LOGINSi Samantha Gomez ay bunga ng isang pagkakamali—isang "bastarda" sa mata ng kanyang mayamang ama. Pinabayaan siya kasama ng ina na may karamdaman. Sa gitna ng hirap at pang-aapi ng kanyang madrasta, ang tanging tumulong sa kanya ay ang kanyang Ninang Amanda—ang matapang na CEO ng Soliven Holdings. Dahil sa utang na loob, ibinuhos ni Samantha ang buong oras niya sa pagtatrabaho bilang executive secretary nito. Ngunit may isang malaking problema sa maayos na niyang buhay—si Enrico Soliven. Si Rico ang nag-iisang tagapagmana ng mga Soliven—gwapo, matalino, pero isang spoiled brat at playboy na walang ibang ginawa kundi bwisitin ang araw ni Samantha. Lumaki silang turingan ay magkapatid, pero sa bawat mapanuksong tingin at lapit ni Rico, unti-unting nahuhulog ang loob ni Samantha—isang bagay na pilit niyang pinipigilan. Habang pilit na inaabot ni Samantha ang kanyang pangarap at ang atensyon ng kanyang "dream boy" na si James, lalo namang nagiging mapang-angkin si Rico. Sa likod ng mga asaran at tensyon, may mga lihim na pilit itinatago ang kanilang mga pamilya—mga katotohanang maaaring sumira sa tanging pundasyong pinanghahawakan ni Samantha. Sa mundong puno ng kataksilan at panlalait, paninindigan ba ni Rico ang pagiging "sutil" para makuha ang puso ng kanyang kinakapatid? O mananatili silang bilanggo ng nakaraang pilit silang pinaghihiwalay?
View MoreChapter 1:
Samantha Gomez POV
Nautusan ako ni Ninang Amanda na pumunta sa kanilang bahay para makuha ang ilang dokumentong naiwan niya sa kanyang home office.
Umakyat na ako sa hagdan nang marinig kong parang may nagkakarambola sa isang silid na naroon. Bahagyang nakabukas ang isang pinto, kaya dahil sa curiosity ko ay sumilip ako. Kitang-kita ako, ang isang lalaking hubad ang katawan, habang pinaliligaya ang isang babaeng modelo na naroroon. Napakalakas ng hiyaw ng babae na nasa rurok na ng kanyang ligaya. At dahil nakitang nasisiyahan ito, mas lalong binilisan ng lalaki ang kanyang pag-aangkin dito.
“Oh, harder, yes harder” isinisigaw ng babae.
Nang hindi sinasadya ay lumingon ang lalaki sa aking direksiyon. Nagtama ang mga mata namin. At nagulat siya na makita ko ang mga kalaswaan niya.
“SAAAAM!!!!” sigaw niya.
Tawa ako nang tawa habang nagtutungo ako sa home office ni Ninang, sa isip-isip ko.
Umarya na naman ang sutil kong kinakapatid na si Enrico. Napakadaming babae na ang dumaan sa kanya at mukhang madadagdagan pa. Paglabas ko ay nakatapis pa rin siya ng tuwalya at hinarangan niya ako paglabas ko ng pinto.
“Enjoyed the show?” habang sinasabi na walang kahiya-hiya.
“Hindi mo naman ako ininform na may live show pa lang magaganap ngayon. Sana nagdala ako ng popcorn,” pang-aasar ko pa sa kanya.
Lumapit siya sa akin na napakalapit, pagkatapos ay binulungan niya ako sa tenga. Naramdaman ko ang bawat hininga niya.
“Nag-init ka ba?” nakangisi habang sinasabi sa akin.
“Ah, oo nag-iinit ako” pakunwaring sexy na boses ko.
“Nag-iinit ako, nag-iinit ang ulo ko sa iyo, manyakis ka,” sabay ang pagsikmura ko sa kanya.
“Aray, Samantha, nanakit ka na, ah! reklamo niya
“Deserve mo iyan buwisit ka, hindi ka na nahiya.” inis na sagot ko
Puwede ka namang magsarado ng pinto mo. Bakit nakabukas pa iyon?
