홈 / Romance / My Baby's Daddy Is My Boss (SPG) / 챕터 21 - 챕터 30

My Baby's Daddy Is My Boss (SPG)의 모든 챕터: 챕터 21 - 챕터 30

52 챕터

Kabanata 21

Kabanata 21 Alex's POV “Sobrang bagay!” sabi ni Mommy Sunshine pagkatapos kong sukatin ang wedding gown. Tumayo ako sa harapan ng tatlong malalaking salamin. Hindi ako makapaniwala na suot ko ito. Hindi ko akalaing magkakaroon ako ng ganitong klaseng gown. Mahaba ang train sa likod. May maliliit na butones mula sa leeg pababa hanggang sa baywang. Nandito kami ngayon sa boutique na pagmamay-ari ng kaibigan ng pamilya Laurent. Ang sosyal ng lugar. May sariling fitting room na kasing laki ng buong apartment namin dati. May chandelier sa kisame. May pulang carpet sa sahig. Tiningnan ko si Mommy Sunshine sa salamin. Nakangiti siya habang kinukuhanan pa ako ng mga larawan gamit ang phone niya. Iba-iba ang anggulo. Parang hindi siya nagsasawang kumuha. “Baka mas lalong mahulog si Azrael sa iyo, hija,” dagdag niya. “‘Yung tipong pati sahig yayakapin niya sa sobrang pagkahulog.” Ngumiti lamang ako bilang tugon. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko. Hindi ko naman alam kung may naramda

Kabanata 22

Kabanata 22 Alex's POV Tinulungan ko siyang makatayo, pero sobrang bigat niya. Hindi ko siya kayang buhatin mag-isa. Hinila ko ang braso niya. Isinandal ko siya sa dingding ng elevator. “Azrael, ano bang problema mo?” tanong ko. Hindi ko na napigilang tumaas ang boses ko. “I need air,” nanginginig ang boses niya. Nakapikit siya. Humihinga nang mabilis. “I can't breathe.” “Air? Anong akala mo sa akin? Oxygen?” Hindi ko maintindihan ang nangyayari. Bakit siya nahihirapang huminga? Bakit siya pinagpapawisan? Hindi naman siya tumakbo. Hindi naman siya nagbuhat ng mabigat. Magrereklamo pa sana ako nang hilahin niya ang batok ko at mariing hinalikan ang mga labi ko. Nanlaki ang mga mata ko. Hindi ako makagalaw. Hindi ako makahinga dahil sa gulat. “Kiss me,” paos ang boses niya. Halatang nahihirapan talaga siyang makahinga. “Please, Alex. I need air. Kiss me.” Kung mamamatay siya ngayon dito, baka ako pa ang mapagbintangan. Baka sabihin nila na pinatay ko siya. Baka makulong pa ako.

Kabanata 23

Kabanata 23 Alex's POV Hindi ko maalis ang mga mata ko sa namamagang labi ni Azrael. Nakaupo siya sa swivel chair niya. Nakasuot pa rin siya ng puting damit niya pero nakabukas na ang tatlong butones sa itaas. Alam kong kasalanan ko kung bakit namaga ang labi niya. Hindi ko kailangang ipaalala pa sa sarili ko. Nang nagtama ang mga mata namin, mabilis akong umiwas. Kinuha ko agad ang pitsel sa maliit na table sa gilid ng opisina niya. Nilagyan ko ng juice ang baso niya. “I'm not thirsty, Miss Alex,” sabi niya. Tumayo siya mula sa upuan. Palapit siya sa akin. Lumunok ako. Pinilit kong hindi lumingon. Pero naramdaman ko na ang presensya niya sa likuran ko. Dahan-dahan akong humarap sa kaniya. Napaatras ako nang mapansing nakatingin siya sa labi ko. “I'm hungry,” mahinang sabi niya sa tainga ko. “Ikukuha na lang kita ng pagkain,” sagot ko. Nilakasan ko ang boses ko para hindi halatang kinakabahan ako. “Anong gusto mo? Ihahanda ko sa staff. May kitchen naman sa baba.” “I wan

