Library

Maghanap

Home / Romance / KUYA NINONG / Kabanata 1 - Kabanata 10

Lahat ng Kabanata ng KUYA NINONG: Kabanata 1 - Kabanata 10

30 Kabanata

HULING SAYAW

"Happy 18th Birthday, Mia!"Umugong ang masigabong palakpakan mula sa lahat ng naroon sa loob ng malawak na bulwagan. Puno ito ng makukulay na ilaw, masayang musika, at mga taong nagtatawanan at nagbibigay ng pagbati. Ang bawat sulok ay puno ng saya at pagdiriwang. Lahat sila ay masaya, lahat ay abala sa kasiyahan, maliban sa isa—ako.Nakatayo ako sa gilid ng entablado, bahagyang nakatago sa likod ng makakapal na kurtina, mahigpit na hawak ang isang magandang palumpon ng mga bulaklak. Labing-walong rosas. Labing-walong lalaki na sasalubong at sasayaw kasama ko mamaya, ayon sa kaugalian ng isang debutante. Sinasabing ito ay simbolo ng pagtanggap ng kabataan sa pagiging dalaga, isang hakbang patungo sa bagong yugto ng buhay.Ngunit sa kabila ng lahat ng ito, habang nakatingin ako sa mga taong masayang gumagalaw sa ilalim ng kumikinang na ilaw, iisa lang ang laman ng isip ko. Iisa lang ang taong hinihintay ng puso ko kahit na alam kong marahil ay walang pag-asang darating siya."Andito n

KOTSE

Tapos na ang party. Pero parang hindi pa rin tumitigil ang ingay at ugong sa tenga ko. Yung musika, ang tawanan ng mga bisita, at higit sa lahat—ang boses niya. Yung bulong niya habang sumasayaw tayo kanina. “Sana ako na lang ang unang humawak sa kamay mo sa ganitong gabi.” Hindi ko alam kung ano ang eksaktong ibig niyang sabihin noon. O baka alam ko naman, pero takot lang akong aminin sa sarili ko. Pero simula noong mga salitang ‘yon, hindi ko na siya matitigan nang diretso. Sa bawat sulyap niya, parang may kung anong kuryenteng dumadaloy, at sa bawat pag-iwas ko, alam kong napapansin niya ang pagkabalisa ko. Nagpaalam na ako sa mga huling bisitang natira. Abala pa sina Mama at Papa sa pag-aasikaso at pagliligpit ng mga gamit. Sa isang sulok, nakita ko si Kuya Ethan. Tahimik lang siyang nakatayo, nakahawak sa gilid ng kanyang coat, at nakatingin sa direksyon ko—parang kanina pa niya ako hinihintay. Lumapit ako. “Hatid na kita,” agad niyang sabi bago pa man ako makapagsalita.

ONE MONTH

Hindi ako nakatulog nang maayos kagabi.Tuwing pipikit ako, naririnig ko pa rin ang boses niya. Paulit-ulit.“Baliw ako sa’yo.”“Huwag mo akong tawaging ‘po’.”“Hindi na ako aalis ulit.”Baliw nga. Baliw talaga siya.Pero bakit parang… parang ako rin?Nagising ako nang alas-sais ng umaga. Hindi ko na sinubukang bumalik sa pagtulog. Bumangon ako, naghilamos, at bumaba sa kusina para magtimpla ng kape. Tahimik pa ang buong bahay. Siguro pagod pa sina Mama at Papa sa naging pagdiriwang ng debut ko kagabi.Pagbukas ko ng pinto ng kusina, nandoon siya.Nakaupo sa hapag-kainan, suot ang simpleng puting damit at itim na pantalon. May hawak na tasa ng kape. Parang hindi siya umalis kagabi.Si Kuya Ethan.Nagkatinginan kami.Hindi ako nagsalita. Siya rin.Parang biglang bumalik ang bigat ng hangin at tensyon na naramdaman ko noong gabing iyon.“Maaga ka,” sabi ko na lang. Pormal, malayo, at pilit na walang halong damdamin.“Hindi ako nakatulog,” sagot niya. Diretso ang tingin sa akin, walang p

