All Chapters of แฝดอย่าร้าย(ไทม์): Chapter 51 - Chapter 57

57 Chapters

( ไทม์ ) EP:27/2 ปกป้อง

#ด้านนอกคลับมารีนออกมาที่ห้องน้ำด้านนอกหลังจากที่ดื่มค็อกเทลไปได้สองแก้ว ถึงเธอจะสั่งแอลกอฮอล์ไม่แรง แต่เวลานี้ก็รู้สึกร้อนคอร้อนท้องอยู่มากเหมือนกันด้านนอกตรงที่เธอยืนอยู่อากาศค่อนข้างเย็น และเงียบจนน่ากลัว แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็รู้สึกโล่งแบบบอกไม่ถูก ระหว่างนั้นก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาเล่นฆ่าเวลา เพราะไม่รู้จะทำอะไรต่อ และก็ไม่อยากเดินกลับเข้าไปข้างในแล้วด้วยฟึ่บ ~ มารีน : ออกมารอข้างนอกนะ อยู่ข้างในอึดอัด มารีน : จะอยู่นานก็บอก จะได้กลับก่อน ฉันเหนื่อยอยากนอนพัก มารีนส่งข้อความไปบอกก่อนจะเลื่อนโทรศัพท์เล่นไปเรื่อย ยืนพิงอยู่กับกำแพงที่เย็นเฉียบ เธอไม่ได้แต่งตัวโป๊อะไรเลย เพราะเป็นชุดที่ใส่ไปทำงานเหมือนทุกวันขณะเดียวกันนั่นเอง....“น้องมาคนเดียวเหรอ ให้พี่ยืนคุยเป็นเพื่อนมั้ย?” เสียงยานคางดังขึ้นใกล้ๆ พร้อมกับกลิ่นของแอลกอฮอล์โชยมาแบบแรงๆ จนเธอรู้สึกสะอิดสะเอียน ไม่รู้ว่าเขากินหรืออาบมากันแน่กลิ่นถึงได้แรงขนาดนี้ผู้ชายคนนึงยืนอยู่ใกล้ๆ เธอด้วยท่าทางที่เซไปเซมา สภาพน่าจะเมาจนไม่ได้เรื่องได้ราวอะไรแล้วแหละ แถมสายตาคู่นั้นที่มองเธอก็ไม่ใช่แบบปกติด้วย“ไม่เป็นไรค่ะ”“ไม่ต้องหยิ่ง
last updateLast Updated : 2026-06-08
Read more

( ไทม์ ) EP:28/1 หวั่นไหว

มารีนลงจากรถแล้วรีบตามไทม์เข้าไปในลิฟท์ ก่อนที่ทั้งสองจะขึ้นไปด้านบนพร้อมกัน ระหว่างนั้นเขาก็ยังคงเงียบ ดูเหมือนจะยังโกรธอยู่ แต่ก็ไม่เข้าใจว่าจะมาโกรธเธอเพราะอะไร แค่เธอดื่มค็อกเทลแค่นี้นะเหรอ ปึก ~ “ขอโทษค่ะ” เพราะเอาแต่ก้มหน้าก้มตาเดินตาม เลยไม่ได้สังเกตว่าไทม์หยุดกึกที่หน้าประตูแล้ว และเธอที่เดินตามหลังมาเบรกไม่ทันก็เลยชนหลังเขาเต็มแรง ก่อนที่ไทม์จะหันกลับมามองแล้วทำหน้าตาแบบไม่พอใจ “ต่อไปฉันจะไม่สนใจเธออีกละ” ไทม์พูดแบบห่างเหิน “เดี๋ยวสิ โกรธอะไรกันขนาดนั้น?” มารีนถามแบบไม่เข้าใจ “แม่ฉันสั่งให้ฉันดูแลเธอ แล้วดูสิ่งที่เธอทำสิ” “แต่ฉันไม่ใช่เด็กนะ อีกอย่างฉันก็ดื่มได้ ฉัน...” “ถ้าต้องเข้าโรงพยาบาลแบบครั้งก่อนอีก เธอคิดว่ามันจะเป็นยังไง ถ้าแม่ของฉันรู้เรื่องฉันก็ต้องโดนว่าอีกว่าดูแลเธอไม่ดี” ไทม์พูดแบบเสียงดุกร้าวเลย จนมารีนทั้งงงทั้งหงอยในเวลาเดียวกัน เพราะเธอไม่เข้าใจว่าทำไมเขาต้องดูโกรธขนาดนั้น “แค่ฉันดื่มค็อกเทลเองนะคุณ มันร้ายแรงขนาดนั้นเลยเหรอ?” มารีนถามเสียงแผ่วเบา “แค่เหรอ เธอใช้คำว่าแค่เหรอ!?” ไทม์ถามกลับเสียงแข็ง พร้อมกับหันกลับมาประจันหน้ากับเธออย่างเต็ม
last updateLast Updated : 2026-06-08
Read more

