All Chapters of สามีนอกหัวใจ: Chapter 21 - Chapter 30

ปากร้อนประกบลงมาบนปากอิ่มที่เผยอรอรับ พราวระวีไม่ขัดขืน ใช้สองแขนคล้องคอเขาเอาไว้ เขย่งปลายเท้าขึ้น เพื่อจูบตอบเขาได้อย่างถนัดกล้าตะวันครางในลำคอ เมื่อเธอตอบสนองเขา ใบหน้าหล่อเหลาซุกไซ้ไปตามลำคอ พราวระวีหลับตาลง เมื่อถูกดันจนมาชิดกับกระจกใสที่มองเห็นวิวรอบทิศทาง เสื้อยืดตัวโคร่งถูกถอดออกทางศีรษะ กางเกงผ้าเนื้อนิ่มถูกรูดลงไปกองกับพื้น ตามด้วยชุดชั้นใน เมื่อคนตัวโตปลดเปลื้องมันออกมากล้าตะวันกลืนน้ำลายลงคอ มองร่างเปลือยเปล่าตรงหน้า เขาไม่รู้ว่าทำไมถึงได้คุมตัวเองไม่อยู่ พราวระวีทำเสน่ห์ใส่เขา ใช่ไหม เขาถึงอยากกินเธอทั้งวัน“คะ...คุณกล้า” เรียกชื่อเขาอย่างตกใจ เมื่อกล้าตะวันพลิกตัวเธอเข้าหากระจกบานใส ไอร้อนจากลมหายใจของเขา เป่ารดอยู่บริเวณลำคอขาวเนียน มือบางค้ำกระจกเอาไว้ แม้จะไม่ได้หันมามองแต่ก็รู้ว่าเขากำลังทำอะไร“พราว...คุณสวยจนผมอดใจไม่ไหว” เสียงแหบพร่ากระซิบชิดใบหู ร่างสูงคุกเข่าลงกับพื้น ยกขาเรียวขึ้นวางบนบ่า แล้วแทรกหน้าเข้าหาใจกลางความเป็นหญิง นึกขัดใจที่เห็นมันบวมช้ำ แต่ก็อดใจไว้ไม่ไหว เขาหนักมือกับเธอจริง ๆ ครั้งนี้จะเบามือให้มากที่สุด คิดเมื่อส่งปลายลิ้นไปทักทายดอกไม

“พราวครับ ตอนนี้คุณยังอยากหย่ากับผมไหม” กล้าตะวันถามเพื่อความแน่ใจ จะได้ตัดสินใจถูกว่าจะไปทางไหนต่อ เขารู้ว่าพราวระวีไม่ได้รังเกียจและเริ่มมีใจให้เขา เพียงแต่เธอยังไม่แน่ใจเท่านั้นเองพราวระวีวางแก้วกาแฟลงบนจานรอง ฝืนยิ้มให้เขา แม้หัวใจจะเจ็บปวดก็ตาม เธอเลือกอะไรได้ไหม เขายัดเยียด ทุกอย่างให้เธอ มาให้เธอตัดสินใจตอนนี้มันจะมีประโยชน์อะไร เธอแต่งงานกับกัณภัทร แต่เธอนอกกายและนอกใจเขา เพราะแน่ใจแล้วว่ารู้สึกอย่างไรกับคนที่อยู่ตรงหน้า ไม่ใช่เพราะเขาเหมือนกัณภัทร แต่เธอหวั่นไหวเพราะเขาเป็นเขา“ฉันรักกันต์”ด้วยนิสัยที่ไม่ยอมแพ้และเอาแต่ใจตัวเอง บวกกับความเสียใจที่อัดแน่นอยู่ในอกจึงพูดคำนี้ออกไป หย่ากับกล้าตะวัน อยู่รอฟังคำแก้ตัวจากกัณภัทร แล้วหลังจากนั้นเธอจะไปให้พ้นจากผู้ชายเฮงซวยสองคนนี้ คนหนึ่งทิ้งเธอในวันแต่งงาน ส่วนอีกคนกำลังจะทิ้งในวันที่เธอมีใจให้เขา เธอพยายามหนีมาตลอด เขาตามมาทำให้เธอหวั่นไหว เพื่อจะทิ้งเธอไปอย่างนั้นหรือ คงแก้แค้นที่เธอเคยพูดจาดูถูกเขาเอาไว้“พราว... คุณแน่ใจนะ” ถามเพื่อความแน่ใจ และแอบหวังว่าเธออาจจะเปลี่ยนใจ“ค่ะ” คำตอบที่หนักแน่น ทำให้กล้าตะว

“พราวผมขอโทษ ผมรักคุณนะ” ริมฝีปากบางบิดโค้ง เมื่อกัณภัทรเอ่ยคำว่ารักออกมา“คนรักกันเขาทำแบบนี้เหรอคะ เลิกเอาคำว่ารักมาหลอกฉันได้แล้ว ฉันไม่เชื่อคุณอีกแล้ว!”พราวระวีพูดใส่หน้ากัณภัทร พร้อมกับถอยหนีเมื่อ กัณภัทรก้าวเข้ามาหา กล้าตะวันเจ็บร้าวกับภาพที่เห็น และคิดว่าผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าเป็นแม่ของลูกก็ต้องเจ็บปวดเช่นกัน ตรงนี้คงไม่ใช่ที่ของเขา ร่างสูงเดินเข้าไปหาตวิษา เขาควรพาเธอออกไป แล้วปล่อยให้กัณภัทรกับพราวระวีเคลียร์กันตามลำพัง“จะไปไหนคะ” พราวระวีหันมาถาม เมื่อเห็นกล้าตะวันโอบไหล่ตวิษา ถ้าจำไม่ผิดเด็กคนนี้เคยเป็นนักศึกษาฝึกงาน ที่บริษัทของกัณภัทร ไม่คิดว่ากัณภัทรจะมีความสัมพันธ์กับเธอจนมีลูกด้วยกัน ตลอดเวลาที่คบกันกัณภัทรอยู่ในสายตาของเธอตลอด แต่ก็ยังพลาดจนได้ กัณภัทรเก่งมากที่หลอกเธอได้ จนนาทีสุดท้าย“พราวฟังผมก่อน เรื่องนี้ผมอธิบายได้” กัณภัทรขอร้อง ใจหายเมื่อเห็นสายตาที่พราวระวีมองมาที่เขา“กันต์คะ ที่ผ่านมาฉันอาจจะบกพร่องที่ไม่ยอมมีอะไร กับคุณ และนั่นคงเป็นเหตุผลให้คุณมีคนอื่น ฉันเข้าใจว่ามันคือเรื่องปกติของผู้ชาย แต่ถ้าถึงขนาดมีลูกด้วยกัน ฉันคงอภัย ให้คุณ

