กรุ่นกลิ่นสิเน่หา NC 25+ ซีรีส์ Strong Heart 7의 모든 챕터: 챕터 111 - 챕터 120

"พี่ลีย์ก็นอนค้างกับเค้าก็ได้นี่ ถ้าเป็นห่วง" ดิรัสยาเสนอ ทำให้ลีย์นิ่งไป"พี่ไม่ได้เอาเสื้อผ้ามา"ชายหนุ่มโกหก เขาไม่อยากจะอยู่ร่วมห้องสองต่อสองกับหล่อนอีกหากไม่จำเป็น มันเร็วเกินไป ปัญหาเมื่อคืนเขายังคิดไม่ตกเลยว่าจะเอายังไง ไม่อยากจะเสี่ยงสร้างปัญหาใหม่ขึ้นมาอีก"เสื้อผ้าในรถไง"คนรู้ดีเอ่ย ผู้ชายแก๊งนี้มีเสื้อผ้าอยู่ในรถเสมอ ลีย์ถอนหายใจออกมาอีกครั้งเป็นรอบที่เท่าไหร่เขาขี้เกียจจะนับแล้ว"พี่ค้างไม่ได้ มีนัดกับโอลิเวียคืนนี้"เขาเอ่ย รู้ว่าจะต้องพูดอะไรออกไปสักอย่าง ดิรัสยานิ่งไปก่อนจะพยักหน้ายอมรับง่ายๆ"โอเค งั้นพี่ลีย์ก็กลับไปเถอะ เค้าอยู่ได้จริงๆ"ดิรัสยาเอ่ยบอกเบาๆ ลีย์มองใบหน้าเล็ก หล่อนยกถาดอาหารออกไปวางที่นอกห้องแล้วกลับเข้ามา ประตูเปิดอ้ารอ ลีย์ขยับตัวลุกขึ้นยืน ร่างสูงก้าวช้าๆ ไปที่ประตู"เปิดโทรศัพท์ไว้ด้วยนะ"เขาเอ่ยก่อนจะเดินออกจากห้องไป ดิรัสยามองตามจนกระทั่งเขาเดินเข้าไปในลิฟต์ หญิงสาวปิดประตูลง แล้วยืนหันหลังพิงหลับตาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะสลัดความคิดที่ทำให้หัวใจเศร้าสลดออกไป ถึงแม้จะไม่ได้ทั้งหมดแต่ก็พยายามจะไม่ดราม่ากับความรู้สึกของตัวเองมากเกินความจำเป็น คุณแม่สอน

"เค้าไม่อยากเห็นพี่ลีย์เป็นแบบนี้ เค้าจะต้องทำยังไง อยากเห็นพี่ลีย์เป็นคนเดิม"เอ่ยถามออกไปด้วยหัวใจบริสุทธิ์ที่ต้องการเห็นเขามีความสุข อยากรู้ว่าคนตัวสูงคาดหวังและวางแผนอะไรกับชีวิตของเขาเอาไว้บ้าง"ไม่มีอะไรหรอก พี่คิดเรื่องงาน ไม่เกี่ยวกับดิว"ลีย์โกหกอีกครั้ง ในหัวเวลานี้มีแต่เรื่องเจ้าหล่อนนั่นแหละที่ทำให้เขากินไม่ได้นอนไม่หลับตอนนี้"พี่ลีย์ชอบโอลิเวียใช่ไหม แล้วพอมาเกิดเรื่องระหว่างเราทำให้พี่ลีย์กลุ้มใจ แบบนั้นหรือเปล่า ถ้าหากพี่ลีย์จะต้องเลือกแต่งงานกับใครสักคน พี่ลีย์จะเลือกโอลิเวีย หรือคุณหมอเบกกี้ หรือว่าเชลซี จิตรกรสาวที่อยู่อังกฤษ"อยากจะรู้ว่าผู้หญิงแบบไหนที่จะเป็นสเป็กของเขา แต่ละคนล้วนมีความสวยงามและมีความสามารถโดดเด่นในด้านที่ตนถนัดทั้งนั้น อาแซมดูเหมือนจะเชียร์คุณหมอเบกกี้ แถมคุณพ่อของดิรัสยายังแนะนำให้เขารู้จักกับลูกสาวไฮโซเธียร์อีก โอลิเวียก็เป็นเพื่อนเก่าที่คบหากันมานาน ส่วนเชลซีก็เป็นพวกอารมณ์ศิลป์เหมือนกัน"ถามทำไม" เขาถามเสียงขรึม"เค้าอยากรู้ สักวันถ้าหากต้องเลือก..."ดิรัสยาเอ่ยออกมาเบาๆ กดความรู้สึกหน่วงหนึบให้กลับเข้าไปในส่วนลึกภายใน เพราะจำได้ขึ้นใจที่พี่