( ไทม์ ) EP:28/2 หวั่นไหว

“อิ่มเหรอ?” ถามเพราะอยากจะรู้ว่าไอ้ที่เธอซัดเข้าไปน่ะมันพอให้อิ่มหรือเปล่า “อืม.. ก็อิ่มอยู่นะ ว่าแต่ เข้าเซเว่นซื้อขนมได้มั้ย?” “ใครจ่าย?” “คุณไง ไหนบอกจะเลี้ยง” “เออๆ ได้คืบจะเอาศอก เธอนี่มันเอาเรื่องจริงๆ เลยนะ” ไทม์บ่นแต่ก็ยอมจ่ายเงินค่าก๋วยเตี๋ยวที่กินไป และพามารีนเข้าร้านสะดวกซื้อที่อยู่ใกล้ๆ กัน ก่อนจะเป็นคนจ่ายเงินให้กับเธออีก กระทั่งเดินออกมาเตรียมขึ้นรถจะกลับคอนโด “พอใจยัง?” “พอแล้วนะ คิดว่า...” อีกฝ่ายหมดคำจะพูดทันทีเมื่อได้ยินอย่างนั้น คิดว่า งั้นเหรอ เธอกล้าพูดคำนี้อย่างนั้นเหรอ ทั้งของกิน ทั้งขนม มันยังไม่พอใส่กระเพาะที่เป็นหลุมดำของเธออีกหรือไง “ถ้ามากกว่านี้ ฉันคงไม่มีปัญญาเลี้ยงเธอหรอกนะ กินอย่างกับปล้น” ไทม์บ่น “โอ๊ย!! ก็คนมันหิวนี่ ใครใช้ให้ลากฉันไปที่คลับเล่า!” มารีนเถียง มันเป็นความผิดของเขานั่นแหละที่ลากเธอไปทนหิวอยู่ตั้งเป็นชั่วโมงๆ กว่าจะกลับอีก แล้วของที่ตกถึงท้องก็มีแค่ค็อกเทลแค่นั้น มันจะไปอิ่มอะไร “กลับแล้วนะ” “อื้ม..” มารีนตอบรับเบาๆ ก่อนที่เธอจะเอนหลังพิงกับเบาะนั่งแบบสบายๆ ได้กินอิ่ม กลับมานั่งแอร์เย็นๆ มันก็เริ่มง่วงขึ้นมา ดั่
last updateLast Updated : 2026-06-08
Read more

