جميع فصول : الفصل -الفصل 50

ครบเวลาสามวันตามเงื่อนไขที่ซูเมิ่งหลานต่อรองไว้กับถูลี่อ๋อง ซูเมิ่งหลานขอให้เซี่ยเวยกลับไปก่อน ทว่าเขาดึงดันจะแฝงตัวอยู่กับนางให้ได้ ตอนนี้จึงลอบอยู่ต่อเพื่อสังเกตสถานการณ์ต่อไป กระทั่งอ๋องหนุ่มและองครักษ์ของอีกฝ่ายมาเยือน เซี่ยเวยก็รีบซ่อนตัวตนและลมปราณเอาไว้อย่างแยบยล“หมอซู เวลาของเจ้าหมดลงแล้ว บอกข้ามามั่นใจเพียงใดในการรักษาครั้งนี้”“เกินครึ่งเจ้าค่ะ” ซูเมิ่งหลานตอบอย่างไม่ลังเลปัง!“นี่เจ้ากำลังล้อข้าเล่นอยู่หรือ เวลาศึกษาก็ให้ไปแล้ว ซ้ำข้ายังไม่เคยให้ผู้ใดมารบกวนด้วย เจ้ายังกล้า…”“ท่านอ๋องอย่าเพิ่งโมโหสิเจ้าคะ อย่างไรการรักษาทุกอย่างย่อมมีความเสี่ยง นี่เป็นเรื่องปกติ หากท่านไม่เชื่อจะลองถามแพทย์ทหารแคว้นท่านดูก็ได้”“ช่างเถอะ ข้าไม่อยากเสียเวลา ว่ามาสิวิธีการรักษาของเจ้าเป็นเช่นไร” ถูลี่อ๋องสะบัดชายเสื้อ จากนั้นหย่อนกายลงนั่งซูเมิ่งหลานประสานมือค้อมกายเล็กน้อย “ท่านอ๋อง ท่านเคยได้ยินวิธีรักษาด้วยการผ่าตัดหรือไม่เจ้าคะ”“ผ่าตัด!” องครักษ์ทั้งสามประสานเสียงพวกเขาชักอาวุธคู่กายออกมาด้วยใบหน้าขึงขัง“เหลวไห

วิธีรักษาถูลี่อ๋องแต่เดิมนับว่าเป็นการผ่าตัดใหญ่ ต้องใช้ความระมัดระวังเป็นอย่างสูง ทว่าซูเมิ่งหลานศึกษาและไตร่ตรองทุกอย่างมาหมดแล้ว ถ้าเป็นยุคของนางการฟื้นฟูสำหรับผ่าตัดเปิดกะโหลกระยะเวลาพักฟื้นจนร่างกายแข็งแรงสมบูรณ์เลยคือต้องใช้ชีวิตอย่างระมัดระวังถึงหนึ่งปีเต็มทว่าไม่อาจเทียบกับร่างกายของคนยุคโบราณได้ พวกเขามีสุขภาพที่แข็งแรง หนำซ้ำยังมีกำลังภายในมิได้อ่อนแอเฉกเช่นมนุษย์ในศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ด เพราะคนในยุคสมัยที่นางจากมาส่วนใหญ่แล้วยึดติดกับความสบาย ออกกำลังกายน้อยมาก ถึงแม้มีคนที่ออกกำลังกายเป็นประจำแต่ก็มิได้ศึกษาวิชาลับพิสดารเช่นผู้คนในมิติแห่งนี้ ซูเมิ่งหลานยังมองว่านี่เป็นสิ่งมหัศจรรย์อย่างยิ่งดังนั้นตำราแขนงหนึ่งได้กล่าวไว้ว่า หากการรักษาเป็นไปอย่างสมบูรณ์แบบ ผู้ป่วยที่มีกำลังภายในสูงส่งสามารถใช้มันรักษาบาดแผลของตนได้ ฟื้นตัวเร็วสุดก็หนึ่งเดือน ช้าสุดก็สามเดือนในตอนนั้นซูเมิ่งหลานประหลาดใจอยู่ไม่น้อย นางไม่เชื่อด้วยซ้ำว่าเป็นไปได้ หากแต่นางอยู่กับเหล่าผู้คนที่มีกำลังภายในนานวันเข้าก็เข้าใจไปเอง ดูจากพละกำลังของถูลี่อ๋องและอายุที่เพิ่งย่างเข้ายี่สิบปีขอ

