Library

Search

Home / Romance / Ang mga lalaki sa buhay ni Alexandra / Chapter 151 - Chapter 160

All Chapters of Ang mga lalaki sa buhay ni Alexandra : Chapter 151 - Chapter 160

255 Chapters

pag amin

EDWARD’S POV Ang lakas ng ulan. Tumaas agad ang tubig sa kalsada, at bawat kulog ay tila yumayanig sa buong paligid. Halos wala na akong makita sa daan sa tindi ng buhos. "Shit!" mariing bulong ko habang mahigpit na hinawakan ang manibela. Lumingon ako sa kanya, puno ng pag-aalala. "Hindi na tayo makakalusot, Alexandra. Sobrang bilis ng pagtaas ng tubig. Delikado na." "Naku… pasensya ka na talaga. Dapat pala hindi na ako sumama. Naabala pa kita," mahina niyang sagot, halos pabulong na lang, puno ng hiya at panghihinayang. "Hindi. Ang ibig kong sabihin… stranded tayo ngayon. Tawagan mo na lang si Xian. Baka nag-aalala na iyon sa 'yo." Umiling siya agad. Tinitigan niya ako nang diretso sa mga mata—may kakaibang ningning, tila may luhang pilit na pinipigilan. "Hindi. Ayoko muna siyang isipin. Ngayong tayong dalawa lang… hayaan mo na lang muna tayo. Just us. Even for a little while." Pinatay ko ang makina. Sa isang iglap, tanging tunog ng ulan sa bubong na lang ang naririnig. At a

S*X on phone

Nang huminto na ang ulan, magkahiwalay silang umalis sa lugar na iyon. Bawat isa ay may dalang lihim na tila mabigat na swkreto. isang halik, isang pag-amin, at damdaming alam nilang bawal. Pagdating ni Alexandra sa tapat ng mansyon, sinalubong siya agad ni Xian. Halata sa mukha nito ang pag-aalala at halong inis. Kanina pa siya naghihintay, paulit-ulit na tumatawag at nagtatanong kung nasaan siya. "Bakit ngayon ka lang?" tanong ni Xian, diretsong tumitig sa kanya. "Paano ka nakauwi? kanina pa ako nag-aalala. Wala daw kayo sa opisina maghapon." Napalunok si Alexandra. Pilit niyang iniwas ang tingin, takot na mabasa nito ang totoo sa kanyang mga mata. "I cannot let him know. He must never find out." sa isip-isip niya. "Naghiwalay na kami agad," kasinungalingang sagot niya, pilit na pinapanatili ang kalmadong boses. "Nakita kong humihina na ang ulan kaya nag-commute na lang ako. Pasensya ka na… nawalan kasi ako ng signal kanina kaya hindi ako nakapag-reply." Napakunot ang n

nakaw na sandali

EDWARD’S POV Every word, every whisper, every little thing she said… it burned through me. Parang apoy na kumalat sa bawat ugat ko, at ang tanging hangad ko lamang… ay ang maangkin siya nang buo ngayong gabi.biglang nabuo sa isip ko ang isang plano. Simple ngunit tiyak na gagana.Lasingin si Xian. I’ll get him drunk. So drunk he won’t remember a thing. And then… I’ll have her all to myself. Uminom kami nang uminom. Paulit-ulit kong pinupunan ang baso ni Xian, habang sa bawat lagok niya, lalong sumasariwa sa isip ko ang boses ni Alexandra kanina—yung boses niyang malambing, may halong panunukso, habang sinasabi niyang hubad siya sa ilalim ng tubig at naghihintay sa akin. Parang apoy na kumakalat sa buong pagkatao ko ang bawat salita niya. Hindi na ako mapakali. Ang tanging nasa isip ko… makapunta sa kanya. "Man, you can really keep up," sabi ni Xian habang tumatawa, unti-unti nang bumibigat ang dila. "I never took you for such a heavy drinker, Edward." Pilit akong ngumiti. "hi

