Todos os capítulos de ยุทธการขย่มรักอาจารย์สาวมีอาคนสวย: Capítulo 41 - Capítulo 50

"ใช่ เธอเจอกันเหรอ" คีตะเหลือบมองสีหน้าของมีอาไปด้วย ระหว่างที่พาเธอเดินไปที่บันไดเลื่อน โดยไม่ได้หันกลับไปมองแอลลี่ ซึ่งเขาคิดว่าเธอน่าจะจับตามองมาที่เขาและมีอาอยู่ในตอนนี้"แอลลี่เป็นคนเข้ามาทักฉัน" มีอาตอบออกไปอย่างไม่ได้คิดอะไร ก่อนที่คีตะจะพูดประโยคหนึ่งกับเธอ"ไม่ว่าแอลลี่จะพูดอะไร เธอก็อย่าไปฟัง อย่าไปเชื่อ แล้วก็อยู่ห่างจากยัยนี่ให้มากที่สุด""มีเรื่องอะไรกันเหรอ""ตอนนี้ยัง แต่วันข้างหน้าไม่รู้""ของที่ไปเอาคืน มันสำคัญขนาดนั้นเลยรึไง""สำคัญ""มันคืออะไร บอกหน่อยได้ไหม""กระดาษห่ออมยิ้มที่เธอเคยให้ฉัน" คำตอบของคีตะ ทำให้มีอาถึงกับนิ่งอึ้งไป ไม่คิดว่าของชิ้นนั้นจะสำคัญกับเขามากมายขนาดนี้"นายยังเก็บเอาไว้อยู่อีกเหรอ" มีอาถามเสียงแผ่ว เหมือนอะไรบางอย่างมันตีขึ้นมาจุกอยู่ที่ลำคอระหงของเธอ"ฉันเก็บมันไว้ในสมุดเลคเชอร์วิชาของเธอ แต่มันคงจะติดไปกับอีกเล่ม วันที่ฉันเข้าฟังเธอบรรยาย แล้วแอลลี่มาขอยืมอีกวิชา ฉันก็เลยไปเอาคืนมา""นาย""ฉันไม่มีอารมณ์ดูหนังแล้ว เรากลับกันเถอะ" พูดเหมือนหมดอารมณ์จะดูหนัง หากแต่สีหน้านั้นดันบ่งบอกถึงอารมณ์แบบอื่นที่แฝงเข้ามาด้วย"หืม""ไปทำอย่างอื่นกัน"

มีอาปรือตาอันหวานฉ่ำ ประสานมองสายตาคมกริบที่ดูยั่วเย้า และ แฝงไปด้วยเสน่ห์ที่ดึงดูดเธอ ตั้งแต่วันแรกที่พบกัน จนวันนี้เธอก็ถูกเขาดึงดูดให้เข้าหา เข้าใกล้ จนติดสนิทกัน แม้กระทั่งตอนนี้"ชอบมาก~ชอบที่สุด" เธอตอบกลับไปอย่างสัตย์จริง เธอชอบเขา ชอบมาก มากขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า"ฉันเองก็ชอบ ชอบมากที่สุด ชอบจนหยุดไม่ได้เหมือนกัน" คีตะบอกเธอ ก่อนจะจัดการกับเสื้อผ้าบนตัว เหวี่ยงทิ้งไปบนพื้นเผยเรือนกายกำยำขาวสะอาดเตะตาแก่เธออีกครั้งลำเอ็นอวบใหญ่อวดแก่สายตาหวานฉ่ำ มือหนารูดเร้นแก่นกายเบา ๆ จนมันแข็งได้ที่พร้อมกับการสอดเสียดเข้าหาความคับแน่นอย่างร่านร้อนปึก !ท่อนเนื้ออุ่น ๆ ถูกจ่อเข้ามาที่ร่องรักอันบอบบาง เพียงแค่ไม่ถึงเสี้ยววินาทีก็ถูกกดหายเข้าไปในร่องรักอันชุ่มฉ่ำลึกสุดลำโคน"อ๊ะ ~ อ๊า" ความคับแน่นตึงผสมกับความเสียดเสียวแล่นพล่านไปทั่วตัว จนมีอากัดปากตัวเองจนเกิดรอยแดงเพื่อระบายความรู้สึกที่แผ่ซ่านไปทั่วทั้งร่าง ก่อนสะโพกหนาจะขยับเข้าออกช้า ๆ ส่งเสียงคำรามด้วยความซ่านเสียว"อ๊า ! แน่น...ฉิบ เสียวเป็นบ้าเลย" ร่างแกร่งกดแช่สะโพกสอบเอาไว้กับคนใต้ร่าง กลัวว่าตัวเองจะเผลอหลั่งออกไปก่อนเวลาอันสมควรใ

