Mag-log inนิยายชุดนี้จะเป็นชุดสุดฟินนะคะ ได้แก่ 1. ศึกสามแคว้น ข้าจะฟาดให้เรียบ นางต้องห้ามศึกสามแคว้นครั้งนี้ให้ได้มิเช่นนั้นจะไม่อาจกลับบ้าน แต่พวกเขาไม่พูดพร่ำเอาแต่สลับกันสอบสวนนางอย่างเร่าร้อน สุดท้ายนางจะฟาดพวกเขาให้เรียบหรือผู้นำแต่ละทัพจะหลั่งน้ำจนหมดกายก่อนกัน หลินปินอิน สาวงามล่มเมืองผู้โผล่ขึ้นกลางสนามรบของศึกสามแคว้นซึ่งกำลังต่อสู้กัน ภารกิจของนางคือทำให้ทัพของทั้งสามแคว้นหยุดการรบพุ่งกันให้ได้ นางจะทำอย่างไรเล่าด้วยอยู่ในร่างของหญิงสาวอ่อนแอไร้ทางสู้ แล้วยังปรากฎกายอย่างไร้ที่มาจนเป็นที่หวาดระแวง ผู้นำทัพทั้งสามแคว้นต่างวนเวียนสอบสวนนางทุกค่ำคืนต่อเนื่องกันถึง7วัน สุดท้ายนางจะสามารถฟาดพวกเขาให้เรียบได้จนสมดั่งใจหรือพวกเขาจะหลั่งน้ำจนหมดกายก่อนกันแน่ 2. ศึกลูกหนังพาเสียวเกี่ยวสัมพันธ์ แข่งขันลูกหนังเชื่อมสัมพันธ์แคว้นหรือ ได้ พวกเราเหล่าองค์ชายองค์หญิงย่อมต้องเข้าร่วมศึกครานี้แน่ แต่เหตุใดแข่งกันไปแข่งกันมาจึงกลายเป็นเรื่องเชื่อมกายใจนอกการแข่งแล้วเล่า หรือความสัมพันธ์ระหว่างแคว้นจะเหนียวแน่นด้วยการสอดประสานเช่นนี้ แล้วสุดท้ายแคว้นใดจะเป็นผู้ชนะในศึกครานี้ โดยจะมีตอนพิเศษซึ่งรวมตัวละครของทั้งสองเรื่องเข้าไว้ด้วยกันด้วยค่ะ
view moreตอนที่ยี่สิบสาม จัดงานพร้อมกันองค์ชายฮุ่ยหมิ่นและองค์ชายฮุ่ยหวงมองน้องสาวซึ่งมีสีหน้าขวยเขินเล็กน้อยแต่ไม่ได้อึดอัดหรือไม่พอใจจึงคลายความโมโหแล้วนั่งลงโดยดีถึงอย่างไรพวกเขาก็ไม่เสียเปรียบ พวกเขาสององค์ชายได้แต่งสององค์หญิงเข้าแคว้นมา ส่วนองค์ชายลู่เหวินก็ได้แต่งน้องสาวเข้าแคว้นไป“เอาล่ะ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ นับว่าการเชื่อมสัมพันธ์ครั้งนี้สำเร็จด้วยดี พวกเรารีบกลับไปจัดการเรื่องราวให้เรียบร้อยโดยเร็วดีกว่า” องค์ชายซึ่งอาวุโสที่สุดตัดสินใจเพื่อไม่ให้เรื่องลุกลามกลายเป็นความเสียหายพวกเขาล้วนอยู่ในวัยกำดัด หากปล่อยให้เสพสมกันอยู่เช่นนี้อาจมีข่าวลือในทางแย่ๆออกมาจนส่งผลถึงชื่อเสียงขององค์หญิงทั้งสามถึงอย่างไรก็ต้องแต่งงานกัน แต่งให้เร็วหน่อยน่าจะดีกว่า หากพวกนางตั้งครรภ์ขึ้นมาจะได้ไม่ถูกครหานินทา เสด็จพ่อคงไม่ติดขัดเรื่องใด แม้ทั้งสามแคว้นไม่เคยเกี่ยวดองในระดับสูงเช่นนี้มานานปี อาจด้วยที่ผ่านมาไม่ลงตัวทั้งวัยและเพศ บางคราแคว้นเชียงก็สูงวัยกว่ามาก ในขณะที่บางคราก็มีเพี