( ไทม์ ) EP:29/1 จังหวะนรก

หลังจากวันนั้นก็ผ่านมาอีกราวเดือนเศษ ทั้งสองยังคงใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน ทะเลาะกันบ้าง ดีกันบ้าง ตามประสาลิ้นกับฟัน ใช้ชีวิตเหมือนคู่รัก เหมือนแฟน เหมือนสามีภรรยา แต่ความจริงไม่ใช่ #วันหยุดสุดสัปดาห์ วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ไม่ได้ไปทำงาน และก็ไม่มีแพลนไปไหน หยุดอยู่ห้องแบบน่าเบื่อ “นี่คุณ..” “อะไร?” ไทม์ขานตอบรับแต่ไม่ได้มองมาที่เจ้าของเสียงเรียก เขาอยู่ห้อง และแต่งตัวสบายๆ กำลังนั่งหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่กับไอแพดในมือ ใส่แว่นตาด้วยแหละ หล่อไปอีกแบบ “เล่นเกมกันไหม ใครแพ้โดนลิปสติกเขียนหน้า” มารีนพูดขึ้นมา พร้อมกับชูลิปสติกแท่งในมือ สีแดงเชียวแหละ “ไม่เอา” ไทม์ปฏิเสธ “ก็มันเหงาอะ ไม่ได้ไปไหนเลย” “ฉันต้องทำงาน” ไทม์ตอบ “พักบ้างก็ได้ แค่นี้ก็รวยไม่ไหวแล้ว” “อะไรของเธอ” “รวยไม่ไหวแล้วโว้ยยยย ~” “.....” ไทม์ไม่ได้ตอบกลับอะไร เขาถอนหายใจเบาๆ ด้วยความเคยชินกับนิสัยของเธอที่เป็นแบบนี้ “เร็วๆ ดิคุณ” “เกมอะไรของเธอ ครั้งนั้นเล่นด้วยกันก็แพ้ พอแพ้แล้วก็โวยวายหาว่าฉันโกง” “ก็เกมแบบนั้นฉันเล่นไม่เป็นนี่” “แล้วจะเล่นอะไร?” ไทม์วางไอแพดในมือลงแล้วหันกลับมาถามแบบจริงจัง “หมาก
last updateLast Updated : 2026-06-08
Read more

( ไทม์ ) EP:29/2 จังหวะนรก

“เขียนที่อื่นดิไม่เอาบนหน้า” “ไม่ได้ เราตกลงกันแล้ว” “เฮ้ยอย่า!” ไทม์ลุกหนีทันทีกลายเป็นว่าทั้งสองกำลังวิ่งไล่จับกันไม่ต่างอะไรจากเด็กน้อยพี่กำลังวิ่งเล่น มีทั้งเสียงหัวเราะเสียงดังอ้าวห้ามปรามไม่ให้เธอเอาลิปสติกแท่งนั้นมาเขียนบนหน้า“อย่าหนีสิ”“ฉันไม่ให้เธอเขียนหรอก”“แบบนี้มันโกงนี่ คุณแพ้ฉันนะ” มารีนรีบเถียงทันที ครั้งก่อนเธอเล่นเกมแพ้เธอยังไม่งอแงแบบนี้เลย ( มีนิดหน่อย )“ฉันไม่ได้โกงสักหน่อย”“แต่คุณก็ตกลงตามกติกาแล้วนะ”“ฉันไม่ให้เขียน”“......”มารีนยืนนิ่งและกำลังใช้หัวคิดว่าเธอควรจะทำยังไงดีถึงจะจับเขาได้ เข้าถึงตัวของเขาได้ และสามารถเอาลิปสติกเขียนลงไปบนหน้าของเขาได้ตามกติกาที่ได้ตกลงกันเอาไว้เมื่อเล่นเกมแพ้ตัวใหญ่ก็จริง แต่วิ่งไวเป็นบ้าเลย จับก็ยาก“ฉันไม่ให้เขียน เธอจะทำอะไรฉันได้?”“ทำแน่”“ตัวเท่าลูกหมายังไม่หย่านม เธอจะทำอะไรฉันได้ หืม... ??” ไทม์พูดท้าทาย เพราะเขาก็มั่นใจว่าเธอไม่มีทางจับได้หรอก แต่ถึงจะจับได้เขาก็จะไม่ยอมให้เธอเอาลิปสติกมาเขียนหน้าเด็ดขาด“คุณมันไม่มีสัจจะ ไหนตกลงสัญญากันแล้ว”“ฉันไม่เคยให้สัญญานะ และอีกอย่าง สัจจะไม่มีในหมู่โจร”“เฮ้ย...” มาร
last updateLast Updated : 2026-06-08
Read more

