แต่เขาไม่มีทางเลือกมากนัก นึกดีใจที่หล่อนจะไปอังกฤษหนึ่งปี เขาจะได้มีเวลาขจัดปัญหาในหัวของตัวเองได้ ความจริงไม่ได้โกรธอะไรยายตัวยุ่ง แต่หงุดหงิดตัวเองกับสิ่งที่เขารู้สึกกับหล่อน สิ่งที่มันเป็นไปไม่ได้ ดูเอาเถอะ เจ้าหล่อนมานอนด้วย เห็นเขาเป็นพี่ชาย ไว้เนื้อเชื่อใจถึงเพียงนี้"เค้ารักพี่ลีย์นะ" คนตัวบางเอ่ยบอก แขนเรียวเอื้อมมากอด ซุกหน้ากับต้นแขนของเขา"พี่รู้แล้ว" เสียงทุ้มเอ่ยออกมา ดิรัสยาเงยหน้าขึ้นแล้วยิ้มแฉ่งให้"จริงเหรอ ดีจัง เค้ารักพี่ลีย์มาก รักจริงๆ นะ เค้าจะไปเรียนหนึ่งปี เค้ารู้ว่าจะต้องคิดถึงพี่ลีย์ที่สุด แต่เค้าคิดว่ามันเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องแล้ว เค้าหายไปหนึ่งปี พอกลับมาเค้าจะเป็นคนใหม่ คนที่พี่ลีย์จะไม่ต้องรู้สึกรำคาญอีกต่อไป เค้าสัญญา"เด็กน้อยเอ่ย มองเขาด้วยสายตาใสซื่อและจงรักภักดี ลีย์ถอนหายใจอีกครั้ง ดึงร่างเล็กให้มาซุกอก"ใครบอกว่าพี่รำคาญเรา...""อ้าว ก็เห็นกันอยู่ เค้าก็มีตานะ ไม่ได้ตาบอด""ไม่ได้รำคาญดิวหรอก แต่พี่มีเรื่องต้องคิดเท่านั้นเอง" เขาเอ่ยบอกเสียงขรึม"จริงเหรอ ไม่รำคาญเลยเหรอ ตอนนั้นทำไมตะโกนใส่หน้าเค้าละงั้น ว่ารำคาญเค้าน่ะ"หล่อนเอ่ย จำได้ที่เขาตะ
Last Updated : 2026-06-16
LOGIN