“Kinikilibutan ako. Eww ka talaga!” pang-aasar ko.
Biglang lumabas ang babae na naka-polo na big size mula sa kanyang kuwarto.
“Babe, I'm hungry!” sabi ng babae.
Pagkatapos ay umalis na ito sa harap ko at pinuntahan ang babae.
Bumaba ako sa kusina para sabihan ang mga katulong na maghanda ng pagkain para sa kanilang senyoritong gutom na gutom mula sa kanyang pakikipagromansa.
Hindi lang isang beses ko siya nakita sa ganoong scenario.
Halos hindi ko na mabilang sa mga daliri ko.
“Rico! Alis na ako, may food na rito,” sigaw ko.
“Thank you, Sam!"
"I love you, Sam!” sigaw naman niya.
Pagbalik ko sa opisina, ibinigay ko na kay Ninang ang mga dokumentong naiwan niya. Pagkatapos ay ikinuwento ko ang nakita kong ginagawang milagro ni RIco
“Ninang, alam mo, biglang magsusulputan na lang ang mga apo mo,” pagbibiro.
“I'm hoping that day will come. I’ll be thrilled to have a grandchild.” sabi ni Ninang Amanda
“Talaga po?”tugon ko
“Of course, I’m already fed up with Rico’s playing around. Gusto ko ng babies, lots of lots of babies. I imagine na may tumatawag na sa aking wowa,” dagdag pa niya.
“Pero I hope he will find a nice girl that will also love him unconditionally may kakulitan kasi si Rico, at tayong dalawa na lang yata ang tumatagal sa kalokohan niya” saad pa ni Ninang
Habang pinakikinggan si Ninang. Naisip kong napakadakila talaga ng isang ina. Laging iniisip ang kapakanan ng kanyang anak. Sana lang itong si Rico ay nakikita niya iyon. At tumino na. Mabait naman si Rico, pero ang pakikipagrelasyon sa maraming babae ay nakakabahala na talaga.
Napaka-carefree din kasi ni Rico. Bakit nga naman hindi? Napakayaman ng kanyang mga magulang, anupat hindi na niya kailangang magtrabaho pa. Kaya lang, nakakahinayang na pagkatapos siyang mag-aral ng business management sa UK ay hindi niya gagamitin. Kung ako lang siguro iyon, ay napakalayo na ng narating ko. Sa kanya, abot-kamay na lahat ng bagay. Hindi na mahihirapan, di katulad ko na nagkukumahog para lang mabuhay at makakain.
“Sam, pakipuntahan mo nga si Mrs. Sanchez, pakifollow up mo ang pinapaaprubahan kong deal sa kanya. May katandaan na kasi iyon baka naoverlook na naman.” utos ni Ninanag
“Sige na lumakad ka na at pagkatapos mo doon umuwi ka na agad.”sabi pa ni Ninang
“At, Sam, kunin mo na rin itong cupcakes na nabili ko. Pakiuwi mo sa nanay mo. Kakacheck ko lang kasi ng sugar eh tumaas eh, baka madali pa ako” alok niya
“Wow, Ninang, masarap ito ha, sayang naman at hindi mo matitikman,”pagbibiro ko.
“Pakilayo mo na sa akin iyan please lang Sam” habang nakikiusap
Gaya ng utos ni Ninang Amanda, pinuntahan ko ang bahay ni Mrs. Sanchez. Kasama rin siya sa mga board members, pero dahil may edad na, madalas ay nasa bahay na lang. May kalakihan ang bahay niya at kapag hindi mo kabisado ay maliligaw ka.
Sinamahan ako ng katulong niya.
“Hi Tita Lyn,”bati ko.
Nakita ko siya na abalang abala na nanonood ng Koreanovela
“Oh ikaw pala Sam, bakit ka nandito?” tanong niya habang tutok na tutok sa sa pinapanood
“Pinapakuha po ni Ninang Amanda yung approval po ng deal. I-finalize na raw po niya kapag ok na po sa inyo , pipirmahan na rin niya,”saad ko.
