Semua Bab สามีนอกหัวใจ: Bab 1 - Bab 10

48 Bab

บทที่ 1 เจ้าบ่าวสำรอง

ตาคู่คมมองร่างบอบบางในชุดไทยจักรพรรดิสีชมพูกลีบบัว ที่ก้าวลงมาจากชั้นบนด้วยความพอใจ พราวระวี กิติกรไพศาล ไฮโซตระกูลดังเข้าประตูวิวาห์กับกัณภัทร แฟนหนุ่มที่คบหาดูใจกันมายาวนานบรรยากาศภายในงานชื่นมื่นเต็มไปด้วยความสุข แต่ถ้า มีใครสังเกตจะเห็นว่า พ่อแม่ฝั่งเจ้าบ่าวมักจะมองหน้ากันบ่อย ๆ เพราะทั้งสองต่างรู้ดีว่าผู้ชายที่ใส่ชุดเจ้าบ่าวที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ไม่ใช่กัณภัทรกัณภัทรหายตัวไปตั้งแต่เมื่อสองวันก่อน กว่ากล้าตะวันจะยอมเข้าพิธีแต่งงานแทนน้อง ก็ทำเอาท่านทั้งสองแทบหัวใจวายตาย ต้องแก้สถานการณ์ไปก่อน เพราะทุกอย่างถูกเตรียมเอาไว้หมดแล้ว กล้าตะวันกับกัณภัทรเหมือนกันจนแยกไม่ออก จะมีก็แต่สีผิวเท่านั้นที่ต่างกันกล้าตะวันทำงานกลางแจ้ง ในขณะที่กัณภัทรดำรงตำแหน่งผู้บริหาร และทำงานในห้องแอร์เท่านั้น “ไปรับน้องสิกล้า” มารตรีกระซิบบอกลูกชายคนโตที่ยัง นั่งอยู่กับที่ ร่างสูงใหญ่ลุกขึ้นเดินตรงไปหาคนร่างบาง มองเธอด้วยสายตาว่างเปล่า วันนี้พราวระวีสวยมาก สวยจนเขาต้องแอบมองเธออยู่บ่อยครั้งมือหนายื่นไปข้างหน้า สวมแหวนเสร็จทุกอย่างก็จบ ที่เขายอมเล่นไปตามบทก็เพราะไม่อยากให้พ่อแม่เสียหน้า
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-29
Baca selengkapnya

บทที่ 2 ร่านนักใช่ไหม

กล้าตะวันปรายตามองคนที่นอนแผ่หลาบนเตียง ก่อนจะเดินเลยเข้าห้องน้ำไป คนของเขาหากัณภัทรไม่เจอ เดือดร้อนเขาต้องไปยืนเล่นละครอีกฉากใหญ่ ไหนจะงานเลี้ยงฉลองหลังแต่งงาน ที่เพื่อน ๆ พราวระวีเตรียมไว้อีก กว่าจะเลิก ก็ปาเข้าไปตีหนึ่ง และดูเถอะพราวระวีเมาไม่เป็นท่า เดือดร้อนเขาต้องพามาที่นี่ แทนที่เสร็จงานฉลองสมรส จะแยกย้าย ต่างคนต่างไปร่างสูงใหญ่เดินออกมาจากห้องน้ำ ในสภาพที่ใช้ผ้าขนหนูพันช่วงล่างมาหลวม ๆ เนื้อตัวมีหยดน้ำเกาะเต็มไปหมด เป็นเวลาเดียวกับที่คนบนเตียงโก่งคออาเจียนออกมา“อ้วก! อ้วก!”“ลุกไปอ้วกที่ห้องน้ำเดียวนี้เลยนะ!” ตะโกนด่าพร้อมกับพุ่งไปหา เมื่อพราวระวียังอาเจียนไม่หยุด“ยายบ้าเอ๊ย!” มือแกร่งจับลงที่แขนเรียว แล้วกระชากอย่างแรงจนคนบนเตียงลอยติดมือ แต่ดูเหมือนพราวระวีจะ ไม่มีสติเอาเสียเลย ชายหนุ่มถอนหายใจ แล้วลากเธอเข้าไปในห้องน้ำ เปิดน้ำใส่อ่างแล้วโยนพราวระวีลงไป “โอ๊ย!” คนเมาร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด เมื่อหัวกระแทกกับขอบอ่าง“ดี ตายได้ก็ดี” พูดจบก็จัดการกับเสื้อผ้าของเธอ “กันต์ กันต์ คุณจริง ๆ ด้วย” พราวระวีคล้องแขนลงที่คอแกร่ง พูดออกมาด้วยความดีใจ ตากลมโตมอ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-29
Baca selengkapnya

