All Chapters of Ang Sutil na Anak ng Ninang kong Billionare: Chapter 51 - Chapter 59

59 Chapters

Just Married

Chapter 47Samantha's POV“Teka, teka, Enrico! Wala pa... hindi ko pa sinasabi!” natatawang sinasabi ni Judge MartinHindi ko din halos maituloy ang sasabihin ko nang bigla niya akong hatakin sa bewang at angkinin ang aking mga labi sa isang masuyong halik.“Enrico!” natatawa kong reklamo habang marahan ko siyang tinutulak.“Sandali lang!” natatawa ring saway ni Judge Martin habang umiiling. “Hindi pa tapos ang seremonya.”Napakamot sa batok si Enrico na parang batang nahuling nagkukulitan sa klase.“Sorry, Your Honor. Excited lang.”Lalong napatawa ang lahat ng naroon.Ngumiti si Judge Martin bago muling tumingin sa amin.“And now... I pronounce you husband and wife.”Bahagya siyang tumigil at ngumiti.“You may kiss the bride.”Parang iyon lang ang hinihintay ni Enrico.Muli niya akong hinalikan, ngunit sa pagkakataong ito ay mas banayad, mas mahaba, at mas puno ng pagmamahal.Agad namang nagpalakpakan ang mga naroon.Dalawa lamang ang naging saksi namin—ang matagal nang driver ni Ju

Heat

Chapter 47Samantha’s POVKakaibang sensasyon ang nadama ko noong unang dumampi ang maiinit na palad ni Enrico sa aking dibdib. Marahan lang siya. Hindi nagmamadali. Pero bawat hagod ay nakakawala ng hangin. Siya ang una at huling lalaking aangkin sa akin. “Expert ka talaga ha”“Shhhh…”“Relax,” bulong niya.Napakabilis ng tibok ng puso ko habang isa-isa niyang hinuhubad ang damit ko.Maging siya ay nagtanggal na rin ng polo. At maging pambabang bahagi ng kasuotan.Tumambad sa akin ang kanyang maskuladong katawan. Nahawakan ko ito,“Ganito ba talaga ito?” Naglalaro sa isip ko,Hinalikan niya ang aking mga labi. At gayundin ako sa kanya.“Samantha,” halos isigaw niya ang pangalan ko.Malamig sa silid pero pinaginit ito ni Enrico.Ahh…Ugh.,,Ahh..Naglapat na ang aming mga katawan. Na ngayon ay iisa na dahil kami ay mag-asawa na.“Enrico, dahan-dahan lang”“Kayanin mo, mamaya you will beg for more”Hinayaan ko siyang gawin ang anumang nais niyang gawin.“Enrico…ahh!”Halos maubu

Can't Let You Go

Chapter 48Samantha’s POV“Hindi ba pwedeng iuwi na kita ngayon?”“Naku Enrico, di ba napagusapan na natin ito?”“Secret muna ito di ba”“Tsaka baka kapag binigla natin ang mga magulang mo at sinabing tinanan mo na ako ay hindi ka na pamanahan” pagbibiro ko pa sa asawa ko.“So, ibig sabihin pera ko lang ang gusto mo sa akin”“Aba siyempre! Ano pa ba ang gugustuhin ko sa iyo”Sabay tingin sa bandang ibaba ng bahagi ng kanyang katawan at pagkatapos ay ngumisi ng may kapilyuhan.Nahampas ko pa siya ng mahina sa braso at pagkatapos ay namula ang mukha ko.“Halika na nga at magpaliwanag ka sa nanay ko”Bumaba na rin siya sa kanyang kotse.Pagkatapos ay pumasok sa bahay namin.At gaya ng dati at nakasanayan ko na ay inisikaso ko na siya pagpasok pa lang namin sa pintuan.Kinuhaan ko siya ng tsinelas.At isinuot iyon sa kanyang mga paa.“Nay, nay! Andito na po ako.”sigaw ko.Lumabas si Nanay na medyo namumutla.“Oh bakit Nay? Anong nangyari sa iyo?”“Naku anak, kanina pa ako hilo. Nagcheck

