All Chapters of Hiding My Enemy's Son: Chapter 51 - Chapter 60

Napanganga ako sa narinig ko. Mabilis kong itinulak ang kaniyang mga kamay palayo sa bewang ko at humakbang pabalik, halos mabangga ko na ang dulo ng kama kung saan nakaupo si Liam na abala sa paglalaro ng kaniyang iPad."Nabubuang ka na ba, Raiven Simon?!" pabulong kong asik sa kaniya, sinisigurong hindi masyadong maririnig ng anak namin ang tindi ng boses ko. "Gala? Sa harap ng buong High -society? Ng mga reporters na nag-aabang ng kahit anong butas sa buhay mo? Nakalimutan mo na ba na bago pa lang nating nakukuha ang TRO laban sa media? Tapos ngayon, gusto mo akong i-lantad sa harap nilang lahat?!""This isn't just for show, Vanessa. This is about marking my territory." seryosong sagot ni Raiven, ang kaniyang boses ay bumalik sa pagiging maawtoridad at malamig na CEO na nakikipag-negosasyon sa isang bilyong pisong deal. "Ang mga kalaban ko sa MGD Board na nag-leak ng report at nagtangkang sumira sa pangalan mo ay nandoon din sa Gala na 'yan. Iniiisip nila na nagtatago tayo rito sa

Hindi ko na hinintay na makabawi si Victoria mula sa kaniyang pagkagulat. Bago pa magkaroon ng pagkakataon ang iba pang mga negosyante na lumapit at usisain kami, mabilis kong hinawakan ang pulso ni Raiven at hinila siya palayo sa gitna ng ballroom. Bahagya pa siyang napaawang ang labi sa bigla kong paghila, ngunit hindi siya nagprotesta. Sumunod siya sa bawat hakbang ko habang binabaybay namin ang gilid ng bulwagan patungo sa dulo, kung saan matatagpuan ang isang dambuhalang sliding glass door na patungo sa pribadong balkonahe ng hotel.Nang makalabas kami, agad na sumalubong sa aking mukha ang malamig na hangin ng gabi. Ang ingay ng mga sapatos, kalansing ng mga baso, at ang nakatataranta na bulungan ng alta-sosyedad ay biglang napalitan ng katahimikan ng lungsod sa ibaba. Binitawan ko ang pulso ni Raiven at humarap sa kaniya, magkakrus ang aking mga braso sa dibdib habang hinahabol ang aking hininga."Are you out of your mind, Raiven Simon?!" pabalong ngunit matigas kong asik sa k

Ang marangyang sasakyan ni Raiven ay tahimik na bumabagtas sa kahabaan ng highway patungo sa kaniyang villa. Sa labas, ang mga ilaw ng siyudad ay mabilis na nagiging mga guhit ng liwanag dahil sa bilis ng takbo ng sasakyan, ngunit sa loob, ang hangin ay nababalot ng isang uri ng tensyon na mas matindi pa kaysa sa hinarap namin sa VIP lounge kanina. Naka-off ang radyo, at ang tanging naririnig ko na lang ay ang mahinang ugong ng aircon at ang sarili kong paghinga na hanggang ngayon ay hindi ko pa rin maibalik sa normal na ritmo.Ipinatong ko ang aking ulo sa sandalan ng leather seat, dahan-dahang tinatanggal ang mga hikaw ko dahil sa bigat. "You're shaking, Vanessa," mababa at seryosong saad ni Raiven, nang hindi inaalis ang kaniyang tingin sa kalsada. Ang kaniyang malalaking kamay ay mahigpit na nakahawak sa manibela."It's just the aftermath of that confrontation," mahina kong sagot, pilit na pinapakalma ang aking boses habang nakatingin sa labas ng bintana. "Ang tagal ko nang hindi

Ang liwanag ng umaga na sumisilip sa malalaking bintana ng silid ko sa villa ay tila may dalang ibang uri ng init. Paggising ko pa lang, hindi ang pamilyar na bigat ng mga legal briefs o ang takot sa corporate war ang unang pumasok sa isip ko. Kundi ang lasa ng labi ni Raiven. Ang init ng kaniyang mga kamay na nakahawak sa aking baywang sa loob ng sasakyan kagabi, at ang paos na boses niya na nangangakong hindi hihinto hangga’t hindi ako tuluyang nagiging kaniya muli.Napabalikwas ako ng upo, mabilis na ipinatong ang dalawa kong palad sa aking mga pisngi. My God, Vanessa. Umaga na, okey? Gumising ka na sa pantasya mo, pangaral ko sa aking sarili. Para akong teenager na nabaliw sa unang halik samantalang pitong taon na ang nakalilipas nang huli naming gawin iyon. Pero iba kagabi. Kagabi, walang lasing, walang pagkakamali, at walang pilitan. Pure adrenaline, raw emotion, and an undeniable truth we both tried so hard to bury.Huminga ako nang malalim, pilit na ibinabalik ang wisyo ng isa

Maaga akong tumayo para makapag handa ng almusal. Tulog na tulog pa si Raiven at Liam. Kagabi kasi biglang nagising si Liam ng matapos ang dinner date namin ni Raiven, kaya tumabi siya samin sa pag tulog.Habang abala ako sa pagluluto ay hindi ko maiwasang mapangiti habang iniisip ang mga sinabi kagabi ni Raiven. Sa totoo lang gusto kong sumubok. Gusto kong subukan kung totoo ba talaga lahat ng sinasabi ni Raiven. Gusto kong subukan na bigyan siya ng chance na patunayan ang sarili niya... pero hindi ko alam kung bakit parang may kung anong pumipigil sakin.“Mommy!” napatingin ako sa pinanggalingan ng boses ni Liam. Buhat siya ngayon ni Raiven papalapit sa dereksyon ko.“Hello, baby. Good morning” masigla kong bati kay Liam at lumapit sakanila sabay halik ko sa pisngi ni Liam.“Ang aga mong nagising?” mahinang tanong sakin ni Raiven.“Hmm, maaga naman talaga akong nagigising” sagot ko naman at binalikan ang niluluto ko.Sila Raiven at Liam naman ay naupo na sa upuan nila, ilang saglit