Library

Search

Home / Romance / ANG KINADENA KONG PUSO: MY CUPID BABY / Chapter 11 - Chapter 20

All Chapters of ANG KINADENA KONG PUSO: MY CUPID BABY: Chapter 11 - Chapter 20

52 Chapters

Chapter 11

Chapter 11 "Althea, don't do this to me." Nanginginig ang boses ni Lorenzo habang nakatingin sa akin. Sa unang pagkakataon, wala na ang imahe ng makapangyarihang negosyante. Ang nasa harapan ko ngayon ay isang lalaking desperadong kumakapit sa natitira niyang pag-asa. "I'm your father." Napatawa ako. Isang maikling tawa. Ngunit puno ng pait. "Correction, Mr. Lorenzo Santos." Napatigil siya. Maging ang mga taong nasa paligid namin ay napatingin sa akin. Mabagal akong tumango. Parang ngayon ko lang lubos na nakita ang isang bagay na buong buhay kong hindi pinansin. "Oo nga pala." Mapait akong ngumiti. "Bakit ngayon ko lang napansin na magkaiba ang apelyido natin?" Nanlaki ang kanyang mga mata. "Althea..." Hindi ko siya pinatapos. "Nakasunod pala ako sa apelyido ng aking ina." Mahigpit kong hinawakan ang mikropono. "At hindi sa iyo." Tahimik ang buong bulwagan. Walang kahit sinong nagsalita. Lahat ay nakikinig. Lahat ay naghihintay. At

Chapter 12

Chapter 12 Cyrus POV Five years. Limang taon na ang lumipas. Limang taon na rin mula nang mawala si Althea sa buhay ko. At limang taon na rin akong naghahanap ng sagot sa tanong na hanggang ngayon ay hindi ko pa rin masagot. Nasaan na siya? Tahimik akong nakaupo sa aking opisina habang nakatanaw sa malaking bintana. Sa labas ay abala ang buong siyudad. Ngunit sa loob ng limang taon at parang tumigil ang oras para sa akin. Marami nang nagbago. Lumawak ang negosyo. Dumami ang pera. Mas naging matagumpay ako. Ngunit wala ni isa sa mga iyon ang nakapagpuno sa puwang na iniwan ni Althea. Maging ang mga pribadong imbestigador na kinuha ko noon ay wala ring nahanap. Parang naglaho siya sa mundo. Parang ayaw niyang matagpuan at marahil ay tama lang iyon. Dahil sa mata niya, ako ang lalaking nagtaksil sa kanya. Biglang bumukas ang pinto ng opisina at agad kong narinig ang boses na ayaw na ayaw kong marinig. "Cy." Napakuyom agad ang kamao ko. Hindi ko na kailangang lumingon. Kilalan

Chapter 13

Chapter 13"B-Boss...!"Naputol ang pag-iisip ko nang marinig ang nanginginig na boses ng sekretarya ko mula sa pintuan.Mabagal akong lumingon.Halatang kinakabahan siya habang nakatingin sa mga basag na salamin na nagkalat sa sahig.Hindi ko siya masisisi.Hindi naman madalas na makita nila akong mawalan ng kontrol."S-Some of the clients want to talk to you about the project."Utal niyang sabi.Sandali ko siyang tinitigan bago ako tumango.Wala akong ganang makipag-usap kahit kanino.Pero hindi pwedeng huminto ang negosyo dahil lang sa magulo ang buhay ko.Mabagal kong sininyasan siya."Hmm."Agad siyang tumuwid."At tumawag ka ng maglilinis ng bubog."Napatingin siya sa sahig."Y-Yes, Boss."Hindi na siya nag-aksaya pa ng oras at mabilis na lumabas ng opisina.Muli akong naiwan mag-isa.Napabuntong-hininga ako.Pagkatapos ay inayos ang aking suit at kurbata.Kahit gaano kagulo ang isip ko...Kailangan ko pa ring maging propesyonal.Ganito naman palagi.Sa harap ng ibang tao, ako s