บทที่ 3 ลองของ

ริมฝีปากร้อนไล้เล็มไปตามแผ่นหลังขาวเนียน ไม่สนใจกับอาการขัดขืนของคนที่กอดตัวเองร้องไห้เลยสักนิด มือร้อนกอบกุมอยู่บนหน้าอกอวบใหญ่ พราวระวีเบี่ยงหลบ แล้วหันหน้ากลับมาเผชิญกับเขา มือบางผลักลงที่อกหนา ถอยหนีแต่ถูกกล้าตะวันกดลงกับที่นอน “ปล่อย!” ตากลมโตมองเขาอย่างเกลียดชัง ความแค้น ก่อตัวในหัวใจ รู้ก็รู้ว่าเธอเมาแต่เขายังรังแกเธอได้ลงคอ“เมื่อคืนไม่เห็นพูดแบบนี้” คำพูดของชายหนุ่มทำให้น้ำตาคนใต้ร่างไหลลงมาเป็นทาง“คุณก็รู้ว่าฉันเมา คุณรังแกฉันทำไม ปล่อย! ฉันเกลียดคุณ”“ไม่เอาน่าที่รัก เมื่อคืนคุณยังบอกรักผมอยู่เลย”“คุณกล้า คุณก็รู้ว่าเพราะอะไรฉันถึงพูดแบบนั้น คุณเหมือนกันต์ ฉันคิดว่าคุณเป็นกันต์ ฉันถึงบอกรักคุณ คุณมันน่ารังเกียจที่สุด รู้ทั้งรู้ว่าฉันไม่มีสติแต่คุณก็ยังทำ ฉันเกลียดคุณ!” คำพูดของหญิงสาวทำให้กล้าตะวันสะใจที่สุด อย่างน้อยเขาก็ทำลายเธอไปแล้ว และเขาก็เป็นผู้ชายคนแรกของเธอด้วย ใครจะคิดว่าผู้หญิงที่กร้านโลกอย่างพราวระวีจะมีสิ่งนี้หลงเหลืออยู่“ปล่อย!”“คุณคงลืมไปแล้วสินะ ว่าผมเป็นผัวที่ถูกต้องตาม กฎหมายของคุณ”“เลิกพูดเรื่องนี้เสียที มันก็แค่การแสดง คุณเข้าพิธีแต่งงานแท
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-29
Baca selengkapnya