KABANATA 4

“Walang pilitan. Sa loob ng tatlumpung araw, kakilalanin natin ang isa’t isa hindi bilang Ninong at Inaanak, hindi bilang Kuya at Ate. Kundi bilang lalaki at babae. Pagkatapos ng isang buwan, kung ayaw mo na, aalis ako at hinding-hindi ka na guguluhin pa.” Sa mga salitang iyon ni Ethan, tila tumigil ang ikot ng mundo sa paligid ni Mia. Nakatayo siya sa tapat ng bintana ng kanyang silid, ang mga daliri ay mahigpit na nakakapit sa kurtina habang ang kanyang dibdib ay parang pinipiga ng halo-halong emosyon—takot, pagkalito, ngunit may kakaibang kaba at pag-asa na ayaw niyang aminin sa sarili. Matapos umalis si Ethan kagabi, hindi pa rin niya maalis sa kanyang isipan ang bawat salitang binitawan nito, ang init ng halik sa kanyang noo, at ang paninindigang ipinakita nito sa kabila ng lahat ng hadlang. At ngayong umaga, narito siya, nakaharap muli sa lalaking iyon sa loob ng kanyang silid—hinintay niya ito, at sa kabila ng pagtutol ng kanyang isipan, hinayaan niyang pumasok ito. Tumingal

KABANATA 5

Tahimik ang paligid sa balkonahe, tanging ang mahinang ihip ng hangin at ang malayong huni ng mga kuliglig ang maririnig. Hawak pa rin ni Ethan ang mga kamay ni Mia, mahigpit ngunit banayad—parang may hawak siyang isang bagay na pinakamahalaga sa buong mundo at ayaw nang pakawalan kailanman. Ilang sandali silang nanatili sa ganitong pwesto, tila sinisipsip ang bawat sandali ng kapayapaan matapos ang mahabang panahon ng pagkalito at pagpigil. Wala nang mga salitang kailangang sabihin; ang hawakan at ang tinginan ay sapat na upang ipaalam sa isa’t isa ang lalim ng kanilang nararamdaman. “Mia,” tawag ni Ethan, ang kanyang boses ay mababa at puno ng lambing. “Sigurado ka pa rin ba? Kahit alam nating hindi magiging madali ang lahat?” Tumingala si Mia sa kanya, at sa kanyang mga mata ay wala na ang dating pag-aalinlangan. Sa loob ng tatlumpung araw, unti-unti niyang tinanggal ang takot sa kanyang puso at hinarap ang katotohanang matagal na niyang itinatago sa sarili. “Sigurado na ako,”

KABANATA 6

Ang gabi ay payapa at tahimik. Tanging ang mahinang ihip ng hangin at ang malayong huni ng mga kuliglig ang naririnig sa paligid. Matapos ang mahabang pag-uusap at paghahanda, naiwan silang dalawa sa silid-tulugan ni Mia—ang tanging lugar kung saan malaya silang maging sila nang walang takot na may makakakita o makarinig. Nakatayo sila sa tapat ng bintana, nakatingin sa liwanag ng buwan na tumatagos sa malalambot na kurtina. Ang bigat ng mga desisyon at paghihintay ay tila unti-unting gumagaan, napapalitan ng init at pagnanasa na matagal nang kinukulong ng panahon at mga alituntunin. Lumingon si Ethan kay Mia. Sa liwanag ng buwan, ang kanyang mukha ay tila mas malambot, ang kanyang mga mata ay puno ng pagmamahal at paggalang—hindi pagnanasa lamang, kundi ang pagnanais na ibigay ang kanyang sarili nang buong-buo sa babaeng kanyang pinili. “Mia,” tawag niya nang mahina, ang kanyang boses ay parang bulong na humahaplos sa hangin. “Tandaan mo ang sinabi ko. Walang pilitan. Kahit anong

KABANATA 7

Nagsimula silang lumabas ng silid kinabukasan, dala ang bagong bigat at init ng kanilang pinagsamahan. Sa paningin ng ibang tao—mga tauhan sa bahay, mga kamag-anak, at mga kakilala—wala pa ring nagbago. Para sa kanila, magkaibigan pa rin sila, o higit pa rito, magkamag-anak na matagal nang magkakilala. Walang makapansin ng pagbabago sa kanilang kilos, o kaya naman ay isinasawalang-bahala lamang nila ito bilang natural na pagiging malapit ng dalawang taong magkasama sa mahabang panahon.Ngunit sa pagitan nina Ethan at Mia, ang mundo ay tila bumaliktad. Ang bawat galaw ay may ibang kahulugan na ngayon.Sa tuwing naglalakad sila sa malalawak na pasilyo o sa hardin ng mansyon, hindi na basta hawak lamang sa braso o kamay ang ibinibigay ni Ethan. May kakaibang higpit at pag-aalaga rito—isang tahimik na pag-aangkin na sinasabing: Sa akin siya, at poprotektahan ko siya. Ang kanyang mga tingin ay hindi na lamang magalang o palakaibigan; may init dito, may pagnanais na nakatago sa likod ng kan