ชายหนุ่มสาวเท้ามาหยุดขนาบข้างเตียงนอน แม้องครักษ์ทั้งสามเริ่มตงิดใจกับลักษณะของแพทย์ทหารผู้นี้ ทว่าความห่วงใยเจ้านายกลับบดบังดวงตากระโจมแห่งนี้ป้องกันไว้อย่างแน่นหนา แม้แต่แมลงวันยังผ่านมาไม่ได้ ฉะนั้นทุกคนจึงพยักหน้าเป็นสัญญาณให้กันโดยพร้อมเพรียงซูเมิ่งหลานเหงื่อแตกพลั่ก หญิงสาวมองตามปลายนิ้วของชายหนุ่มที่จรดลงบนข้อมือของถูลี่อ๋องด้วยใจไหวระทึก ดูเหมือนนางจะกังวลมากเกินไป ท่าทางของเซี่ยเวยมิได้เผยพิรุธสักกระผีกริ้น หนำซ้ำการจับชีพจรของเขาก็ไม่ได้ทำส่งเดช‘เขาเองก็เป็นวิชาแพทย์หรือ’ซูเมิ่งหลานคิดทบทวนหลายเหตุการณ์ ที่แท้นางก็กำลังสอนจระเข้ว่ายน้ำ หากแต่เซี่ยเวยเป็นเพียงวิชาแพทย์ในยุคโบราณ ย่อมไม่คุ้นชินกับการผ่าตัดเพื่อรักษาและดูเหมือนว่าเขาจะค่อย ๆ ซึมซับจากการถูกปิดจุดบ่อยครั้ง ทำให้เขาเรียนรู้วิธีคลายจุดฝังเข็มนั้นได้เอง ดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่เซี่ยเวยสามารถคลายเข็มปิดจุดของนางได้เซี่ยเวยละมือออก “อาการท่านอ๋องคงที่แล้ว ไม่มีสิ่งใดน่าเป็นห่วง ทำตามที่หมอซูบอก ไม่นานก็จะกลับมาแข็งแรงดังเดิม”องครักษ์ที่หน้าอึมครึมต่างยิ้ม

หนึ่งเดือนผันผ่านอาการของถูลี่อ๋องหายสนิทตามที่คาดไว้ ช่วงที่ผ่านมาเพลิงสงครามยังคงปะทุอย่างหนัก ราษฎรทั้งสองฝ่ายต่างเดือดร้อนกันถ้วนทั่วซูเมิ่งหลานอยู่ทางนี้ลอบฟังข่าวของเซี่ยเวยจากคนของถูลี่อ๋องอยู่เสมอ วันนี้นางลอบได้ยินมาว่าแม่ทัพคู่หลางพลาดท่าให้เซี่ยเวย อาการสาหัสเป็นตายเท่ากันในฐานะผู้ตรวจการกองทัพถูลี่อ๋องประเมินสถานการณ์ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ตอนนี้แคว้นจงเจียนกำลังได้เปรียบ หากฝืนรับมือต่อย่อมมิใช่เรื่องดี แต่หากเขาถอยตอนนี้ก็เท่ากับแพ้หมดรูป“ท่านอ๋องจะทำเช่นไรต่อดีขอรับ”“รับมือตามสถานการณ์ เตรียมกำลังพลให้พร้อม เราจะปิดศึกสุดท้ายในอีกสามวัน”“ขอรับ”ถูลี่อ๋องผินหน้าไปยังกระโจมใกล้เคียง ไม่นานมานี้เขาเพิ่งสืบทราบเรื่องระหว่างซูเมิ่งหลานและเซี่ยเวย ดูเหมือนความสัมพันธ์ของคนทั้งสองจะลึกซึ้งมากกว่าที่เขาคิดหากไม่เพราะเขาระแคะระคายว่าเหตุใดเซี่ยเวยจึงรู้ทุกเส้นทางของที่เก็บเสบียงหนนั้น อ๋องอย่างเขาคงกลายเป็นคนโง่ให้อีกฝ่ายหัวเราะเยาะเล่น“ไปตามหมอซูมาพบข้า”“ขอรับ”ผ่านไปไม่นานองครักษ์ของเขาก็พาซูเมิ่งหล

“แม่ทัพเซี่ย ท่านเก็บอารมณ์ได้ดีกว่าที่ข้าคิดเสียอีก” ถูลี่อ๋องเย้ยหยันเพราะอยากกระตุ้นเซี่ยเวยอีกหน่อย ชายหนุ่มจึงใช้มือบีบปลายคางโค้งมนไว้“ปล่อยนางไปซะ!”ซูเมิ่งหลานสั่นส่ายศีรษะเพื่อให้เซี่ยเวยสงบใจ นางรู้ดีว่านี่เป็นเพียงการยั่วโมโหของถูลี่อ๋องเท่านั้น หากเซี่ยเวยชักอาวุธออกมา ธนูที่ง้างไว้ทางเบื้องหลังคงถูกปลดกลไกปลิดชีพเขาทันที“เรื่องเจรจาสงบศึกก็ช่างมันเถิด ข้าก็แค่อยากต่อรองกับท่านเท่านั้น ได้ยินมาว่าแม่ทัพเซี่ยยังไม่เคยพ่ายแพ้ให้กับศึกใดเลย ฮ่องเต้ยังต้องเกรงใจความสามารถท่าน เช่นนั้นวันนี้มิสู้เรามาประลองกันดีหรือไม่”เซี่ยเวยแค่นยิ้ม “แน่ใจหรือว่าอยากประลองกับข้า”“แน่นอนว่าข้าอยาก หากแต่ข้าอ่อนประสบการณ์กว่าท่าน เช่นนั้นมิสู้ท่านแสดงความจริงใจออกมาดีหรือไม่”เซี่ยเวยคิ้วกระตุก “มีสิทธิ์อะไรให้ข้าแสดงความจริงใจ ทั้งที่ท่านก็ไม่มีความจริงใจให้ผู้อื่น”ถูลี่อ๋องหัวเราะร่วน “ข้าย่อมมีสิทธิ์อยู่แล้ว ในเมื่อคนของท่านแม่ทัพอยู่ในมือของข้า หากอยากได้นางกลับไป ก่อนประลองกัน ท่านช่วยแทงตัวเองสามดาบหกบาดแผลเป็นอย่างไร”