Library

Search

Home / Romance / My Baby's Daddy Is My Boss (SPG) / Chapter 1 - Chapter 10

All Chapters of My Baby's Daddy Is My Boss (SPG): Chapter 1 - Chapter 10

52 Chapters

Kabanata 1

Kabanata 1Alex’s POV“Nasaan na ba si Marco?” tanong ng mommy ni Marco habang palinga-linga sa entrance ng ballroom.Mabilis akong napatingin sa paligid dahil wala rin akong maisagot. Kanina pa late si Marco.“Baka traffic lang, tita,” pilit kong sagot kahit ako mismo kinakabahan na.Napatingin ako sa wall clock. Alas-diyes na ng gabi. Eight PM dapat magsisimula ang official engagement party namin pero halos dalawang oras na siyang nawawala.Unti-unti nang nag-uusap-usap ang mga bisita. Nararamdaman ko na rin ang tingin nila sa akin. ‘Yung iba nagtataka. ‘Yung iba naaawa.“Alex, hindi mo ba siya ma-contact?” tanong ng daddy niya.“I tried calling him several times already, tito. Nakapatay po ‘yung phone niya.”“Impossible naman na hindi siya sisipot sa sarili niyang engagement party,” sabi ng mommy niya habang pilit na ngumingiti sa mga bisita. “Marco knows better than that.”Tahimik akong napalunok.Hindi ko alam kung bakit sobrang bigat ng pakiramdam ko. Kanina pa ako hindi mapakal

Kabanata 2

Kabanata 2Alex's POVPagpasok pa lang namin sa isang kwarto, agad inangkin ng estranghero ang labi ko kasabay ng pagbaba niya sa zipper ng dress ko. Pinatalikod niya ako at hinalikan ang leeg ko habang ang mga kamay niya ay naglalakbay sa iba't ibang parte ng katawan ko. "So what's your name?" tanong ko habang hinahalikan niya ang balikat ko. "Bago pa tayo magpatuloy, gusto ko lang malaman kung sino ang kausap ko.""I don't think you need to know my name," sagot niya. Hindi siya tumigil sa paghalik. "I don't think names matter tonight.""And why is that?" tanong ko. Sinubukan kong tumingin sa kanya pero nakatalikod ako. Hindi ko makita ang mukha niya."Because after tonight, we're never seeing each other again," sabi niya. "That's the deal, right? That's why you're here."Tama siya. Hindi ko naman talaga siya kailangan kilalanin. Hindi ko naman siya gusto maging boyfriend. Hindi ko naman siya gusto makasama habang buhay. Gusto ko lang may makakasama ngayong gabi. Gusto ko lang may

Kabanata 3

Kabanata 3Alex’s POVNakatulala lang ako sa hawak kong pregnancy test nang nakita ang dalawang guhit. Dalawang buwan na akong hindi dinadatnan kaya bumili ako ng PT kanina.“No…” mahina kong bulong. Mabilis akong umiling.Agad akong kumuha ng isa pang pregnancy test at ulit iyong ginamit Pero pareho pa rin ang resulta.Positive.Napaupo ako sa gilid ng kama habang nanginginig ang kamay ko.Hindi ko alam kung ano bang dapat kong maramdaman.Unti-unti akong napahawak sa tiyan ko.Buntis ako.Hindi ko alam kung sino ang ama ng batang dinadala ko maliban sa estrangherong nakasama ko sa hotel.Napapikit ako habang pinipigilan ang pag-iyak.“What am I supposed to do now?” bulong ko.Tumunog ang cellphone ko at nakita ang pangalan ni Mama sa screen.Kinuha ko ang cellphone at sinagot ang tawag niya.“Anak, may extra money ka ba riyan? Ubos na kasi ang gamot ng Papa mo,” sabi ni Mama sa kabilang linya.Napahawak ako sa ulo ko. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko.May sakit si Papa at kail