ตอนที่ยี่สิบสอง อธิบายไม่ชัด“หรือว่านางจะอยากให้ท่านไปเจรจาด้วย บางทีนี่อาจเป็นการสร้างข้ออ้างเพื่อให้ท่านเข้าไปพบนางสองต่อสองก็เป็นได้” องค์หญิงฟางหรูพอมองออกอยู่บ้างแต่ไม่ทั้งหมด “ข้าไม่อยากเห็นหน้านาง เพียงคิดถึงข้ออ้างข้างๆคูๆก็เหม็นขี้หน้าอยากจับคอขาวๆมาเขย่าเอาความคิดแย่ๆออกไปจากสมองเล็กเสียให้หมด” องค์ชายลู่เหวินออกท่ารุนแรงให้เห็นถึงความไม่พอใจ “ฮ่า ฮ่า ฮ่า นางออกจะงดงามน่าทะนุถนอมเพียงนั้น ท่านจะทำได้ลงคอเชียวหรือ” องค์หญิงน้อยหัวเราะร่าเมื่อคิดภาพตาม “น่าถนอมตรงที่ใด ออกจะน่ารังเกียจมากกว่า เจ้าแผนการนัก เรื่องเชื่อมสัมพันธ์นี่ก็เช่นกัน ไร้สาระ ไร้แก่นสาร แข่งกันไปเพื่อสิ่งใด เปลืองเวลายิ่ง” องค์ชายหนุ่มพาลพาโลไปทั่ว 
ตอนที่ยี่สิบสอง อธิบายไม่ชัดสององค์ชายแห่งแคว้นเชียงเห็นเช่นนั้นจึงหันไปสั่งการคนของตนเองให้ระวังแผนร้ายด้วยยังคงไม่วางใจในแคว้นเจ้าถิ่นทันทีที่สัญญาณเริ่มการแข่งขันดังขึ้น เหล่าองครักษ์แคว้นเฉาต่างพุ่งตรงเข้าหานางกำนัลสาวอย่างไร้ความเกรงใจ พวกเขาไม่ได้มุ่งมั่นจะแย่งชิงผ้าตามกฎเกณฑ์แต่ช่วยกันปลุกปล้ำถอดเสื้อผ้านางจนหลุดลุ่ยด้วยมิใช่องค์หญิงสูงศักดิ์ความระมัดระวังจึงลดน้อยถอยลง เหล่าทหารต่างพากันจาบจ้วงล่วงเกินกว่าจะได้ผู้ชนะ หญิงสาวก็เปลือยเปล่าทั้งร่างเต็มไปด้วยรอยมือแล้วองครักษ์เหล่านั้นกระทำราวกำลังแข่งถอดเสื้อผ้าได้มากชิ้นกว่ามิใช่แข่งแย่งชิงผ้าเพื่อกำชัย พวกเขาต่างยิ้มร่าชูเศษซากชุดเสื้อขึ้นราวประกาศชัยชนะ ขณะนางกำนัลสาวได้แต่ทรุดตัวลงใช้สองมือปกปิดส่วนทะนุถนอมของตนเองแล้วร้องไห้โฮออกมาอย่างน่าสงสาร องค์ชายลู่เหวินรีบโยนเสื้อคลุมร่างเปล่าเปลือยของนางกำนัลแคว้นตนเองพลางพยักหน้าให้องครักษ์รีบพาตัวไปดูแลส่วนตนเองกระโดดเข้าไล่ทุบตีองครั
ตอนที่ยี่สิบเอ็ดการแข่งขันนี้ส่วนเรื่องหญิงสาวผู้ต้องถือผ้าเอาไว้ให้มั่น จะมีเรื่องขายหน้าหรือเหน็ดเหนื่อยเกินไปหรือไม่ ผู้พิทักษ์ป้องกันซึ่งส่งลงไปย่อมต้องทำหน้าที่อย่างแข็งขันทั้งสองแคว้นพยักหน้าตกลงตามข้อเสนอแล้วกลับไปเตรียมความพร้อมในขณะที่องค์หญิงซูลี่ยิ้มสมใจพร้อมนัดแนะเตรียมการในฐานะเจ้าบ้านเช่นกันการแข่งขันเริ่มขึ้นในช่วงสายโดยคนของทุกแคว้นมากันโดยพร้อมเพรียงผลการจับธงเริ่มขึ้นโดยแคว้นเฉาเป็นผู้ถือผ้า