กลับมาให้ทวงคืน의 모든 챕터: 챕터 41 - 챕터 49

คีรินยืนอยู่หน้าประตูห้องนอนนานหลายนาที เขาทำทุกอย่างทั้งตะโกนเรียกและเคาะประตูหลายครั้ง จนภายในใจเริ่มกังวล จึงตัดสินใจจับลูกบิดประตูเปิดออก ก่อนเดินเข้าไปอย่างถือวิสาสะ ภายในห้องนอนมืดสลัว มีเพียงแสงไฟจากโคมข้างเตียงที่เปิดทิ้งเอาไว้ ขายาวก้าวเดินอย่างมั่นคง เพียงไม่กี่ก้าว เขาก็เห็นร่างเล็กของลลิลนอนหันหลังให้ประตู บนเตียงนอนของเขา คีรินรู้สึกเหมือนหัวใจถูกบีบอัด จากทั้งความคิดถึงและโหยหา เขาไม่รอช้าที่จะก้าวเข้าไปใกล้ ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนด้านหลังเธอ แขนแข็งแรงโอบกอดเอวคอดกิ่วจากด้านหลังแนบสนิท ซุกใบหน้าหล่อเหลาลงไปตรงซอกคอขาวเนียนของเธอ กดจูบลงไปหลายครั้งด้วยความคิดถึงที่ระเบิดออกมา ได้กลิ่นตัวที่คุ้นเคย ผิวเนื้อนุ่มที่ร้อนผ่าว ทำให้เขารู้สึกเหมือนได้หายใจอีกครั้ง หลังจากหายใจไม่ออกมานานสองวัน ร่างเล็กที่กำลังหลับตาอยู่สะดุ้งตกใจเล็กน้อย ที่มีคนมากอดจากด้านหลัง ทว่ากลิ่นน้ำหอมและกลิ่นตัวที่ลอยมาแตะจมูก และการแสดงออกของเขา ทำให้เธอจำได้ในทันทีว่าเป็นคีริน เธอจึงนอนนิ่ง ไม่ขยับตัว ปล่อยให้เขากอดเธออยู่อย่างนั้น เพราะความน้อยใจจากคำพูดเมื่อสองวันก่อนยังคงค้างคาอยู่ในอก ก่อนจะเอ่ย

ลลิลดิ้นเร่าราวกับถูกไฟช็อต สะโพกกระตุกขึ้นลงตามจังหวะรัวลิ้นของเขา มือเล็กทั้งสองข้างจิกผ้าปูที่นอนแน่นจนผ้าเกือบขาด ปลายนิ้วเท้าจิกเกร็งอย่างแรง "อื้อ~ อ๊าสสส" ร่างสูงยังคงเร่งจังหวะ ดูดติ่งสีสดด้านบนอย่างแรง พร้อมกับสอดลิ้นเข้าไปในร่องแคบตอดตุบของเธออย่างดุเดือด ลิ้นตวัดเลียวนภายในโพรงรัก กวาดเลียน้ำหวานสีใสของเธอไม่หยุด “อ๊าาสสส พี่จ๋า ลิลจะเสร็จแล้ว ยะ อย่าหยุด อ่ะ อ๊าสสส อื้อ~” ร่างเล็กเกร็งกระตุกสุดแรง ร่างกายทุกส่วนเดือดพล่าน อกอวบกระเพื่อมขึ้นลง ก่อนจะปลดปล่อยน้ำหวานสีใสเข้าปากของคนตัวสูงอย่างรุนแรง มีบางส่วนกระเด็นโดนใบหน้าหล่อเหลาของเขา "อร้ายยยยย" ลลิลร้องครางยาว น้ำตาไหลพรากจากความเสียวที่ท่วมท้น ทว่าร่างสูงยังคงกวาดน้ำหวานของเธอเข้าปากไปจนหมด ก่อนจะยกตัวขึ้น มองใบหน้าสวยหวานของเมียรัก ที่ลำตัวอ่อนยวบ ใบหน้าแดงก่ำด้วยความเสร็จสม หลังจากนั้น เขาก็หยัดตัวขึ้น จับเสื้อยืดถอดออกทางศรีษะ ตามด้วยกางเกงที่ถูกดึงตามออกไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะโยนทิ้งลงไปกองกับพื้นห้อง เอ็นร้อนแข็งขืนเต็มลำดีดเด้งออกมา ปลายหัวบานแดงก่ำ มีน้ำเสียวผุดซึมออกมาตรงรูเล็ก จากความกระสันที่กำลังเดือด

