Hiding My Enemy's Son のすべてのチャプター: チャプター 71 - チャプター 80

Magdamag akong hindi nakatulog. Nakaupo lang ako sa tabi ng bintana, pinapanood ang dahan-dahang pagputi ng langit, habang ang bawat segundo ay parang tumutusok sa dibdib ko.Nang marinig ko ang marahang kalansing ng susi sa pinto, hindi ako lumingon. Alam kong si Raiven 'yun."I'm here to give you something. Alam kong ayaw mo muna akong makausap." saad niya, pero di ko siya nilingon. Narinig ko lang na parang may inilapag siya sa mesa. "Andiyan ang lahat," dagdag niya. "Medical records ko mula pa noong bata ako. Financial statements, investments, pati ang mga documents sa mga ari-arian na inihanda ko para sa inyo ni Liam kung sakaling... kung sakaling hindi na ako umabot."Dahan-dahan akong lumingon. Nakatayo siya sa may pinto, gusot ang kanyang damit, at hindi rin siya nakatulog at pansin ko rin ang pamumugto ng mata niya."Bakit mo itinago?" tanong ko, wala man lang ka lasa lasa ang tono ng boses ko dahl kahit sa pag sasalita ay parang nakakapagod. "I saw my father lose his grip

Ang unang linggo ng home treatment ay naging isang malaking adjustment sa amin. Ang villa, na dati ay simbolo ng karangyaan, ay unti-unti nang nagiging isang medical facility. Ang living room ay madalas na puno ng mga IV stands, amoy ng antiseptic, at ang marahang tunog ng infusion pump.Hapon noon, habang nakakabit ang bi-weekly infusion ni Raiven, nakaupo lang ako sa tabi niya. Ang mga gamot ay nagdudulot ng matinding pagkahilo at panghihina sa kanya."Vanessa," tawag niya. Hindi siya makatingin nang diretso sa akin, nakapikit lang siya habang nakahiga sa sofa. "Get me some water, please."Tumayo ako at mabilis na kumuha ng baso, pero nang iaabot ko na sa kanya, nanginginig ang mga kamay niya. Hindi niya mahawakan nang maayos ang baso. Napamura siya nang mahina sa frustration. "Damn it.""Raiven, dahan-dahan lang," sabi ko, hinawakan ko ang baso habang idinidikit ko sa kanyang mga labi.Uminom siya, pero ang kanyang mga mata ay nananatiling nakapikit. Kitang-kita ko ang tensyon sa k

Ang saya sa mukha ni Liam nang makarating kami sa parke ay hindi maipaliwanag. Pero lalo akong nagulat nang makita ko ang pamilyar na kotse na nakaparada na roon."Bea?" gulat kong tawag nang makita ko ang best friend kong papalapit sa amin. May dala siyang malaking picnic basket at may bitbit na mga bulaklak."Surprise!" nakangiting sabi ni Bea, sabay yakap sa akin. "Raiven called me. Sabi niya, he needs a professional to set up the perfect day for his favorite girl."Tumingin ako kay Raiven na bahagyang tumatawa sa tabi ko. Si Bea pala ang dahilan kung bakit napaka-espesyal ng pagkaka-set up ng picnic area namin—may mga nakalatag na paborito kong pagkain, malambot na kumot, at pati ang paborito kong music ay mahinang tumutugtog sa background."She’s been keeping me on my toes for the past few days, Vanessa," biro ni Bea habang kinikindatan ako. "But honestly? Seeing the two of you like this... worth it lahat ng pagod ko."Habang abala si Bea sa pag-aasikaso kay Liam na tuwang-tuwa s

Ang liwanag ng araw na tumatagos sa kurtina ang unang bumati sa akin. Bahagya akong gumalaw, at agad kong naramdaman ang bigat ng braso ni Raiven na nakayakap sa bewang ko. Ramdam ko rin ang panaankit ng katawan ko at pangingirot sa pagitan ng hita ko dahil sa ginawa namin kagabi ni Raiven.Hindi ko maiwasang mapangiti, si Raiven ang nakauna sakin 7 years ago, and after 7 years siya pa rin. Dahan-dahan kong inalis ang braso niya, pero agad niya akong hinila pabalik."Stay," paos na utos niya, medyo bakas pa ang antok. "I want to wake up with you for the rest of my life."Ngumiti ako at humarap sa kanya. Tsaka ko hinaplos ang ilong niya gamit ang hintuturo ko."We have to get up," bulong ko. "Liam will be looking for us soon. Alam mo naman 'yun, hindi mag aaalmusal hanggat hindi tayo kumpleto."Napangiti si Raiven at iminulat ang kanyang mga mata. Tinitigan niya ako nang matagal, na para bang sinusuri niya kung totoo bang nasa tabi niya ako. "I'm still dreaming, right?""No," sagot k

Sinundo ako ni Raiven kasama si Liam pagkahapon. Nang makauwi kami ay agad akong nagkulog sa study ni Raiven para doon pag aralan lahat ng mga medical records and affidavid ni Mrs. Clara Valeriano. Hindi naman ako inistorbo ni Raiven o ni Liam. Pag papasok si Raiven ay dadalhan niya ako ng kape at mamasahiin."Hey, it's already 11 pm na.. You need to rest" Bulong sakin ni Raiven habang nakahawak sa balikat ko. Hinawakan ko naman ang kamay niya at ngumiti. Agad na akong tumayo dahil, kahit gustuhin kong aralin ang llahat ay kailangan ko ring mag pahinga para may lakas ako bukas lalo na at pamilyar ang abogado ni Mr. Valeriano. Gagawin ang lahat para sa pera kahit alam nitong guilty ang client niya, well hindi kosiya masisisi, pero hindi rin tama na konsintihin ang kliyente.Kinabukasan, maaga pa lang ay nasa loob na kami ng Regional Trial Court. Ang atmosphere ay mabigat, parang may kung anong kuryente na dumadaloy sa hangin. Sa kabilang banda ng lamesa, nakaupo si Eduardo Valeriano ka