Tous les chapitres de : Chapitre 61 - Chapitre 70

Matrapos ng pool day namin ay nag lunch kami and after that ay nakatulog si Liam dahil siguro sa pagod. Hanggang sa mag gabi na at nakapag ready na ako ng dinner. Hindi pa tumatayo si Liam, siguradong napagod sa pag swi-swimming kanina, kaya naman naisipan ko ng puntahan siya sa kwarto niya para gsingin siya."Liam? Baby, gising..." tawag ko.Pero natigilan ako ng makapa ko na parang ang init ng balat niya kaya naman tinanggal ko ang kumot tsaka ko siya hinawakan sa buong katawan.. "Mommy... masakit po ang ulo ko.""Saan pa ang masakit baby? jusko ang init mo." taranta kong sabi"Wait mo si Mommy ha? tatawagin ko lang si Daddy" saad ko at mabilis na lumabas ng kuwarto"Raiven! Raiven!" hiyaw ko at agad namang lumabas si Raiven mula sa study niya"Bakit? anong nangyare?""S-si Liam! inaapoy ng lagnat" nanginginig kong sab kay Raiven kaya naman agad na itong tumakbo papunta sa kuwarto ni Liam at agad itong hinawakan. Agad ko namang kinuha ang thermometer at inabot ito kay Raiven.39.8°C

Ang bawat paggalaw ni Mark sa loob ng silid ay tila isang pagsubok sa pasensya ni Raiven. Habang sinusuri ni Mark ang mga vitals ni Liam, ang bawat pagdampi ng stethoscope niya sa dibdib ng anak namin ay sinasabayan ng matatalim na tingin ni Raiven."Heart rate is stabilizing, but the oxygen saturation is still hovering at 92%," wika ni Mark habang nagta-type sa chart. Hindi niya tinitingnan si Raiven, pero alam naming dalawa na ramdam niya ang presensya nito sa likuran niya. "We need to keep him on the nebulizer every four hours.""Gagawin namin ang lahat," sagot ko, pilit na pinapanatiling mahinahon ang aking boses para hindi na lalong uminit ang sitwasyon."He needs rest," dagdag ni Mark, saka lang siya lumingon. Ang kanyang mga mata ay lumipat mula sa akin patungo kay Raiven. "At kayo rin. Hindi niyo matutulungan ang anak niyo kung magkakapasa-pasa kayo rito.""Don't tell me how to parent my son, Reyes," madiin na sagot ni Raiven. "Just make sure he wakes up. 'Yan lang ang kailang

Tatlong araw na ang nakalipas mula noong gabing muntik na kaming mawalan ng anak. Ang dating nakakatakot na tunog ng mga monitor sa loob ng ICU ay napalitan na ng mga marahang beep na nagpapatunay na maayos na ang lagay ni Liam. Ang bawat paghinga niya ay malalim na, hindi na kasing bilis ng dati.Maaga akong nagising. Nakita ko si Raiven na nakayuko sa gilid ng kama, ang kanyang ulo ay nakapatong sa kama ni Liam. Mukhang nakatulog siya habang binabantayan ang anak namin. Sa kabilang banda, nakita ko ang chart na hawak ni Mark sa dulo ng kwarto. Nakatayo siya doon, tahimik na binabasa ang mga huling lab results.Mukhang naramdaman ni Mark ang tingin ko sakaniya dahil bigla na lang itong lumingon pero mabilis na nag-iwas ng tingin nang makita niya ang paggising ni Raiven."He's stable," biglang sabi ni Mark. "We’re ready to transition him from IV antibiotics to oral medication. Kung magtuloy-tuloy ang pagganda ng infection markers niya, we can probably discharge him in two days."Nag

Nang makabalik na kami sa Villa ay biglang gumaan ang pakiramdam ko, finally... tapos na ang pakikipagbuno namin sa hospital. Wala ng takot at pangamba na baka mawala samin si Liam. Nang maiparada ni Raiven anjg sasakyan sa garage ay agad kaming bumaba ni Liam. Nang papasok na kami sa looob ay biglang tumakbo si Liam papasok sa playroom niya, mukhang namiss niya ring maglaro kahit papaano."Slow down, Bud," tawa ni Raiven habang inilalagay ang mga bag namin sa entryway.Pinanood ko silang dalawa. Raiven looked different. Mas malambot ang mga kilos niya, at mas naging hands on talaga siya kay Liam. Hindi niya hinahayaan na mawala sa paningin niya si Liam. At kahit anong gusto ni Liam na gawin ay ginagawa nila, pero kung alam ni Raiven na pwedeng mapagod si Liam ay hindi niya ito pinagbibigyan at kinakausap niya para hindi mag tampo sakaniya ang bata."You're staring again, Counsel," puna ni Raiven nang mapansin niya akong nakasandal sa hamba ng pinto.Ngumiti ako. "I'm just happy. Ang

"Mommy, look! Daddy is showing me the big buildings!" tuwang-tuwa na sabi ni Liam habang nakatutok ang camera sa mga skyscraper ng New York.Naging routine na nilang mag ama ang oras oras video call, simula kahapon ng umaga ng magising si Liam hanggang sa gumabi ay nag-video call pa rin sila."I miss you both," boses ni Raiven sa kabilang linya. "Vanessa, are you okay? Safe ba kayo sa villa?""We're fine," sagot ko habang nakangiti.Mabilis na lumipas ang dalawang araw. Pumapasok na si Liam sa school, si Bea ang naghahatid sundo sakaniya. lalo na ngayon nakiusap ako kay Bea dahil baka biglang dumating si Raiven at walang maabutan dito sa bahay.Habang abala ako sa pag gawa ng miryenda dahil kakauwi lang ni Liam habang si Bea ay nagpaalam na rin agad, ay bigla na lang may bisita na dumating. Si Mark."Mark?" gulat na tanong ko nang makita ko siya sa pintuan. "Wala si Raiven. Nasa New York siya, uuwi siya mamaya.""I know," seryosong sagot ni Mark. "Kaya ako nandito. I need to talk to y