All Chapters of อาณาจักรที่ฉันเลือกแทนความรัก : Chapter 1 - Chapter 10

เซเรน่ายังคงร้องไห้"นอร่า ฉันสาบานว่าฉันไม่ได้ตั้งใจ" เธอสะอื้นไห้ น้ำเสียงสั่นเครือสลับกับเสียงหอบหายใจอย่างหนัก "ฉันก็แค่ดื่มหนักไปหน่อย ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันกับลูคัส..."ก่อนที่เธอจะพูดจบ เธอก็คว้ามีดปอกผลไม้เล่มเล็กจากถาดอาหารของรูมเซอร์วิสขึ้นมาหลายคนที่อยู่ในห้องถึงกับอ้าปากค้างส่งเสียงอุทาน"ฉันขอโทษ" เธอร้องไห้โฮ พร้อมกับกดสันมีดทื่อๆ ลงใกล้กับข้อมือของตัวเอง "ฉันหักหลังพี่สาวแท้ๆ ของตัวเอง ฉันมันไม่สมควรมีชีวิตอยู่"ฉันเพิ่งจะดึงสติกลับมาได้ ตอนที่ 'ลูคัส อาร์เดน' เดินก้าวข้ามห้องสวีทมา"ผมจะแต่งงานกับคุณ"น้ำเสียงของเขาราบเรียบและใจเย็นเซเรน่าชะงักงันฉันหันไปมองเขาแววตาของเขาดูต่างออกไปจากครั้งก่อนในชาติที่แล้ว ลูคัสเอาแต่ยืนนิ่งเงียบด้วยความลังเลอยู่ตรงมุมห้องตั้งนาน ก่อนจะยอมจำนนในท้ายที่สุด แต่ทว่าครั้งนี้... เขาไม่มีความลังเลเลยแม้แต่น้อยหัวใจของฉันหล่นวูบเขาก็จำได้เหมือนกัน..."ลูคัส..." เซเรน่าจ้องมองเขาอย่างตื่นตะลึง"คุณไม่ต้องทำแบบนี้หรอก" ลูคัสค่อยๆ ดึงมีดออกจากมือเธออย่างอ่อนโยน แล้ววางมันลงบนโต๊ะ "ผมจะแต่งงานกับคุณเอง ผมติดค้างคุณมากขนาดนั้

หลังจากวันนั้น ฉันก็เลิกมองหันหลังกลับไปอีกปล่อยให้ลูคัสกับเซเรน่าได้มีตำนานรักของพวกเขาไปเถอะ ส่วนแกรแฮมก็เก็บความรังเกียจของเขาเอาไว้เถอะ ฉันสูญเสียเวลาไปแล้วหนึ่งชาติกับการเป็นตัวเลือก ถูกจับไปแลกเปลี่ยน และถูกเมินเฉย ฉันจะไม่ยอมเสียเวลาไปอีกชาติเด็ดขาดในชาติที่แล้ว ฉันเกือบจะสร้างแพลตฟอร์มข้อมูลทางคลินิกสำหรับการตรวจหาโรคมะเร็งระยะเริ่มต้นสำเร็จอยู่แล้ว ก่อนที่การสลับตัวแต่งงานจะบีบบังคับให้ฉันต้องออกจากห้องแล็บไป หลังจากนั้น ทีมอื่นก็เอาผลงานของฉันไปสานต่อและฮุบความดีความชอบไปเสียหมดแต่ไม่ใช่ครั้งนี้ฉันขายทุกอย่างที่พอจะขายได้ ถอนเงินจากบัญชีการลงทุนเล็กๆ ของครอบครัวออกมา และก่อตั้งแอสเตอร์ดีเอ็กซ์ บริษัทสตาร์ทอัพด้านการวินิจฉัยโรคที่ในตอนแรกไม่มีใครให้ความสนใจเลยสักนิดฉันจ้างคนที่บริษัทยักษ์ใหญ่พากันมองข้าม: นักชีววิทยาเชิงคำนวณ วิศวกร AI ทางการแพทย์ และผู้ประสานงานทางคลินิกที่รู้ซึ้งถึงระบบการทำงานที่แท้จริงของโรงพยาบาล ฉันให้ค่าตอบแทนที่สูง มอบหุ้นของบริษัทให้ และให้คำสัญญาเพียงหนึ่งข้อจะไม่มีผลงานของใครถูกขโมยไปจากที่นี่ภายในหนึ่งปี ข้อมูลการตรวจสอบที่น่าเชื่อถือขอ

แกรแฮมไม่ได้กลับมาในคืนวันแต่งงานของเราผู้ช่วยของเขาโทรมาหลังเที่ยงคืนเล็กน้อย บอกว่ามีเหตุฉุกเฉินเกิดขึ้นที่กองทุน เขาจะต้องอยู่ค้างที่ออฟฟิศฉันตอบไปแค่ว่า "โอเค" แล้ววางสายจากนั้นก็เข้านอนการที่เขาไม่อยู่ ไม่ได้มีความหมายอะไรกับฉันเลยสักนิดเช้าวันรุ่งขึ้น ระหว่างทางที่ฉันกำลังไปที่แอสเตอร์ดีเอ็กซ์ ก็มีเบอร์แปลกโทรเข้ามา"คุณนายเวสต์คะ?" เสียงผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้น "นี่คือเมอร์เซอร์ คอมพลายแอนซ์นะคะ เราดูแลเรื่องการยื่นเอกสารฉุกเฉินตามกฎระเบียบให้กับเครือข่ายโรงพยาบาลหลายแห่ง มีปัญหาบางอย่างเกี่ยวกับแถลงการณ์ของชอว์บนอินเทอร์เน็ต และเราต้องการลายเซ็นของคุณก่อนที่โครงการนำร่องตามโรงพยาบาลต่างๆ จะดำเนินการต่อไปได้ค่ะ"โพสต์ของเซเรน่าลากเอาพวกหน่วยงานกำกับดูแลเข้ามาในช่องคอมเมนต์แล้ว ถ้าพันธมิตรโรงพยาบาลเกิดความกังวลใจ ฉันก็จำเป็นต้องรู้"ส่งที่อยู่มาให้ฉันค่ะ" ฉันบอกยี่สิบนาทีต่อมา คนขับรถของฉันก็มาจอดที่หน้าอาคารสำนักงานส่วนตัวแห่งหนึ่งในย่านมิดทาวน์ผู้หญิงที่ติดป้ายชื่อผู้มาติดต่อมารอรับฉันที่ล็อบบี้ เธอสวมชุดสูทสีน้ำเงินกรมท่า ถือแท็บเล็ต และพูดจาด้วยความสุภาพอย่างระม