จากนั้นก็ก้มไปหา พรมจูบไปทั่วใบหน้างามอย่างอ่อนโยนและใจเย็น จำข้อที่ว่า หล่อนต้องการประสบการณ์ครั้งแรกที่ดีและน่าประทับใจ ดังนั้นเขาจะต้องใจเย็นและค่อยเป็นค่อยไป"เสื้อนี่ได้ซักหรือเปล่า"เสียงทุ้มเอ่ยถามเมื่อดึงเสื้อไหมพรมที่ดิรัสยาเพิ่งซื้อมาเมื่อตอนบ่ายออกทางศีรษะให้"ซักที่ไหนทันเล่า ซื้อเมื่อไม่กี่ชั่วโมงนี่เอง"หล่อนตอบ ลีย์ค้นพบว่าภายในเสื้อตัวโคร่งนั้น ไร้ซึ่งบราเซียร์ปกปิด ดังนั้นสิ่งที่ปรากฏแก่สายตาของเขาในเวลานี้ก็คือทรวงอกคู่งามเหมือนดังดอกบัวตูมบริสุทธิ์ เม็ดยอดกลมสวยสีเรื่อเหมือนสีริมฝีปากงามของหล่อน เขาเอื้อมมือไปเกาะกุมเต้างามที่กำลังเหมาะมือลูบไล้แผ่วเบาและคลึงเคล้นเป็นจังหวะ ปัดปลายนิ้วไปบนปลายถันไปมา เห็นคนตัวเล็กค่อยหลับตาลง"อืม..."เสียงครางแผ่วออกมานิดหนึ่ง ลีย์ก้มไปจูบไซ้ตรงลำคอ เม้มดูดตรงจุดชีพจร รู้สึกถึงแรงเต้นรัวของชีิพจรของหล่อนที่เต้นถี่ขึ้น เขาจุดยิ้มพอใจออกมา จากนั้นก็จูบไซ้ไต่ต่ำลงไปจนถึงร่องอก ลากลิ้นไล้ระหว่างทรวงงามก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองคนที่นอนทำตาปรือเคลิ้ม แตะปลายลิ้นไปบนยอดเม็ดทับทิม ร่างบางสะดุ้งขึ้นนิดหนึ่งเขาไล้ปลายลิ้นวนไปรอบเม็ดสวย หล่อนกัดร