Kabanata 4

Kabanata 4Alex’s POVSix years later…“Mommy! Faster!” masayang sigaw ni Aiden habang tumatakbo palabas ng maliit naming apartment.“Hey! Slow down!” natatawa kong sigaw habang hinahabol siya. “Madadapa ka!”Huminto siya sa hallway at ngumisi sa akin. “But I’m excited!”Napailing ako habang inaayos ang maliit niyang backpack.Six years old na si Aiden pero sobrang kulit pa rin. Hindi ko alam kung saan niya nakuha ang personality niya. Madaldal siya, makulit, at sobrang lambing.“Excited saan?” tanong ko habang yumuyuko para ayusin ang necktie niya.“Because you have an interview today!” sagot niya. “Kapag natanggap ka, bibili tayo ng dinosaur lunch box!”Napatawa ako nang mahina. “So iyon lang pala ang gusto mo?”“And nuggets,” dagdag niya agad. “And fries. And ice cream.”“Wow. Ang dami.”“Because we’re celebrating!”Hindi ko napigilang ngumiti habang pinagmamasdan siya.Anim na taon na ang lumipas mula noong gabing bumago sa buhay ko. Marami nang nangyari. Pero kahit gaano kahirap

Kabanata 5

Kabanata 5Alex’s POV“Mommy, how's the interview?” tanong agad ng anak ko pagkatapos ko siyang sunduin sa school niya.Ngumiti ako habang inaayos ang buhok niya.“I'm hired!” masayang sabi ko kay Aiden.Mabilis niya akong niyakap. “Congratulations, Mommy! You're the best architect!”Napangiti ako at pinagsiklop ang mga kamay namin kasi ibibili ko pa siya ng pagkain at laruan na pinangako ko sa kaniya kanina.Pagpasok namin sa isang fast-food restaurant, agad akong umorder ng mga kakainin namin ni Aiden.“Mommy, can I get extra fries?”“Extra agad?” taas-kilay kong tanong.“Please?” nakangiti niyang sabi habang nakahawak sa braso ko. “I supported you emotionally today.”Napahalakhak ako. “Supported emotionally?”“Yes.” Seryoso siyang tumango. “You were nervous earlier, remember?”“Fine. Extra fries.”“Yes!”Pagkatapos naming umorder, naupo kami sa isang bakanteng table. Habang hinihintay ang pagkain namin, tuloy-tuloy sa pagkukuwento si Aiden tungkol sa school niya.“Mommy, may crush

Kabanata 6

Kabanata 6 Alex’s POV Mabilis akong umiling. “No, Aiden… He’s my boss.” Niyakap ko ang anak ko at tiningnan si Azrael na naglalakad palabas ng restaurant. Tahimik lang si Aiden habang nakasandal sa dibdib ko. Ramdam kong iniisip pa rin niya ang nangyari kanina. “Pero he looks strong,” bulong niya. “And rich.” Napatawa ako nang mahina. “That’s your observation?” Tumango siya. “And scary.” “Very scary.” “Mas scary pa sa principal?” Napaisip ako sandali bago tumango. “Much worse.” Napasinghap siya. “Wow.” Hinimas ko ang buhok niya. “Stop thinking about him. Kumain ka na.” “But he looked at me weirdly.” Nanahimik ako sandali. Napansin ko rin iyon. Hindi ko maintindihan kung bakit ganoon tumingin si Azrael kay Aiden. Para bang may hinahanap siya sa mukha ng anak ko. At iyon ang kinatatakot ko. “Mommy?” “Hmm?” “Do you think he likes me?” inosenteng tanong ni Aiden. Mabilis akong natawa para itago ang kaba ko. “He doesn’t even know you.” “But he stared at me.” “Because

Kabanata 7

Kabanata 7 Alex’s POV Bumuhos ang malakas na ulan kaya suspended ang klase ni Aiden ngayong araw. Wala akong ibang taong mapagkakatiwalaan para sa anak ko kaya wala rin akong choice kundi dalhin si Aiden sa kompanya gaya ng palagi kong ginagawa sa previous work ko. Sana lang talaga huwag akong pagbawalan dahil kasama ko si Aiden. “Mommy, do I really have to come with you?” tanong ni Aiden habang hawak ang maliit niyang payong. “Yes, baby. Walang magbabantay sa’yo today.” “But your boss is scary.” Napabuntong-hininga ako habang binubuksan ang pinto ng taxi. “I know.” “He might eat me alive.” Napatawa ako nang mahina. “Hindi siya cannibal.” “Are you sure?” “Aiden.” “What? He looks angry all the time.” Tahimik akong napailing habang pinapapasok siya sa taxi. Honestly, gusto ko rin sanang umiwas kay Azrael hangga’t maaari. Pero imposible iyon dahil direktang under niya ako. At ngayong first day ko pa lang, late na agad ako. Pagdating sa Laurent Holdings, basang-basa kami pa

