CAMILA’S POVAng maging kontrabida sa isang kwento ay astig hanggang sa hindi na. Hindi naman sa hindi ko nararapat ang titulo. Well, minsan. Nag-eenjoy naman ako rito… Minsan.Madaling ituring na walang puso ngunit napakahirap pakshet na panatilihin ang titulo. Nanood ako sa mga lilim, ang aking puso ay puring-puring pumupukpok sa kasalanan, na nag-aalingawngaw ng isang malungkot na katotohanan nang paulit-ulit. “Kasalanan mo ang lahat ng ito.”Naging isang pakshet na hindi nakikitang bahagi ako ng grupo. Binalewala ako ng lahat, maliban kay Scott. Mukha siyang puring-puring handang sakalin ako ngunit ang simpleng, “Umuwi ka na, Camila. Kailangan mong magpahinga.”Mula sa isang taong halos pakshet na nakalimutan ang tungkol sa kanyang sarili, malaking bagay iyon sa akin. Hindi niya ako kailanman sinisi. Marahil sa kanyang ulo ay ginawa niya ngunit hindi niya kailanman puring-puring isinawata ang mga iyon.“Camila! Camila, naririnig mo ba ako?” Ang boses ni Sebastian ay pakshet na nag
Read more