《The Hidden Heir Of The Obsessed Billionaire, CEO》全部章節：第 11 章 - 第 20 章

Samantha's POV Nagulat ako nang makita si Adrian sa sofa kinabukasan habang kausap si mama. Nakatalikod siya sa hagdanan kaya'y hindi niya ako nakitang pababa. My mom has a very gloomy and charming face na masayang-masaya sa harapan niya. "Oh, nandito na si Sam, Mr. de Luca," sabi ni mama sabay itinuro ako. Lumingon si Adrian. Seryoso ang mukha niyang tinitigan ako. Ngayong araw pa dapat ang kanyang balik mula America ngunit bakit kay aga yata niyang namamahay dito sa'min? Sa ganitong oras pa talaga kung saan ay dapat na akong magtungo sa trabaho. Iniwas ko ang tingin sa kanya. Marami akong dapat itanong pero alam kung wala akong karapatan. Anoman ang dahilan ng kanyang pagpunta rito ay marahil hindi ako sa condominium niya natulog kagabi. Magagalit na naman siya, at mas lalong hindi niya ako pahihintulutang makauwi dito sa amin. Mula sa kusina ay lumabas si papa. We shared the same look, at sa kakaibang rason, alam kong ramdam niya ang tensyon. Alam kong alam ni papa na hindi k

Samantha's POV"Talagang totoo ang sinabi mo, na itong babaeng 'to ang papakasalan mo, Adrian? Are you out of your mind?" Dumadagundong ang boses ni sir William de Luca, saka binalingan ako. Nakakatakot ang paraan kung paano niya ako titigan. Kagayang-kagaya noong araw na bumisita sila sa pabrika. "At ikaw, babae. Alam mo nang may fiancee itong anak ko't nakikipaglaguyo ka pa rin. Anong klaseng babae ka't wala ka man lang delikadesa?!""Dad!" Ipinwesto ako ni Adrian sa likuran. "She's the woman I want to marry at hindi si Celestina!"Mula sa sofa ay tumayo si Mrs. de Luca. Kanina pa siyang tahimik habang nakikinig sa usapan ng mag-ama. Kung hindi ako nagkakamali, pinag-aaralan lang niya kung paano akong kumilos at magsalita. Nang makita si Adrian na protektado ako'y biglang naningkit ang mga mata niya.Sikreto silang dalawa na bumisita sa condo upang harapin si Adrian sa araw na 'to. Ngunit, wala pala silang kaalaman na nagsasama kaming dalawa ni Adrian dahil posibleng inilihim lamang

Samantha's POV"Magbihis ka, Sammy. Sa labas tayo kakain." Imporma ni Adrian habang nasa loob kami ng kanyang condo unit."Sammy?" Tanong ko. Hindi makapaniwalang sa kanya mismo nanggaling 'yon. It's a bit soft for him, hindi ako sanay na ganoon niya ako kung tawagin. Hawak ang kanyang coat ay inilapag niya iyon sa kama at nilingon ako. "Ayaw mo bang tawagin kita sa ganoon? Batid kong ako lang rin ang tumatawag sa'yo no'n. Then that's better, I more like it." Pahayag niya pa.Humakbang siya palapit at agad ginawaran ako ng halik sa leeg. "Your smell made me more addictive to you. Ano ba ang ginawa mo sa'kin upang magkakaganito ako sa'yo, Sammy?" Saka ko naramdaman ang pagdila niya roon kaya'y nakiliti ako.Mahina ko siyang tinulak. Nakangiti naman siyang hinablot ako, sa puntong 'to ay pwersahan na at diretsong hinagkan ako sa labi."Adrian, ano ba?" Reklamo ko pero nakangiti naman. "Paraan mo ba ito upang hindi ako magalit sa'yo sa ginawa mo kay Agnes, ha?"Umiling siya. "No! I never

Samantha's PO Sandali siyang nanahimik bago magsalita. "Pinapamukha at pinapakita ko lang sa'yo kung saan ka ba dapat na lumugar, Samantha. Look," iminuwestra niya ang kamay sa paligid. Ang mamahaling chandeliers, ang mga mayayamang tao na masayang naghahapunan sa paligid. Nakita ko na ang gusto niyang ibig sabihin. "This is where Adrian belong. Sa tingin mo ba ay makakaya mong ibigay sa kanya ang karangyaan ng buhay na kanyang nakagisnan noon pa?" Tumawa siya. Isang tawa na nakakainsulto sa estado ng buhay na mayroon ako. Pagkatapos ay biglang sumeryoso ang mukha niya. Itinukod niya ang siko sa lamesa at mariing tinitigan ako. "I'll give you a chance habang mabait pa ako. Samantha. Leave, Adrian, my fiancee alone!" Mapanghamon niyang tugon. Lihim akong napaangat ng kilay. Ito pala ang hidden agenda niya. Ang umaktong mabait, di makabasag-pinggan sa'king harapan upang mahulog ako sa bitag na inihanda niya na hindi ko man lang namamalayan. Now, I already see the color she has. Nabu

Samantha's POV Hawak ko ang sobre sa kamay. Kabado akong pinunit ang dulo niyon upang mabuksan ang nilalaman ng mensahe sa papel. Humugot ako ng malalim na hininga. Narito ako sa kwarto ko habang si Adrian ay tino-tour pa ni papa sa buong kwarto ng maliit naming bahay-kubo. Nangangapa ako kung ano ang sasabihin na mangiyak-ngiyak. Paano kung bumagsak ako sa result? Paano kung rejected? Makakaya ko kaya ang negatibong komento ng mga reviewers at mga seniors? Muli akong napabuntong-hininga. Nag-apply kasi ako sa kilala at prestihiyosong cosmetics company sa America last year. Marami rin akong nagastos, dahil personal ko talagang pinaghandaan at pinag-ipunan ang opportunity na 'to noon. Nakita ko lang sa postings ng social media na ginagamit ko kaya'y hindi ko na pinalagpas pa 'yon. At ngayong araw nga ay nakatanggap ako ng email mula sa kanilang kompanya. Actually kagabi ko 'yon natanggap pero ngayong araw ko lang nasaktuhan ang context ng padala. Sikreto ko nalang na pinuslit ang