สามวันหลังจากที่เซเรน่าประกาศว่าเธอได้ "เทคโอเวอร์" แอสเตอร์ดีเอ็กซ์ ก่อนที่คำสั่งศาลจะสามารถเพิกถอนการโอนสิทธิ์อันฉ้อฉลนั้นได้ทั้งหมด เธอก็จัดงานแถลงข่าวขึ้นที่เดอะกลาสเฮาส์ใจกลางเมืองเธอเลือกสถานที่ที่เกิดมาเพื่อกล้องถ่ายรูปโดยเฉพาะ: หน้าต่างกระจกสูงจากพื้นจรดเพดาน วิวเส้นขอบฟ้าเมือง ดอกไม้สีขาวประดับบนทุกโต๊ะ และฉากแบ็กดรอปที่เต็มไปด้วยโลโก้ของแอสเตอร์ดีเอ็กซ์เซเรน่ายืนอยู่ท่ามกลางสิ่งเหล่านั้นในชุดสูทดีไซเนอร์สีงาช้าง สร้อยข้อมือเพชรเทนนิสส่องประกายวับวาวที่ข้อมือขณะที่นักข่าวห้อมล้อมเธอ"คุณชอว์ครับ แผนการสำหรับแอสเตอร์ดีเอ็กซ์ต่อจากนี้คืออะไรครับ?"เซเรน่ายิ้มบางๆ ดูอ่อนน้อมถ่อมตนและไร้ที่ติ"ฉันแค่ต้องการปกป้องสิ่งที่พี่สาวของฉันสร้างขึ้นมาค่ะ" เธอกล่าว "ช่วงนี้นอร่ามีความเครียดสะสมอย่างหนัก จนกว่าเธอจะหายดีพอที่จะกลับมา ฉันจะช่วยประคองบริษัทให้มั่นคงและทำงานร่วมกับทีมเพื่อก้าวต่อไปค่ะ"ฉันยืนอยู่หลังประตูห้องบอลรูมและแทบจะหลุดขำออกมาเธอขโมยบริษัทฉันไปหน้าด้านๆ แล้วยังกล้าเรียกว่าการปกป้องเนี่ยนะนักข่าวอีกคนส่งเสียงถามขึ้นมา "แล้วข้อกล่าวหาที่ว่านอร่าขโมยงานวิจัยของคุ

คัลลัม เฮล เดินทางมาถึงตอนที่ทั้งห้องตกอยู่ในความโกลาหลไปแล้วเขาเดินเข้ามาทางประตูข้างในชุดสูทสีชาร์โคล ทรงผมเซ็ตมาอย่างสมบูรณ์แบบ และสีหน้าของเขายังคงเจือไปด้วยความหงุดหงิดในแบบของผู้ชายที่ถูกดึงตัวออกมาจากการประชุมที่เขาคิดว่าสำคัญ แต่แล้วเมื่อเขาหันไปเห็นหน้าจอบนเวที ความรำคาญใจนั้นก็มลายหายไปจนสิ้นใบหน้าของเขายังคงฉายหลาอยู่บนนั้น นิ่งค้างอยู่เคียงข้างใบหน้าของเซเรน่าวิเวียนไม่ปล่อยเวลาให้เขาได้ตั้งสติ เธอเดินตรงไปหาเขา ถอดแหวนแต่งงานออก แล้วทิ้งมันลงไปในแก้วแชมเปญของเขาเสียงมันไม่ได้ดังมากนัก แต่ทุกคนกลับได้ยินชัดเจน"คัลลัม" เธอเอ่ย น้ำเสียงของเธอตัดแหวกผ่านเสียงกล้องถ่ายรูปและเสียงซุบซิบนินทา "ทนายของฉันยื่นฟ้องหย่าไปเมื่อเช้านี้แล้วนะ"สีหน้าของเขาเปลี่ยนจากตกตะลึงเป็นตื่นตระหนก จากนั้นก็กลายเป็นการคำนวณผลประโยชน์ เขามองไปรอบๆ ห้องบอลรูม กวาดสายตามองเหล่านักข่าว กล้องโทรศัพท์ นักลงทุน และบรรดาภรรยาแวดวงสังคมชั้นสูงที่กำลังจ้องมองอย่างกระหายใคร่รู้ และในวินาทีนั้นเอง... เขาก็ตัดสินใจเลือกเขาหันไปทางเซเรน่า"เธอเป็นฝ่ายเข้าหาผมก่อน" เขาพูดเสียงเฉียบขาด "เธอรู้ดีว่าตั