เซเรน่ายังคงร้องไห้"นอร่า ฉันสาบานว่าฉันไม่ได้ตั้งใจ" เธอสะอื้นไห้ น้ำเสียงสั่นเครือสลับกับเสียงหอบหายใจอย่างหนัก "ฉันก็แค่ดื่มหนักไปหน่อย ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันกับลูคัส..."ก่อนที่เธอจะพูดจบ เธอก็คว้ามีดปอกผลไม้เล่มเล็กจากถาดอาหารของรูมเซอร์วิสขึ้นมาหลายคนที่อยู่ในห้องถึงกับอ้าปากค้างส่งเสียงอุทาน"ฉันขอโทษ" เธอร้องไห้โฮ พร้อมกับกดสันมีดทื่อๆ ลงใกล้กับข้อมือของตัวเอง "ฉันหักหลังพี่สาวแท้ๆ ของตัวเอง ฉันมันไม่สมควรมีชีวิตอยู่"ฉันเพิ่งจะดึงสติกลับมาได้ ตอนที่ 'ลูคัส อาร์เดน' เดินก้าวข้ามห้องสวีทมา"ผมจะแต่งงานกับคุณ"น้ำเสียงของเขาราบเรียบและใจเย็นเซเรน่าชะงักงันฉันหันไปมองเขาแววตาของเขาดูต่างออกไปจากครั้งก่อนในชาติที่แล้ว ลูคัสเอาแต่ยืนนิ่งเงียบด้วยความลังเลอยู่ตรงมุมห้องตั้งนาน ก่อนจะยอมจำนนในท้ายที่สุด แต่ทว่าครั้งนี้... เขาไม่มีความลังเลเลยแม้แต่น้อยหัวใจของฉันหล่นวูบเขาก็จำได้เหมือนกัน..."ลูคัส..." เซเรน่าจ้องมองเขาอย่างตื่นตะลึง"คุณไม่ต้องทำแบบนี้หรอก" ลูคัสค่อยๆ ดึงมีดออกจากมือเธออย่างอ่อนโยน แล้ววางมันลงบนโต๊ะ "ผมจะแต่งงานกับคุณเอง ผมติดค้างคุณมากขนาดนั้
Read more