Library

Search

Home / Romance / My Baby's Daddy Is My Boss (SPG) / Chapter 11 - Chapter 20

All Chapters of My Baby's Daddy Is My Boss (SPG): Chapter 11 - Chapter 20

61 Chapters

Kabanata 11

Kabanata 10 Alex’s POV “Sir, do you have a family?” Natigilan ako. “Aiden!” Pero si Azrael, hindi agad sumagot. “None that concerns you,” malamig niyang sagot. “Do you want one?” tanong ulit ng anak ko. “Aiden…” warning kong sabi. Pero parang wala siyang narinig. Dahan-dahang umangat ang tingin ni Azrael sa akin. Bigla akong pinagpawisan sa paraan ng pagtitig niya. Parang may gustong basahin sa mukha ko. Ngumiti siya at hinaplos ang mukha ng anak ko. “Your Mom isn't single. You had a father abroad. I don't want to be the second man in her life.” Mas lalong humigpit ang paghawak ko sa tinidor. Hindi ko alam kung bakit parang may diin ang pagkakasabi niya no’n. “Sir, Mommy hasn't been in a relationship for years. She's single. I don't even know who my father is.” Napatigil ako sa paghinga. “Aiden, that's enough.” Tumayo ako at uminom ng tubig. Lumuhod ako sa harapan ng anak ko. “Baby, it's getting late. Let's go home.” “But, Mom…” “No more questions.” “B

Kabanata 12

Kabanata 12 Alex’s POV Pagdating sa tapat ng apartment na inuupahan namin ni Aiden, pinagbuksan ako ni Azrael ng pintuan. Nahihiyang nagpasalamat ako sa kaniya. Paglingon ko kay Aiden, tulog na tulog na ang bata. Bubuhatin ko na sana, ngunit naunahan ako ni Azrael. “T-Thank you, Sir,” nahihiyang sabi ko. Tumango lamang siya. Nauna akong maglakad papasok sa loob ng apartment namin. Tahimik akong nagdasal na sana ay huwag siya masyadong magulat sa itsura ng tinitirhan namin. Hindi naman kalakihan ang apartment. Isang maliit na sala, munting kusina, at iisang kwarto lang ang mayroon kami. Pagpasok niya sa loob, napansin kong mabilis na umikot ang tingin niya sa paligid. Hindi ko alam kung ano ang iniisip niya. Ngunit wala akong nakitang panghuhusga sa mukha niya. Akala ko ay hanggang sa sala lang siya, pero nagulat ako nang bigla siyang magtanong. “Where's his room?” Agad kong binuksan ang kwarto namin ni Azrael. Pagkabukas ko ng pinto, napangiwi ako. Nakakalat ang ilang lar

Kabanata 13

Kabanata 13 Alex’s POV Dahan-dahan kong minulat ang mga mata ko nang maramdaman may mabigat na bagay na nakahawak sa akin. Agad namilog ang mga mata ko nang makita si Azrael na mahimbing pa rin na natutulog habang nakayakap sa akin. Holy shit! Nanigas ako sa kinahihigaan ko. Hindi ko alam kung paano nangyari iyon. Ang huling naaalala ko, nakaupo lang ako sa gilid ng kama habang pinagmamasdan silang mag-ama. Mag-ama. Napailing ako agad sa naisip. Hindi puwede. Hindi ko dapat iniisip iyon. Sinubukan kong alisin ang balikat niya, pero nakasubsob ang mukha ko sa malapad niyang dibdib. "Sir..." bulong ko. Walang reaksyon. "Sir Azrael..." Mas lalo lang yata siyang yumakap. Napapikit ako. Bakit ba kasi ang himbing matulog ng lalaking ito? Dahan-dahan kong itinulak ang balikat niya. "Sir..." Biglang gumalaw siya. Agad akong natigilan. Ngunit hindi siya nagising. Mas lalo lang siyang napalapit. "Oh my God..." Bumukas ang pintuan at pumasok si Aiden na katatapos lang mal