และอีกสองแคว้นเป็นผู้แย่งชิงองค์หญิงซูลี่เดินเยื้องย่างลงไปเป็นตัวแทนหญิงงามผู้ถือผ้าผืนเล็กอยู่กลางสนามองครักษ์ทั้งหลายต่างลงไปยืนล้อมเตรียมการป้องกันองค์หญิงของตนเองในขณะที่องค์ชายทั้งสองแคว้นและองครักษ์เตรียมพุ่งเข้าแย่งชิงเพื่อเป็นผู้ชนะทันทีที่สัญญาณการแข่งเริ่มขึ้น ทุกคนต่างพุ่งไปที่จุดกึ่งกลางอันมีร่างอรชรขององค์หญิงซูลี่ยืนอยู่ องค์หญิงหมุนผ้าหลบหลีกพลางหมุนตัวหนีไปทางองครักษ์ของตนเองด้วยความรวดเร็วองครักษ์แคว้นอื่นต่างเกรงใจไม่กล้ารุกล้ำมากนักด้วยถึงอย่างไรอีกฝ่ายก
ตอนที่สอง สอบสวน องค์ชายหนุ่มสบถเบาๆแล้วดึงกระชากเสื้อผ้าซึ่งมีอยู่เพียงไม่กี่ชิ้นออกเพื่อหวังข่มขู่ ทันทีที่ความงามสล้างขาวกระจ่างถูกปลดปล่อยออกมาล่อตา ชายหนุ่มทั้งสองในห้องถึงกับสูดหายใจแรงด้วยไม่อาจอดกลั้นความเสน่หาซึ่งตีตื้นขึ้นมา ร่างน้อยช่างงดงามปานล่มเมือง ใบหน้าอ่อ
ตอนที่หนึ่ง เริ่มเกมได้วาร์ป!ภาพสาวงามสวมชุดเสื้อผ้าน้อยชิ้นจนแทบจะเห็นทุกสัดส่วนปรากฎขึ้นกลางสนามรบผู้นำของทั้งสามทัพซึ่งกำลังตั้งแถวเผชิญหน้ากันเป็นสามมุมต่างชะงักงัน สายตาจับจ้องมองสตรีสาวผู้งดงามอรชรอ้อนแอ้นซึ่งยืนอยู่ใจกลางวงล้อมปิ่นหรือบัดนี้ได้ชื่อในเกมว่า’หลินปินอิน’ลืมตาขึ้นก่อนจะตกใจ
ตอนที่หนึ่งเริ่มเกมได้ปิ่นรู้สึกตัวลอยหมุนคว้างไม่อาจยึดเกาะสิ่งใด ได้แต่ปล่อยให้ลอยละล่องไปตามแรงลมจนเวียนหัว ร่างกายพยายามพับแขนขาและเตรียมรับการกระแทกอันรุนแรงกว่าลมจะเริ่มเบาลงเธอจึงลืมตาขึ้นมองรอบตัวเอ๊ะ!...ทำไมเหมือนยังลอยอยู่กลางอากาศ ไม่ตกลงถึงพื้นสักที หน้าผานี้ไม่ได้ลึกมากนี่นา หรือว่
บทนำ“เอ้า...เร็วๆๆ อย่าอู้ ไอ้คนข้างซ้ายน่ะ ปีนขึ้นไปสิวะ ค้างอยู่ทำไม ข้างล่างติดแหง็กกองรวมกันเป็นก้อนขี้แล้วเนี่ย แล้วไอ้ตรงกลางจะช้าเป็นเต่าไปถึงไหน ประเดี๋ยวแม่ทิ่มให้ตูดทะลุ เร็วๆๆๆๆ ให้ไว ให้ไว” เสียงตะโกนเร่งพร้อมร่างหญิงสาวนางหนึ่งถือไม้คอยหวดเหล่าชายฉกรรจ์ซึ่งเข้าร่วมการฝึกฝนอันหฤโหดพวก














![สองแม่ทัพขย่มกลีบโบตั๋น (3p) - [PWP] - [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


