All Chapters of Hiding My Enemy's Son: Chapter 41 - Chapter 50

Pagkaalis ni Julian ay sumunod naman si Bea dahil may important meeting raw ito bigla, kaya naman nagpaalam na ito samin at susunduin na lang daw niya kami ni Liam mamaya. Unti-unting bumalik ang katahimikan sa villa. Pero iba na ang atmosphere. The air wasn't heavy anymore; it shifted into a kind of domestic tension that felt... quieter, more intimate."Don't mind him," wika ni Raiven habang nagliligpit kami ng mga pinagkainan. "He’s just Julian. He likes to poke the bear because he’s bored with his own life.""He’s quite a character," sagot ko habang nagpupunas ng lamesa. "But honestly, it made me realize something. Ang dami mong mundong kailangang iwanan—the boardroom wars, the high-stakes deals—just to be here, to be present for us."Tumigil si Raiven sa paghuhugas. He turned to look at me, and his expression softened. "Worth it ang lahat ng mundong 'yun, Vanessa. Every deal, every late-night meeting... none of it compares to this. To a simple morning like this with you and Liam."

Nang makalabas ako ng conference room, halos hindi ako makahinga nang maayos. The air in the hallway felt thinner. I was walking fast, heels clicking rhythmically against the floor, trying to put as much distance as possible between me and the room where I just challenged the most powerful man I know."Attorney Calma!"Humarap ako. Raiven was striding towards me, his tie slightly loosened—a sign that he was just as irritated as I was. Ang mga paralegal at ibang staff na nakakasalubong namin ay agad na umiiwas ng tingin, sensing the heavy atmosphere."Raiven, not now," sabi ko nang hindi humihinto. "I have a briefing with Ate Yvette.""Briefing can wait," he countered, catching up to me and grabbing my elbow—not enough to hurt, but enough to make me stop. He guided me towards the elevators, ignoring the curious eyes of the people around us.Nang bumukas ang elevator, agad niya akong pinasok at pinindot ang 'Basement' button. The doors slid shut, sealing us in the cramped, metallic spac

Pinunasan ko ang mga luha sa pisngi ko bago kami tuluyang pumasok sa loob ng apartment. Buong biyahe mula sa law firm, walang nagsasalita sa amin ni Raiven sa loob ng sasakyan. Ramdam ko ang paminsan-minsang sulyap niya sa akin, puno ng pag-aalala, habang ang isang kamay niya ay nananatiling nakapatong sa ibabaw ng kamay ko na nasa kandungan ko. Hindi ko na iyon binawi. Masyado nang pagod ang puso at isip ko para magkunwaring matapang pa.Pagbukas ng pinto, agad na sumalubong sa amin ang amoy ng bagong lutong meryenda."Mommy! Daddy!"Patakbong lumapit si Liam mula sa sala, bitbit ang isang piraso ng Lego. Pero bago pa siya makayakap sa binti ko tulad ng dati, binuhat na siya ni Raiven nang napakataas, dahilan para magpakawala ng isang malakas at masayang tawa ang anak ko."Hey, little man. Did you miss me?" nakangiting tanong ni Raiven. "Opo! Sabi ni Tita Bea baka gabi na po kayo makauwi ni Mommy kasi may bad boys daw sa work niyo," inosenteng sagot ni Liam habang nakahawak sa magka

"Reporters? Paano nila nalaman ang lokasyon ng villa?!" asik ko kay Atty. Reyes sa speakerphone, habang nararamdaman ko ang mabilis na pag-akyat ng takot at galit sa dibdib ko. "Liam is just a child! Hinding-hindi ko hahayaang pag-piyestahan ng media ang anak ko!""Calm down, Vanessa. I’ve got you," maawtoridad na saad ni Raiven bago ibinaling ang tingin sa telepono. "Atty. Reyes, double the security at the law firm entrance as well. Huwag kayong magbibigay ng kahit anong pahayag maliban sa inilabas nating official statement kanina. Ako na ang bahala rito."Pagkababa ng telepono, agad na lumapit si Raiven sa glass wall ng master bedroom at tiningnan ang monitor ng security cameras sa gilid. Kitang-kita sa screen ang labas ng main gate ng luxury villa—may tatlong van ng mga news network ang nakaparada, at ilang kalalakihang may hawak na malalaking camera ang pabalik-balik sa tapat ng electronic gate."Damn it," mura ni Raiven, habang humihigpit ang hawak niya sa kaniyang cellphone. "I’l

Maaga pa lang ay nagising na ako dahil sa sinag ng araw na tumatama sa mukha ko mula sa dambuhalang glass wall ng master bedroom. Pikit-mata pa akong nag-inat, sinusubukan pang bumalik sa antok dahil sa matinding pagod kagabi. Pero nang tangkaing kong tumagilid, naramdaman kong may kung anong mabigat na nakadagan sa aking baywang.At may kakaibang init na nakabalot sa likod ko.Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko. Ang unang bumungad sa akin ay ang mga unan na ginawa kong boundary kagabi—nasa dulo na ng kama, nahulog na. At ang dahilan kung bakit wala na ang boundary?Si Raiven.Nakasubsob ang mukha niya sa may bandang leeg ko, habang ang kaniyang mahahabang binti ay nakapulupot sa mga binti ko. Ang isang malaki at mabigat niyang braso ay mahigpit na nakakapit sa baywang ko, na tila ba takot na takot siyang takasan ko sa gitna ng gabi. Amoy na amoy ko ang kaniyang panlalaking pabango na humahalo sa init ng kaniyang balat.Namilog ang mga mata ko. Ramdam ko ang biglang pag-akyat