บทที่ 4 เงาในตา

ไม่อยากทำให้คนที่บ้านสงสัย พราวระวีจึงย้ายมาอยู่ที่บ้านของกล้าตะวัน เพราะทุกคนต่างคิดว่าคนที่เธอแต่งงานด้วยคือกัณภัทร หญิงสาวจึงต้องเล่นไปตามบท จากที่ตั้งใจว่า จะให้กัณภัทรย้ายไปอยู่บ้านเธอตามที่ตกลงกันไว้ตั้งแต่แรก แต่เมื่อคนที่เธอแต่งงานด้วยคือกล้าตะวัน จึงไม่อยากให้เขาไปวุ่นวายที่บ้าน เพราะกลัวพ่อกับแม่จะจับได้ กล้าตะวันกับ กัณภัทรนิสัยต่างกัน “กลับมากันแล้วเหรอลูก เป็นไงบ้างจ๊ะหนูพราว พี่กล้า ทำอะไรให้หนูพราวไม่พอใจหรือเปล่า” มารตรีถามลูกสะใภ้ แล้วต้องตกใจเมื่อเห็นสภาพของเธอ เนื้อตัวส่วนที่โผล่พ้นเสื้อผ้าออกมามีแต่รอยเขียวช้ำ ทั้งรอยฟัน รอยนิ้วมือ และถ้าดูไม่ผิดรอยแดงตามลำคอนั่นน่าจะเป็นรอยดูด พราวระวีหลบตา จากสภาพที่เห็นมารตรีคงเดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้น“กล้า!” หันไปตวาดลูกชาย ที่ยืนทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้อยู่ ข้างหลังหญิงสาว“อะไรกันคุณเสียงดังลั่นบ้านเลย กลับกันมาแล้วเหรอ...กล้า! หนูพราว!” อนันต์ก็ตกใจไม่แพ้มารตรี เมื่อเห็นสภาพของลูกชายกับลูกสะใภ้“ขอตัวนะครับ ไปคุณ ห้องผมอยู่ทางโน้น” พูดจบก็กอดเอวคนตัวเล็ก แล้วทำท่าจะลากเธอออกไป แต่พราวระวีขืนตัวเอาไว้ แ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-29
Baca selengkapnya

บทที่ 5 คนเอาแต่ใจ

บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยความอึดอัด เมื่อพราวระวีต้องลงมาทานข้าวเย็นพร้อมกัน อนันต์นั่งหัวโต๊ะ มารตรีนั่งทางขวามือ กล้าตะวันนั่งทางซ้าย พราวระวีนั่งข้าง คุณมารตรี เท่ากับว่าเธอต้องนั่งตรงข้ามกับเขา หลายครั้งที่ตากลมโตกับตาคมเข้มสบกันและเป็นพราวระวีที่เป็นฝ่ายหลบ เพราะสู้กับสายตาของเขาไม่ไหว ไม่เพียงแค่ใบหน้า เนื้อตัวของเธอก็ร้อนไปหมด เมื่อนึกถึงเรื่องที่ทำร่วมกันบนเตียง เธอกับเขาก็ไม่ต่างจากคนแปลกหน้า พยายามจะไม่นึกถึงแต่ก็อดไม่ได้“กล้าแบ่งกุ้งให้น้องบ้างสิลูก กินคนเดียวเลย” มารตรีพูดกับลูกชาย แล้วหันมาหาลูกสะใภ้ “กุ้งทอดกระเทียมจ้ะหนูพราว พี่กล้าเขาชอบมาก ดูสิ กินไม่แบ่งใครเลย” พราวระวีกลืนน้ำลายลงคอ เมื่อแม่สามี ชวนคุย “ขอบคุณค่ะ” เอ่ยขอบคุณเมื่อกุ้งตัวโตลอยมาตกในจาน ต้องเรียกว่าโยนถึงจะถูก เพราะเธอเห็นกล้าตะวันใช้ช้อนงัดมันใส่จานของเธอ“กล้าลูก!” มารตรีหันมาดุลูกชาย เมื่อเห็นการกระทำ ของเขา“กล้าจะกลับใต้วันไหน ถ้าไม่มีงานด่วนพ่ออยากให้อยู่ต่ออีกสักหน่อย” อนันต์ชวนคุยเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศที่ตึงเครียดขึ้นทุกขณะ พราวระวีลอบมองหน้าชายหนุ่ม ที่เธอไม่ค่อยได้เห็นห
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-29
Baca selengkapnya

