All Chapters of Goodbye, Ex! Hello Billionaire, Husband: Chapter 71 - Chapter 80

Giovanni's POVAkala ko tapos na ang pinakamabibigat na rebelasyon.Tahimik kaming nakatayo matapos magpasalamat ni Roxanne. Kitang-kita ko ang pagluwag ng bigat sa dibdib niya, na para bang sa unang pagkakataon ay nakahinga siya nang maluwag matapos ang mahabang panahong pagtatago ng katotohanan.Katabi ko si Marielle, mahigpit ang pagkakahawak ko sa kamay niya habang nakatingin kami kina Ryan at Roxanne. Sandali akong naniwalang sa wakas ay matatapos na ang lahat—na pagkatapos ng lahat ng kasinungalingan at pagtataksil, makakatikim na rin kami ng katahimikan.Ngunit biglang huminga nang malalim si Roxanne.Nawala ang bahagyang ginhawa sa mukha niya at napalitan iyon ng matinding pangamba."May isa pa..." mahina niyang sabi. Halatang nahihirapan siyang ilabas ang mga salitang iyon. "May isang bagay pa akong itinago. Hindi lang kay Ryan... kundi sa inyong lahat."Napahigpit ang hawak ko sa kamay ni Marielle."Ano 'yon?" kalmado kong tanong, kahit handa na ako sa panibagong dagok. "Sab

Marielle’s POV“Nakakakaba, 'di ba?” mahina kong tanong habang pinagmamasdan si Giovanni. Nakatayo siya sa harap ng malaking bintana, tahimik na nakatanaw sa madilim na kalangitan.“Kahit alam nating tama ang ginagawa natin… hindi ko pa rin maiwasang isipin na baka may mas malaking panganib na naghihintay sa atin.”Dahan-dahan siyang lumingon sa akin. Sa kabila ng bigat ng mga natuklasan namin, lumambot ang ekspresyon ng mukha niya. Agad siyang lumapit, marahang hinawakan ang magkabilang kamay ko, saka ito pinisil nang banayad na para bang gusto niyang iparamdam na hindi niya ako hahayaang harapin ang lahat nang mag-isa.“Alam ko, mahal,” malumanay niyang tugon. “Pero hangga't magkasama tayo, kakayanin natin ang lahat. Ang mga ebidensyang hawak natin ang magiging daan para mailabas ang katotohanan at tuluyang matuldukan ang mga kasinungalingang matagal nang itinago ni Kael.”Magkatabi kaming naupo sa malambot na sofa. Sa unang pagkakataon matapos ang sunod-sunod na pangyayari, sinubuk

Giovanni's POV"Akala n'yo... tapos na kami?" mariin kong sabi habang mahigpit pa ring nakakapit si Marielle sa likuran ko. Nakatutok ang baril ko kina Ryan at Roxanne. "Akala n'yo nakuha n'yo na ang lahat?"Ngumisi si Ryan at itinaas ang sariling baril."Wala ka nang laban, Giovanni. We already know every move you make. 'Yung mga tauhan na inaasahan mong darating? Nasa amin na sila. Unti-unti naming kinuha ang lahat—kapangyarihan mo, impluwensya mo... pati ang tiwala ng mga taong nasa paligid mo."Ramdam ko ang bahagyang panginginig ni Marielle. Mas humigpit ang kapit niya sa likod ng polo ko.Dahan-dahan kong hinaplos ang kamay niyang nakayakap sa akin.Isang tahimik na pangako.Nandito lang ako."Mali kayo," kalmado ngunit matigas kong sagot. "Akala n'yo kami ang naloko n'yo. Pero ang hindi n'yo alam, matagal na kaming handang isugal ang lahat para sa isa't isa."Napangiti ako nang bahagya."Money? Power? Those things can always be earned again. Pero ang tiwala at pagmamahal na nab

Marielle’s POVSa gitna ng biglang kadiliman at sunod-sunod na putok, napaakap ako nang mahigpit kay Giovanni.Parang sasabog na ang dibdib ko sa sobrang bilis ng tibok ng puso ko. Hindi ko alam kung sino ang tinamaan. Hindi ko rin alam kung ligtas pa ba kami o kung may susunod pang atake.Ang tanging naririnig ko ay ang mabibigat na paghinga ng mga tao, ang mga sigaw na naghalo-halo sa dilim, at ang malakas na pagbagsak ng isang katawan sa sahig.“Stay behind me.”Mariing hinawakan ni Giovanni ang braso ko at inilagay ako sa likuran niya. Nakataas ang baril niya, nakatutok sa direksiyong pinanggalingan ng mga putok.“Whatever happens, don’t let go of me. Do you understand?”Tumango ako kahit nanginginig ang buong katawan ko.“Giovanni…”“I’m here, Mahal. I won’t let anything happen to you.”Ilang segundo pa ang lumipas bago muling bumalik ang ilaw.Napapikit ako sandali dahil sa biglang liwanag bago ko mabilis na sinuyod ng tingin ang buong sala.At doon ko nakita si Ryan.Nasa sahig

Giovanni’s POV“Sino ’yon?”Halos pabulong na lang ang tanong ni Marielle. Nanginginig ang boses niya, at kahit pilit niyang pinatatatag ang sarili, kita ko ang takot sa mga mata niya.“Ang boses niya… parang familiar, Giovanni.” Napalunok siya. “Pero hindi ko maalala kung saan ko siya narinig.”Hinawakan ko nang mahigpit ang magkabilang kamay niya, pinipilit kong manatiling kalmado kahit may kaba ring gumagapang sa dibdib ko.“We don’t know who he is yet, Mahal. Pero huwag kang matakot. As long as we’re together, we’ll find the answers. Kahit gaano pa kalalim ang mga bagay na itinago nila sa atin.”Bumalik ang tingin niya sa lumang sulat na nakalatag sa mesa.“Sinasabi rito na matagal na siyang nagmamasid sa atin.” Bahagya siyang napailing. “He was watching us from the beginning. Hinihintay lang niyang matapos ang lahat ng laban natin bago siya lumabas.”Huminga siya nang malalim.“Ibig sabihin… pinanood lang niya tayong masaktan? Pinanood niya tayong maghirap habang naghihintay siya