Chapter 14

Chapter 14 Mabilis na lumipas ang mga araw at ngayon ay narito na ako sa VIP lounge ng airport kasama ang aking sekretarya. Tahimik akong nakaupo habang hawak ang boarding pass. Ilang beses ko nang sinilip ang relo ko lalong ilang beses ko na ring tiningnan ang impormasyon tungkol sa business summit at sa bawat minutong lumilipas ay mas lalo akong kinakabahan. Isang bagay na hindi ko naramdaman kahit noong una akong humarap sa daan-daang investors. "Boss." Napatingin ako sa sekretarya ko. "Okay lang po ba kayo?" Napakunot-noo ako. "Bakit mo naman natanong?" Napakamot siya sa ulo. "Medyo hindi po kasi kayo mapakali." Napabuntong-hininga ako dahil mukhang halata pala. "May iniisip lang." Tumango siya, ngunit halatang alam niyang hindi iyon simpleng pag-iisip lamang at hindi rin naman siya mali. Limang taon kong hinintay ang pagkakataong ito. Limang taon kong hinanap ang babaeng akala ko ay hindi ko na muling makikita at ngayon ay ilang oras na lamang ang pagitan namin.

Chapter 15

Chapter 15 Isang oras lamang ang lumipas at ligtas nang lumapag ang eroplano. Nang tuluyan kaming makababa ay agad kong naramdaman ang mainit na hangin na sumalubong sa amin. Narito na kami sa Airport ng Cebu. Ang lugar kung saan gaganapin ang isa sa pinakamalaking business summits ngayong taon. At marahil ay ang lugar kung saan muli kong makikita si Althea. "Boss, nandito na po ang susundo sa atin." Napalingon ako sa aking sekretarya na si Mark. May isang lalaking nakasuot ng itim na suit ang papalapit sa amin. "Good afternoon, Mr. Del Monte." Magalang nitong bati. "I'm from the summit committee." Tumango ako bilang tugon. "Your transportation is ready." Hindi na kami nagtagal pa at sumakay agad sa isang luxury van na nakahanda para sa mga VIP guests. Habang binabaybay namin ang kalsada ng Cebu ay tahimik lamang akong nakatanaw sa labas ng bintana. Maraming bagay ang nagbago sa loob ng limang taon. Pero ang pakiramdam ko nga6ay ay kaba at pananabik. "Boss." Napa

Chapter 16

Chapter 16 "Let's go." Sambit ko kay Mark habang papasok kami sa elevator. Agad naman siyang tumango at pinindot ang button papunta sa conference floor kung saan gaganapin ang registration para sa summit. Tahimik ang biyahe namin paakyat. Ngunit ang isip ko ay hindi. Paulit-ulit na bumabalik sa akin ang nangyari kanina sa lobby. Ang batang lalaki. Ang paraan ng pagsasalita nito. At ang kakaibang pakiramdam na hindi ko maipaliwanag. Napailing ako dahil marahil ay dahil matagal na akong walang gaanong nakakasalamuhang bata. O baka naman masyado lang akong maraming iniisip. Pagkabukas ng elevator ay agad kaming sinalubong ng mga tauhan ng summit. "Welcome, Mr. Del Monte." Magalang nilang bati. Tumango lamang ako. Sanay na ako sa ganitong mga event. Ngunit ngayon ay iba. Sa bawat hakbang ko ay mas lalo akong lumalapit sa taong limang taon kong hinanap. Makalipas ang ilang minuto ay natapos na namin ang registration. Nasa conference hall na kami ngayon. Malawak ang lugar. Punong

Chapter 17

Chapter 17 Akala ko ay tuluyan nang umalis ang bata kasama ang hotel staff. Kaya bumalik na ako sa pagkain ng almusal. Ngunit ilang segundo lamang ang lumipas ay may naramdaman akong marahang pagkalabit sa aking kamay. Napalingon agad ako. At hindi nga ako nagkamali. Ang batang lalaki na naman. Nakatingala siya sa akin habang nakangiti. Parang may napakahalaga siyang sasabihin. "Mister!" Napataas ang isang kilay ko. "Yes?" Bahagya siyang lumapit. At saka bumulong na parang may malaking sikreto. "Can I have your number?" Napakurap ako. Maging si Mark ay halos mabitawan ang hawak niyang kutsara. "Oh?" Napangiti ako. "And why do you want my number, little one?" Lalong lumawak ang kanyang ngiti. At ang sumunod niyang sinabi ay halos ikabulunan ko. "Because I want to ask if you're single." Nanlaki ang mga mata ko. "What?" Tumango siya nang masigla. "My mommy is single too!" Tahimik sobrang tahimik, parang huminto ang buong restaurant sa narinig ko. Samantalang si Mark naman