บทที่ 6 ผมเป็นผัวคนแรกของคุณ

ปัง!กล้าตะวันใช้เท้าเปิดประตู และก็ใช้เท้าปิดมันอย่างแรง โยนคนในอ้อมแขนลงบนเตียงกว้าง แล้วตามขึ้นไปทาบทับ จับแขนของพราวระวีไปขึงไว้บนศีรษะ มืออีกข้างบีบขยำลงบนอกอวบ ไม่สนใจคนที่กำลังกรีดร้อง และดิ้นหนีอย่างเอาเป็นเอาตายเลยสักนิด พราวระวีเบี่ยงหน้าหลบ เมื่อกล้าตะวันก้มลง มาหา “ปล่อยนะคุณกล้า คุณจะทำอะไร!”“ขนาดนี้แล้วยังต้องให้บอกอีกเหรอ ทำเป็นไม่เคยไปได้”พูดจบก็เปิดลิ้นชักหัวเตียงคลิก! พราวระวีตกใจจนแทบสิ้นสติ เมื่อวัตถุเย็นเฉียบสัมผัส ลงมาที่แขน และต้องตกใจมากไปอีก เมื่อเขาเอามันไปยึดไว้กับหัวเตียง“คุณกล้า!” กรีดร้องเมื่อรู้ว่าสิ่งนั้นคือกุญแจมือ ตากลมโตมองเขาอย่างตื่นตะลึง ยกเท้าขึ้นมาเตะถีบ เมื่อกล้าตะวันล็อกเธอติดไว้กับเตียง เขาต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ“คุณกล้า! คุณจะบ้าเหรอ ปล่อยฉันนะ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้!”ความกลัวเข้าเกาะกุมหัวใจ เมื่อกล้าตะวันถอดเสื้อยืดออกทางศีรษะ ตามด้วยกางเกงที่ใส่อยู่บ้าน ความเป็นชายดีดตัวขึ้นมาทักทาย เมื่อเขารูดกางเกงชั้นในออก แล้วปามันไปให้พ้นทาง เห็นจนนับครั้งไม่ถ้วน แต่ก็ยังไม่คุ้นเคยกับมันและไม่คิดว่าเขาจะกล้าทำกับเธอถึงเพียงนี้ “ทำแบบนี้คุณ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-29
Baca selengkapnya

บทที่ 7 จับไข้

พราวระวีรู้สึกตัวเมื่อไอเย็นจากผ้าขนหนูผืนนุ่มสัมผัสลงมาบนผิวกาย เจ็บร้าวจนขยับตัวไม่ไหว โดยเฉพาะศีรษะ เปลือกตาหนักจนลืมไม่ขึ้น พยายามปัดป้อง เมื่อผ้าผืนนุ่มเลื่อนต่ำลงไปตามหน้าท้องแบนราบ แล้วไปหยุดที่ใจกลางความเป็นหญิง มือหยาบกร้านจับขาเรียวแยกออกจากกัน ใช้ผ้าหมาด เช็ดคราบน้ำรักที่เปรอะเปื้อนตามโคนขา พราวระวีหนีบขาเข้าหากัน น้ำตาไหลลงมาเป็นสาย เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมา กล้าตะวันรังแกเธออีกแล้ว และครั้งนี้เขาก็ไม่ได้ป้องกันอีก ตามเคย“ปล่อย...” เสียงที่หลุดออกมาเบาเหมือนเสียงกระซิบ มือบางปัดมือหนาออก เมื่อกล้าตะวันวางฝ่ามือลงบนหน้าผากของเธอ ใบหน้าหล่อเหลาส่ายไปมา เมื่อฝ่ามือสัมผัสกับความร้อน ร่างสูงขยับลงจากเตียง หยิบยาแก้ไข้ในกล่องปฐมพยาบาล แล้วเดินกลับมาที่เตียงกว้าง “พราวลุกขึ้นมากินยาก่อน คุณมีไข้”ไม่มีเสียงตอบจากคนที่นอนหลับตาอยู่บนเตียง มีเพียงน้ำตาที่ไหลลงมาเป็นสาย ตายไปได้ก็ดีเพราะตอนนี้เธอไม่เหลืออะไรอีกแล้ว กล้าตะวันทำเหมือนเธอไม่ใช่คน ครั้งแรกพอเข้าใจได้ว่าเธอเมา ครั้งที่สองเพราะอารมณ์พาไป แต่ครั้งนี้เธอมีสติดีและพยายามขัดขืน แต่เขาก็ยัดเยียดสิ่งนี้ให้เธอ “พร
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-29
Baca selengkapnya