ยุทธการขย่มรักอาจารย์สาวมีอาคนสวย(18)มีอาไม่รู้เลยว่าเธอต้องเตรียมตัวเตรียมใจกับอะไรไว้บ้าง ดูเหมือนว่าเรื่องของเธอกับคีตะ คงจะเจองานหนักเข้าให้แล้ว• โรงแรมริชปาร์ค| ร้านกาแฟแห่งหนึ่ง"ขอเข้าเรื่องเลยแล้วกันนะคะ คีตะยังเป็นแค่นักศึกษาชั้นปีสาม ดิฉันคิดว่าคงไม่เหมาะ ถ้าอาจารย์จะคบอยู่กับเขา ในขณะที่เป็นอาจารย์สอนอยู่ที่นี่""เรื่องนั้นดิฉันทราบดีแล้วค่ะ""ถ้างั้นอาจารย์เมสิยาจะจัดการกับเรื่องนี้ยังไงคะ""ท่านอธิการต้องการให้ดิฉันยื่นหนังสือลาออก แบบนั้นใช่ไหมคะ""ดิฉันคิดว่าอาจารย์ น่าจะรู้ดีถึงสิ่งที่ควรตัดสินใจทำลงไปอยู่แล้วนะคะ คงไม่ต้องให้ใครมาบอก""ถ้าแบบนั้น ขอให้ดิฉันจัดการเรื่องสอบของนักศึกษาให้เสร็จเรียบร้อยก่อนจะได้ไหมคะ""ไม่จำเป็นหรอกค่ะ เพราะทางมหาวิทยาลัย ได้เตรียมการสำหรับเรื่องนี้เอาไว้แล้ว ขอแค่อาจารย์เมสิยายื่นเรื่องเข้ามาเท่านั้นก็พอ""ถ้าแบบนั้น ก็เข้าใจแล้วล่ะค่ะ""ดีค่ะ แล้วก็อย่าลืมจัดการเรื่องทั้งหมดให้เรียบร้อยด้วยนะคะ ขอตัว อ้อ ! ดิฉันจะขอพูดในฐานะที่เป็นแม่ของคีตะ ว่าลูกชายของฉัน เขาเป็นคนที่ค่อนข้างหัวรั้น อยากได้อะไรก็ต้องได้ อาจารย์เมสิยา อย่าเพิ่งรีบ

