All Chapters of My Baby's Daddy Is My Boss (SPG): Chapter 51 - Chapter 60

Kabanata 51 Alex's POV Mahimbing na natutulog si Azrael sa tabi ko nang magising ako kinabukasan. Nakayakap pa rin siya sa akin. ‘Yung tipong yakap na parang natatakot siyang may mangyari sa akin kapag bumitaw siya. Dahan-dahan akong gumalaw para hindi siya magising, pero nang tingnan ko ang wall clock, pasado alas diyes na pala ng umaga. Hindi ko alam kung bakit ang tagal ko nakatulog. Siguro dahil sa pagod at stress kagabi. Babangon na sana ako para maghanda sa trabaho. Kailangan kong pumasok. May deadline akong hinahabol. Pero may humawak sa kamay ko. "Rest," sabi ni Azrael. Hindi pa rin siya nakamulat, pero hawak niya ang kamay ko. "Huwag ka munang bumangon. Kailangan mong magpahinga." Dahan-dahan akong napalingon kay Azrael. Pumungay ang mga mata niya. Parang hindi siya natulog buong magdamag. May mga dark circles sa ilalim ng mata niya. Mukha siyang pagod na pagod. Halos hindi ko na maalala ang ibang nangyari kagabi. Ang naalala ko lang, umiiyak ako. Ang naalala ko lang, ma

Kabanata 52 Alex's POV Napaliyad ako nang sakupin ni Azrael ang malusog kong suso. Pareho pa rin kaming basa dahil katatapos lang namin maligo sa pool at kanina pa niya ako kinakalabit. Hindi ko alam kung ilang beses na kaming nagtatalik simula nang magpakasal kami, pero parang hindi pa rin siya nasa-satisfy. Parang gusto niya araw-araw, bawat oras, bawat minuto. Hindi siya napapagod. Hindi siya nauubusan ng energy. "Azrael…" ungol ko nang s******n niya ang u***g ko habang minamasahe ang suso ko. "Ang sarap… huwag kang tumigil. Please." Hinalikan niya ang tiyan ko pababa sa puson ko. Dahan-dahan. Parang ninanamnam niya ang bawat parte ng katawan ko. Hindi siya nagmamadali. Bawat galaw niya ay puno ng intensyon at pagnanasa. Alam niya kung saan ako hahawakan. Alam niya kung saan ako hihilain. Sinira niya ang natitirang saplot sa katawan ko at siniil kaagad ng halik ang pagkababae ko. Tinaas niya ang hita ko at binukaka para masakop niya nang maayos ang pagkababae ko. Hindi na ako

Kabanata 55 Azrael's POV Katatapos lang ng meeting nang makita ko si Susan sa labas ng conference room. Nakaharang siya sa daan, namumutla, at halatang nanginginig ang mga kamay. Sa likuran niya, nakikiusap ang mga mata ng kanyang mga magulang. Pero wala na akong pakialam. “Azrael, please,” simula niya, halos pabulong. “Huwag mo namang idamay ang buong pamilya ko dahil lang sa ginawa ko kay Alex. Nagkamali ako—oo, nagkamali ako. Pero hindi naman kailangang sirain mo ang tatlumpung taon naming pinaghirapan dahil sa isang pagkakamali.” Narinig ko ang pagbulong ng ilang empleyado sa paligid. Nakatingin sila sa amin—ang ilan ay nagkukubli sa likod ng mga partition, ang iba nama’y nakatayo na lamang at nakamasid. Ramdam ko ang bigat ng kanilang atensyon, pero hindi iyon nakaapekto sa desisyon ko. Huminto ako. Sinuklian ko siya ng malamig na tingin. “Susan,” mahinahon kong sabi, pero puno ng babala ang bawat salita. “Isang beses lang kita babalaan. Lumayo ka sa akin.” Pero imbis na um

Kabanata 57 Alex's POV Tahimik ang hapunan namin ngayong gabi. Hindi gaya ng dati na puno ng kwentuhan at tawanan. May kakaiba sa hangin. May mabigat sa dibdib ko. Hindi ko alam kung bakit, pero parang may masamang mangyayari. “Wife, mawawala ako ng ilang linggo dahil may business trip ako sa Indonesia,” sabi ni Azrael habang kumakain kami ng hapunan. Hindi niya ako tinitignan. Nakatuon ang atensyon niya sa pagkain sa harapan niya. Nag-angat ako ng tingin bago sinubo ang pagkain. “Ayos lang. Mag-ingat ka lang doon.” Pilit akong ngumiti. Hindi ko gustong ipakita na nalulungkot ako. Hindi ko gustong ipakita na natatakot akong mawala siya kahit ilang linggo lang. Bumaling siya sa anak naming si Aiden na abala sa pagkain ng ice cream. “Son, bantayan mo si Mommy habang nasa abroad ako. Kapag may nanakit kay Mommy, inform me agad. Okay?” “Yes, Dad. I will protect Mommy!” masiglang sagot ni Aiden kahit na punong-puno ang bibig niya. “Promise! Walang mananakit kay Mommy habang wala ka.

Kabanata 59 Alex's POV Napahagulhol ako nang nakita ko si Azrael na pumasok sa kwarto ni Aiden dito sa ospital. Kararating niya lang at kagigising lang din ni Aiden. "Azrael," tawag ko sa kanya. Hindi ko na napigilan ang pag-iyak ko. "Salamat sa pagdating mo. Kailangan ka namin ngayon." Mabilis niya akong niyakap. "I'm here, Alex. Sorry kung natagalan ako. Hindi ko alam na ganito pala kalala ang nangyari." "Daddy," mahinang tawag ni Aiden. Nakapikit-pikit pa ang mga mata niya. Halatang mahina pa siya at pagod na pagod pa. Kumalas si Azrael sa pagyakap sa akin at lumapit sa anak namin. "Son, how are you? May masakit ba? Masakit ba ang katawan mo?" sunod-sunod niyang tanong. Niyakap niya rin ang anak namin. "I'm okay, Dad," sabi ni Aiden. Mahina ang boses niya. Pero ngumiti siya. "Masakit lang po ang ulo ko. Pero okay lang." Bumaba ang tingin ni Aiden sa akin. "They bullied Mommy, Dad. ‘Yung mga pulis. Sinabihan nila si Mommy na delusional siya. Sinabihan nila si Mommy na wala k