The Billionaire's Personal Slave のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

Rhenan POV “Sir, nasa labas po si Alexandra Lewis.” Bahagya akong napangisi habang dahan-dahang nilingon ang malaking bintana ng opisina ko. Sa labas ng mansyon, kitang-kita ko ang babaeng minsang sumira ng buhay ko. Basang-basa siya sa malakas na ulan. Nanginginig. Walang payong. Walang yabang. At sa unang pagkakataon… wala ring kapangyarihan. Tahimik kong pinagmasdan si Alexandra habang nakatayo sa harap ng napakalaking gate ng mansion ko rito sa San Diego. Ang mansion ng taong dati niyang inapakan. Ngayon… Ako na ang kinatatakutan nilang lahat. El Diablo. “Papasukin niyo siya,” malamig kong utos. “Y-Yes, Sir.” Ilang minuto lang ay bumukas ang pinto ng opisina ko. Dahan-dahang pumasok si Alexandra. Nanlalambot ang mga tuhod niya habang nakatingin sa akin. Hindi ko maiwasang mapangiti. Nasaan na ang dating prinsesang mahilig mang-api? “R-Rhenan…” nanginginig niyang tawag. Umupo ako sa swivel chair ko at malamig siyang tinitigan mula ulo hanggang pa

Alexandra POV Nagising ako sa malakas na yugyog sa balikat ko. Napadilat agad ako at bumungad sa akin ang malamig na mukha ni Rhenan. Nanigas ako nang makita ko ang galit sa mga mata niya. Kagabi ay parang naging maayos naman siya kahit papaano… pero ngayong umaga, para na naman siyang ibang tao. “Ayoko sa lahat ‘yung mas nauuna pang magising ang alipin ko kaysa sa akin,” malamig niyang sabi. “Hindi ka na reyna, Alexandra. Isa ka nang alipin ko. Naiintindihan mo?” Agad akong nataranta at mabilis na bumangon. “O-Opo… sorry po…” Mas lalo siyang nagsalubong ang kilay. “May kulang.” Natigilan ako. “A-Ano po?” Yumuko siya nang bahagya para magtama ang mga mata namin. “Master,” madiin niyang sabi. “Simula ngayon, Master na ang itatawag mo sa akin. Naiintindihan?” Parang may kung anong kumirot sa dibdib ko pero pinilit kong lunukin ang pride ko. “Opo… Master.” Ilang segundo niya akong tinitigan bago tuluyang tumalikod. “Ipaghanda mo ako ng almusal.” “Yes, Ma

Alexandra POV Dahan-dahan akong bumangon mula sa magulong kama, ninanamnam ang natitirang sakit at hapdi sa aking kaibuturan—isang pisikal na patunay na sa loob ng ilang sandali, naging akin si Rhenan. Hinugot ko ang kumot at ibinalot sa aking hubad na katawan, habang ang amoy ng aming pinagsaluhang pawis at pagnanasa ay humahalo sa hangin ng malamig at sepyang silid. ​Alam kong ginamit niya ako. Alam kong para sa kanya, isang maruming transaksyon lang ang naganap upang makuha ko ang titulo ng lupa ng aking ama. Ngunit habang inaalala ko ang bagsik ng kanyang mga halik, ang higpit ng kanyang hawak sa aking mga hita, at ang bawat malalalim niyang daing nang tuluyan siyang sumuko sa aking piling, alam ko sa sarili kong hindi lang basta negosyo ang naramdaman niya. May galit sa kanyang mga mata, oo, pero may nag-aalab ding pangungulila na matagal niyang itinanggi. ​"Isipin mo na ang gusto mong isipin, Rhenan," bulong ko sa dilim, habang ang isang kamay ko ay dahan-dahang humahaplos sa

Flashback Alexandra POV “Bawal ka nang makipag-usap sa kanya.” Galit kong sabi habang kaming dalawa na lang ang naiwan sa parking lot. Nakatigil sa harap namin ang itim na van ng pamilya namin ngunit hindi pa kami sumasakay. Tahimik lang si Rhenan habang hawak ang mga gamit ko. “Miss Alexandra,” mahinahon niyang sabi, “hindi po puwede ‘yon. Personal life ko na po ang pinapakialaman niyo.” Lalo akong nainis sa sagot niya. Sanay akong sinusunod. Pero si Rhenan? Parang habang tumatagal, mas lalo siyang nagiging matapang sa akin. Humakbang ako palapit sa kanya hanggang halos magdikit ang katawan namin. “Sino ba mas maganda?” diretsahan kong tanong. Bahagya siyang natigilan. “Ako o si Maui?” At bago pa siya makasagot, sinadya kong dumikit ang dibdib ko sa katawan niya. Kitang-kita ko agad ang pagkagulat sa mukha niya. Mabilis siyang napaatras habang namumula ang tenga niya. “Miss Alexandra…” nanginginig niyang sabi. Hindi ko mapigilang mapangiti. Ngayo

Alexandra POV Pagkatapos ng gabing puno ng init at pananahimik, agad na tumalikod si Rhenan sa akin. Parang diring-diri. Parang wala lang ang nangyari sa pagitan naming dalawa. Tahimik akong napapikit habang unti-unting namuo ang luha sa mga mata ko. Ramdam ko pa ang bigat ng paghinga niya habang nakahiga sa kama, ngunit ni hindi man lang niya ako nilingon. Parang isa lang akong bagay na ginagamit niya kapag gusto niya. Dahan-dahan akong napahawak sa tiyan ko. Napakagat ako sa labi para pigilan ang hikbi. Paano kapag nalaman niyang buntis ako? Matutuwa kaya siya? O mas lalo niya lang kamumuhian ang batang dinadala ko dahil ako ang ina nito? Tahimik akong bumangon mula sa kama at nagtungo sa banyo upang maglinis ng katawan. Habang umaagos ang tubig sa balat ko, mas lalo kong naramdaman ang sakit sa dibdib ko. Hindi dahil sa pagod. Kundi dahil sa paraan ng pagtrato niya sa akin. Pagkatapos kong magbihis ng manipis na damit pantulog, dahan-dahan akong lumabas