Kabanata 14

Kabanata 14 Azrael’s POV “Is this even worth it?” malamig kong tanong sa empleyado kong nag-submit ng mga design. “Hindi ako magsasayang ng milyon para sa ganitong disenyo.” “Sir, ano po—” Kinuha ko ang mga dokumento at tinapon sa mukha niya. “Hindi ito kindergarten. Hindi kita binabayaran para magbigay ng mediocre work.” “Sir, puwede ko pa pong i-revise—” “Puwede. Pero hindi ibig sabihin no'n na dapat kong tanggapin ang unang basura na ibibigay mo sa akin.” “Sir, sorry po.” “Sorry doesn't fix a project.” Yumuko siya. “Three days,” dagdag ko. “Ibigay mo sa akin ang revised version within three days.” “Yes, Sir.” Bumukas ang pintuan ng opisina ko at nakita kong pumasok si Claire, ang executive assistant ko. Nakasunod naman si Arch. Alex Reyes sa kaniya. Inayos ko ang kurbata ko at sininyasan ang empleyado na lumabas na sa opisina ko. Pagkasara ng pinto, awtomatikong napunta ang tingin ko kay Alex. Makapal ang eyeglasses niya ngayon. Mukha rin siyang pagod. At kung hindi

Kabanata 15

Kabanata 15 Azrael’s POV “Sir Az—” Mabilis na naputol ang sasabihin ni Claire nang pigilan ko siyang magsalita gamit ang kamay ko. Kararating ko lang sa Laurent Holdings at buhat-buhat ko si Aiden dahil nakatulog ito sa biyahe. Bakas sa mukha ni Claire ang pagtataka kung bakit ako ang sumundo sa bata at kung bakit ako ang kasama nito ngayon imbes si Alex. Tahimik na nakasunod ang lahat ng empleyado ko sa akin. Hindi ko na pinansin ang mga bulungan nila. Dire-diretso lang akong sumakay sa elevator para makapagpahinga rin ang bata sa opisina ko. Pagpasok ko sa opisina, dumiretso ako sa silid kung saan mahimbing na natutulog si Alex. Naabutan ko siya sa loob na parang giniginaw. Nakayakap siya sa sarili niya kahit makapal naman ang kumot. Binagalan ko ang air-conditioned bago maingat na binaba si Aiden sa tabi niya. “Daddy Sir…” bulong ni Aiden kahit na nakapikit ang mga mata niya. “I want you to be my dad. Please take care of my mom…” Parang may tumama sa dibdib ko nang marinig

Kabanata 16

Kabanata 16 Azrael's POV Nag-vibrate ang cellphone ko at nakita ko ang sunod-sunod na text ni Mommy Sunshine gamit ang iba't iba niyang numero. Mommy Sunshine DITO: Azrael, may blind date ka mamaya. Magagalit ang Dad mo kung hindi ka pupunta. Mommy Sunshine Smart: Azrael, may blind date ka mamaya. Magagalit ang Dad mo kung hindi ka pupunta. Mommy Sunshine Globe: Azrael, may blind date ka mamaya. Magagalit ang Dad mo kung hindi ka pupunta. Napailing na lang ako habang nakatingin sa screen. "Unbelievable." Talagang sinigurado niyang matatanggap ko ang mensahe niya. Tatlong numero pa talaga ang ginamit. Mabilis akong nag-type ng reply. Me: No need. I already found my family. I will plan a wedding very soon. Pagkatapos kong ma-send iyon, agad ko siyang blinock. "Sorry, Mom." Binaba ko ang cellphone at napatingin sa dalawang taong natutulog sa kama. My family. Pakiramdam ko hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala. Binuksan ko ang camera ng phone ko at tahimik na kin

Kabanata 17

Kabanata 17 Alex’s POV Parang nalaglag ang panga ko sa mga salitang binitawan ni Azrael ngayong araw. Papakasalan niya ako dahil alam na niyang siya ang totoong ama ni Aiden? Hindi ako makapaniwala sa narinig ko. Nakatitig lang siya sa akin, walang bakas ng biro sa mukha niya. Seryoso siya. Sobrang seryoso. “You can’t be serious,” sabi ko, sinubukang tumawa kahit na parang may pumipitpit sa dibdib ko. “Azrael, ano bang pinagsasabi mo?” Tumayo ako. Siya naman ngayon ang nakaupo aa swivel chair niya. “I’ve never been more serious in my entire life, Alex,” sagot niya. Tumayo rin siya mula sa swivel chair niya at naglakad palapit sa akin. Bawat hakbang niya, para akong lalong nauupos. “I know about Aiden. I know he’s mine. And I’m not letting you walk away again.” Itutulak ko na sana siya, pero huli na dahil nahila niya na ako at dumampi ang labi niya sa labi ko. Nanlaki ang mga mata ko sa gulat. Naramdaman ko ang mahigpit niyang paghawak sa baywang ko. Ang higpit na para bang na

