บททั้งหมดของ เจ้านายใจดีช่วยเลี้ยงผมทีได้ไหมครับ: บทที่ 61 - บทที่ 70

“ที่นี่เราไม่ทำกันแบบนั้น พี่ก็เป็นแค่หัวหน้าทีมเทคในบริษัทสตาร์ทอัพนะ โดนพีเอ็มจิกหัวด่าได้เหมือนกัน”“โคตรซาเวจ” ผมออกความเห็น นึกภาพคุณดาวจิกหัวพี่วศินด่าแล้วก็รู้สึกเหนือจริงเกินไปหน่อยพี่วศินเหยียบเบรคสลับปล่อยไหลมาสักพักเพราะการจราจรยามเย็นของเมืองหลวงมันติดขัดเสียเหลือเกิน เห็นรถยนต์หลากหลาย

สิ้นเสียง วศินสังเกตเห็นร่องรอยแตกร้าวผ่านสีหน้าของคนรัก ชายหนุ่มรุ่นน้องเก็บความผิดหวังเอาไว้แล้วอดทน หมิงจะไม่ตัดสินอะไรหากไม่ได้รับรู้เรื่องราวทั้งหมด นั่นเป็นทั้งข้อดีและข้อเสียของเจ้าตัวที่ทำให้ถูกเอาเปรียบในความสัมพันธ์อยู่บ่อยครั้ง“เป็นความลับเหรอ”“เป็นเรื่องที่ไม่อยากเล่าให้ใครรู้มากกว่า”

“นี่แม่” เด็กชายเหลือบตามองมารดาเป็นเชิงขออนุญาต “ตอนนี้เมยสิบขวบแล้ว เมยถามเรื่องพ่อได้ยัง”รอยยิ้มของมารดาจางลง แหม่มกลับคืนสู่ความไร้ชีวิตชีวาดังที่เธอเป็นอยู่เสมอ “อยากรู้จริงๆเหรอ”ไม่มีทางที่เมยจะไม่อยากรู้ เขาเพียงอดทนไว้เพราะเห็นว่าแม่เจ็บปวดทุกครั้งที่เขาถามเรื่องนี้เท่านั้น แต่แม่สัญญากับเ

ตั้งแต่ตอนกินข้าวเย็นแชมป์ก็บอกเมยไว้ก่อนแล้วว่าจะชวนดูหนัง เมยก็พยักหน้าดีใจเพราะแชมป์มักจะหาหนังสนุกๆมาให้เขาดูอยู่เป็นประจำ หนังออกใหม่กี่เรื่องแชมป์ก็ไม่เคยพลาดเพราะจองไว้กับเพื่อนที่เป็นลูกเจ้าของร้านเช่าหนังซีดีเมยนั่งกอดเข่ารออยู่บนพื้นห้องตอนที่แชมป์วางแผ่นวีซีดีบางเฉียบลงบนเครื่องเล่นใหม่เ

เมย 3เมยไม่เคยมีมื้อเช้าที่อึดอัดขนาดนี้มาก่อน เด็กหนุ่มพยายามตามไปอธิบายและปิดปากน้าชายแล้วหลังจากเกิดเรื่องแต่แชมป์กลับไม่ยอมเปิดประตูให้ เพียงส่งเสียงจากในห้องบอกว่าจะนอนแล้วก็เท่านั้น กระนั้นเมื่อวันใหม่มาถึง บนโต๊ะอาหารยามสายที่ประกอบไปด้วย แชมป์ เบน และเมย น้าชายคนนี้กลับเอาแต่พูดจ้อไม่หยุดแ