Hiding

Chapter 50Samantha’s POVSinundo ako ni Enrico sa opisina para pumasok sa opisina. At gaya ng inaasahan ay naging mapusok siya.“Enrico, napakaaga pa,” natatawa na lang ako sa asawa ko.“Ikaw kasi, kung hinayaan mo akong iuwi kita, dapat wala tayong problemang ganito.”“Hay naku, mukhang tatlumpung araw tayong ganito,” pagrereklamo ko pa.“Magtiis ka muna ngayon, mamaya babawi ako sa iyo.”“Hindi ba puwedeng mag-advance muna?”“Ikaw talaga, wala ka talagang kapaguran, noh?”“Ganito talaga ako kapag na-suppress, lalong nanggigigil.”“Hay naku!”Napailing na lang ako habang natatawa.Ganito talaga ang asawa ko.Kapag may gusto siya, gusto niya agad.At kapag hindi naman puwede, lalo siyang nagiging makulit.Kaya minsan iniisip ko kung paano ko siya mapagtitiisan sa loob ng maraming taon.Pero sa totoo lang, kahit madalas niya akong inisin, gusto ko rin ang pagiging mapagmahal at malambing niya.Hindi ko lang ipinapakita palagi.Pagdating namin sa opisina, agad kaming naging abala sa is

Simple Ways

Chapter 51Samantha’s POV“Nasaan sila Ninang at Tito Arthur?”Umagang-umaga pa lang kasi ng Linggo ay nasa bahay na si Enrico. Hindi ko nga alam kung bakit napakaaga niyang dumating. Sanay ako na kapag Linggo ay gusto niya sanang matulog nang mahaba, lalo na kapag wala naman kaming importanteng lakad. Pero ngayong araw, parang may kakaiba sa kilos niya.“Ewan ko ba sa mga iyon. Bigla-bigla na lang umaalis nang walang pasabi, sabi ng mga katulong, may mga dalang maleta daw.”“Ha? Out of town or out of the country?”Itinaas lang ni Enrico ang kanyang mga balikat.“Hindi ko rin alam.”Napatingin ako sa kanya. Mukhang hindi rin niya talaga alam kung saan nagpunta ang mga iyon. Pero may kung anong kutob ako na parang may alam siya na hindi niya sinasabi sa akin.“Oh, Enrico, ang aga mo ah.”Napalingon kami nang marinig ang boses ni Nanay na papalapit sa amin.“Hello Nay, susunduin ko lang si Sam, isasama ko po sa bahay.”“Ha? Bakit anong meron?”Biglang nataranta si Enrico dahil hindi niy

Can Get Enough

Chapter 52Samantha’s POVAgh, Ugh, Uhmm…Hindi ko alam kung paanong nagagawang mapahinto ni Enrico ang mundo ko.Kahit ulit-ulitin niya yata akong angkinin, hindi ko kailanman siya kayang pigilin.Ang mga maiinit niyang palad na dumadampi sa buo kong katawan, at ang mga labi niyang dumidikit sa aking balat.Siguro nga napaeksperto niyang magpaligaya. “Malapit na ako, honey, Ikaw ba?”Ni hindi ko na kaya pang sumagot sa kanya. Napapapikit na lang ako, tanging ang tunog ng ungol ko na lang ang pumuno sa kanyang silid na may kasamang paghalinhing.Nakikita kong nasisiyahan naman siya habang paulit-ulit na pag-angking sa aking sensitibong bahagi at sa dibdib ko na siya lamang ang nakahawak. Hanggang sa umabot kami sa rurok ng ligaya.“You are mine,” bulong pa ni Enrico“Sulit pala itong bagong kama natin, honey, eh.”“Sira ka talaga. Hindi kaya magtaka si Ninang at napakalaki nitong playground mo.”“Hindi iyan. Sa kagustuhan na niyang magkaapo, baka matuwa pa siya.”Natatawa na lamang

