝนการเตะลูกหนังกับองค์หญิงของตนเองอยู่บ้างออกตัวได้ดีจนทำคะแนนไปได้ แต่เมื่อวิ่งไม่นานก็หอบจนตัวโยนในขณะที่แคว้นฉิงเปลี่ยนตัวหญิงสาวเข้าออกไปหลายรอบแล้ว            องค์หญิงฟา

ตอนที่หก ขัดขวาง“เช่นนั้นพรุ่งนี้เจ้าไม่ต้องร่วมแข่งขัน” องค์ชายผู้พี่รีบตัดไฟแต่ต้นลมเพื่อไม่ให้เกิดเหตุการณ์เหนือความควบคุม“แต่องค์หญิงซูลี่ประกาศจะร่วมด้วย นางอาจเปลี่ยนแผนแล้ว” องค์หญิงผู้เป็นน้องสาวคาดเดาต่อ“หากเห็นว่าไม่ได้การ พวกเราควรต้องรีบหยุดการแข่งไว้ อย่าปล่อยให้เลยเถิดอย่างเช่นวันนี้ พวกเรามาเพื่อเชื่อมสัมพันธ์ ไม่ได้มาเพื่อเสียหน้าหรือโดนรังแก” องคชายฮุ่ยหมิ่นกำชับน้องทั้งสองฟากของแคว้นฉิงเองก็นั่งลงปรึกษาเช่นกัน“พี่หญิงทั้งสองไม่ต้องเข้าร่วมการแข่งพรุ่งนี้ ด้วยฝีมือข้าและองครักษ์ย่อมได้ชัยมาแน่” องค์ชายลู่เหวินเอ่ยห้ามทันที“แต่องค์หญิงซูลี่อาจเยาะเย้ยพวกเราด้วยนางประกาศลงแข่งด้วยตนเอง” องค์หญิงลี่เซียนแย้งน้องชายขึ้นมา“วันนี้นางไม่ได้ย่างก้าวลงสนามด้วยซ้ำ พวกเรายังมิได้เยาะเย้ยนางสักคำ พี่หญิงรองไม่ต้องใส่ใจ องค์หญิงแคว้นเฉานางนี้ กิริยาพิกล คล้ายอยากจะยั่วยวนองค์ชายทุกองค์ ไม่สงวนท่าทีดั่งเช่นผู้สูงศักดิ์

ตอนที่เจ็ด ไม่อาจหลับตาหลังจากไล่หาจนพบกระโจมที่พักของสององค์หญิง ชายหนุ่มยืนชั่งใจอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะสะดุ้งสุดตัวเมื่อมีมือมาแตะทักทาย“ไม่ต้องตกใจ พี่เอง” เสียงองค์ชายฮุ่ยหมิ่นกระซิบบอก“พี่คิดว่าเจ้าจะลอบมาทำการใด ที่แท้ก็ติดใจเรื่องเมื่อกลางวันนั่นเอง” คำหยอกล้อถูกเอ่ยออกมา“ข้านอนไม่หลับ เพียงคิดภาพทรวงอกขององค์หญิงลี่เซียง ข้าก็แทบทนไม่ไหวอยากกลืนกินนางไปทั้งกาย พี่ใหญ่หากข้าจะขอนางไปเป็นชายาพี่คิดว่าจะเหมาะสมหรือไม่”“นางเป็นองค์หญิงรอง ส่วนเจ้าเป็นองค์ชายรอง ไม่มีอันใดไม่คู่ควร หากเจ้าชื่นชอบนางก็จงไขว่คว้าเอาไว้” พี่ชายให้ความเห็นพลางให้กำลังใจ“เช่นนั้นข้าจะไปเอ่ยปากฝากรักกับนางตอนนี้เลย หากชักช้าอาจไม่มีโอกาสด้วยหลังเสร็จการแข่งขัน พวกเราคงต้องแยกย้ายกันกลับแคว้นของตนเอง”“ได้ พี่จะช่วยดูต้นทางให้” พี่ชายที่แสนดีรับปากเปิดทางให้น้องชายด้วยรู้ดีว่าหากความรักแน่นอกย่อมทุกข์ทรมานแสนสาหัสองค์ชายฮุ่ยหวงค่อยๆ

