All Chapters of Pleasuring my dad's best friend (Filipino): Chapter 121 - Chapter 130

ELIANA’S POVAng mga ibinulong na salita na hindi ko maunawaan ay nagpuno sa silid. Ang pinto ay isinara, at si Scott ay hindi bumalik sa kama. Bumangon ako sa kama, determinadong alamin kung ano ang ibinubulong. May mga boses sa labas, ang mga boses ng mga lalaki."Impormasyon sa tao, pakiusap. Sinabi ng Don na sundin ang iyong mga utos."Don? Sino ang pakshet na Don?Lumipat ako nang mas malapit, gustong makita kung sino ang mga lalaking ito. Sila ay matatangkad, nakadamit sa itim, at naglalabas ng mga peligrosong vibes. Ngunit sa isang paraan, tila iginagalang nila si Scott. Mayroong isang bagay tungkol sa kanila. Nagtatrabaho ba sila para kay Scott o para sa Don na binanggit nila?Nawala ako sa isip, sumusulyap mula sa likod ni Scott. Tila nawala siya sa anuman ang pinag-uusapan nila na hindi niya napansin ang aking presensya, o pinalampas niya lang ako."Patawad," Tumigil ang lalaki, ang kanyang mga madilim na mata ay nakatutok sa akin. Mabilis akong kumuha ng isang hakbang pabal

ELIANA’S POVAng isip na si Scott ay galit sa akin ay tumusok sa aking konsensya. Ngunit, hindi ako nakatakdang umatras sa aking pakikipagsapalaran upang matiyak na siya ay maayos—malusog."Patawad, aking mahal. Marahil hindi mo kailangang manatili sa kama buong araw."Dahan-dahan niyang inikot ang kanyang ulo para harapin ako. Ang kanyang mga mata ay blangko, ngunit mayroong isang ngiti sa kanyang mga labi. Ang aking puso ay lumaktaw ng isang tibok. Diyos ko, napakagwapo niya."Mahal kita," bulong ko nang banayad. Ang kanyang ngiti ay lumawak."Mahal din kita, boss lady."Marahil hindi siya galit; marahil inakala ko lang na siya ay galit. Bagaman hindi ko siya sisihin kung siya man. Walang sinuman ang gustong ma-stuck sa kama maliban kung ito ay sa pamamagitan ng pagpipilian, na isang bagay na ginagalingan kong gawin karamihan ng oras.Kumain kami nang magkasama at naglaro ng mga laro, ngunit naramdaman pa rin na kakaiba. Mas tahimik siya kaysa sa karaniwan, maliban sa mga papuri na

ELIANA’S POVIsang balahibo-ringaan na hininga ang pumatok sa aking balat. Ang liwanag na nagpadama sa akin na gumalaw ay mabilis na nawala habang ang gilid ng kama ay lumubog nang mas malalim. Mayroong isang tao na nakatayo sa ibabaw ko—si Scott."Oh my God!" Tumalon ako paitaas, halos mabangga siya. "Ang aking alarm?" tanong ko, nag-iisip kung bakit hindi ako gising bago ang pagsikat ng araw.Ngumisi si Scott sa akin, nag-r-relax pabalik sa kanyang unan na may parehong mga kamay sa likod ng kanyang ulo. "Ang iyong alarm ay tumunog hanggang sa napagod ito. Kailangan kong gumising nang ayaw ko," sabi niya sa isang paos na boses.Ano? Ibig kong sabihin, ano ang pakshet?"Bakit hindi mo ako ginising?" Ang aking mukha ay sumakit mula sa pagsuot ng nakasimangot na mukha, ngunit masyadong galit ako para mag-alala. Nakatitig lang siya sa akin na may ngisi at nagkibit-balikat. Nagkibit-balikat siya talaga!Wala akong oras o enerhiya para dito. Nagmadali ako sa banyo. Naalala na hindi ko man

ELIANA’S POVPerpekto. Iyon ang tanging salita na sapat na maganda para ilarawan ang nakabaliw na sex na nagkaroon kami. Naramdaman ko pa rin ang mga epekto sa aking pwet at puki. Pa rin, gusto ko ng mas marami pa. Gusto ko ang parehong titi— ang titi ni Scott at ang dildo, sa aking munting count. Nahiga kami nang tahimik sa kama. Tila nawala siya sa isip habang nakatitig siya sa kisame, ang kanyang mga kamay ay nasa likod ng kanyang ulo.Ginagalaw ang aking mga daliri pababa sa kanyang dibdib, inikot ko ang aking dila sa kanyang nipple, nagpapahinga sa kanya na huminga nang malalim. Gamit ang kanyang malakas na mga braso, hinila niya ako paitaas at mas malapit hanggang sa ang aming mga ilong ay humawak. Ang mga labi ni Scott ay humimok nang banayad sa akin, at isang mabilis na init ang nagpuno sa aking katawan. Ang kanyang kamay ay kumapit sa aking pwet, pumatok nang medyo mahirap.“Nagpapabaliw ka sa akin, Eliana.”Kung alam niya lang kung gaano kabaliw ang pagiging malapit sa kany

SCOTT’S POVAng mga sigaw at pagproprotesta ni Eliana ay dahan-dahang nawala habang hinihila siya palabas. Sinubukan kong manatiling gising at may malay ngunit hindi ko nakayanang kumapit nang matagal. Ang mga kamao at paa ay patuloy na pumukpok sa akin. Sa ilang dahilan, wala akong naramdaman kundi ang pangangailangan na matulog na lamang.Nagdesisyon na tanggapin ang aking kapalaran—kamatayan nang walang pagkakataon na magsalita ng kahit isang salita o ipaliwanag ang aking sarili, hinayaan ko ang kapayapaan ng dilim na yakapin ako. Nawalan ako nang tuluyan ng malay.Sa kasunod na paggising ko, nakahiga pa rin ako sa malamig na sahig; marahil sa ibang lugar, hindi ko masabi. Walang kahit anong tunog, wala man lang munting bulong—wala talaga.Isang bagay na naramdaman na parang turbulence, isang munting umbok, ang nagpabagsak sa aking ulo pabalik sa sahig. Nadulas ako pabalik sa dilim.Ang tunog ng mga yabag ng paa ay lalong lumakas at lumapit. Naramdaman ko ang galit sa hangin. Pili