All Chapters of เสพติดรักเมียอวบของบอสสายดุ: Chapter 141 - Chapter 150

"อิง ผัวจะกระแทกให้จมเตียงเลยคอยดู" คนตัวโตก็ซอยท่อนเอ็นเข้าใส่ร่องเสียวอย่างหนักหน่วง ทว่าพอสอดลึกเข้าไปจนสุดโคน เขากลับแกล้งดึงจังหวะให้เชื่องช้า ลากถูความเป็นชายครูดกับผนังเนื้อนุ่มจนเกือบหลุด แล้วกระแทกสวนกลับเข้าไปใหม่เต็มแรง ความเชื่องช้าสลับกับความหนักหน่วงที่เน้นย้ำทุกความลึกซึ้งนี้ทำเอาน้ำอิงแทบจะบ้าตาย ร่างอวบอิ่มที่คุกเข่าโก้งโค้งอยู่บนเตียงสั่นสะท้านไปทุกสัดส่วน ทุกครั้งที่แก่นกายมุดเข้ามา พวงไข่ของเขาก็จะฟาดป๊าบเข้ากับบั้นท้ายและร่องก้นของน้ำอิงจนเกิดเสียงหยาบโลน ความเสียวซ่านพุ่งขึ้นมาจนจุกอก น้ำหวานสีใสไหลเยิ้มออกมาเคลือบท่อนลำร้อนจัดจนมันวาววับ ในจังหวะที่พีรวิศขยับถอนสะโพกออกไปจนเกือบหลุด น้ำอิงที่ทนความรัญจวนไม่ไหวก็ตัดสินใจเอื้อมมือป้อมๆ ของตัวเองลอดลงไปใต้หว่างขา สอดเข้าไปรับการกระแทกสวนกลับมาของสามี ฝ่ามือเล็กสัมผัสเข้ากับพวงไข่ที่กำลังหดเกร็งตามแรงอารมณ์ เธอใช้ปลายนิ้วลูบไล้และบีบคลึงมันเบาๆ อย่างเอาใจ สลับกับจังหวะที่หน้าขาแกร่งกระแทกเข้าหาบั้นท้ายของเธอ "ซี๊ดดดด แม่งเอ๊ย อิง" พีรวิศสูดปากครางกระหึ่ม สันกรามบดเข้าหากันแน่นจนเป็นเส้นนูน "จับตรงนั้นทำไม ยั่วผ

คนตัวอวบฟุบหน้าลงหอบหายใจเหนื่อยอยู่บนแผงอกกว้าง ทว่าสามีจอมหื่นอย่างพีรวิศกลับไม่ยอมให้เมียรักได้พักหายใจนาน เขาอาศัยจังหวะที่เธอกำลังเผลอ จัดการพลิกตัวให้นอนหงายราบลงกับฟูกเตียงนุ่มอย่างรวดเร็ว โดยที่ความใหญ่โตแข็งขึงยังคงฝังลึกเชื่อมต่ออยู่ภายใน ไม่ยอมถอดถอนออกแม้แต่นิดเดียว"ว้ายย พี่วิศ ทำอะไรเนี่ย อิงเหนื่อยแล้วนะ เพิ่งจะเสร็จไปเองง่ะ"น้ำอิงอุทานเสียงหลง ดวงตากลมโตเบิกกว้างเมื่อจู่ๆ ก็ถูกพลิกหงายขึ้นมา แต่ยังไม่ทันจะได้โวยวายเต็มเสียง สองมือหนาก็จัดการรวบข้อพับเข่าอวบทั้งสองข้างของเธอขึ้น ดันให้แยกออกกว้างและพับชิดอก ทำให้ร่องกลีบที่กำลังบวมเป่งและฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำรักรับแรงกระแทกได้ถนัดถนี่ที่สุด"พักแค่นี้พอแล้วเมียจ๋า เมื่อกี้หนูขย่มผัวซะสะใจเลยนะ รอบนี้ตาผัวเอาคืนบ้างไง อ้าขากว้างๆ รับของผัวหน่อยคนดี"สิ้นเสียงทุ้ม พีรวิศก็จับท่อนเอ็นแทงเข้าใส่ร่องเนื้อด้วยความดุดันและหนักหน่วงปั่ก ปั่ก ปั่ก"อ๊ายยย พี่วิศ จุก มันลึก อิงจุกไปหมดแล้ว มันลึกเกินไปแล้ว อ๊าาา เบาๆหน่อยสิคะ""ก็เมียเอามันขนาดนี้ เบายังไงไหว หืมม"ตับ ตับ ตับคนตัวโตแทงลำเอ็นเข้าๆออกๆไม่ยั้ง เสียงเนื้อกระทบเนื้อด