ตอนที่เก้าทำบ้าอันใดองค์หญิงเฟยฮวาร้องครางในลำคอขณะถูกอุ้มไปที่กระโจมของตนเองทั้งปากที่โดนจุมพิตร้อนอย่างไม่ทันรู้ตัว“เจ้าจะทำเรื่องใด ปล่อยข้านะ”องค์หญิงแคว้นฉิงร้องโวยวายได้เพียงนั้น แต่ไม่อาจหยุดยั้งองค์ชายใหญ่แห่งแคว้นเชียงได้ชั้นเชิงด้านกามาขององค์ชายฮุ่ยหมิ่นย่อมเชี่ยวชาญไม่น้อยหน้าผู้ใด เพียงเล้าโลมไม่นานทั้งร่างขององค์หญิงใหญ่ก็เปิดเปลือยดิ้นพล่านอยู่ใต้ร่างขององค์ชายหนุ่มแล้วด้วยถูกปลุกเร้ามาตั้งแต่กลางสนามจนถึงเสียงเร่าร้อนของคู่ในกระโจมด้านข้าง องค์ชายฮุ่ยหมิ่นซึ่งไม่แม้แต่บอกรักหรือพล่ามคำหวานแก่องค์หญิงแคว้นฉิง กลับตรงเข้าจู่โจมทุกส่วนอ่อนไหวจนสอดแก่นกายเข้ากลางร่องกลีบสาวได้อย่างรวดเร็ว“เจ้า...” องค์หญิงใหญ่แห่งแคว้นฉิงร้องเรียกได้เพียงนั้นก็ต้องร้องลั่นด้วยความเจ็บปวดกลีบบุปผาบอบบางกลืนกินส่วนแข็งชันหายลับเข้าไปจนเกือบหมด ท่ามกลางเสียงร้องอย่างอดทนขององค์หญิงใหญ่ชายหนุ่มปลอบประโลมด้วยการวนคลึงบดเร้าเกสรแดงที่ชื้นแฉะจนร่างอะร้าอร่ามบิดกายดิ้

ตอนที่สิบ เสียดินแดน องค์หญิงน้อยได้แต่เกร็งร่างไม่กล้าขยับด้วยความเจ็บที่แผ่ซ่านได้แต่นึกเสียใจที่หลงคล้อยตามมาง่ายๆหากรู้ว่าเจ็บเพียงนี้ นางคงยันร่างองค์ชายผู้นี้ออกจากกระโจมไปตั้งแต่แรกแล้ว ไม่นานความใหญ่โตก็ซอยเข้าซอยออกในช่องทางสวาทฉ่ำเยิ้มได้อย่างลื่นไหล เนินโหนกนูนโดนกระแทกกระทั้นจนสองเต้าอวบกระเพื่อมไหว“อ้า...อย่าได้ตอดแน่นเพียงนี้ ผ่อนคลายสักนิดเถิด แท่งเนื้อของข้าถูกบีบจนแทบแตกสลายแล้ว”เสียงกระซิบแหบพร่าอยู่ที่ข้างหู ฟางหรูหรือจะไม่รู้ว่าตนเองกำลังถูกล่วงล้ำความบริสุทธิ์ ในเมื่อไม่อาจผลักดันความใหญ่โตที่สอดแทรกเข้ามา ก็ย่อมต้องยอมรับไม่ให้ตนเองต้องเจ็บปวดมากจนเกินไปมังกรตัวเขื่องคึกคักยิ่งทั้งมุดเข้ามุดออกจนรูฉ่ำเยิ้มปลิ้นสีแดงฉ่ำ ร่องสวาทตอดรัดกลืนกินมังกรอย่างเอร็ดอร่อย“ฟางหรู ช่องทางของเจ้าดีมาก ทั้งคับแน่นทั้งตอดถี่ โอ้ววว เยี่ยมที่สุด”เสียงชื่นชมเรียกอาการค้อนขวับไม่พอใจ ใบหน้างามบิดเบี้ยวจากความเจ็บปวดที่ค่อยๆกลายเป็นความเสียวซ่าน