( ไทม์ ) EP:30/1 คนที่ขาดครอบครัว

จังหวะนี้ทุกอย่างมันนิ่งราวกับถูกหยุดเวลาเอาไว้ ทั้งสองมองไปที่หน้าประตู ที่คุณหญิงรฐายืนอยู่ด้วยสีหน้าตกใจ ก่อนที่มารีนจะค่อยๆ ก้าวลงจากตัวของไทม์อย่างเนียนๆ ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ถึงแม้ตอนนี้จะไม่ช่วยอะไรแล้วก็เถอะ “คะ คุณหญิง สวัสดีค่ะ” “แม่มาทำไมครับ ทำไมไม่เคาะประตูก่อน” ไทม์เอ่ยถามผู้เป็นแม่เสียงประหม่า พร้อมกับก้มหน้าก้มตาหลบ แม่ไม่ควรเข้ามาเจอเวลานี้เลย จังหวะนรกสุดๆ “มะ แม่คิดว่าลูกไม่อยู่ ก็เลยเข้ามา..” “วันหยุดนะครับแม่ ไม่ให้ผมอยู่ห้อง แล้วจะให้ไปไหน” ไทม์ตอบกลับ “ก็ปกติเราไม่อยู่ห้องนี่” อย่าว่าแต่วันหยุดเลย วันปกติไทม์ก็แทบไม่กลับมาห้องด้วยซ้ำไป ไม่อยู่คาสิโนก็คงอยู่คลับนั่นแหละ ซึ่งมันเป็นนิสัยของไทม์ที่คุณหญิงชินกับลูกชายไปแล้ว “หนูมารีน...” “.....” มารีนยิ้มแห้งๆ ตอบกลับ ไม่ได้เจอคุณหญิงซะนานเลย พอได้กลับมาเจอดันมาเจอกันในสภาพแบบนี้อีก เธอทำตัวไม่ถูกเลยเหมือนกัน “ตกลง... ไม่มีอะไรใช่มั้ย?” “.....” ทั้งสองมองหน้ากันก่อนจะหันมองไปที่คุณหญิงรฐา เจ้าของคำถามที่ว่าพร้อมกับส่ายหน้ากันระรัวเลย “ไม่มีหรอกครับแม่” “ไม่มีอะไรจริงๆ ค่ะคุณหญิง” “จร
last updateLast Updated : 2026-06-08
Read more

( ไทม์ ) EP:30/2 คนที่ขาดครอบครัว

“หนูมารีน...” “ค-คะ??” เธอขานรับแบบคนตกใจ “หนูก็สบายดีนะ ดูมีน้ำมีนวลขึ้นเยอะเลย” คุณหญิงมองสำรวจแล้วยิ้ม เพราะเธอไม่ได้ผอมแห้งเป็นก้างปลาเหมือนกับตอนแรกที่เห็น “แหงสิครับแม่ ของกินเต็มตู้ แถมกินข้าวทีอย่างกับจะปล้นร้านเขา” ไทม์ตอบให้ “คุณไทม์!” เธอแผดเสียงใส่เขาแบบไม่สุดฤทธิ์ เพราะเกรงใจคุณหญิงที่นั่งอยู่ด้วย “ดีแล้วลูก กินเยอะๆ นะ” “ค่ะคุณหญิง” “อ้อ แม่เอาของมาฝากกันด้วยนะ ของจากไร่เราเอง แต่แม่ไม่ได้เอาขึ้นมา เดี๋ยวให้คนของเราไปขนมาด้วยนะ” “ครับแม่” “แม่คงไม่ได้อยู่นานนะ เดี๋ยวแวะไปหาสองแฝดก่อน แล้วก็จะไปห้างซื้อของนิดหน่อย เสร็จแล้วก็จะกลับเลย ไม่ได้ค้างคืน เดี๋ยวพ่อเราจะเหงา” “แหม... ห่วงจังเลยนะครับผัวเนี่ย” ไทม์แซวเล่น ผัวแม่ก็พ่อตัวเองนั่นแหละ “ไว้แม่กลับจากยุโรปแล้ว มาอยู่กันที่บ้านสักพักนะ อยู่กันแบบพร้อมหน้าพร้อมตา เราไม่ได้อยู่แบบนั้นกันมานานแล้ว” “ครับแม่” ไทม์ตอบรับพร้อมกับยิ้มให้ ตั้งแต่เข้าเรียนมหาลัย และได้แยกย้ายกันทำงานของตัวเอง ก็แทบจะไม่มีเวลาตรงกันเลย ครอบครัวที่เคยอยู่พร้อมหน้าก็เลยไม่ค่อยมีเวลามาเจอกันเหมือนเมื่อก่อน “หนูมารีน มาด้วยก
last updateLast Updated : 2026-06-08
Read more
PREV
123456
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status