All Chapters of ศึกสามแคว้น ข้าจะฟาดให้เรียบ : Chapter 1 - Chapter 7

บทนำ“เอ้า...เร็วๆๆ อย่าอู้ ไอ้คนข้างซ้ายน่ะ ปีนขึ้นไปสิวะ ค้างอยู่ทำไม ข้างล่างติดแหง็กกองรวมกันเป็นก้อนขี้แล้วเนี่ย แล้วไอ้ตรงกลางจะช้าเป็นเต่าไปถึงไหน ประเดี๋ยวแม่ทิ่มให้ตูดทะลุ เร็วๆๆๆๆ ให้ไว ให้ไว” เสียงตะโกนเร่งพร้อมร่างหญิงสาวนางหนึ่งถือไม้คอยหวดเหล่าชายฉกรรจ์ซึ่งเข้าร่วมการฝึกฝนอันหฤโหดพวกเขากำลังอยู่ที่หน้าผาของภูเขาสูงทางภาคเหนือซึ่งมักใช้เป็นสถานที่ฝึกการปีนป่ายเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งของกำลังมือ กำลังขา และฝึกการเคลื่อนไหวให้คล่องแคล่วว่องไวชายหนุ่มร่างหนาทุกคนพันเชือกเอาไว้ที่เอวอย่างแน่นหนาพลางพยายามเกาะเกี่ยวก้อนหินตะปุ่มตะป่ำขึ้นไปให้ถึงหน้าผาด้านบนอันเป็นจุดหมายแต่ด้วยความสูงและความชันทำให้การเคลื่อนไหวเชื่องช้าไม่ทันใจของหญิงสาวร่างเล็กผิวคล้ำซึ่งมีหน้าที่เป็นผู้ควบคุมการฝึกในวันนี้ “เฮ้ย...ข้างบนเร็วหน่อยโว้ย ลมพัดแรงแล้ว เดี๋ยวไอ้ข้างล่างถูกทิ้งห้อยอยู่กลางผาไม่มีใครลงมาช่วยนะจะบอกให้” เสียงตะโกนเร่งยังดังสะท้อนหุบเขาพร้อมใบหน้าคร้ามแดดซึ่งเงยขึ้นมองเหล่าลูกศิษย์ซึ่งปีนได้ชักช้าไม่ทันใจ “ครูปิ่นโหดจังว่ะ ปืนกันสองรอบแล้ว เหนื่อยโฮกยังจะให้

ตอนที่หนึ่ง เริ่มเกมได้วาร์ป!ภาพสาวงามสวมชุดเสื้อผ้าน้อยชิ้นจนแทบจะเห็นทุกสัดส่วนปรากฎขึ้นกลางสนามรบผู้นำของทั้งสามทัพซึ่งกำลังตั้งแถวเผชิญหน้ากันเป็นสามมุมต่างชะงักงัน สายตาจับจ้องมองสตรีสาวผู้งดงามอรชรอ้อนแอ้นซึ่งยืนอยู่ใจกลางวงล้อมปิ่นหรือบัดนี้ได้ชื่อในเกมว่า’หลินปินอิน’ลืมตาขึ้นก่อนจะตกใจแทบสิ้นสติเมื่อพบว่าตนเองอยู่ตรงกลางระหว่างวงล้อมของสามทัพใหญ่ซึ่งกำลังจะเข้าห่ำหันทำศึกกันเพื่อช่วงชิงดินแดนและแหล่งน้ำไอ้ระบบบ้า ส่งมาได้ไงกลางวงขนาดนี้เสียงก่นด่าอยู่ในใจ ขณะร่างน้อยยังคงยืนโอนเอนอย่างน่าสงสารทั้งสามผู้นำทัพมองหน้ากันไปมาก่อนจะควบม้ามุ่งหน้ามาช่วงชิงตัวสตรีผู้ไม่รู้ความที่จู่ๆก็โผล่มาราวอัศจรรย์ด้วยต้องการจับตัวกลับไปซักถามหลินปินอินเหลือบมองใบหน้าถมึงทึงที่กำลังฝ่าแรงลมเข้ามาอย่างรวดเร็วแล้วตัดสินใจวาร์ปไปใกล้ม้าของชายหนุ่มรูปงามซึ่งแลอ่อนวัยที่สุดองค์ชายสี่ อู่หวังเหว่ยซึ่งเป็นผู้นำทัพทัพของแคว้นอู่เห็นร่างงามจึงรีบคว้าขึ้นมาแล้วควบกลับไปในแถวของตนเองสองผู้นำซึ่งแย่งชิงไม่ทันต่างควบม้ากลับด้วยความไม่พอใจพลางตะโกนถามออกมา“นางเป็นหญิงสาวของเจ้าหรือ เหตุใดไม่รู้ความ

ตอนที่สามรีบบอกมาคำถามซักไซ้ยังคงดังออกมาพร้อมจังหวะมุดเข้ามุดออกของท่อนเนื้อหลินปินอินเกร็งร่างรับความเจ็บแสบที่เกิดขึ้นโดยยังไม่ตอบคำถามใด จนการโยกขยับค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็นความหวามไหวพร้อมสะโพกบางที่ยกขึ้นสอดรับแรงโยกคลึง “อื้อ...” เสียงครางกระเส่าดังออกมาอย่างเผลอไผลเรียกสีหน้าชอบใจขององค์ชายหนุ่มพลางเร่งความเร็วขึ้นอย่างฮึกเหิม ปัก ปัก ปัก อืม...ช่องทางรักของนางสร้างความเสียวอย่างไม่เคยรู้สึกมาก่อน อ้า...เหตุใดเสียวมากเช่นนี้ มือหนาบดขยี้ก้อนเนื้อสองเต้าเต่งด้วยความคึกคักพร้อมแรงสะโพกที่โยกขึ้นโยกลง เข้าๆออกๆอย่างซ่านเสียว “อึม...ช่องทางของเจ้าทั้งตอดรัดทั้งคับแน่น เจ้าถึงกลับยอมสละพรหมจรรย์เพื่อหลอกล่อข้าเชียวหรือ” แท่งกายโดนบีบจนแทบแหลกถึงเพียงนั้นองค์ชายสี่ย่อมมั่นใจว่าหญิงสาวตรงหน้าไม่เคยต้องมือชายเป็นแน่ เสียงที่ตอบออกมามีเพียงร้องอืออาด้วยความรัญจวนใจ “ซี้ดดด...อ้า...อื้อ...” “เป็นอย่างไร หลับหูหลับตาร้องไม่ยอมหยุดเชียว” “อื้อ...ดี ดี” หลินปินอินไม่เคยถูกสอดใส่มาก่อน