The Contract: Beginning of His Obsession のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 30

Habang dahan-dahang kumukulo ang sarsa ng adobo sa kawali, unti-unting napuno ang amoy nito sa buong kusina. Nakapagsaing na rin ako kaya hihintayin ko na lang na maluto ang lahat bago ko ihanda ang mga dadalhin ko sa ospital.Nakatitig lang ako sa umuusok na kawali, pansamantalang nakakalimot sa bigat ng mundong dinadala ko dahil sa isiping makikita ko na naman si Eliana mamaya. Ang simpleng pag-isip sa ngiti ng anak ko ang nagbibigay sa akin ng lakas para tiisin ang lahat.Sa kalagitnaan ng panonood ko sa aking niluluto, biglang sumulpot ang magpinsan sa kusina. Umupo ang mga ito sa matataas na silya sa counter at sabay na sumalampak doon habang nakatitig sa niluluto ko.Magulo ang mga buhok nila. Hindi rin sila nagsasalita dahil tulala silang nakatitig sa niluluto kong adobo. Kaya naman nang matapos ako, pinagsandok ko sila ng kanin at ulam. At sa bawat kilos ng kamay ko, parang robot silang sumusunod ng tingin rito. Natigil lang sila sa panonood nang ilapag ko ang pinggan na may k

“Code blue! Code blue sa Room 308!” sigaw ng isang nars sa labas ng koridor kasabay ng mabilis na pagpasok ng doctor at tatlong nurse na may tulak-tulak na emergency cart. Parang nabingi ako sa paligid habang pinaliligiran nila ang kama ng aking anak. Mabilis na ikinakabit ng doktor ang mga aparato, habang ang isang nurse naman ay sinisimulan nang suriin ang tibok ng puso ni Eliana na patuloy na bumababa sa monitor. Pwersahan akong itinulak pabalik ng isang nars nang tangkain kong lumapit. “Misis, lumabas muna kayo, please lang. Hindi kayo pwedeng manatili sa loob habang sinusuri ang pasyente.” “Ang anak ko… ang puso ng anak ko! Parang awa ninyo, iligtas ninyo si Eliana!” mangiyak-ngiyak kong sigaw habang pilit akong inilalabas ng dalawang nars sa kwarto. Nang tuluyang sumara ang pinto, halos manghina ang aking mga tuhod. Nawalan ng lakas ang aking mga binti kaya dahan-dahan akong napaupo sa malamig na sahig ng koridor. Ang ulam na pinaghirapan kong ilutong adobo para sa kanya

Noong nakita namin nina Kaito si Carter at Fatima na nag-aaway sa parking lot kagabi—iyon ba ang dahilan kung bakit galit na galit sa akin si Fatima ngayon? Maging ang pagbabanta at panlalait niya sa akin kanina—dahilan din ba ng pag-aaway nila ni Carter kahapon kaya siya ganoon?Baka iniisip ni Fatima na unti-unti ko nang inaagaw ang atensyon ng asawa niya. Pero ang hindi niya alam, wala akong ibang hangad kundi ang kaligtasan ng anak ko.Gusto ko lang namang gampanan ang kontratang pinirmahan ko. Ang magamot si Eliana. At kahit alam kong dadaan ako sa butas ng karayom—na masakit at hirap na ibigay ang tagapagmana ni Carter na magmumula sa mismong loob ng tiyan ko—gusto ko na lang na matapos na agad ito.Gusto ko nang ibigay ang sanggol na hinihingi nila para makuha ko na ang natitirang pera at tuluyan na kaming makalayo ni Eliana sa magulong mundong ito. Makalayo nang tuluyan sa mag-asawa na hindi ko alam kung anong larong mayroon sila.Pero bakit kahit gaano ko gustong matapos ang

Matapos ang matinding pagbuhos ng init, mabilis na binalot ng katahimikan ang buong silid. Tumayo si Carter at dire-diretsong nagtungo sa banyo na tila ba walang nangyari, habang ako naman ay naiwang nakahiga, yakap-yakap ang kumot hanggang sa aking dibdib.Pakiramdam ko ay mas lalo akong binalot ng lamig. Pakiramdam ko, matapos akong yakapin ng init ng kanyang katawan, ay hinila ako ng realidad pabalik sa katotohanan—na ang init na iyon ay hindi pagmamahal, kundi isang kasunduan lang na unti-unting lalamunin ang buong pagkatao ko.Ang init na ipinalasap niya ay panandalian lamang—isang mapagpanggap na apoy na sa huli ay iiwan lang akong abo at mas lalong nagpadama sa akin kung gaano kalamig ang mundong ginagalawan ko.Dahan-dahan, tumayo ako habang pilit na inaalis ang mga bagay na nasa isip ko—ang pag-iisip sa biglaang pag-iiba ng tibok ng puso ko para kay Carter, at ang pag-iisip kong may pagmamahal ang bawat init na pinagsasaluhan namin.Dahil hindi ko naman dapat isipin ang mga i

Sumapit ang gabi at hanggang ngayon ay narito pa ang mga kaibigan ni Carter sa condominium. Nasa sala kami at nag-iinuman sila kaya sobrang ingay sa buong sala dahil sa tawanan at kwentuhan nila. Nangunguna na rito sina Reed at Lucian.“I thought you still love Sofia?” pag-uusisa ni Reed kay Locke.“You’re stupid, Reed! Paanong mahal niya pa kung alam niyang pinagpalit siya sa iba?” pagsabat ni Lucian. “And besides, Locke is interested in their gardener, Talitha.”“Oh, stop it, Lucian! Tatapalan ko ng bote iyang bibig mo,” malamig namang sambit ni Locke sa kaibigan.Pero sa halip na matakot at magalit si Lucian, tumawa lang ito sa sinabi ni Locke. Maging ang iba niyang kaibigan—kasama sina Carter at Kaito—ay tumawa dahilan kung bakit muling nagkaroon ng ingay ang buong sala.Samantalang ako, palihim na ngumingiti lang dahil sa tuwang nararamdaman ko, subalit sa tuwing natatawa ako ay nagiging matalim ang tingin sa akin ni Fatima.Katabi ko si Kaito. Nasa pinakasulok kami ng mahabang s