“Anong deal?Mayroon ba siyang ibinigay sa akin?” tanong niya.
Opo. Tita Lyn. Ako pa po ang nag-abot sa inyo last week. Sabi po ninyo ichecheck nyo po.”paliwanag ko
“Ay palaka! Oo nga pala.” nagmamadali siyang kunin iyon sa mesa niya, inabot niya sa akin ang remote kaya inilagay ko ito sa pause
“Sabi ko naman kay Amanda huwag na niya akong isali sa pagre-review ng mga deals, kapag aprubado na sa kanya, ok na rin sa akin.” sabi ni Mrs. Sanchez
“Alam ninyo naman po sa opisina,” pagbibiro ko.
“Mukhang okay naman ito. Sige, ito na ang pirma ko,” pagkatapos ay inabot sa akin.
Bago ako umalis, ay may pinakuha siya sa aking mga damit. Nagpunta kasi siya noong nakaraan sa Thailand. Kaya naisip niya ako.
“Wow, Tita, ang ganda naman po nito, kaso ang lalim po ng neckline,” sabi ko.
“Ano ka lola? Maganda iyan para magka-boyfriend ka na o mapansin ka ni Enrico. Magpabastos ka naman kasi,” sabi sa akin.
“Kayo po talaga,” pagkatapos ay yumakap at humalik na rin ako sa kanya.
May pinahabol pa siyang 2 roasted chickens. Kaya ayos na may pasalubong para kay Nanay.
Chapter 30Samantha’s POVHindi alam ni Enrico na nakipagkita ako kay Mark.Hindi ko rin alam kung bakit hindi ko agad sinabi sa kanya.Siguro dahil gusto ko munang marinig kung ano ang sasabihin ni Mark bago ako gumawa ng anumang desisyon. Isa pa, may utang na loob ako sa kanya. Kung hindi dahil sa mabilis niyang pagresponde noong araw na nasa panganib ako, baka hindi na ako nakauwi nang buhay.At aminin ko man o hindi...May bahagi rin ng sarili kong curious.Ano bang klaseng business proposal ang ihahain niya sa akin para ipatawag pa ako nang personal?Eksaktong alas-siyete ng gabi nang makarating ako sa coffee shop na sinabi niya.Isa iyong tahimik at eleganteng café sa business district. Hindi matao, mahina ang tugtog, at sapat lang ang ilaw upang maging komportable ang mga customer.Pagpasok ko pa lang ay nakita ko na siyang naghihintay sa isang sulok.Nakatayo siya nang makita ako.Ngumiti."Thank you for coming.""You're welcome," sagot ko habang umuupo sa tapat niya.Tinawag
Chapter 29Samantha’s POVIlang linggo rin akong nagpahinga. Kahit pakiramdam ko ay kaya ko nang bumalik sa trabaho, mahigpit ang bilin ni Enrico na huwag muna akong pumasok sa opisina.Naalala ko pa ang sinabi niya noong dumalaw siya sa bahay.“Natatakot kasi ako na baka bumalik ang trauma mo,” seryoso niyang sabi.Noong una ay natawa pa ako.“Rico, okay na talaga ako.”“Hindi pa rin. Akala mo lang iyon, iba ang kuwento ni Tita Stella”“Hindi mo naman puwedeng ikulong lang ako sa bahay.”“Mas mabuti nang OA kaysa magsisisi tayo.”Wala na akong naisagot.Kilalang-kilala ko si Enrico. Kapag may ipinaglalaban siya, halos imposibleng baguhin ang isip niya. Kaya kahit gusto ko nang bumalik sa normal na buhay, sinunod ko na lang muna ang gusto niya.Sa totoo lang, malaking bagay rin ang pahingang iyon.Nagkaroon ako ng oras kasama si Nanay. Nakapagbasa ako ng mga librong matagal ko nang gustong basahin. Nakapag-isip din ako tungkol sa mga nangyari nitong mga nakaraang buwan.Pero dumating