Unexpected Truth

Chapter 53Enrico’s POV“Mom.”“Enrico.”“Ang Dad mo, andiyan na ba?”“Wala siya. Hindi pa siya umuuwi.”“Saan siya nagpunta?”“Hindi ba ang sabi ko sa iyo, hanapin mo siya?”“Yes, I did. I have been looking for him sa mga posible niyang puntahan.”“Pero wala siya, Mom.”Napatingin ako sa kanya.Sa unang pagkakataon, nakita kong hindi lamang pag-aalala ang nasa mga mata niya. May takot.Takot na parang may malaking bagay na mawawala sa kanya at wala siyang kakayahang pigilan iyon.“Tell me, Mom, what is really happening?”Hindi siya agad sumagot.“May ibang babae ba si Dad o pamilya?”Nanatiling tahimik si Mom.At ang katahimikan niya ang siyang naging sagot sa tanong ko.Hindi ko alam kung ano ang dapat kong maramdaman.Galit?Pagtataka?Pangamba?Hindi ko kailanman naisip na maaaring magkaroon ng ibang babae si Dad. Sa lahat ng taon na nakikita ko sila bilang mag-asawa, inakala kong kahit hindi perpekto ang pagsasama nila, nananatili pa rin ang pagmamahalan sa pagitan nila.Pero nga

Can't Let Go

Chapter 54Samantha’s POV“Nay, alam nyo na po ba?”“Gusto na raw makapaghiwalay ni Tito Art kay Ninang.”Tahimik lang si Nanay at parang hindi niya ako pinansin sa tanong ko. Nakatingin lamang siya sa kawalan habang patuloy na gumagalaw ang kanyang mga kamay sa ginagawa niya.“Nay, alam ninyo po ba kung sino?”“Anak, mas mabuting huwag na tayong makialam sa isyu ng Ninang mo at Tito Art mo. Buhay nila iyan.”“Pero kawawa naman po si Ninang.”“Oo nga, kawawa siya. Mahal na mahal niya si Art.”Ramdam ko ang lungkot sa boses ni Nanay.Napakatagal na nilang magkaibigan at kahit kailan ay hindi sila nag-away. Mas higit pa sa magkapatid ang turingan nila. Magkasama sila sa maraming pagsubok, maraming saya at maraming problema. Kaya hindi ko rin maipaliwanag kung gaano kasakit para kay Nanay na makita si Ninang Amanda na dumaranas ngayon ng ganito.Mahal na mahal ni Nanay si Ninang at ayaw na ayaw niyang nasasaktan ito.Nakita ko kung paano siya napabuntong-hininga bago tuluyang tumayo.“An

Tormented

Chapter 55Enrico’s POVPagdating ko sa bahay ay naroroon uli si Dad.Noong una ay kalmado na silang nag-uusap ni Mom sa kanilang silid. Halos hindi ko nga marinig. Akala ko ay maayos na ang lahat. Akala ko ay kahit papaano ay nagkausap na sila nang mahinahon at natapos na ang mga pagtatalo nila.Pero maya-maya pa ay narinig ko na namang umiiyak si Mom.“Arthur, hindi siya sasama sa iyo. At kahit kailan hindi ka niya babalikan.”Napahinto ako sa paglalakad.Hindi ko alam kung bakit biglang bumigat ang pakiramdam ko.“Huwag mong pakialaman ang damdamin niya. Alam kong mahal niya ako.”Bakit parang alam na alam ni Mom kung ano ang mangyayari?Na sa intindi ko ay kilalang-kilala niya ang babae ni Dad.Nakapag-usap na ba sila?O baka nagmakaawa pa si Mom sa babae?Hindi ko alam.Pero sa tono ng boses ni Mom, parang matagal na niyang alam ang lahat.“You are obsessed with her. Matagal ka na niyang iniwanan. Pero heto ka, lumuluhod ka pa sa kanya at ipinipilit mo ang sarili mo.”“Mahal niya

1 2 3 4 5 6

SCAN CODE TO READ ON APP