Chapter 18

Chapter 18At nang makita ko siya. Parang tumigil ang mundo ko. Nawala ang ingay ng buong bulwagan. Nawala ang mga taong nakapaligid sa akin. Siya lamang ang nakita ko.Ngunit hindi na siya ang Altheang nakilala ko limang taon na ang nakalipas. Ang babaeng nakatayo ngayon sa entablado ay puno ng kumpiyansa.Elegante. Makapangyarihan. At higit sa lahat ay parang napakalayo na niya sa akin. Nakasuot siya ng mamahaling business suit na lalo lamang nagbigay-diin sa kanyang presensya.Maayos na nakataas ang kanyang buhok.At bawat hakbang niya ay tila may kasamang awtoridad.Hindi ko maipaliwanag.Pero pakiramdam ko ay lalo siyang gumanda.Mas matured. Mas matatag. At mas mahirap abutin. Napangiti siya sa mga tao. At agad na umalingawngaw ang malakas na palakpakan.Samantalang ako ay tahimik lamang na nakatitig.Hindi ko alam kung ilang beses ko siyang naisip sa loob ng limang taon. Hindi ko alam kung ilang beses kong inisip kung ano ang itsura niya ngayon. Pero wala sa mga iyon ang nakapa

Chapter 19

Chapter 19 "I think it's too late." Tahimik kong bulong sa sarili habang nakatingin kay Althea sa entablado. Patuloy pa rin ang palakpakan ng mga tao. Patuloy pa rin siyang ngumingiti. At sa unang pagkakataon matapos ang limang taon... Pakiramdam ko ay nakuha ko na ang sagot na matagal ko nang hinahanap. Masaya siya. At marahil... Hindi na niya ako kailangan. Napabuntong-hininga ako. Masakit. Sobrang sakit. Ngunit kung may isang bagay na natutunan ko sa pagkawala niya, iyon ay ang tanggapin na hindi lahat ng mahal mo ay para sa iyo. "Mark." Napalingon ang sekretarya ko. "Boss?" Mabagal akong tumayo mula sa aking upuan. "Mauna na ako." Nagulat siya. "Po?" "Ikaw na ang bahala rito." Napakunot ang noo niya. "Pero Boss, hindi pa po tapos ang event." Pinilit kong ngumiti. At nagsinungaling. "Bigla akong sumama ang pakiramdam." Nag-aalala siyang tumayo. "Kailangan po ba nating tumawag ng doktor?" Napailing ako. "No." Hinawakan ko ang aking coat. "I need rest.

Chapter 20

Chapter 20 Althea POV "Bestie, ano? Ready ka na ba?" Napalingon ako kay Joan habang magkasabay kaming naglalakad sa mahabang hallway ng hotel. Nakasuot siya ng eleganteng navy-blue dress habang hawak ang tablet na naglalaman ng schedule ng buong event. Napangiti ako nang bahagya. "Yeah. I'm ready." Tumango siya. Ngunit halata sa kanyang mga mata na tila may gusto pa siyang sabihin. At alam ko na agad kung ano iyon. "O baka may ibang dahilan kung bakit ka kinakabahan?" Panunukso niya. Napataas ako ng kilay. "Hmm?" "Don't act innocent." Napatawa siya. "Althea Monteverde, kilalang-kilala na kita." Napailing ako. "Business summit ito, Joan." "At?" "At wala akong panahon para sa kung anu-anong iniisip mo." Mas lalo lamang lumawak ang kanyang ngiti. Pero hindi na siya nagsalita. Marahil ay alam niyang hindi rin niya ako mapipilit. Tahimik kaming nagpatuloy sa paglalakad. Habang papalapit sa malaking bulwagan kung saan gaganapin ang event. Maraming tao ang bumabati

PREV

NEXT

SCAN CODE TO READ ON APP

DMCA.com Protection Status