All Chapters of ฮูหยิน สามีผิดไปแล้ว: Chapter 41 - Chapter 50

แต่พอทั้งสองกลับมาถึงที่พัก ลู่เหลียงที่รู้สึกตัวแล้วก็ขอให้ทั้งสองเข้าไปพบเขาที่ห้องพัก เขาให้เสี่ยวหั่วยื่นหลักฐานที่หามาได้ทั้งหมดตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมาให้ลั่วจ้านและลู่จวินได้ดู“อาเหลียง เหตุใดเจ้าถึงส่งคนจับตามองขุนนางและเจ้าหน้าที่พวกนี้”“ไม่ปิดบังท่านพ่อ ท่านใต้เท้าลั่ว วันที่ข้าน้อยไปรอรับท่านใต้เท้าลั่วที่หน้าประตูเมือง ข้าน้อยพบเห็นความผิดปกติ ด้วยกลัวว่าจะเป็นความกังวลของตนเองจึงไม่ได้บอกกล่าวพวกท่านเอาไว้เสียก่อน จึงกระทำการบุ่มบ่ามส่งคนไปตรวจสอบ จับตาดูคนเหล่านี้เอาไว้” เขานอนคว่ำหน้าอยู่ จึงพูดไม่ค่อยสะดวกนัก กว่าจะพูดทั้งหมดออกมาได้ ก็ใช้เวลาอยู่นาน“ดีแล้วที่เจ้าไม่บอกพ่อ มิเช่นนั้น ข้าคงทำให้เกิดเรื่องใหญ่โต คงไม่อาจได้หลักฐานมัดตัวพวกเขาอย่างที่เจ้าหามาได้” ลู่จวินถอนหายใจออกมา บุตรชายนับว่ารอบคอบกว่าเขามากนัก ตัวเขาที่ใจร้อนบุ่มบ่ามอาจจะทำให้เสียเรื่องได้“อาเหลียงเจ้าพักเถิด เรื่องอื่นปล่อยให้ลุงกับท่านพ่อเจ้าจัดการ”“เซียนเซียน นางเป็นเช่นใดบ้างขอรับ” เขาเอ่ยถามก่อนที่ทั้งสองจะออกจากห้องไป“นางตกลงไปในทะเล ทั้งยังถูกลมเย็น ยามนี้จึงมีไข้ขึ้นสูง เจ้าไม่ต้องห่วง

“หึ หากเป็นข้า ข้าก็ไม่เล่น คุณชายลู่พอกลับมาจากด้านนอก เห็นว่าคุณหนูลั่วถูกคุณหนูหวงฉุดกระชากแขนจนเกิดรอยบวมแดง ก็เป็นฝ่ายไล่นางกลับไป มิใช่คุณหนูลั่วเสียหน่อย เหตุใดข่าวลือด้านนอกขึงเป็นนางไปไม่ได้เล่า อีกอย่าง...พวกเจ้าไม่รู้เลยหรือว่าที่ใต้เท้าลั่วและเจ้าเมืองลู่กลับมาจากเหอหนานช้าเพียงนี้ เพราะถูกมือสังหารที่นางเฉียนมารดาของคุณหนูหวงส่งไปทำร้ายคุณหนูลั่ว จนนางเรือลงสู่ทะเลเกือบตาย พวกเจ้าว่า...ที่พวกเจ้าทำอยู่เรียกร้องให้คนผิดหรือไม่ ทางที่ดีพวกเจ้ารีบไปก่อนที่ท่านเจ้าเมืองกับใต้เท้าลั่วจะเดินทางมาถึงดีกว่า มิเช่นนั้น...หลังพวกเจ้าได้ถูกโบยจนเลือดอาบแน่”ชาวบ้านที่ได้ฟังก็แตกตื่นต่างรีบหนีหายไปทีละคนสองคน จนหน้าจวนท่านเจ้าเมืองกลับมาเงียบสงบเช่นเดิม เด็กหนุ่มที่ซ่อนตัวมองเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่ที่กำแพงจวนฝั่งตรงข้ามเห็นว่าทั้งหมดไม่เป็นไปตามแผนการก็รีบกลับไปรายงานให้ผู้เป็นนายรู้ ขอทานที่เสี่ยวหั่วจ่ายเงินใช้งานเห็นเช่นนั้นก็รีบตามไปทันทีไม่นานรถม้าขบวนใหญ่ก็เดินทางมาถึงหน้าจวนท่านเจ้าเมือง ชาวบ้านยังทันได้เห็นร่างของลู่เหลียงที่ถูกหามลงมาจากรถม้าด้วยสภาพบาดเจ็บหนัก ยิ่งทำให้สิ่งที

