Lahat ng Kabanata ng The Billionaire's Personal Slave: Kabanata 71 - Kabanata 78

Rhenan POV Tahimik kong pinagmasdan si Alexandra habang mahimbing na natutulog sa tabi ko. Marahan kong inalis ang ilang hibla ng buhok na tumatakip sa kanyang mukha. Napangiti ako. Siya pa rin. Ang babaeng unang nagpabilis ng tibok ng puso ko. Ang babaeng minsang sumira sa pagkatao ko. At ang babaeng pinili kong makasama habang-buhay. Siguro nga... Ganoon ang pag-ibig. Kahit ilang beses kang masaktan... May isang taong hindi mo pa rin kayang alisin sa puso mo. Napabuntong-hininga ako. Naalala ko ang araw na bigla na lang siyang nawala sa buhay ko. Flashback Rhenan POV Nang mabasa ko ang iniwang sulat ni Alexandra, para akong nawalan ng ulirat. Parang gumuho ang buong mundo ko. "Hayop ka, Alexandra..." Nanginginig kong sabi habang mahigpit na hawak ang sulat. "Kahit sa dulo ng mundo... hahanapin kita." Hindi ko na alam ang ginagawa ko noon. Hindi ako makakain. Hindi ako makatulog. Hindi ako mapakali. Lahat ng lugar na posibleng puntaha

Alexandra POV Napangiti ako habang hawak ang paper bag. Hindi ko namalayang nakatitig na pala sa akin ang ilan kong mga katrabaho. "Good morning, Ma'am Alex." Bati nila. "Good morning." Nakangiti kong sagot. Pagpasok ko sa opisina ay agad kong inilapag ang bag sa mesa. Hindi pa man ako nakakapag-umpisa sa trabaho ay may lumapit na agad na isa kong katrabaho. "Ma'am..." Pilya nitong sabi. "Bakit parang blooming ka yata ngayon?" Napatawa ako. "Talaga ba?" Tumango ito. "At parang may naghatid pa sa inyo." Bago pa ako makasagot ay may isa pa akong kasamahan na sumingit. "Gwapo pa naman ng asawa niyo." Lalo akong namula. "Huwag nga kayong mang-asar." Nagtawanan silang lahat. Bigla namang bumukas ang paper bag na hawak ko. Lumabas ang lunch box. Kasama ang maliit na sticky note. Hindi ko namalayang nabasa pala iyon ng katabi ko. "'Don't skip your lunch. See you later.'" Napahawak siya sa dibdib niya. "Naku, Ma'am! Nakakainggit naman."

Alexandra POV Makalipas ang isang linggo ay nagsimula na ang pagpapaayos ng bahay nina Mommy at Daddy. Halos araw-araw ay pumupunta kami roon. Excited na excited si Rhenfield. "Lolo!" Masaya nitong sigaw habang tumatakbo sa bakuran. "Ang laki na po ng bahay!" Napatawa si Daddy. "Hindi pa nga tapos." Lumapit naman sa akin si Mommy habang pinagmamasdan ang mga trabahador. "Anak." Napalingon ako sa kanya. "Hindi ko talaga akalaing mangyayari 'to." Hinawakan niya ang kamay ko. "Dati..." Napabuntong-hininga siya. "...natatakot akong baka hindi mo na maranasan ang maging masaya." Napangiti ako. "Masaya na po ako, Mommy." Tumingin ako kay Rhenan. Nasa kabilang bahagi siya ng bakuran at kausap ang engineer. Pinag-uusapan nila ang mga plano ng bahay. Paminsan-minsan ay lumilingon siya sa amin at ngumingiti. "Hindi lang siya mabuting asawa." Mahina kong sabi. "Mabuti rin siyang ama." "At mabuting anak para sa inyo." Tumango si Mommy. "Oo."

Alexandra POV ​Habang ako ay bahagyang nakaupo sa aming kama, walang pasabi na lumuhod si Rhenan sa aking harapan, sa mismong sahig sa gilid ng aming kutson. Hinawakan niya ang aking bukung-bukong at dahan-dahang itinaas ang kanyang paningin. Hinalikan niya ako sa binti, banayad at madiin, bago dahan-dahang naggagalugad ang kanyang mga labi pataas patungo sa aking hita habang ang kanyang mga mata ay nakatitig lang nang diretso sa akin. ​"May naalala ka ba nito, Alex?" nakangiting tanong ni Rhenan, ang kanyang boses ay may kasamang malambing na tono na labis kong ipinagpapasalamat ngayon na mag-asawa na kami. ​Napangiti ako nang malawak habang inaalala ang mga panahong magkasintahan pa lang kami at pilit pa naming itinatago ang lahat. "Oo..." mahina kong sagot, ramdam ang mabilis na namang pagtibok ng aking puso sa pamilyar niyang haplos. ​"Alam mo, hindi ako makatulog ng gabi na 'yun nang gawin ko 'to sa 'yo noon," pag-amin niya, bago dahan-dahan muling gumapang ang kanyang mg