Pinagod

ALEXANDRA’S POV Nang humiwalay na kami sa isa’t isa, habang magkayakap pa rin sa madilim na kwarto… hindi ko mapigilan ang ngiting gumuhit sa aking labi. We got away with it. Hindi kami nahuli. Nandoon pa si Xian sa loob ng kwarto, walang kaalam-alam. At si Edward… pagkatapos ng gabing ito… uuwi siyang pagod na pagod—walang lakas para sa kanyang asawa. Chesca may have him beside her in bed… but tonight, I was the one who truly had him. I was the one who made him mine. I won this night. Kinaumagahan, bumungad sa akin ang mukha ni Xian na halatang hirap na hirap bumangon. Namumutla siya, hawak-hawak ang ulo. "Ang sakit ng ulo ko…" reklamo niya habang dahan-dahang bumangon. "Hindi yata ako makakapasok ngayon. Pakiusap lang… be nice to Edward today. Mabait naman siya sa atin, nakita mo na ‘di? Hinatid pa ako kahapon nang maayos. Huwag mo naman siyang sungitan, please?" Tumingin ako sa kanya at pilit na ngumiti. "Sige. Susubukan kong maging mabait sa kanya. Pero hindi ko pa rin pinapan

sinungaling

ALEXANDRA’S POVNanigas ako sa kinatatayuan ko, parang binuhusan ng malamig na tubig. Bawat tibok ng puso ko ang lakas-lakas—parang sasabog na sa dibdib ko. Ang bawat segundo ng katahimikan sa kabilang linya ay parang isang oras, isang taon, parang habambuhay na paghihintay na nakakabaliw."Hindi kaya nakakahalata na si Xian? Paano kung umamin si Edward?" sa isip-isip ko. Knowing Edward, gusto ns talaga niya akong bawiin kay Xian. Kinakabahan ako. hindi pa ito ang tamang oras. Pagkatapos ng tila walang katapusang sandali, narinig ko na ang boses ni Edward—mahinahon, propesyonal, walang bakas ng kahit anong nangyari sa amin kanina. Parang hindi kami naghubaran, parang hindi niya ako inangkin nang paulit-ulit, parang hindi niya sinabi na mahal niya ako sa bawat halik. Well, nakahinga ako ng maluwag sa sinagot niya mula sa kabilang linya."Sir? Wala po kaming ginawang mabigat na trabaho ngayon. Mostly planning at consultations lang. Bakit po?"Tumingin sa akin si Xian, ang mga mata ni

Not

XIAN’S POVNagising ako bago pa siya magising, at agad na napatingin sa kanya—ang babaeng handa kong ibigay ang buong mundo. Dahan-dahan kong hinubad ang bawat saplot niya hanggang sa hubad na hubad siya sa harap ko. She’s mine. Every inch of her belongs to me. Ang bawat kurba, bawat hininga, bawat sandali—akin.Hindi ko na pinigilan ang sarili ko. Dumapo ang bibig ko sa balat niya—sa leeg, sa dibdib, pababa sa pagkababae niya—niroromansa ko ang bawat pulgada ng kanyang pagkatao. I wanted to worship her the way she deserves. Ang bawat halik ko ay maingay, gutom, puno ng pagnanasa na matagal ko nang kinikimkim. “that pearl… so perfect… so addictive…” bulong ko laban sa kanyang balat, inaasahang yayakapin niya ako nang mahigpit, sasabihin niyang gusto rin niya. Na huwag akong titigil sa pagpapaligaya sa pagkababae niya.Pero tahimik siya.Walang Ungol. Walang reaksyon. Walang kamay na kumakapit sa balikat ko. Nakapikit lang siya nang mariin, at nakita ko ang pagdaloy ng luha sa gilid n

Traydor

XIAN’S POV Pagpasok ko pa lang sa opisina, ramdam na ni Edward na may mali. Pumapasok kasi akong mabigat ang hakbang, magulo ang buhok, at parang may mabigat na bato na nakadagan sa dibdib ko. Agad siyang tumayo mula sa mesa niya, nag-aalala ang mukha. "Sir Xian? Okay lang po ba kayo?" tanong niya nang puno ng pag-aalala. Huminga ako nang malalim, pilit na pinapakalma ang sarili, pero sa halip na gumaan… lalo lang bumigat. Umupo ako sa presidential chair, pagkaraan ay napahilamos ako sa mukha ko gamit ang palad. Hindi na ako nahiya kay Edward dahil alam kong mapagkakatiwalaan siya. "Edward… am I not enough?" tanong ko, ang boses ko ay basag na basag, halos pabulong na lang. "I gave her everything. Ang bahay, ang pera, ang suporta… tinanggap ko siya nang buong-buo kahit alam ko ang lahat ng nakaraan niya. I accepted every part of her. Pero bakit parang… parang pinarurusahan niya ako araw-araw?" Tumingin ako sa kanya, puno ng paghahanap ng sagot. "Kagabi, tumanggi siya. Kanina