ทั้งสองแยกกันไปพักผ่อน วันต่อมาขบวนเดินทางของลั่วจ้านก็เคลื่อนตัวออกจากเมืองซีหนาน โดยมีเจ้าเมืองลู่ออกไปส่งถึงท่าเทียบเรือ และเจ้าหน้าที่อีกไม่น้อยเลยที่ตามไป ลู่เหลียงถูกสั่งห้ามไม่ให้ออกนอกจวนด้วยอาการบาดเจ็บของเขายังไม่หายดี แต่เขาก็ยังแอบออกมาส่งหรูเซียนกับฮุ่ยเจียงที่รถม้าก่อนออกเดินทาง“ป้ายหยกนี้เจ้าเก็บเอาไว้ให้ดี หากอยากได้สิ่งใดที่ร้านหลันซิ่ง เพียงแค่ยื่นป้ายเจ้าก็หยิบไปได้ทุกอย่างที่เจ้าต้องการ” เขาส่งป้ายหยกพกสีดำขนาดเล็กกว่ากำมือของหรูเซียนให้นางเก็บเอาไว้“แล้วของข้าเล่า” ฮุ่ยเจียงแย้งออกมา เมื่อตนเองไม่ได้เหมือนน้องสาว“ท่านไม่ต้องห่วง ของท่านข้าจะฝากไปกับหลงจู๊ร้านหลันซิ่งที่เมืองหลวงทุกเดือน รับรองว่าท่านจะพอใจอย่างแน่นอน”“นับว่าเจ้ายังรู้ความ ไม่เสียแรงที่ข้าเห็นเจ้าเป็นสหายรัก” ฮุ่ยเจียงตบบ่าของลู่เหลียง ไม่ทันระวังจึงโดนบาดแผลของเขาเข้า“ท่านพี่ ท่านทำพี่เหลียงเจ็บอีกแล้ว หากเขาไม่หายก็เป็นเพราะท่านเลย” หรูเซียนโวยวายออกมา เมื่อเห็นลู่เหลียงนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด“ขออภัยข้าดีใจเกินไปหน่อย” เขาเกาแก้มแก้เก้อ“ข้าไม่เจ็บเท่าใดแล้ว เซียนเซียนขึ้นรถม้าได้แล้ว ประเด

แม้แต่เสื้อผ้า เครื่องประดับนางก็เลียนแบบความชอบของหรูเซียนมาแทบทุกอย่าง เปลี่ยนจากสวมใส่เสื้อผ้าสีฉูดฉาด มาเป็นสีอ่อนหวานสบายตา บุรุษซีหนานหลายคนเห็นนางแล้วยังต้องเหลียวมอง ผิดกับลู่เหลียงที่นางอยากให้เขาสนใจแต่กลับได้รับความเฉยชามาแทน“ต้องหาหนทางอื่น ข้าได้ยินมาจากท่านพ่อ อีกไม่นานพี่เหลียงจะเดินทางเข้าเมืองหลวงไปเข้าสำนักศึกษาที่นั่นเพื่อรอสอบจิ้นซื่อ หากเป็นเช่นนั้นจริงข้าคงหมดหนทางที่จะทำให้เขาสนใจอีกแล้ว” นางร้อนใจไม่น้อยเลยหากลู่เหลียงได้เดินทางเข้าเมืองหลวง ต่อให้ไม่มีหรูเซียน ก็ยังมีคุณหนูตระกูลใหญ่ที่คู่ควรกับเขามากกว่านาง แล้วนางจะยอมได้อย่างไร“แต่ว่า...เหมียวซื่อจะ...” แม่นมเอ่ยออกมาอย่างกังวลเหมียวซื่อที่นางพูดถึงคือฮูหยินคนใหม่ของหวงจินไห่ เป็นบุตรสาวคหบดีค้าข้าวรายใหญ่ในเมืองซีหนาน ที่หวงจินไห่ติดต่อการค้าด้วยตลอดหลายปีที่ผ่านมา พอนางเฉียนซื่อตายลงได้ไม่ถึงปี เขาก็แต่งนางเข้ามาเป็นฮูหยินแล้ว อีกทั้งเมื่อต้นปี นางยังให้กำเนิดบุตรชายออกมา สร้างความยินดีให้หวงจินไห่ ไม่ว่านางพูดสิ่งใดเขาล้วนแต่เชื่อไปหมดแม้แต่เรื่องงานแต่งของบุตรชายคนโต นางก็จัดการแต่งญาติผู้น้องห่างๆ

ดวงตาของหวงจินไห่เปล่งประกายความพอใจออกมา ความคิดของเขาเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ในตอนแรกเขามีความคิดไม่ต่างจากหวงซีเยว่ที่อยากได้ลู่เหลียงมาเป็นบุตรเขย แต่ตอนนี้เริ่มโอนเอนไปทางฮุ่ยเจียงแล้ว ไม่ว่าจะฐานะหรือความก้าวหน้าฮุ่ยเจียงในตอนนี้ย่อมเป็นที่ประจักษ์ชัดกว่าลู่เหลียงที่ยังไม่ได้เป็นขุนนางอีกทั้งฮุ่ยเจียงยังเป็นบุตรชายเพียงผู้เดียวของเสนาบดีลั่ว ย่อมช่วยเหลือเรื่องตำแหน่งหน้าที่ของเขาได้ดีกว่าเจ้าเมืองลู่เป็นไหนๆแววตาของหวงจินไห่เผยทุกสิ่งที่เขาคิดออกมาจนสิ้น ทำให้ฮุ่ยเจียงและลู่เหลียงนึกรังเกียจในตัวเขาเพิ่มมากขึ้นกว่าเดิม เมื่อไม่มีสิ่งใดให้น่าสนใจ ทั้งยังตรวจดูความเรียบร้อยจนสิ้นแล้ว ทั้งสองก็ขอตัวกลับไปที่จวนท่านเจ้าเมืองลั่วจ้านยังให้เจ้าหน้าที่จัดงานเลี้ยงฉลองให้ขุนนางที่เดินทางมาทำงานจากเมืองหลวงและเจ้าหน้าที่ในเมืองซีหนาน ที่พวกเขาทำงานอย่างเหน็ดเหนื่อยมาหลายปีขุนนางและเจ้าหน้าที่จากเมืองหลวงผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันมาทำงาน และตอนนี้เมื่อเขื่อนสร้างเสร็จเจ้าหน้าที่และขุนนางในกรมโยธาที่เคยเดินทางมาซีหนานทั้งหมด ได้เดินทางมาพร้อมกับลั่วจ้าน เลยเป็นการดีที่จะจัดงานเลี้ยงและตก