Kabanata 24

Kabanata 24 Alex's POV Hindi ko alam kung kailan siya dumating. Pero nararamdaman ko siya sa likuran ko. Nakatayo siya. Parang apoy ang init ng katawan niya. Mabilis na nag-angat ng tingin ang anak namin at tumakbo palapit sa kaniya. “Daddy!” Bumuhos ang luha ni Aiden. Hindi na niya ininda kung iiyak pa siya nang harapan. “May mga bata pong nanakit sa akin. Sabi nila wala daw akong ama. Sabi nila sinungaling daw ako kasi sinabi kong may Daddy na ako.” “Who bullied you, son?” Hindi galit ang boses ni Azrael, pero ‘yung kalmadong alam mong mas nakakatakot pa sa sigaw. “‘Yung anak po noong babaeng may galit kay Mommy.” Tiningnan ako ni Azrael. “Lovely,” bulong ko. “Anak ni Lovely.” “They stole my lunch and money,” dagdag ni Aiden. “Tapos sinampal pa nila ako nang sinabi kong ipapaalam ko sa Mommy ko. Sabi nila wala naman daw pakialam ang Mommy ko kasi mahirap lang daw kami.” Kitang-kita ko kung paano kumuyom ang kamao ni Azrael. ‘Yung tipong parang gusto niyang durugin ang kahit

Kabanata 25

Kabanata 25 Azrael's POV “Daddy, you're the best!” masayang sabi ni Aiden at niyakap ako nang mahigpit. Naramdaman ko ang maliliit niyang bisig na pumulupot sa leeg ko. ‘Yung tipong yakap na hindi mo alam kung paano ka niya kayang higpitan nang ganoon kahigpit kahit na maliit lang siya. ‘Yung tipong yakap na alam mong galing sa puso. Parang may humihili sa puso ko sa tuwing pinupuri ako ng anak namin. Hindi ko alam kung bakit. Hindi ako sanay na may bata na nagsasabi sa akin ng ganoon. Lumaki akong hindi masyadong nakakarinig ng papuri mula sa mga magulang ko. Puro trabaho. Puro negosyo. Puro expectations. Pero si Aiden, basta na lang niya sinasabi ang nararamdaman niya. Tumawa ako at hinaplos ang buhok niya. “You're the best too, anak.” “Really?” tanong ni Aiden. Tumungo siya. “Kahit na iniyakan ko kayo kanina? Kahit na hindi ako lumaban sa mga bully?” Lumuhod ako sa harapan niya para magkalevel kami. “Aiden, ang pagiging matapang ay hindi tungkol sa pakikipag-away. Ang pagigi

Kabanata 26

Kabanata 26 Alex's POV Nang kumalat na ikakasal na si Azrael, mabilis naging mainit na usapan iyon lalo pa't hindi ni-reveal ang taong papakasalan niya. Halos araw-araw, may lumalabas na balita sa social media. "Azrael Laurent to Marry Mystery Woman." "Laurent Heir Ties the Knot in Secret Ceremony." "Who is the Lucky Bride?" Hindi ko alam kung matatawa ako o maiinis. ‘Yung tipong habang nagbabasa ka ng balita tungkol sa sarili mong kasal, pero hindi mo naman mabasa ang pangalan mo kahit saan. Nakatago. Nakabalot. Hindi mo alam kung matutuwa ka dahil wala kang nakikitang pangalan mo, o malulungkot ka dahil parang wala kang halaga sa sarili mong kasal. Pero ginusto ko rin naman ito. Napag-usapan din namin ni Azrael na itago muna ang tungkol sa amin. Ayokong isapubliko na ako ang papakasalan niya. Ayokong makagawa ng ingay sa Laurent Holdings. Ayokong maging topic ng mga empleyado. Ayokong sabihin nila na pumatol ako sa boss ko, na ginamit ko ang anak ko para makuha si Azrael,

Kabanata 27

Kabanata 27 Alex's POV Nang nagsisimula na akong maglakad patungo sa aisle, tanaw ko na agad si Azrael na naghihintay sa akin. Nakatayo siya sa harapan ng altar. Nakasuot ng black tuxedo. Hindi ‘yung ordinaryong tuxedo. ‘Yung mukhang ginawa ng sastre sa ibang bansa. May dalang bulaklak. Nakangiti siya. Pero hindi ‘yung ngiting pilit. Hindi ‘yung ngiting pang-negosyo. ‘Yung ngiting totoo. ‘Yung ngiting umaabot sa mata niya. Nakapatay ang ilaw sa simbahan. Pero may mga kandila sa gilid. May mga bulaklak sa bawat upuan. May mga ribbons na nakasabit sa kisame. Patagilid ang tingin ko habang naglalakad. May mga bisita. Hindi ko sila kilala. Mga negosyante. Mga politiko. Mga kaibigan ng pamilya Laurent. Nakaupo sila lahat. Nakatingin sa akin. Nararamdaman ko ang mga mata nila sa likod ng veil ko. Naririnig ko ang musikang tumutugtog. Hindi ko alam ang pangalan ng kanta. Pero maganda siya. Nakakaiyak. Nang nakalapit na ako sa kaniya, hinawakan niya agad ang kamay ko. Hindi ko alam