Chapter 28Samantha's POVNagpatuloy ang party matapos ang mga programa. Unti-unti nang nagsisimulang magpaalam ang mga bisita sa isa't isa. Kanina lamang ay puno ng tawanan ang buong venue—may mga nagkukuwentuhan, nagkukuhanan ng litrato, at may ilan pang hindi matapos-tapos ang kuwentuhan dahil sa sobrang pananabik na muling magkita pagkatapos ng napakaraming taon.Ngayon naman ay isa-isa nang naglalabasan ang mga tao habang may mga pangakong "Magkita ulit tayo" at "Keep in touch, everyone.""Mauna na kami sa kotse, Enrico," sabi ni Ninang habang inaayos ang kaniyang bag."Sige po, Mom," sagot ni Enrico.Lumapit naman ako kay Nanay."Nay, magkita na lang tayo sa bahay. Mukhang hindi pa kayo tatantanan ni Papa. “Ewan ko ba diyan sa tatay mo, feeling close”"Sige, anak mag-iingat kayo."Ngumiti rin ako bago siya tuluyang sumunod kina Ninang.Napatingin ako sa paligid.Hinahanap ko pa kasi si Mitch.Hindi pa rin nawawala sa isip ko ang naging usapan namin kanina. Ang dami ko pang gust
Chapter 27Samantha's POVPagkatapos ng masayang pag-uusap namin ni Mark Spencer ay naiwan na lamang kaming dalawa ni Enrico sa aming mesa.Abala na ang ibang alumni sa pakikipagkuwentuhan. Ang ilan ay abala sa pagkuha ng litrato sa photobooth, habang ang iba naman ay nagsimula nang magtungo sa dance floor nang tumugtog ang isang klasikong love song.Tahimik kaming dalawa.Napansin kong kanina pa siya nakatingin sa akin.Hindi iyong simpleng tingin.Parang may gusto siyang sabihin ngunit hindi niya alam kung paano sisimulan.Napangiti tuloy ako."Ayaw mo ba talagang magsayaw, Enrico?" tanong ko habang nakataas ang isang kilay."Maghahanap ako ng ibang kapareha."Bahagya siyang napailing at napabuntong-hininga na parang wala na siyang kawala.Tumayo siya at bahagyang yumuko na tila isang gentleman sa mga lumang pelikula."If you'll insist..."Inilahad niya ang kanyang kamay."May I have this dance, Samantha?"Hindi ko napigilang matawa."Grabe ka naman.""Parang nasa royal ball tayo."
Chapter 6Samantha's POVPagdating ko sa opisina, may nakalagay na bulaklak sa table ko. Nakalagay sa card. “Would you like to have dinner with me? - James”Muntik na akong mapasigaw sa kilig. Totoo ba itong nangyayari?“Samantha, kalma” sabi ko sa sarili ko.Ang sweet talaga ni James. Boyfriend
Chapter 5Samantha’s POVBiglang nag-ring ang phone ko habang kausap ko si Enrico. “Si Papa”Mukhang nakapagsumbong na ang mag-ina kay Papa. Siguro pinalabas na naman nila na sila ang dehado. “Samantha, ano naman ang ginawa mo sa kapatid mo? Bakit na naman iyak siya nang iyak? Hindi ka na ba ma
Chapter 2Samantha’s POVHabang abalang-abala ako sa pag-type ng memo na ipapadala ko sa opisina ng mga executives, biglang dumaan ang napakakisig kong crush na si James Lucas. Nakasuot siya ng kulay blue long-sleeved polo, pagkatapos ay nakaputing slacks. Ang neat niyang tingnan at mukhang ang ba
Chapter 1:Samantha Gomez POVNautusan ako ni Ninang Amanda na pumunta sa kanilang bahay para makuha ang ilang dokumentong naiwan niya sa kanyang home office.Umakyat na ako sa hagdan nang marinig kong parang may nagkakarambola sa isang silid na naroon. Bahagyang nakabukas ang isang pinto, kaya da


















Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.