"ท่านอธิการพูดเอาไว้ว่า นายมันหัวรั้น อยากได้อะไรก็ต้องได้""เหอะ !" คีตะหลุดขำออกมาเบา ๆ แล้วว่า "ฉันมันนิสัยเหมือนแม่ แม่ฉันก็หัวดื้อ คิดจะสั่งเธอก็สั่ง ไม่ถามฉันเลยสักคำว่าฉันต้องการอะไร บอกไปตั้งหลายครั้งแล้วว่าฉันดูแลตัวเองได้ แล้วฉันก็สามารถดูแลคนที่ฉันรักได้ด้วยเหมือนกัน""แม่นายคงอยากจะให้นายรีบเรียนให้จบ""ก็ที่เรียนทุกวันนี้ ฉันก็เรียนเพื่อแม่ ไม่ได้เรียนเพื่อตัวเองเลยสักนิด""นายนี่มัน...""หัวรั้น ! ฉันอยากได้อะไรก็ต้องได้ แบบที่แม่พูดไว้น่ะถูกแล้ว แต่ที่แม่ฉันอาจจะยังพูดออกมาไม่หมด คงจะเป็นเรื่อง" คีตะหยุดคำพูดไว้เพียงแค่นั้น ราวกับแกล้งเพื่อให้เธออยากรู้ ซึ่งมันก็เป็นไปตามนั้น"เรื่อง ?" มีอาจับจ้องมาที่ใบหน้าหล่อเหลาของเขาแบบไม่วางตา ขณะที่เผลอยื่นหน้าเข้าไปใกล้ โดยที่อีกคนก็ฉวยโอกาสนั้นขยับเข้ามาประชิดตัวเธอมากขึ้นด้วยเช่นกัน"เรื่องที่ว่าถ้าฉันรักใคร แม่ของฉันก็จะรักผู้หญิงคนนั้นด้วยเหมือนกัน""แล้วนาย รัก...""ฉันรักเธอ รักเธอ...เมสิยา""คีตะ""ฉันไม่ได้แค่ชอบเธอเหมือนเมื่อก่อนแล้ว แต่ว่าฉันรักเธอ รักแบบที่ไม่เคยรักใครมาก่อนเลยด้วย" คำพูดนั้นของคีตะทำให้มีอารู้สึกว่า

"โอเค ถ้างั้นอีกครึ่งชั่วโมงเจอกัน" มีอาพ่นลมหายใจออกมา กับความเจ้าเล่ห์แถมยังกวนประสาทของอีกคน จนเธอต้องกลายเป็นคนเลือกสรรของเข้าบ้านไม่สิ ! ต้องบอกว่าเธอ กลายเป็นคนหาซื้อของใช้เข้าบ้านมาให้เขาเอง จนเกือบจะเป็นแม่บ้านให้เขาไปแล้ว"ไม่ให้ไปรับเหรอ" คีตะถามออกมาอย่างคนรู้สึกผิดเล็ก ๆ ที่เผลอแกล้งเธออยู่บ่อยครั้ง เพราะรู้ว่ามีอาเริ่มรู้ใจเขาไปเสียทุกอย่าง เลยอยากให้เธอได้เลือกสรรตามใจที่เธอชอบ ตามความคิดของเขาที่ว่า ของผัวก็เหมือนกับของเมีย เมียชอบ ผัวก็ต้องชอบด้วยเหมือนกัน"ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวฉันซื้อของเข้าไป แค่โทรมาถามเท่านั้น เผื่อว่านายอยากได้อะไรเพิ่ม" ว่าจบมีอาก็กดวางสาย เดินไปที่เคาน์เตอร์เพื่อจ่ายสินค้าแบล็คการ์ดถูกหยิบขึ้นมาเป็นตัวเลือกแรก หากแต่มีอากลับส่งเงินสดให้กับพนักงานไปเช่นทุกครั้ง ไม่ยอมใช้มันแม้ว่าบัตรใบเดียวของคีตะใบนี้จะให้ไว้กับเธอมาหลายวัน และ ถูกสัมผัสด้วยมือของมีอาจนคุ้นชิน และ เหมือนกับว่ามันไม่ใช่ของเขา แต่กลายเป็นของของเธอไปเสียแล้ว หากแต่มีอากลับไม่เคยเลือกใช้มันเลยนอกจากจะติดเกรงใจอีกคนแล้ว เธอไม่ได้อยากขอเงินใครมาใช้ฟรีด้วย นั่นคือสิ่งที่มีอาคิดไว้ ซึ่