All Chapters of Ang Sutil na Anak ng Ninang kong Billionare: Chapter 71 - Chapter 80

Chapter 67Bastien Montclair POVNaalala ko ang babaeng iyon sa coffee shop, sa welcome party, at pagkatapos sa mga panaginip ko.Hindi ko alam kung bakit ganoon na lang siya nanatili sa isip ko.Gusto ko siyang tanungin, pero hindi na ako nabigyan ng pagkakataon.Bumalik ako pero wala na siya.Parang bigla na lang siyang nawala, na parang isang panaginip na paggising ko ay hindi ko na mahanap.Hindi ko alam kung nagagandahan lang ako sa kanya.Siguro dahil iba siya.Hindi ko maipaliwanag kung ano ang mayroon sa babaeng iyon na sa bawat pagkikita namin ay parang may kung anong humihila sa akin palapit sa kanya.Pero itong pangatlong pagkakataon parang nabihag niya ako.Ang mga mata niya. Kung papaano siya magsalita at tumawa. Gustong gusto ko.Hindi ko namalayan na matagal ko na pala siyang tinititigan.Minsan kapag nagsasalita siya, nakakalimutan kong makinig sa ibang tao dahil nakatuon ang atensyon ko sa kanya.May kakaiba sa presensya niya.Hindi siya kailangang mag-effort para map

Attraction-DestructionChapter 69Samantha’s POVPinatulog na namin ang mga bata para makapagkuwentuhan at makapag-enjoy pa kami.“Ezee, makinig ka kay Yaya ha, mga 9 p.m. bedtime na.”“Okay po, Ma’am.”“Ya, ikaw na muna ang bahala kay Ezee, huwag na kayong lumabas ng kuwarto.”“Opo, Ma’am Sam.”Hinalikan ko si Ezee sa noo bago siya pumasok sa kuwarto.“Sige, behave ka ha.”“Opo, Mama.”Ngumiti ako bago isinara ang pinto.Sulitin na namin ang aming bakasyon dahil pag-uwi namin sa bansa, tiyak na magkakuba na naman kami sa pagtatrabaho.Napagkaisahan namin na pumunta sa isang bar na malapit lang sa hotel.Gusto lang namin ng konting kasiyahan bago kami bumalik sa totoong buhay.“Oh, nasaan si Stefano? Nagulat ako dahil wala ito.”“Naku, yung anak niya, nagsusuka. Kaya dinala muna niya sa hospital.”“Ha? Bakit di sinabi sa akin?”“Para hindi ka na daw mag-alala, kilala ka niyang overthinker,” sabi pa ni James.Napailing ako.Ganoon talaga si Stefano.Kahit may problema siya, ayaw niya a

Chapter 71Samantha’s POV“Mr. Montclair, what are you still doing here?”Napalingon ako nang makita ko si Basty na mag-isa sa kalsada. Akala ko ay nakaalis na siya kasama ni Cami.“Akala ko nakaalis na kayo ni Cami.”“Yes, she did. May pinapapabili pa kasi si Mama na isang brand ng dress, at since nandito na rin naman ako kaya ako na ang nautusan.”Napangiti ako nang bahagya.“Bukas na lang ako uuwi.”“Hindi nagpaiwan si Stefano?”“Nope, may urgent siyang pupuntahan eh.”“Mas urgent pa sa iyo?”“If I were him, kahit sandali hindi kita iiwan.”Napatingin ako sa kanya.Hindi ko alam kung bakit parang may kakaibang bigat ang simpleng sinabi niyang iyon.“Okay lang naman.”“I don't want to be a burden, at may sarili akong itinerary.”Habang naglalakad pa kami, hindi ko namalayang unti-unti pala kaming nagiging komportable sa isa't isa.Nagulat ako nang bigla niyang hinawakan ang kamay ko.“Come on.”“Huh?”Hindi na siya naghintay ng sagot. Hinila niya ako at nagmadaling nagtungo kami sa

Chapter 73Samantha’s POVNahimbing ako sa pagkakatulog.Parang nanaginip ako.Isang napakagandang panaginip na ayaw kong matapos.May mabigat na nakapatong sa katawan ko.“What?”Napapikit na lang ako uli.Akala ko panaginip lamang ang lahat.Pero nang muling bumukas ang mga mata ko, nakita ko ang sarili ko na wala na akong saplot at pati ang lalaking nasa tabi ko ay ganoon din.Nagkalat ang mga damit namin sa paligid ng silid.Napakurap ako.Hindi ko alam kung paano nangyari ang lahat.Hindi ko rin alam kung bakit parang hindi ako natatakot.Niyakap pa niya ako ulit ng mahigpit.“Sam, please don't get up yet,” utos niya sa akin nang may lambing.Napatingin ako sa kanya.Ako naman napangiting nahihiya.Hindi ko alam kung dapat ba akong mahiya o magalit sa sarili ko.Bumigay ako sa lalaking ito na malapit nang ikasal.“I’m having an affair.”Halos maloka ako sa sarili kong sinabi.Ako?Ako ang gumagawa nito?Hindi ako ganito.Hindi ako sanay sa ganitong sitwasyon.Hindi ako ang babaen

Chapter 74Samantha’s POVMula ng may mangyari sa amin ni Bastien, may mga tinginan kaming kami lang ang nakakaalam ng kahulugan.Isang tingin lang niya sa akin, alam ko na agad kung ano ang gusto niyang sabihin. At ganoon din ako sa kanya. Hindi na kailangan ng salita. Isang maliit na ngiti, isang mabilis na tingin, at sapat na iyon para maalala ko ang mga sandaling kaming dalawa lamang ang magkasama.Madalas na siyang nagre-represent kay Camille. Samantalang dati rati ay hindi siya nakikialam sa aming mga collaborations.Ngayon, halos lagi na siyang present.Kapag may meeting kami, naroon siya.Kapag may kailangan kaming pag-usapan tungkol sa project, siya ang madalas na kinatawan ni Camille.At minsan, nagnanakaw pa nga siya ng mabilis na halik sa akin.Mahusay siyang tyumiyempo.Madali siyang nakakahanap ng pagkakataon.Minsan sa hallway.Minsan kapag abala ang lahat sa meeting.Minsan naman kapag napapadpad kami sa isang lugar na walang ibang tao.At sa bawat pagkakataon, kahit a