"อิ่มแล้วใช่มั้ยครับ" คนเจ้าเล่ห์เท้าคางมองด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม "อิ่มสุดๆ เลยง่า พี่วิศอิ่มมั้ยเนี่ย กินเค้กไปนิดเดียวเอง" "ไม่อิ่มครับ แต่พี่ไม่อยากกินเค้กแล้ว พี่อยากกินของหวานอย่างอื่นมากกว่า" เขาลุกขึ้นยืน ก้าวเดินอ้อมโต๊ะมาหยุดอยู่ตรงหน้าเมียอวบ มือหนาทำท่าจะรวบเอวนิ่มเพื่อดึงตัวเธอขึ้นมาอุ้ม "หยุดเลยนะ หยุดตรงนั้นเลย พี่วิศ" น้ำอิงเบิกตาโพลง ยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาดันแผงอกเขาไว้สุดแขน "อะไร ดันพี่ทำไม" "ก็มือพี่วิศน่ะ เพิ่งจะแกะทั้งปูอลาสก้า ทั้งกุ้งล็อบสเตอร์ย่างเนยมาหมาดๆ กลิ่นคาวกับกลิ่นกระเทียมหึ่งขนาดนี้ จะมาจับตัวอิงได้ยังไง เดี๋ยวชุดอิงก็เหม็นคาวหมดหรอก" "ก็หอมดีออก กลิ่นเนยกระเทียมไง ยั่วๆ ออกจะตาย มามะ มาให้ผัวกอดหน่อยเมียจ๋า หอมกลิ่นปูอลาสก้าสไตล์ฝรั่งเศสเลยนะเนี่ย" เขายกมือขึ้นดม แล้วแกล้งยื่นมือเข้าไปใกล้ใบหน้าหวาน "กรี๊ดดด ไม่เอา เอาออกไปเลยนะคนสกปรก ไปล้างมือเดี๋ยวนี้เลยนะ ขืนเอามือคาวๆ มาจับตัวอิง อิงจะโกรธจริงๆ ด้วย" "ไม่เห็นเป็นไรเลย เดี๋ยวค่อยไปอาบน้ำพร้อมกันทีเดียวไง ตอนนี้ขอฟัดแก้มพุงกางๆ นี่ก่อน" "บอกว่าไม่เอาไงเล่า อิงอิ่มจนจุกจะอ้วกอย

