All Chapters of Hiding My Enemy's Son: Chapter 21 - Chapter 30

Hindi pa man lumilipas ang isang oras matapos ang nangyari sa boardroom, Anthony and I decided to face the managing partner immediately. We couldn’t afford to wait. Habang naglalakad kami patungo sa dulo ng hallway kung nasaan ang executive office ni Atty. Sebastian Reyes, I kept adjusting my blazer, trying to project a calm and professional aura kahit ang totoo ay nagkabuhol-buhol na ang sistema ko sa kaba at galit.Anthony knocked twice bago binuksan ang pinto."Ah, Anthony, Vanessa! Pasok, pasok," masiglang bati ni Atty. Sebastian habang may pinapirmahang mga dokumento sa kaniyang secretary. He looked so happy, probably still celebrating the fact na nakuha ng firm namin ang Montegalore Global Developments. "I was actually about to call you, Vanessa. We need to finalize the team complement para sa MGD project. What brings you both here?"Naupo kami ni Anthony sa dalawang silya sa harap ng kaniyang malawak na mahogany desk. Anthony looked at me first, signaling na handa niya akong sa

Naging mabilis ang tibok ng puso ko at literal na nanigas ako sa kinatatayuan ko. Daddy Raiven. Ang salitang matagal kong kinatakutan na marinig mula sa anak ko, binitawan niya nang ganoon kabilis, nang ganoon kasigla sa harap namin.Mabilis na lumuhod si Raiven para salubungin ang yakap ni Liam. The strict, unyielding billionaire CEO completely melted right in front of me. He pulled Liam into a tight embrace, his eyes closing as he buried his face in our son's small shoulder."Hey, buddy," paos na bulong ni Raiven, his voice thick with raw emotion. "I missed you.""I missed you too po! Sabi ni Tita Bea, you're my real daddy working far away, and mommy confirm it" inosenteng kwento ni Liam habang nakasandal sa dibdib ni Raiven, completely unaware of the heavy, suffocating tension inside the room.I looked at Teacher Clara, who gave me an apologetic look. "Pasensya na, Attorney Calma. Narinig kasi ni Liam sa kabilang kwarto na nandito si Mr. Montegalore kaya biglang tumakbo papasok.""

Nanalo sina Raiven at Liam sa Three-Legged Race. Habang isinasabit ng teacher ang gold medal sa leeg ng anak ko, abot-langit ang ngiti ni Liam habang binuhat siya ni Raiven sa kaniyang mga balikat. It was a picture-perfect father-and-son moment na nagpatahimik sa amin ni Anthony sa bleachers.Pagkatapos ng awarding ceremony, basang-basa ng pawis si Liam nang tumakbo siya patungo sa amin, hawak-hawak ang kaniyang medalya."Mommy! Tito Anthony! Look, we won po!" excited na pagmamalaki ng anak ko."Wow, congrats buddy! Sabi ko sa'yo kaya niyo 'yan, eh," nakangiting bati ni Anthony, genuinely happy for the kid habang pinupunasan ng towel ang likod ni Liam.Sumunod na umakyat si Raiven sa bleachers, bitbit ang bag ng bata. He looked at Liam, then shifted his eyes to me. "Since gutom na si Liam pagkatapos ng laro, I already made a reservation for lunch at a private dining room sa Swissôtel inside Clark. Let's go?"Napatigil ako. "Raiven, sapat na 'yung nandoon ka sa school. Anthony and I al

Nanginginig ang buong katawan ko habang nakaluhod sa damuhan ng Clark Parade Ground, ilang pulgada lang ang layo kina Bea at Liam. Ang tunog ng mabilis na tibok ng puso ko ang tanging naririnig ko, humahalo sa boses ng driver ng kotse na bumaba para magmura at magtanong kung okay lang kami, pero wala akong nagawa kundi ang yakapin si Liam mula sa likod ni Bea."Mommy..." hikbi ni Liam, his small body shaking violently against Bea's chest. Ang galit niya sa akin kanina ay napalitan ng matinding takot dahil sa muntik nang mangyari."Nandito si Mommy, baby... Nandito si Mommy. I'm sorry, I'm so sorry," paulit-ulit kong bulong, my tears streaming down my face, soaking Liam's blue school jersey.Dahan-dahang binitawan ni Bea si Liam, giving way for me to pull my son completely into my arms. Nang mag-angat siya ng tingin, nakita ko ang basang-basa niyang mukha. Mugto ang mga mata niya, at may kaunting gasgas ang siko niya dahil sa paglagpak sa semento para lang mahila si Liam.Nang magtagpo

Pumayag si Anthony na ihatid kami nina Bea at Liam hanggang sa loob ng guest room ng condo. Nanatili siyang tahimik, pero bakas sa kaniyang mga mata ang matinding pag-iisip matapos marinig ang mga binitawang salita ni Bea sa labas ng building kanina."I'll be in the living room, Van. Kung may kailangan kayo, tawagin mo lang ako," marahang bulong ni Anthony bago dahan-dahang isara ang pinto ng kwarto para bigyan kami ng pribadong espasyo.Maingat na inilapag ni Bea si Liam sa kama. Hinubad ko ang sapatos ng anak ko at kinumutan siya. Habang nakatitig ako sa kaniyang maliit na mukha na may bakas pa rin ng natuyong luha, naramdaman ko ang muling pagkirot ng puso ko. I hate you, Mommy. Paulit-ulit na nag-e-echo ang mga salitang 'yon sa isip ko.Umupo si Bea sa tabi ko sa gilid ng kama, pinatong ang kaniyang kamay sa balikat ko. "Gising na siya, Van. Kanina pa sa elevator paos ang paghinga niya."Tila sumabay naman ang pagbuka ng mga mata ni Liam sa sinabi ni Bea. Kinusot niya ang kaniyang