ชายหนุ่มมองคนที่บอกว่าอีกรอบยังไหว เขาก้มหน้าไปจูบและใช้ปากลิ้นปลอบขวัญและให้รางวัลคนใจกล้าอีกครั้ง เสียงครางพลิ้วดังขึ้นทันที"อ๊า...พี่ลีย์...เสียว...อูวย์..."ดิรัสยาครางเมื่อเขาใช้ลิ้นตวัดปาดเลียไปทั่วอีกครั้ง ปากได้รูปดูดดื่มอย่างไม่รู้จักอิ่มพอ จนต่อมาเขาก็ส่งดิรัสยาไปเยือนสวรรค์ชั้นสูงสุดอีกรอบลีย์ควบคุมตัวเองไว้เต็มที่ ไม่ต้องการรบกวนร่างกายที่ยังบอบช้ำของคนตัวเล็ก เขาขยับตัวไปนอนกอดหล่อน สอดแขนให้หนุนแล้วจูบไปบนหน้าผากอย่างอ่อนโยน"น้องดิวผ่านกระบวนการเปิดซิงจิงกะเบลเรียบร้อยแล้ว ได้เป็นเมียพี่ลีย์...สรุปว่าน้องดิวเป็นเมียพี่ลีย์ไปก่อน จนกว่าพี่ลีย์จะมีเมียเป็นตัวเป็นตนก็แล้วกัน เค้าจะให้ยืมตัว... นะ... เอามั้ย"คนในอ้อมแขนเอ่ยนำเสนออย่างมีน้ำใจ"อ้อ แล้วมันจะเป็นความลับระหว่างเราสองคน"เอ่ยย้ำ อันนี้ต้องไม่ลืมเด็ดขาดว่าพี่ลีย์กลัวใครจะรู้ จะต้องทำทุกอย่างให้เขามั่นใจเพื่อความสมูธของแผนการที่ยังอยู่ในใจ แผนการจับสามีมาทำสามี... แม่เจ้า... ฟังดูแล้วก็แสนจะเข้าท่านะเนี่ย... ดิรัสยาซุกหน้าไปกับอกกว้าง"หายเมาหรือว่าเมาหนักกว่าเดิมคะ"เอ่ยถามเบาๆ เป็นการแหย่คนที่ว่าเขาเมาเหล้า ไ

"อื้อ...พี่ลีย์...เค้า...อ๊า" ดิรัสยาครางไม่ได้ศัพท์เมื่อคนที่อาสารักษาให้ทำการดูดรวบแล้วก็ทำอะไรต่ออะไรที่ทำร่างของดิรัสยาเด้งขึ้นแล้วดิ้นเร่าๆ อย่างไม่อาจควบคุมได้ต่อมาเมื่อถึงจุดที่ทนไม่ไหวก็เกร็งสะท้านร้องกรี๊ดออกมา ลีย์อ้าปากดื่มน้ำหวานใสเข้าไปอย่างมีความสุข ร่างบางอ่อนแรงร่วงสู่ที่นอน ชายหนุ่มขยับตัวขึ้นไปนอนตะแคงจ้องมองคนหน้าแดงที่ทำหน้าเขินกึ่งงอง้ำนิดๆ"แกล้งเค้าใช่มั้ย" คนคนบางเอ่ยถามมองมาเหมือนจับผิด ลีย์เลิกคิ้ว"แกล้งเรา? พี่จะไปแกล้งดิวทำไม พูดจาเหลวใหล แต่ยังไงพี่ก็ขอโทษที่เมื่อคืนไม่ได้ระวังมากกว่านี้"เขาเอ่ยเสียงอ่อนโยน กดจมูกไปบนหน้าผากมน รู้สึกอยากจะเจ็บแทนคนตัวเล็ก แต่ก็รู้ว่าหล่อนเป็นคนทรหด นั่นเป็นสิ่งตอกย้ำว่าเขาเป็นผู้ชายคนแรกของหล่อนตามที่หล่อนเรียกร้อง เขาเมามากถึงขนาดยอมทำตามใจภายในส่วนลึกของตัวเองโดยทำเป็นเออออเห็นด้วยกับคนในอ้อมแขน ต่อไปนี้ทุกอย่างไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว จะทำยังไงดี ปัญหาซ้อนปัญหาไม่จบสิ้นเพราะเขาเองที่ใจไม่แข็งพอกับหล่อน ใครจะใจแข็งกับเจ้าหล่อนได้ล่ะ ดูสิ มองเขาตาโตจับผิดหาว่าเขาแกล้ง ลีย์ก้มไปหอมแก้มแดงอย่างมันเขี้ยวปนหมั่นไส้"พี่เม