"ปากบอกว่าไม่เอา แต่จิ๋มหนูมันแฉะรอพี่แล้วนะอิงจ๋า น้ำลื่นเชียว" พีรวิศกระซิบชิดริมฝีปากบาง บดจูบลงมาอย่างเร่าร้อนและเอาแต่ใจ ลิ้นร้อนสอดมุดเข้าไปในปากดูดดึงอย่างหยอกเย้า มือที่อยู่ใต้น้ำก็เริ่มขยับรัวคลึงติ่งเนื้อจนคนตัวอวบครางอื้ออึงในลำคอ ร่างกายนุ่มนิ่มบิดเร่าอยู่ใต้น้ำ สองแขนโอบรัดรอบคอหนาแน่น เธอจูบตอบเขาอย่างเงอะงะแต่เต็มไปด้วยความต้องการที่ถูกปลุกปั่นขึ้นมาอีกครั้ง พีรวิศถอนจูบออกช้าๆ สบตากับดวงตากลมโตที่ฉ่ำเยิ้ม "อ้าขาออกกว้างๆ สิคนดี พี่จะป้อนบุฟเฟต์รอบดึกให้แล้วนะ รับรองว่าอร่อยจนหนูต้องร้องขอชีวิต" น้ำอิงเม้มริมฝีปาก ยอมแยกเรียวขาอวบออกกว้างตามคำสั่ง เขาแทรกตัวเข้าไประหว่างหว่างขา จับท่อนเอ็นที่แข็งเต่งมุดเข้าที่ร่องอวบใต้น้ำ ถูไถส่วนหัวบานหยักไปมากับรอยแยกเพื่อเรียกน้ำย่อย "ซี๊ดดด พี่วิศ ขยี้ตรงนั้นทำไมเล่า มันเสียว ใส่เข้ามาเลยซี่" "ใจร้อนจังเลยนะ รัดควยผัวให้แน่นๆ ล่ะ" เขากดหน้าขาสวนกระแทกท่อนเนื้อเข้าไปในรูจนมิดลำโคน สวบ "อ๊ายยยยยย" น้ำอิงหวีดร้องลั่นระเบียง ร่างนุ่มนิ่มกระตุกเฮือก น้ำในอ่างกระฉอกอย่างแรง ความใหญ่ยาวที่มุดเข้ามาจนสุดทำเอาเธอจุกจนแ

ประตูรถตู้สไลด์เปิดออกเมื่อจอดเทียบหน้ามุขคฤหาสน์พีรวิศก้าวลงมายืนบนพื้น รอยยิ้มมุมปากปรากฏชัดเจนจนคนรอบข้างสังเกตได้ เขาหันกลับไปยื่นมือให้คนที่นั่งหน้างออยู่ในรถ "มาครับ จับมือพี่ไว้" "โอ๊ย พี่วิศจับดีๆ สิคะ อิงเจ็บขาอยู่นะ" น้ำอิงบ่นกระปอดกระแปด ค่อยๆ ก้าวลงจากรถตู้ ขาสองข้างสั่นพั่บจนแทบจะพยุงน้ำหนักตัวเองไม่อยู่ พีรวิศเห็นแบบนั้นก็สอดแขนเข้าไปรวบเอวนุ่มนิ่ม กึ่งเดินกึ่งประคองให้ก้าวตาม "ก็พี่บอกให้เธอนอนพักบนเครื่องดีๆ ก็ไม่เชื่อ มัวแต่ดูหนัง" "ยังจะมาโทษอิงอีก ต้นเหตุมันมาจากใครล่ะคะ ที่ทำให้อิงเดินแบบนี้" น้ำอิงถลึงตาใส่ "อ้าวๆ บอส นี่พาน้องสาวผมไปฮันนีมูน หรือพาไปออกรบที่ชายแดนมาเนี่ย สภาพดูไม่ได้เลย" แทนไทเดินล้วงกระเป๋ากางเกงยีนส์ลงมาตามบันไดหน้าประตูคฤหาสน์ พอเดินเข้ามาใกล้ คิ้วเข้มก็ขมวดเข้าหากันจนแทบจะผูกเป็นโบ "แล้วนั่นคอหรือแผนที่โลกวะไอ้อิง แดงเถือกเป็นจ้ำๆ ไปยันหลังหู บอส ถึงจะเป็นสามีภรรยากันแล้ว แต่บอสจะรังแกน้องผมจนช้ำไปทั้งตัวขนาดนี้ไม่ได้นะครับ" แทนไทโวยวายลั่น ชี้หน้าเจ้านายพ่วงตำแหน่งน้องเขยอย่างลืมตัว พีรวิศเลิกคิ้ว กระชับแขนที่กอดเอวน้ำอิงให