KABANATA 8

Nagsimula silang lumabas ng silid kinabukasan, dala ang bigat ng pagbabagong naganap sa pagitan nila. Sa paningin ng lahat—mga tauhan sa mansyon, mga kamag-anak, at mga taong nakakakilala sa kanila mula pa noong bata pa—wala tila nagbago. Ang dating turingan ay nananatili sa paningin ng iba: magkaibigan pa rin sila, o higit pa rito, magkamag-anak na lumaki nang magkasama at laging magkadikit saanman magpunta. Walang sinuman ang makapansin ng kakaibang kislap sa kanilang mga mata, o kaya naman ay isinasawalang-bahala lamang nila ito bilang natural na pagiging malapit ng dalawang taong matagal nang magkakakilala.Ngunit sa pagitan nina Ethan at Mia, ang buong mundo ay tila umikot at nagbago ng anyo. Ang bawat kilos, bawat tingin, at bawat salita ay mayroon nang ibang kahulugan—isang kahulugang tanging ang kanilang mga puso lamang ang nakauunawa.Sa tuwing maglalakad sila sa malalawak na pasilyo ng bahay o sa maaliwalas na hardin kung saan sila madalas magpahinga, hindi na lamang basta p

KABANATA 9

Sa loob ng tatlumpung araw na sumunod, unti-unting nabuksan ni Mia ang kanyang mga mata sa ibang panig ng pagkatao ni Ethan—mga bahagi ng kanyang buhay na dati ay hindi niya lubos na nauunawaan o nasasaksihan. Bago ang lahat ng ito, kilala lamang niya ito bilang ang lalaking tumulong sa kanya noong siya ay nawalan ng magulang, ang tagapag-alaga na laging nariyan upang siguraduhin ang kanyang kaligtasan at kinabukasan. Ngunit ngayong nagbago na ang kanilang ugnayan, nakita niya ang buong larawan ng lalaking kanyang minamahal. Sa labas ng kanilang tahanan, sa mundo ng negosyo at lipunan, si Ethan ay kilala bilang isa sa pinakamatagumpay at makapangyarihang CEO sa buong bansa. Siya ay inilalarawan bilang malamig, mahigpit, at seryoso—isang taong hindi madaling ngumiti, mabilis magdesisyon, at hindi nagpapatalo sa anumang usapin. Ang kanyang presensya ay sapat na upang manahimik ang isang silid, at ang kanyang mga utos ay sinusunod nang walang pag-aalinlangan. Marami ang takot sa kanya,

KABANATA 10

Sa loob ng mahabang panahon, sanay na ang lahat sa nakasanayang ugnayan nina Ethan at Mia. Para sa pamilya, mga kamag-anak, at mga matagal nang kakilala, si Ethan ay ang mapagkalingang tagapag-alaga, at si Mia naman ang dalagang inaruga at pinag-aralan niya matapos mamatay ang mga magulang nito. Ang kanilang pagiging malapit ay laging tinitingnan bilang kabutihang-loob at pananagutan—isang bagay na kapuri-puri at walang halong anumang pagdududa. Ngunit sa paglipas ng mga araw at linggo, unti-unting may napapansin ang mga matang laging nakabantay. Ang mga maliliit na pagbabago, na akala nina Ethan at Mia ay sapat na nakatago, ay nagsimulang humatak ng kuryosidad at pagtataka. At sa bawat pagkakataong hindi nila namamalayan, nagsimula nang magbulungan ang mga tao sa paligid. “Napapansin mo ba?” tanong ng isang tiyahin habang naghahanda ng pagkain sa kusina, ang kanyang boses ay ibinaba na tila may tinatagong sikreto. “Iba na ang tingin ni Ethan kay Mia nitong mga nakaraang araw. Dati,

PREV

NEXT

I-scan ang code para mabasa sa App

DMCA.com Protection Status