Kabanata 18

Kabanata 18 Alex’s POV “Fine. I'll marry you, Mr. Laurent,” matapang kong sagot at tumingin kay Aiden na masayang-masaya sa naging sagot ko. Hindi ko alam kung tama ba ang desisyon na ito. Pero nang makita ko ang ngiti sa mukha ng anak ko, yung tipong ngiting umaabot sa mata niya, nawala lahat ng pag-aalinlangan ko. I'm doing this for my son. He needs a father. Hindi ko ito ginawa ang desisyon dahil may nararamdaman ako kay Azrael. Paulit-ulit kong sinasabi iyon sa sarili ko. Paulit-ulit kong pinapaalala na ang dahilan ko lang ay si Aiden. Walang iba. Pero bakit ganito kabigat ang dibdib ko? Bakit parang may kaba na hindi ko maintindihan? “You said yes,” sabi ni Azrael. Hindi siya nakangiti. Seryoso ang mukha niya. Yung tipong seryosong hindi ko madalas makita sa kanya maliban na lang kapag may mahalagang meeting. “You actually said yes.” “Don’t make me change my mind,” sagot ko. Tiningnan ko siya ng diretso sa mata. “But let me be clear, Azrael. Ginagawa ko ito para kay Aiden.

Kabanata 19

Kabanata 19 Alex's POV “Wow! This is our house?” namamanghang tanong ni Aiden pagkapasok namin sa mansiyon ni Azrael. Hindi ko masisisi ang anak ko. Ako rin, hanggang ngayon ay hindi pa rin makapaniwala na nandito kami. Ang laki ng bahay na ito. Parang isang maliit na hotel. Hindi ko alam na ganito pala kayaman ang pamilya ni Azrael. Alam kong mayaman siya, pero hindi ko in-expect na ganito kayaman. Maingat siyang binaba ni Azrael at mabilis na tumakbo ang anak ko sa malawak na sala. Iniikot-ikot niya ang buong lugar. Hinawakan niya ang mga unan sa sopa. Tiningnan niya ang mga vase na nakalagay sa mesa. Buti na lang at maingat siya. Hindi siya yung tipong batang magulo at walang pakialam sa gamit. “Mommy, look! Ang laki ng TV!” sigaw ni Aiden. “Pwede ba tayong manood mamaya? Please?” “We'll see, baby,” sagot ko. Hindi ko matanggal ang tingin ko sa kisame. May chandelier. Hindi yung mumurahin. Yung mukhang ginto at kristal. Pakiramdam ko, isang maling galaw ko lang, mababayaran ko

Kabanata 20

Kabanata 20 Alex's POV Binuksan ni Azrael ang balkonahe. Tumabi siya sa akin habang nakatitig kami sa tanawin. Ang ganda ng view mula rito. Kita mo ang buong village. Kita mo ang mga puno. Kita mo ang mga bubong ng ibang bahay. Hindi ko maitago ang ngiti ko sa sobrang presko ng hangin galing sa labas. Ang sarap ng simoy. Hindi ganito sa apartment namin. Doon, ang naamoy mo ay usok mula sa kalsada. Dito, bulaklak at malinis na hangin. “Since you are an architect, siniguro ko na may sarili kang table dito,” sabi ni Azrael sabay turo sa sulok ng kwarto. May malaking table na gawa sa kahoy. May lamp. May gamit sa drawing. “Kung may mga kulang pa, sabihan mo lang ang mga tauhan ko.” Mabilis akong tumango at hinaplos ang table ko. Makinis. Bagong bagong. Amoy kahoy pa. Hindi ko alam ang sasabihin ko. Sobra na ito. Sobra na ang ginagawa niya para sa akin. “Thank you,” bulong ko. Hindi ko siya matingin sa mata. “Don't thank me yet,” sagot niya. “Hindi pa rito nagtatapos ang lahat.” Pag

PREV

NEXT

SCAN CODE TO READ ON APP

DMCA.com Protection Status