หลังจากที่คีรินเริ่มมีอาการแพ้ท้องแทนเมียอย่างหนัก เขาก็แทบไม่ได้ลุกจากเตียงเลย ร่างกายของเขาซีดเซียว รู้สึกเวียนหัว อยากจะอาเจียนตลอดเวลา จนแทบไม่มีแรงลุกขึ้น อาหารที่เคยชอบกลับทำให้เขาอาเจียนเกือบทุกมื้อ และลลิลกลายเป็นคนดูแลเขาอย่างใกล้ชิด เธอนั่งอยู่ข้างเตียง ลูบศรีษะเขาเบา ๆ อย่างอ่อนโยน ระหว่างนั้นแชทกลุ่มเพื่อนสนิทก็ระเบิดเสียงแจ้งเตือนขึ้นมาไม่หยุด สกาย: 55555 ไอ้คีริน มึงแพ้ท้องแทนเมียจริงเหรอวะ คาเตอร์: กูหัวเราะจนน้ำตาไหลแล้วว่ะ ผัวแพ้ท้องแทนเมีย นี่มันหลงระดับไหนว่ะ ยีนส์: ไหนถ่ายหน้ามาให้กูดูสิ ว่าซีดขนาดไหน ตะวัน: 55555 กูส่งรูปมึงนอนฟุบกับหมอนไปให้เมียกูดูแล้ว เมียกูหัวเราะจนท้องแข็ง โซล: คงไม่ต้องถึงขั้นไปนอนโรงพยาบาลแบบกูนะ คีรินที่นอนฟุบอยู่บนเตียง อ่านข้อความเหล่านั้นด้วยความโมโห มือกำโทรศัพท์แน่น แล้วหันไปฟ้องลลิลที่นั่งลูบหัวเขาอยู่ข้าง ๆ ด้วยน้ำเสียงออดอ้อนแบบเด็กน้อย “เมียจ๋า ดูสิ เพื่อนพี่แกล้งพี่อีกแล้ว ลิลช่วยบอกพวกมันหน่อยสิ ว่าพี่ไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น” ลลิลหลุดขำออกมากับท่าทางนั้น“โธ่ เพื่อนพี่ก็แค่พูดแซวเองค่ะ แต่พี่ก็แพ้ท้องแทนลิลจริงนะคะ แล้ว

แล้วค่อย ๆ ยกสะโพกขึ้น นั่งคร่อมท่อนลำของเขา มือเล็กจับแท่งเนื้อที่ร้อนผ่าว วางจ่อที่ร่องรักที่ชุ่มฉ่ำของตัวเอง ก่อนทรุดตัวลง ให้ร่องแคบกลืนกินท่อนลำของเขาจนลึกสุดโคน สวบ! “อ๊าสสส จุก” ลลิลครางแผ่ว นั่งนิ่งสักพักเพื่อให้ร่องรักของเธอปรับตัว จากนั้นเธอจึงเริ่มขย่มสะโพกขึ้นลงช้า ๆ ในจังหวะสม่ำเสมอ “อ่ะ อ่ะ อ่ะ อ๊าสสส”เสียงหวานร้องครวญคราง ขณะที่สะโพกยังคงขยับไม่หยุด คีรินที่เห็นแบบนั้น ก็กลัวเธอจะเหนื่อยเกินไป เขาจึงจับสะโพกเธอไว้แน่น ช่วยยกและกดลงตามจังหวะ เพื่อเร่งให้เธอขย่มเร็วขึ้นเล็กน้อย หน้าอกอวบอิ่มกระเพื่อมขึ้นลงตามแรงตอกอัด ไหล่บางสั่นไหวระริกด้วยความเสียวซ่าน ก่อนเธอจะก้มลงจูบเขาเป็นระยะ ขณะที่ร่องรักตอดรัดท่อนลำของเขาอย่างแนบแน่น “อื้อ~ ลิลจะเสร็จแล้ว อร้ายยย” ทั้งสองคนถึงจุดสุดยอดพร้อมกัน ร่างเล็กเกร็งกระตุกสุดแรง ร้องครางเสียงสั่น ร่องรักของเธอตอดรัดเขาแน่น น้ำสีใสไหลทะลักออกมาจนเปียกชุ่ม ด้านคีรินก็กดสะโพกเธอลง ปลดปล่อยน้ำรักขาวขุ่นพุ่งทะลักเข้าไปในโพรงอ่อนนุ่มของเธอ “อึก อ๊าสสส” หลังจากที่ปลดปล่อยรอบแรกออกมา คีรินก็กดจูบไปตามกรอบหน้าที่ชื้นเหงื่อของลลิลด้วยควา