บทที่ 8 เห็นหน้าแล้วกินข้าวไม่ลง

“แป๋วขึ้นไปดูหนูพราวสิ ป่านนี้แล้วยังไม่ลงมาอีก ไม่สบายหรือเปล่า” มารตรีสั่งเด็กรับใช้ เมื่อไม่เห็นพราวระวี ลงมาทานอาหารเช้า“เลยไปดูคุณกล้าด้วยนะ ยังไม่ลงมาเหมือนกัน” อนันต์ สั่งเด็กรับใช้ เพราะลูกชายก็ยังไม่ลงมาเช่นกัน“ติดต่อกันต์ได้ยังคะ” ถามสามีเพราะเป็นห่วงลูกชาย คนเล็ก“ฉันกับหนูพราวก็ยังติดต่อไม่ได้ คุณจะเข้าบริษัทเหรอคะ” ตอบแล้วถามกลับเมื่อเห็นการแต่งกายของสามี “อืม...กันต์ไม่อยู่คงวุ่นวาย ผมว่าจะไปดูเสียหน่อย เผื่อมีเรื่องด่วน”“ให้กล้าอยู่ช่วยก่อนไหมคะ ทางโน้นไม่มีอะไรน่าห่วง พี่ภาคก็กลับมาแล้ว อีกหน่อยกล้าคงกลับมาช่วยงานคุณอีกแรง”“ผมจะลองพูดกับลูกแล้วกัน ว่าแต่ทำไมป่านนี้ยังไม่ลง มาอีก”“แป๋วมาพอดีเลยค่ะ ว่าไงแป๋วทำไมหนูพราวยังไม่ลงมาอีก” มารตรีถามเด็กรับใช้ที่เดินหน้าตาตื่นลงมา“คุณพราวไม่ได้อยู่ในห้องค่ะ เอ่อ...คือ” เมื่อเห็นท่าทางของเด็กรับใช้ อนันต์กับมารตรีก็มองหน้ากัน “อย่าบอกนะว่า กล้ากับหนูพราว...”“ค่ะ คุณกล้าให้ลงมาบอกว่าคุณพราวไม่สบาย ให้หนูยกอาหารเช้าขึ้นไปข้างบนค่ะ”“ตายแล้ว! เกิดอะไรขึ้นคะคุณ ทำไมหนูพราวถึงไปอยู่ในห้องของกล้าได้”“ไม่แปลกหร
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-29
Baca selengkapnya