Kabanata 8

Kabanata 8 Alex’s POV Nakatutok lamang ako sa computer, documents, at sketch pad ko nang bigla akong pinatawag ng executive assistant ni Azrael na si Miss Claire. Kailangan raw makita ni Sir Azrael ang nasimulan ko sa Monteverde Project. Napamura ako dahil hindi pa ako nangangalahati sa trabaho ko. Isang linggo pa lang ako rito sa Laurent Holdings. Halos araw-araw akong overtime dahil sobrang taas ng standards ni Azrael. Lahat ng details pinapansin niya. Isang maling sukat lang, papabalik niya agad sa akin ang buong design. “Miss Reyes?” tawag ni Claire habang nakatayo sa harap ng table ko. Mabilis akong napatingala. “Yes?” “Sir Azrael wants to review your progress again.” Napabuntong-hininga ako. “Now?” “Yes. Right now.” Napatingin ako sa monitor ko. Kulang pa ang ilang details at hindi ko pa tapos ang ibang revisions. “May problema ba?” tanong ni Claire. “Wala naman.” Pilit akong ngumiti. “Hindi pa lang totally polished.” “Then you should explain that to him.” Napatawa

Kabanata 9

Kabanata 9 Alex’s POV Buong araw akong hindi pinapansin ng anak kong si Aiden. Sumasagot lang siya kung may tanong ako. Pagkatapos ay balik na naman sa pagiging tahimik. Habang nagtatrabaho ako sa desk ko, tahimik lang siyang nakaupo sa gilid habang naglalaro ng tablet. Hindi siya makulit. Hindi siya madaldal. At iyon ang mas nakaka-worry. “Aiden,” tawag ko habang hindi inaalis ang tingin sa monitor ko. “Do you want juice?” Umiling lang siya. “How about nuggets mamaya?” “Okay.” Maikli lang lagi ang sagot niya. Napabuntong-hininga ako nang mahina. Kanina pa ako distracted sa ginagawa ko dahil iniisip ko siya. All these years, tinago ko ang tungkol sa amin ni Aiden. Kahit na ang sarili kong mga magulang walang alam kay Aiden. Anim na taon na rin pala akong hindi nagpapakita sa pamilya ko. Nagpapadala lang ako ng pera buwan-buwan. Pero mula nang nabuntis ako, hindi na ako nagpakita sa kanila. Wala akong mukhang maihaharap sa mga magulang ko. Sobrang taas ng expectations nila sa

Kabanata 10

Kabanata 10 Alex’s POV Namilog ang mga mata ko nang hilahin ni Azrael si Kristoff at pinilit na lumuhod sa harapan ko. “Apologize,” malamig niyang utos kay Kristoff habang nakaluhod ito sa harapan namin ni Aiden. Kumaway siya sa waiter at nag-order. Hindi ko mapigilang makaramdam ng hiya sa pinapakita ni Azrael ngayon. Hinawakan niya ang kamay ko at pinaupo ako sa kabilang table. “Sir Azrael…” mahina kong tawag. “Tama na po.” Hindi niya ako nilingon. “Sit down, Miss Reyes.” Mabigat ang tono niya kaya wala akong nagawa kundi umupo. Nang balikan niya si Kristoff, bigla niyang inapakan ang ulo nito kaya napasubsob ang mukha nito sa sahig. Napasinghap ako. “Next time, if you'll insult my people, hindi lang ganito ang makukuha mo sa akin, Mr. Kristoff Mendez.” Nilabas niya ang cellphone niya at may tinawagan. “Cut off the partnership between Laurent Holdings and Mendez Group. I want them bankrupt before 6AM.” Mas lalong namilog ang mga mata ko sa ginawa ni Azrael. Tama ba ang n

PREV

NEXT

SCAN CODE TO READ ON APP

DMCA.com Protection Status