All Chapters of My Baby's Daddy Is My Boss (SPG): Chapter 41 - Chapter 50

Kabanata 42 Alex's POV Nag-vibrate ang cellphone ko habang abala ako sa pagre-review ng floor plan na ginagawa ko. Agad kong kinuha iyon at hindi ko napigilang mapangiti nang makita ang pangalan ni Azrael sa screen. Azrael: Wife, I'm still busy. Gusto sana kitang makasabay mag-lunch sa office ko, pero hindi pa tapos ang meeting. Pinadalhan na lang kita ng pagkain. Enjoy your lunch. :) Kusa akong napangiti. Sa dami ng responsibilidad niya bilang CEO, naisip pa rin niyang alalahanin ako. Hindi ko namalayang lumambot na pala ang ekspresyon ko habang binabasa ulit ang mensahe niya. Mabilis akong nag-type ng reply. Me: Thank you, Husband. Mag-ingat ka sa work. Huwag mong masyadong pahirapan ang sarili mo. Ilang segundo lang ang lumipas ay muli na namang nag-vibrate ang cellphone ko. Napangiti na naman ako. Azrael: I'll always take care of you. Kahit gaano ako ka-busy, hindi kita makakalimutan. I love you, Wife. Parang may kung anong mainit na dumaloy sa dibdib ko. Hanggang nga

Kabanata 44 Alex's POV "Wow... ang dami naman nito, Azrael." Hindi ko napigilang mapanganga habang isa-isang inilalapag ng waiter ang mga inorder niya sa mesa namin. May steak, seafood platter, truffle pasta, creamy mushroom soup, iba't ibang appetizers, desserts, at sari-saring inumin. Hindi pa kasama roon ang mga side dishes na halos hindi na magkasya sa mesa. Napatawa ako. "Baka hindi natin maubos ang lahat ng 'to." Ngumiti lang si Azrael habang inaayos ang napkin sa kandungan ko. Dinala niya ako sa isang eksklusibong restaurant sa BGC na ngayon ko lang napuntahan. Napakatahimik ng lugar. May private dining room pa kami kaya walang ibang customer na makakakita sa amin. Paminsan-minsan lang pumapasok ang waiter para maghatid ng pagkain o mag-refill ng tubig. Halatang sinadya niyang pumili ng lugar na malayo sa mga usisero. Napalingon ulit ako sa mesa. "Azrael, seryoso. Ang dami nito." "Kulang pa nga." Napataas ang kilay ko. "Kulang pa?" Tumango siya na parang normal l

Kabanata 46 Alex's POV Paglabas namin ng Laurent Holdings, akala ko ay ihahatid na lang ako ni Azrael pabalik sa bahay o kaya naman ay samahan siya habang tinatapos niya ang mga meeting na na-reschedule dahil sa akin. Pero iba pala ang plano niya. Tahimik lang siyang nagmamaneho habang paminsan-minsan ay sumusulyap sa akin. Ako naman ay nakatingin lang sa bintana ng sasakyan. Paminsan-minsan ay hinihipo ko pa rin ang pisnging sinampal ng ina ni Susan. Hindi na gaanong mahapdi dahil sa ointment na ipinahid ni Azrael, pero ramdam ko pa rin ang kaunting kirot. Napansin niya iyon. "Huwag mo nang hawakan." Napatingin ako sa kanya. "Baka mamula ulit." Ngumiti ako nang bahagya. "Hindi na masakit." "Sinungaling." Napatawa ako. "Konti na lang." "Kapag umuwi tayo mamaya, lalagyan ko ulit ng gamot." "Hindi na kailangan." "Kailangan, Wifey." Tumango lang ako. Alam kong wala rin namang saysay ang makipagtalo kapag ganito siya. Makalipas ang ilang minuto, huminto ang sasakyan sa h

Kabanata 48 Alex's POV Nanatili akong kalmado habang pinagmamasdan si Marga. Halata sa mukha niya ang matinding galit. Namumula na ang pisngi niya at mahigpit ang pagkakahawak sa wine glass na para bang gusto niya akong sugatan sa harap ng lahat. “You!” Bigla niyang inangat ang hawak niyang baso at ibinuhos ang laman nito sa direksiyon ko. Pero mas mabilis akong nakaiwas. Tumilapon ang pulang wine sa dalawang taong kararating lang sa likuran ko. “What the hell, Marga?” galit na sigaw ng isang lalaki. Napalingon kaming lahat. Nanigas ako nang makita sina Marco at Lovely. Pareho silang nabasa ng wine. Nagmamadaling pinunasan ni Marco ang balikat at buhok ni Lovely habang masama ang tingin kay Marga. “What's wrong with you?” iritang tanong ni Marco. “Hindi ka ba tumitingin?” “Si Alex ang target ko!” mataray na sagot ni Marga. “Hindi ko kasalanan kung kayo ang tinamaan.” Napailing ako. Anim na taon na ang lumipas, pero pareho pa rin ang ugali nilang tatlo. Ayoko nang makipag

Kabanata 50 Azrael's POV Nang masiguro kong mahimbing na ang tulog ni Alex, dahan-dahan akong bumangon sa pagkakaupo sa tabi niya. Hinaplos ko ang buhok niya at hinalikan ang noo niya bago tuluyang lumabas ng kwarto. Inutusan ko ang mga tauhan ko na bantayan siya at siguraduhing hindi siya maaabala. Sinabi ko rin na huwag munang papasukin si Aiden sa kwarto para hindi mag-alala ang bata. Kailangan ni Alex ng pahinga, at hindi ko hahayaang may makagambala sa kanya. Dumiretso ako sa secret place kung saan dinadala ang mga taong gumawa ng mali laban sa pamilya ko. Hindi ito alam ng marami. Ilan lang sa pinakatiwalaan kong tauhan ang nakakaalam ng lugar na ito. Madilim at malamig dito. Amoy bakal at pawis ang paligid. Bawat hakbang ko ay umaalingawngaw sa semento. Pagdating ko roon, nakaposas silang lahat at may kadena ang kanilang mga paa. Limang tao. Sila ang mga nanakit sa asawa ko. Sila ang nagbigay ng pasa sa pisngi niya. Sila ang nagdulot ng takot sa mga mata niya. Sila ang may k