บทที่ 9 ไม่อาจเปลี่ยนใจ

“หนูพราวเป็นยังไงบ้าง” คำถามของบิดาทำให้คนที่กำลังนั่งทอดอารมณ์หันมามอง อนันต์นั่งลงที่เก้าอี้ว่างข้าง ๆ ลูกชาย แล้วรับแก้วเหล้าที่ลูกส่งให้มาจิบ ตาอ่อนแสงมองหน้าลูกชายคนโต นานแค่ไหนแล้วที่เขาไม่ได้นั่งดื่มกับลูก“ดีขึ้นแล้วครับ เช็ดตัวให้กินยา หลับผมก็ลงมานี่แหละ แม่ว่าไงบ้างพ่อ”“แรก ๆ ก็โวยวาย จะไปดูแลหนูพราวเอง พ่อก็ห้ามไว้ แล้วยังไงล่ะ หนูพราวไปหาที่ห้องหรือแกมาลากเธอไป” อนันต์ถามแกมหยอกตามประสาผู้ชายด้วยกัน“ต้องเรียกว่าอุ้มถึงจะถูก” กล้าตะวันตอบแล้วยกแก้วเหล้าขึ้นจิบ“ถามจริง ๆ นะกล้า แกคิดยังไงกับหนูพราว พูดมาเถอะพ่อยินดีรับฟัง”“ไม่รู้สิพ่อ ก็พ่อกับแม่ไม่ใช่เหรอที่บังคับให้ผมแต่งงาน”โยนความผิดให้พ่อ เพราะไม่อยากยอมรับหัวใจตัวเอง“พูดเหมือนฉันกับแม่บังคับแกได้ กล้ารักหนูพราวใช่ไหม”คำถามของอนันต์ทำให้มือที่กำลังยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มชะงัก“พ่อคิดว่าเรื่องระหว่างผมกับพราวระวี เกิดขึ้นเพราะความรู้สึกของคู่แฝดเหรอ”“เปล่า พ่อเลี้ยงแกสองคนมากับมือ พ่อรู้ว่าแกกับกันต์ ไม่เหมือนแฝดคู่อื่น ๆ แกสองคนชอบไม่เหมือนกัน กันต์ชอบ สีขาว แต่แกชอบสีดำ” อนันต์หยุดคำพูดไว้แค่นั้น ยกแก้
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-29
Baca selengkapnya

บทที่ 10 ส่งท้าย

“มานี่เลยไอ้ตัวดี ไปทำท่าไหน! หนูพราวถึงหอบผ้า กลับบ้านตั้งแต่เช้ามืด”“โอ๊ย เจ็บนะแม่!” ทันทีที่ก้าวลงมาชั้นล่าง มารตรีก็ทุบตีลูกชายคนโตไม่ยั้ง กล้าตะวันเบี่ยงหลบเมื่อแม่ลงน้ำหนักมือ ไม่เบาเลย“ค่อย ๆ คุยกันสิคุณ” อนันต์บอกพร้อมกับส่ายหัวเมื่อเห็นภรรยาวิ่งไล่ตีลูกเหมือนเด็ก ๆ“พูดดีด้วยได้ที่ไหนคะ ดูกล้าทำสิ ไปทำท่าไหนฮึ! หนูพราวถึงร้องไห้กลับบ้าน”“ก็ทำทุกท่าแหละแม่”“ไอ้กล้า!”ผลัวะ ผลัวะ ผลัวะ“โอ๊ยแม่! พ่อช่วยด้วย!”“ไอ้ลูกลามก ไปทำแบบนั้นกับหนูพราวได้ยังไง น้องแต่งงานกับกันต์ ไม่ได้แต่งกับแกนะ”“แต่คนที่นั่งฟังพระสวดจนเป็นตะคริว คนที่สวมแหวนแต่งงาน คนที่เข้าหอกับเธอคือผมนะแม่”“กล้าก็รู้ว่าแม่ให้กล้าช่วยแก้หน้าให้ เพราะไม่อยากให้ หนูพราวอับอาย” มารตรีบอกเหตุผล“แต่ผมได้เธอเป็นเมียแล้วนะแม่”“แล้วน้องเต็มใจหรือเปล่า”“เต็มไม่เต็มไม่รู้ แม่เตรียมตัวเลี้ยงหลานเถอะ เมื่อคืนก็ไม่ได้กินยาคุม ท้องแล้วมั้ง”“กล้า! พูดอะไรออกมา กล้ารังแกน้องได้ยังไง มิน่า หนูพราวถึงได้ไปไม่ลา กล้านะกล้า... โตแล้วนะลูก ทำไมทำแบบนี้” ท้ายประโยคมารตรีพูดออกมาด้วยความเหนื่อยใจ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-29
Baca selengkapnya
Sebelumnya
12345
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status