"อื้อ"เสียงครางประท้วงอู้อี้ดังลอดออกมาจากริมฝีปากที่บวมเจ่อ น้ำอิงพยายามขยับตัวหนีความรู้สึกเปียกชื้นและสากระคายที่กำลังไล้เลียไปตามไหล่นิ่ม แต่แค่ขยับช่วงเอว ความปวดร้าวก็แล่นริ้วขึ้นมาจนคนตัวอวบต้องสูดปาก สภาพของเธอในตอนบ่ายบนเตียงที่ยับยู่ยี่ไม่ต่างอะไรกับตุ๊กตาที่ถูกสูบพลังชีวิตออกไปจนหมดเกลี้ยง"ตื่นแล้วเหรอครับเมียจ๋า"เสียงทุ้มกระซิบชิดใบหู พร้อมกับวงแขนแกร่งที่สอดเข้ามาตวัดรัดเอวคอด พีรวิศรั้งร่างนุ่มนิ่มให้เบียดชิดกับแผงอกกว้างที่เปลือยเปล่าของตนเอง"พี่วิศ ปล่อยอิงเลยนะ อิงปวดหลังไปหมดแล้วเนี่ย" น้ำอิงบ่นงึมงำ หลับตาปี๋ ซุกหน้าหนีปลายจมูกโด่งที่เอาแต่คลอเคลียซอกคอเธอไม่เลิก "เมื่อเช้าพี่ทำอิงแทบไม่ได้พักเลยนะ คนบ้ากาม"พีรวิศหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี เขายันตัวขึ้นกึ่งนั่งกึ่งนอน ใช้สายตาคมกริบกวาดมองผลงานของตัวเอง รอยจ้ำสีกุหลาบกระจายอยู่ทั่วเนินอกอวบและลาดไหล่ เป็นเครื่องยืนยันความคลั่งรักที่เขามีต่อผู้หญิงคนนี้"ก็ใครใช้ให้หนูยั่วพี่ล่ะ ร้องครางเสียงหวานขนาดนั้น ใครมันจะไปหยุดไหว หืม" เขาก้มลงขบเม้มยอดอกที่ดันเนื้อผ้าห่มขึ้นมาเบาๆ จนคนใต้ร่างสะดุ้งเฮือก"อ๊ะ พี่วิศ อย่า
Read more