พราวระวีสะอื้นไห้จนตัวโยน ปิดมือถือแล้วโยนไปไว้ที่เบาะหลัง เมื่อกัณภัทรยังโทร. เข้ามาอย่างต่อเนื่อง เวลาที่เธอต้องการเขากลับไม่เห็นหัว ยังจะมีหน้าโทร. หาเธออีกหรือ ฟุบหน้าลงกับพวงมาลัยรถ เสียใจที่ถูกหักหลัง นาทีนี้เธอแน่ใจแล้วว่าความเสียใจที่เกิดขึ้นมันมาจากอะไร เธอไม่ได้เสียใจที่ จับได้ว่ากัณภัทรมีคนอื่น แต่เธอเสียใจที่กล้าตะวันทำร้ายจิตใจเธอ เขาพาผู้หญิงคนนั้นกับลูกไปด้วย เขาจะรับผิดชอบผู้หญิงคนนั้นกับลูกจริง ๆ เหรอ“ไอ้บ้า! ไอ้ซื่อบื้อ! เมียคุณอยู่ที่นี่ทั้งคน คุณจะรับคุณอื่นเป็นเมียจริง ๆ เหรอ ถ้าฉันท้องขึ้นมา ฉันจะหาพ่อที่ไหนให้ลูก ไอ้กล้า ไอ้ผู้ชายเฮงซวย!”ก่นด่ากล้าตะวันสารพัด หลายครั้งที่มีความ สัมพันธ์กันเธอไม่ได้กินยาคุม และเขาไม่เคยป้องกัน เธออาจจะท้องแล้วจริง ๆ ก็ได้มือบางลูบลงที่หน้าท้องตัวเอง ปาดน้ำตาออกจากหน้า กล้าตะวันต้องรับผิดชอบเรื่องนี้ ต่อให้หย่ากันแล้วก็ตาม แต่ลูกเธอก็ต้องมีพ่อ คนที่เธอรักคือเขา ไม่ใช่กัณภัทร“ถ้าฉันไม่มีความสุข คุณก็อย่าหวังว่าจะมี!”อาฆาตให้ชายหนุ่มแล้วขับรถออกไป ใครก็ไม่มีสิทธิ์ได้เขาทั้งนั้น เธอรักเขาก่อนเขาเป็นของเธอคนเดียว กัณภัทรก็แ

สองขีดสีแดงที่ปรากฏเด่นชัดอยู่ในที่ตรวจครรภ์ ทำให้พราวระวีต้องถอนหายใจออก คิดไม่ผิดจริง ๆ ประจำเดือนเธอเคลื่อนจึงซื้อที่ตรวจครรภ์มาตรวจ แล้วผลที่ได้ก็เป็นอย่างที่คิด เธอท้องจริง ๆ “ไม่ท้องสิแปลก”พูดกับตัวเองแล้วโยนที่ตรวจครรภ์ลงถังขยะ ตลอดเวลา ที่นอนกับกล้าตะวันเขาไม่เคยป้องกันสักครั้ง เธอเองก็ปล่อย เลยตามเลย ความรู้สึกตีกันจนวุ่นวายไปหมด ตื่นเต้นดีใจที่รู้ว่าอีกหนึ่งชีวิตกำลังจะลืมตาดูโลก แต่อีกใจก็กังวลและสับสน เพราะไม่รู้จะไปทางไหนดี กัณภัทรยังคงติดต่อเธอมาตลอด แต่เธอเลือกที่จะเมินเฉยและไม่พบเขาอีก ในขณะที่กล้าตะวัน ก็หายไปจากชีวิตเธอเช่นกัน เธอรู้ว่าเขายังไม่ได้กลับใต้ แต่เขาไม่เคยมาหาหรือสนใจไยดีเธอเลย“จะไปสนใจผู้ชายแบบนั้นทำไม ลูกคนเดียวแม่เลี้ยงได้”พูดกับคนที่อยู่ในท้องแล้วลูบมือไปมา ลูกคนเดียวเธอมีปัญญาเลี้ยง และคิดว่าเลี้ยงได้ดีโดยไม่ต้องพึ่งคนเป็นพ่อ ถ้าผู้ชายคนนั้นจะโง่ขนาดนั้น ก็ไม่ต้องมาสนใจเธอกับลูกอีก หย่ากันแล้วก็ทางใครทางมัน“เชิญอยู่กับลูกเมียคนอื่นต่อไปเถอะ ไม่ต้องมาสนใจฉันกับลูกหรอก” ตากลมโตจ้องมองหน้าจอมือถือ ที่มีรูปเขาอยู่ ในนั้น ไม่เพียง