Sweet

EDWARD’S POVUmalis na si Xian— mabigat ang hakbang, lugmok ang mukha, at halatang wasak ang puso. Wala pang limang minuto ang nakalipas nang bumukas muli ang pinto ng opisina ko.Si Alexandra. At sa isang iglap, nagbago ang buong mundo ko. Walang lungkot sa mukha niya hindi kagaya ni xian. Isang maliwanag at malawak na ngiti ang sumalubong sa akin—yung ngiting tunay at hindi kailanman ibinibigay niya kay Xian. Bago pa man ako makapagsalita, tumakbo na siya palapit sa akin, yumakap nang mahigpit sa leeg ko, at hinila ako pababa para halikan ako sa labi—walang takot, walang pag-iingat, puno ng pagnanasa na alam kong akin lang."Hey, Whats going on? nagtatampo daw sa 'yo si Xian. Kagagaling lang niya rito." wika ko ng sandaling maputol ang mainit naming paghahalikan."Alam mo naman na hindi ko siya mahal. Mula pa noong nakisama ako sa kaniya, wala akong nararamdaman na kahit ano. Ngayong nandito ka na ulit, hindi ko na kayang makisama sa kaniya. Hindi ko na alam, Edward. Ikaw ang gus

birthday

EDWARD’S POV Hindi pa kami humihiwalay sa mgq halik namin nang biglang tumunog nang malakas ang cellphone ko na nakapatong sa ibabaw lang ng mesa. it kepts on ringing to the point na napilitan kaming bumitaw sa mainit at mapusok naming paghahalikan. Nang lapitan ko ito para patayin sana parang napaso ako nang makita ko ang pangalang CHESKA sa screen. hindi ko para sagutin ang tawag niya ngayon dahil kasama ko si Alexandra. Gusto ko lang ibalik ang atensyon sa babaeng yakap-yakap ko ngayon—ang babaeng mundo ko. Pero bago pa man ako makagalaw, mabilis na inabot ni Alexandra ang telepono. Sinagot niya ito nang nakangisi, tapos iniabot sa akin—dikit na dikit sa tenga ko. "Hello? Love?" boses agad ni Cheska mula sa kabilang linya. Bubuka pa lang ang bibig ko para sumagot nang maramdaman ko ang mainit na hininga ni Alexandra sa tenga ko. Dahan-dahan niyang idinikit ang mga labi niya sa gilid ng tenga ko—hinahalikan nang mabagal, basa, nakakakilabot. Sumunod ay ang dila niya, dahan-dah

Torn

EDWARD’S POV Wala na akong ibang magagawa kundi suyuin siya agad. Nakita ko ang kirot sa mga mata niya—yung pagod, yung sakit ng paghihintay nang walang kasiguraduhan. Kasalanan ko lahat. Ako ang may kasalanan kung bakit ganito siya nasasaktan ngayon. at hindi yon maganda sa pakiramdam ko. I am torn between two at hindi ko alam kung paano ako napunta sa sitwasyon na ganito. Sinundan ko siya hanggang sa kwarto. Hinawakan ko nang marahan ang braso niya at hinila siya palapit hanggang magkadikit ang buong katawan namin. "Cheska… please. Look at me," bulong ko, punong-puno ng pagsisisi. "I’m so sorry. Alam kong sobrang mali ako. Pinaghintay kita nang matagal, sa araw na dapat ikaw ang pinaka-espesyal sa lahat. I failed you today. But let me make it right now. Babawi ako… ngayon, at sa lahat ng araw pa darating." Tinitigan niya ako, may luha pang nangingilid sa gilid ng mga mata niya. "Edward… akala ko nakalimutan mo na talaga." "Hinding-hindi kita makakalimutan," sagot ko nang ta

PREV

...

...

NEXT

SCAN CODE TO READ ON APP

DMCA.com Protection Status