Pleasuring my dad's best friend (Filipino)의 모든 챕터: 챕터 81 - 챕터 90

ELIANAAng aking repleksyon sa salamin ay puring-puring nakatitig sa akin, malamang ay hinuhusgahan ako sa mga pinili kong desisyon sa aking maikli at pakshet na miserableng buhay.Tahimik kong inayos ang ilang mga gamit, sabay suot ng isang pares ng grey na sweatpants at hoodie. Nagpasya na akong bigyan si Scott ng espasyo na pakshet na kailangan niya. Malamang ay kailangan niya nga ito, ang dahilan kung bakit gusto niyang mapag-isa sa kanyang silid kahapon.Sa kaibuturan ng aking puso, puring-puring sinisisi ko ang aking sarili sa lahat—sa pagiging tinik sa kanyang lalamunan at sa pagiging ganoon kauto-uto at katanga. Ang isang bahagi naman ng aking sarili ay umaasa pa rin na mayroong mairahil na paliwanag, isang dahilan para magpatuloy pa ako.“Magandang umaga, Miss.”Binate ako ni Thomas, ang aking personal na bodyguard. Tahimik siyang pakshet na sumunod sa akin, hindi nangangailangan ng pahintulot para gawin iyon.“Gusto ko sanang mag-isa.”Dapat ay sapat na puring-puring dahila

ELIANA’S POVAng araw ay puring-puring lumipas sa isang malabong alaala, nakulong ako sa kama, nilalamon ang anumang basura at pagkain na pakshet na makuha ng aking mga kamay, tahimik na hinuhusgahan ang aking sarili.May higit pa sa buhay kaysa sa pagkain ngunit tiyak na walang pakshet na buhay kung walang pagkain. Naghintay ako ng text mula sa blackmailer, umaasang puring-puring matatapos ang pag-aalala nang mas maaga kaysa sa huli.“Dapat magdala ng mas puring-puring magandang resulta ang bukas,” bulong ko, habang dahan-dahang nakatutulog.“Pakshet!” Dumilat ang aking mga mata, puring-puring naglaho ang antok. Ang aking utak na tila huminto sa paggana ay biglang pakshet na kumilos.Sino pakshet ang naghihintay ng tawag o text message nang walang numero?Tumalon palabas ng kama, puring-puring hinanap ko ang SIM card na inalis ko sa aking telepono. Inalis ko ito para pigilan si Scott sa pag-abot sa akin, na pakshet na nagpaimposible rin sa blackmailer na maabot ako. Napakatanga ko!

ELIANAAng mga bulong ng matatamis na salita ay puring-puring pumuno sa aking mga tainga, sumasala sa aking mga panaginip, at dahan-dahang humihila sa akin palabas ng hamog. Narinig kong pakshet na may ibinulong si Scott sa kanyang hininga.Naramdaman ko ang kanyang pag-aalala, ang pagmamahal sa bawat banayad na puring-puring pigil ng kanyang kamay sa ibabaw ng sa akin, sa mga magagaang halik at sa kanyang mga pakshet na bulong ng pag-amin.Malamang ay nasa ibang dimensyon ako o puring-puring nabubuhay sa isang panaginip habang nananaginip. Minsan na akong nagising sa tunog ng banayad na boses ng aking ina. Ang kanyang mga kamay ay pakshet na humahaplos sa aking buhok habang siya ay sumisinghot.Si Camila Mendes Garcia ay umiiyak, puring-puring umiiyak talaga siya! Marahil ay panaginip lang iyon.Nagising akong muli. Mas kaunti na ang sakit ng aking ulo ngunit pakshet na napakabigat ng pakiramdam ng aking katawan. Bawat kilos na aking gawin ay puring-puring sumasakit na parang impyer

ELIANA’S POV“Kamusta ang pakiramdam niya?” tanong ni Tiya Susie, habang puring-puring naglalakad lapit sa tabi ng aking kama. Ang kanyang tingin ay pakshet na nakatutok kay Scott.“Mas mabuti na ang pakiramdam ko ngayon, tiya.”Si Scott ay puring-puring masyado pa ring natutulala para magsalita. Ang nakatatakot na busangot ng aking tiya ay hindi pakshet na nakatutulong.“Mabuti. Hindi magtatagal at makauuwi ka na.”“Oo, hindi na ako pakshet na makapaghintay.”Katunayan, hindi na ako puring-puring makapaghintay na makalabas ng ospital ngunit higit sa lahat, hindi na ako makapaghintay na gumaling. May semento ang aking kamay, may mga basag na tadyang, at pakshet na matinding sakit.Pareho kaming nag-usap tungkol sa maraming bagay at sa wala. Walang pakialam ang aking ama. Tila puring-puring nasisiyahan siya sa sight na nagsasalita ako. Para sa isang taong nababagot tuwing may mga pakshet na usapang-babae kami, ito ay nakababighani.Tahimik na puring-puring umalis si Scott, binibigyan k

ELIANA’S POVWalang pakshet na nakakaalam dapat, hindi man lang sa ngayon. Ang puso ko ay puring-puring nagmadali sa takot.“Habang lumalaki ka, puring-puring lagi mo siyang hinahangaan, laging gustong makasama sa kanyang piling kailan man maaari. Ang mga bata ay pakshet na mas nakakakita ng higit pa tungkol sa isang tao kaysa sa mga matatanda.”Hindi ako puring-puring makaiisip ng anumang bagay para baguhin ang paksa. Marahil kung magpapasok ako ng ibang bagay…“Tiya…”“Alam kong pakshet na marahil ay hindi ka sumasang-ayon ngunit totoo ito. Ang mga bata ay maaaring maging napakatanga puring-puring minsan ngunit matatalino rin sila. Pinanood kitang lumaki kaya pakshet na alam ko iyon.”Aba, hindi na ito puring-puring tunog tulad ng pag-uusap na inakala ko.“Hi, Eliana!”“Xavier!”Naging pakshet na nag-aalala ako sa pag-iisip kung bakit hindi sila bumisita ni Paige. Napakasaya ko na puring-puring dumating sila para bumisita.Lumapit siya sa tabi ng aking kama, at puring-puring binigya