Kabanata 55 Azrael's POV Katatapos lang ng meeting nang makita ko si Susan sa labas ng conference room. Nakaharang siya sa daan, namumutla, at halatang nanginginig ang mga kamay. Sa likuran niya, nakikiusap ang mga mata ng kanyang mga magulang. Pero wala na akong pakialam. “Azrael, please,” simula niya, halos pabulong. “Huwag mo namang idamay ang buong pamilya ko dahil lang sa ginawa ko kay Alex. Nagkamali ako—oo, nagkamali ako. Pero hindi naman kailangang sirain mo ang tatlumpung taon naming pinaghirapan dahil sa isang pagkakamali.” Narinig ko ang pagbulong ng ilang empleyado sa paligid. Nakatingin sila sa amin—ang ilan ay nagkukubli sa likod ng mga partition, ang iba nama’y nakatayo na lamang at nakamasid. Ramdam ko ang bigat ng kanilang atensyon, pero hindi iyon nakaapekto sa desisyon ko. Huminto ako. Sinuklian ko siya ng malamig na tingin. “Susan,” mahinahon kong sabi, pero puno ng babala ang bawat salita. “Isang beses lang kita babalaan. Lumayo ka sa akin.” Pero imbis na um
Magbasa pa
Mag-log in