Kabanata 28

Kabanata 28 Alex's POV Bubuksan ko na sana ang shower upang maligo nang bigla kong naramdaman ang mainit na kamay ni Azrael sa baywang ko. Ni hindi ko man lang napansin ang pagsunod niya. Hindi ko narinig ang pagbukas ng pinto. Hindi ko narinig ang paglapit niya. Parang bigla na lang siyang nag-appear sa likuran ko. Napaatras ako nang kaunti. Napadikit ang likod ko sa dibdib niya. Mainit ang katawan niya. Sobrang init. ‘Yung tipong init na ramdam mo kahit hindi ka pa niya hawak. “Azrael, ano bang ginagawa mo?” tanong ko. Hindi ko siya tinitignan sa salamin. Hindi ko kaya. “It's our wedding night, Mrs. Laurent,” bulong niya sa tainga ko. Mainit ang hininga niya sa balat ko. “You need to fulfill your marital duties.” “Marital duties?” nauutal kong tanong. “Ano bang pinagsasabi mo?” “You know exactly what I'm talking about,” sagot niya. “Anim na taon kitang hinanap at anim na taon akong naghintay para sa gabing ito. Hindi ko na pahahabain pa.” Dumapo ang mga mata ko sa salamin na

Kabanata 29

Kabanata 29 Alex's POV Napahawak ako sa buhok niya. Pilit siyang pinapatayo upang mahalikan ko ang labi niya. Kailangan ko siyang maramdaman. Kailangan ko siyang makasama. Tumayo siya. Hinalikan niya ako. Hindi yung tipong halik na marahan. ‘Yung tipong halik na parang kinakain niya ako. ‘Yung tipong halik na parang gusto niyang lamunin ang buong pagkatao ko. “What do you want, honey?” nakangising tanong niya nang nakitang hirap na hirap na ako sa kalagayan ko. “Sabihin mo sa akin. Sabihin mo kung ano ang gusto mo.” “Please… I can't — ugh!” Mas lalo niyang nilaliman ang pagpasok ng mahabang daliri niya sa loob ko. Hindi siya naaawa. Hindi siya tumitigil. “You're so tight…” bulong niya. “Ang sikip mo. Anim na taon na pala. Kaya pala ang higpit. Ang sarap mo, Alex…” “Azrael, please…” “Wet…” dagdag niya. “Basang-basa ka. Gusto mo na ako, 'di ba? Sabihin mo.” “Gusto kita,” hindi ko na napigilan. “Gusto kita, Azrael. Please. I need you.” Inalis niya ang daliri niya at dinilaan iy

Kabanata 30

Kabanata 30 Alex's POV Pagod na pagod ang buong katawan ko nang nagising ako kinabukasan dahil sa magdamag na sex kasama si Azrael. Hindi ko alam kung ilang beses kaming nagtatalik kagabi. Nawalan na ako ng bilang. Ang alam ko lang, hindi na ako makagalaw nang maayos. Masakit ang mga binti ko. Masakit ang likod ko. Masakit ang pagkababae ko. Pero hindi ko maipagkakaila na nasarapan ako. Sobra. Nakahiga ako sa kama. Nakayakap pa rin siya sa akin. Mahimbing na natutulog. Pareho kaming n*******d lahat dahil hindi na namin nagawang magbihis pagkatapos ng mahabang p********k. Natulog na lang kami sa kagustuhan at pagod. Pinamulahan ako ng mukha nang maalala ang mga sinabi niya sa akin kagabi. He will fuck me everyday. Ganoon ba siya ka adik pagdating sa sex? Hindi ba mauubos ang katas niya kung araw-araw kaming magtatalik? Hindi ba siya napapagod? Hindi ba siya nasisiraan ng bait? Napailing na lamang ako sa naisip ko. Hindi ko maintindihan kung paano niya nagagawang maging ganoon k

이전

다음

앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

DMCA.com Protection Status