บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเช้าเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด จากที่เคยมีสงครามน้ำลายของเวหาและพรรณวรทอยู่เป็นประจำ ทว่าบัดนี้กลับกลายเป็นสงครามรักไปเสียแล้ว นั่นทำให้น้องชายทั้งสองที่นั่งร่วมโต๊ะต่างก็มองหน้ากันแล้วยิ้ม เมื่อเห็นพี่ชายตักอาหารให้ภรรยาทั้งที่มันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน“กินน้อยอย่างนี้มิน่าล่ะถึงได้ผอม อ่ะน่องไก่”“ไม่ต้องตักให้ฉันก็ได้น่า แต่ก็ขอบคุณละกัน” เจ้าหล่อนยิ้มแล้วใช้ส้อมจิ้มน่องไก่ทอดจิ้มซอสพริก นำขึ้นมารับประทานอย่างเอร็ดอร่อย เห็นอย่างนั้นเวหาก็ยิ้มอย่างพอใจ นั่งทานข้าวต่อไปโดยไม่ได้สังเกตเลยว่าตอนนี้มีใครกำลังจ้องมองอย่างจับผิด“เฮ้อ! ทำไมถึงได้กินเลอะเหมือนเด็ก ๆ ไปได้ ดูสิซอสเลอะปากหมดแล้ว” ว่าแล้วชายหนุ่มก็หยิบกระดาษทิชชูมาบรรจงเช็ดตามขอบปากให้“ไม่ต้องฉันเช็ดเองได้น่า”“อยู่นิ่ง ๆ สิ”เมื่อโดนดุเจ้าหล่อนก็ยอมนั่งนิ่ง ๆ จ้องมองใบหน้าหล่อด้วยความปลื้มใจ หลังจากแต่งงานกันแล้วเขาดูแลปรนนิบัติเธอเป็นอย่างดี ให้เกียรติในฐานะภรรยา เป็นเช่นนี้แล้วพรรณวรทก็รู้สึกผิดที่เข้ามาในชีวิตเขาด้วยการหลอกลวง มาจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้บอกความจริงเลย“อะแฮ่ม ๆ” พนาแสร้งทำเป็นกระแอมไอ ทำให้ท
Read more